2 Coríntios 7

Sug Begu Ne Kalegenan (STB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aas, tendeng ri se ngak saad ned Diwata ta, ngak pinetail'u ne nga kepeteran, limpiyuun ta su gegulingen ta buwat se ngag betang neng mekepelemu' ri sek tibuuk nek pekeetaw ta, bu' mekpekebala'an ita pebiyan sek pedleketubu' ned duunik pektamed ri sed Diwata.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Begayay niyu ami ne dlugar ri se gena'ena' niyu; nda' ami pegbaal nek sayep tu se isan ta', nda' ami penlaat, awas penlupig tu se isan ta'.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Nda'u pektalu' run nini sek pegukum ri seniyu; ay, sek tinalu'u na ri seniyu nud diin, pinetail amu nami gupiya ne nda'iruning mekepebelag ri senita, isan metubu' ita awas matay.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Gembagel gupiya suk peksalig'u; kanunay'u amu pisigarbu! Mi'uliksegu gupiya bu' pidleliyagu gusay isan pa se dlaun ne nga keliseran nami.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Isan dluwat ami na mateng seng Macedonia, nda' ami pa gusay kepengulali. Duuni kegubet se isan ta', peksesaitay tu sed duma, bu' nga keendek ri se nga gena'ena' nami.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ma'ad sud Diwata, neng migulikseg se ngang migu'ul, inulikseg ami pebiyan sek peddateng ni Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Bu' gena' na run suk peddatengen sung mikepedleliyag ri senami, ma'ad suk pisuunen bu' pigendun niyu giin sek pegulikseg. Inesuyaan ami neng mibuga' amu ri senaan bu' migu'ul amu seng mihitabu', bu' andam amu sek pedlaban ri senaan, aas pidleliyagu gupiya nemuun.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ay isan pa bu' mikepegu'ul ri seniyu suk sulat'u ketu, nda'u peddiksu' sek peksulat'u run nini. Middiksu'u na sek pekiita'u ri seniyu neng migu'ul amu isan sek sereluk.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Ma'ad nemuun pidleliyagu gena' tendeng ay mipegu'ul'u amu ma'ad tendeng ay su kegu'ul niyu giin sung mikepe'eseb ri seniyu. Kegu'ul ketu ginamit ned Diwata, bu' aas nda' ami mekegbaal neng mekepedlaat riin seniyu.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Ay su kegu'ul ne ginamit ned Diwata mikepe'eseb ri se gena'ena' niyu neng migunut ri seniyu tu se keluwasan—bu' nda'irunik peddiksu' run nitu! Ma'ad su kinilawan ne kegu'ul medlekelebu'an se kemetain.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Enlengay niyu, gena' ba mi'ulikseg amu tendeng ay ginamit ned Diwata su kegu'ul niyu arun mpe'ita' niyu ne nda'irunik sala' niyu? Mikepedlanget ini ri seniyu, mikepegules ini ri seniyu, mikegbegay ini nek penugaling arun kumita' amu ri senaan, bu' mikepe'ulikseg ri seniyu sek peksilut sek sayep nek terbahu. Pimetuuran niyu ne nda'irunik sala' niyu se dlaunan keni.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Aas sinulat'u suk sulat ketu, gena' itu tendeng para seniin neng misayep awas para seniin nek pengumbaalan nek seyepan. Bu' ndi' arun me'ita' ri seng metungenga'an ned Diwata sung metinuuren nek pekpetail para senita.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Aas mi'ulikseg ami run.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Pisigarbuu amu tu seniin bu' nda' niyau palunggaway. Tinalu' nami kanunay sung metuud ri seniyu, seng maa' nek pebiyan, suk pesigarbu nami ri seniyu nek tinalu' nami ri ni Tito metuud gaid.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Bu' suk pekpetailen para seniyu miksiligen, seng mirelendemaan pigendun niyu pektuman su ngak pimandu'en, bu' pigendun rema niyu giin sek pegalimba' duma se gendek bu' pektamed.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Pidleliyagu neng meseligan'u amu gupiya!
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.