Gênesis 49
KUATE TUKU PASA (SSD) vs ARC
1 Kile Yakob nu kiŋo kat nuŋe wika saniŋgina: Tane ilmba ye tugumŋge maŋgurkap le ye wam ŋgumneŋga tane mbolŋge prowamŋgaig ta satiŋgi.
1 Depois, chamou Jacó a seus filhos e disse: Ajuntai-vos, e anunciar-vos-ei o que vos há de acontecer nos derradeiros dias;
2 Yakob tuku kiŋo kame, tane ŋakmba ilmba minyokap sulumba ise tiwap. Tane mam taŋgine Israel tuku pasa isap ŋga saniŋgina.
2 ajuntai-vos e ouvi, filhos de Jacó; e ouvi a Israel, vosso pai:
3 Ruben, ne ye tuku kiŋo mulum tukunu ne ye tuku isu. Ye mbanzo minen sulumba ne kiŋo mulum te-pilen. Ne saŋgri suŋgo ŋak. Ye tuku kiŋo afu nane ŋakmba ne kumnemŋge minig.
3 Rúben, tu és meu primogênito, minha força e o princípio de meu vigor, o mais excelente em alteza e o mais excelente em poder.
4 Ne kule saŋgrinu ndekate taŋaŋ ta ne ye tuku pino ndoŋ kinyna sulumba kiko maŋau ye sina. Ta tuku ne mambo kat naŋe te tuku suŋgo mine nda.
4 Inconstante como a água, não serás o mais excelente, porquanto subiste ao leito de teu pai. Então, o contaminaste; subiste à minha cama.
5 Simeon nale Levi ndoŋ wamdus ndindo. Nale kame agaŋ ndende kilmba tambi maŋau ŋaigonu kade tuku.
5 Simeão e Levi são irmãos; as suas espadas são instrumentos de violência.
6 Ye nale yabuka pasa katik ta ye maye ŋge nda. Nale gubra tinaik sulumba taŋgo bale farnaik tukunu ye nale tuku maŋgur sinamŋge minyokam mbulet. Nale nakile ake sinaŋ usremba makau pailnu kupenu kat ŋgurniŋge likinaik.
6 No seu secreto conselho, não entre minha alma; com a sua congregação, minha glória não se ajunte; porque, no seu furor, mataram varões e, na sua teima, arrebataram bois.
7 Nale tuku gubra ta pak ŋayo. Ta tuku piti ta nale kaŋgerwaik. Ye nale pitaiki le Israel kilke mbol kuwaig sulumba Israel mbal ŋgamukŋge mine likamŋgaig.
7 Maldito seja o seu furor, pois era forte, e a sua ira, pois era dura; eu os dividirei em Jacó e os espalharei em Israel.
8 Yuda, ne tuku tira kame ne tuku nyu te-duŋgamŋgaig. Ne naŋe ŋgueu mbal ŋinfokmbi biye likamŋgat. Ne tuku tira kame ta ne tugumŋge lokamŋgaig.
8 Judá, a ti te louvarão os teus irmãos; a tua mão será sobre o pescoço de seus inimigos; os filhos de teu pai a ti se inclinarão.
9 Yuda nu laion taŋaŋ. Nu agaŋmor balemba luka nuŋe kuirkate burok sinam ta kumba nuŋe ŋgaro wakeimba kinyit le andeŋge nu kuanemba koroŋ ndate.
9 Judá é um leãozinho; da presa subiste, filho meu. Encurva-se e deita-se como um leão e como um leão velho; quem o despertará?
10 Nu nuŋe ndare kame ndoŋ gabat suŋgo tuku ndumndum biymba minmba minwaig le gabat suŋgo ande prowa le taŋgo kuasmbi ŋakmba nu tuku miŋge kumnemŋge minamŋgaig.
10 O cetro não se arredará de Judá, nem o legislador dentre seus pés, até que venha Siló; e a ele se congregarão os povos.
11 Yuda nu nuŋe doŋki fatnu muli ŋak grep muli mayenu mbol kusit sulumba nuŋe tawi ta grep kulenu gurgur ndare suk tambi minyaŋgate.
11 Ele amarrará o seu jumentinho à vide e o filho da sua jumenta, à cepa mais excelente; ele lavará a sua veste no vinho e a sua capa, em sangue de uvas.
12 Nu grep kule nyate le amnu gurkade. Nu amo nyate le maketiŋ kaukauknu ndo.
12 Os olhos serão vermelhos de vinho, e os dentes, brancos de leite.
13 Sebulun nu piyalŋge yu make mbolŋge minamŋgat. Piyal nuŋe ta waŋ tuku kundu magenu minamŋgaig. Nuŋe kilke make mbolŋge kumba ka Sidon tumbraŋŋge tiŋgamŋgat.
13 Zebulom habitará no porto dos mares e será como porto dos navios; e o seu termo será em Sidom.
14 Isakar nu doŋki kareŋnu taŋaŋ ake sinaŋ pale kame ŋgamukŋge kinymba minit.
14 Issacar é jumento de fortes ossos, deitado entre dois fardos.
15 Nu kilke mayenu mabtam tuku kaŋgerte ta nu isu maramba agaŋ ndende kugrakate sulumba sanzal taŋaŋ piro kareŋkate.
15 E viu ele que o descanso era bom e que a terra era deliciosa, e abaixou o seu ombro para acarretar, e serviu debaixo de tributo.
16 Dan nu nuŋe kuasmbi kulatkamŋgat. Kuasmbi ta nane Israel tuku kuasmbi ŋakmba taŋaŋ minamŋgaig.
16 Dã julgará o seu povo, como uma das tribos de Israel.
17 Nu kame mbeŋ taŋaŋ ndin make mbiŋge minamŋgat. Nu pateŋga hos kupenu makete le taŋgo hos mbolŋge minyokate ta nu bariŋga ndekate ŋgina.
17 Dã será serpente junto ao caminho, uma víbora junto à vereda, que morde os calcanhares do cavalo e faz cair o seu cavaleiro por detrás.
18 Taŋakina sulumba nu ndek sakina: O Suŋgo, ne ye ta ŋga ye tairŋget ŋgina.
18 A tua salvação espero, ó Senhor !
19 Taŋamba nu maŋ lato sakina: Kuayar taŋgo kame afu Gat ndoŋ kame tiŋgamŋgaig. Taŋawaig le Gatŋge mbilka pani farka nane yokerkamŋgat.
19 Quanto a Gade, uma tropa o acometerá; mas ele a acometerá por fim.
20 Aser tuku kilke mbolŋge nyamagaŋ mayenu prowamŋgat. Aser nu nyamagaŋ mayenu kikoŋnu wakeikuwa ta gabat sugo nane nyam kumuŋ.
20 De Aser, o seu pão será abundante e ele dará delícias reais.
21 Naftali nu dia taŋaŋ nuŋe nzali dubimba likate. Nu tuku kutu magenu ndo.
21 Naftali é uma cerva solta; ele dá palavras formosas.
22 Yosef nu doŋki ŋguikok kule make mbiŋge minit le hos ŋguikok tabe kumnemŋge minit taŋaŋ.
22 José é um ramo frutífero, ramo frutífero junto à fonte; seus ramos correm sobre o muro.
23 Nuŋe ŋgueu mbal nane nu ndoŋ kame ŋayomba nu tuimbi koroŋwaig ta
23 Os flecheiros lhe deram amargura, e o flecharam, e o aborreceram.
24 naŋgine tui ta ŋgurke likamŋgaig. Yakob tuku Mbara saŋgrinu taŋge naŋgine wai baklel serniŋgamŋgat. Kuate nu Israel mbal tuku Kulat Taŋgo mayenu.
24 O seu arco, porém, susteve-se no forte, e os braços de suas mãos foram fortalecidos pelas mãos do Valente de Jacó (donde é o Pastor e a Pedra de Israel),
25 Mam naŋe tuku Mbara nu Saŋgri Ŋayo. Nuŋge ne turnumba nyaro tinit. Nyaro magenu suŋgomba ne mbolŋge minamŋgaig. Samba mbolŋge sawe nyaro ŋak ndeka minamŋgat. Kilke sinamŋge kule nyaro ŋak minmba minamŋgat. Kiŋo kame suŋgomba kile-patikam tuku nyaro pino kame mbolŋge minamŋgat. Agaŋmor tuku nyaro paŋgarnu kame mbolŋge minamŋgat.
25 pelo Deus de teu pai, o qual te ajudará, e pelo Todo-Poderoso, o qual te abençoará com bênçãos dos céus de cima, com bênçãos do abismo que está debaixo, com bênçãos dos peitos e da madre.
26 Wit le plaua botnu prowam tuku nyaro, tabe ambokok tuku nyaro, tabe minmba minam tuku nyaro ta ŋakmba Yosef mbolŋge minwaig le nu aba kat nuŋe minig taŋaŋ mine nda.
26 As bênçãos de teu pai excederão as bênçãos de meus pais, até à extremidade dos outeiros eternos; elas estarão sobre a cabeça de José e sobre o alto da cabeça do que foi separado de seus irmãos.
27 Benyamin nu age ŋguikok agaŋmor bale farte taŋaŋ. Maratukuk furiram nu agaŋmor bale farniŋmba nyate ŋgina.
27 Benjamim é lobo que despedaça; pela manhã, comerá a presa e, à tarde, repartirá o despojo.
28 Yakob nu taŋamba Israel tugu 12 ta tuku saniŋgina sulumba nyaro nduik nduik kiŋo kat nuŋe niŋgina.
28 Todas estas são as doze tribos de Israel; e isto é o que lhes falou seu pai quando os abençoou; a cada um deles abençoou segundo a sua bênção.
29 Taŋamba Yakob nu maŋ kiŋo kat nuŋe wam paguniŋmba saniŋgina: Mine minemba ye ka kumanu mbal tuku tumbraŋŋge yiŋe wa mbuŋ kame kaŋgerka nane ndoŋ minamŋgit. Tane ye tumba ka ndame burok Hitnu taŋgo Efron tuku kilke mbolŋge minit ta sinamŋge wa mbuŋ kame ndoŋ palpe.
29 Depois, ordenou-lhes e disse-lhes: Eu me congrego ao meu povo; sepultai-me, com meus pais, na cova que está no campo de Efrom, o heteu,
30 Ndame burok ta Makpela Mamre tugumŋge Kanan kilke mbolŋge minit. Abraham nu o buk ndame burok ta kilke ta turmba mindesiŋ ŋgunu tuku Hitnu taŋgo Efron tugumŋge piyana.
30 na cova que está no campo de Macpela, que está em frente de Manre, na terra de Canaã, a qual Abraão comprou com aquele campo de Efrom, o heteu, por herança de sepultura.
31 Nane o buk Abraham le piyo nuŋe Sara taŋge ŋgukinaig tuku. Ŋgumneŋga maŋ Isak nale piyo nuŋe Rebeka kilke ta mbolŋge ŋgukinaig. Ye mata ina taŋgine Lea kilke ndui ta mbolŋge ŋguken.
31 Ali, sepultaram Abraão e Sara, sua mulher; ali, sepultaram Isaque e Rebeca, sua mulher; e, ali, eu sepultei Leia.
32 Abraham nu Hit mbal tugumŋge kilke ta ndame burok ta turmba piyana. Tane ka taŋge ye ŋgukap ŋga saniŋgina.
32 O campo e a cova que está nele foram comprados aos filhos de Hete.
33 Yakob nu kiŋo kat nuŋe wam paguniŋge deŋpurmba nu maŋ mbilka kinyna sulumba kumna.
33 Acabando, pois, Jacó de dar mandamentos a seus filhos, encolheu os seus pés na cama, e expirou, e foi congregado ao seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 49, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.