Gênesis 43
KUATE TUKU PASA (SSD) vs VC
1 Kile Kananŋge guba ait ta suŋgokina le
1 A fome pesava sobre o país.
2 Yakob tuku kuasmbi wit Isipŋge kilnaig ta buk nye suglukinaig sulumba Yakobŋge kiŋo kat nuŋe kukulniŋgina le maŋ luka nyamagaŋ piyawam tuku Isip kuwaig ŋgina.
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Taŋakina le Yudaŋge nu sana: Mam, sine buk ne pasa sanigeŋ ta Isip tuku gabat suŋgo ta nu sine kaŋgerka ŋerŋerka pasa saŋgrinu sasiŋgina. Nu sakina sine maib tumba kine ndakube ta nu sonndo sine kaŋgerke nda.
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Ne siŋgine maib fudiŋ ta ŋgail ndaka ta sine maŋ kumba ka ne tuku nyamagaŋ afu piyaniŋgamŋgig.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Kuga ta sine kine nda. Isip tuku gabat ta nu buk sakina sine maib nda tumba kab ta nu sine kaŋgerke nda ŋga mam nuŋe sana.
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Taŋakina le Israel ndek sakina: Tane ndaŋam tuku gabat suŋgo ta mambo taŋgine tuku sanaig le ye kile piti suŋgoyate ŋgina le
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 nane ndek nu sanaig: Taŋgo ta nu sine kusnasiŋmba lok ndeka minna sulumba nu sine tuku tugu mata kusnaŋgina le sine maŋau ke fugugeŋ. Ne tuku mata kusnaŋgina. Nu teŋenmba sakina. Tane mambo taŋgine ande minit e ko kuga ŋgina. Taŋakina le sine nu sageŋ. Nu siŋgine mambo tumba nu tugum kambim tuku ta sine kila kande nu sa ndageŋ kande ŋginaig.
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Taŋakinaig sulumba Yuda nu maŋ mam nuŋe sana: Mam, Benyamin sine ndoŋ kukula le yeŋge kulatki. Ne taŋawa le sine kile ndo kaŋgig. Taŋamba sine gubanu kume nda.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Ye nu kulat maye ndamba luka tumba pro ndawi ndeta piti ta ye mbolŋge minmba minamŋgat.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Sine dal ndakigeŋ kande sine buk Isip kilke mbol kumba lukam argeŋ kande ŋgina.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Taŋamba sana le Mam naŋgineŋge nane saniŋgina: Taŋamba ndeta tane siŋgine nyamagaŋ magenu kikoŋnu afu kilmba sigrika gabat suŋgo ta tambim tuku kilmba kape. Grep alonu pagranu, ŋguimzaŋ kulenu, agaŋ ndende mundur magenu afu ta ŋakmba kilmba kape sulumba kaŋair alonu pistasio le amon afu turmba kilmba kumba nu tape.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Tane ndametiŋ soŋ amboŋga nyamagaŋ tuku kilnaig ta kilmba maŋ nyamagaŋ kitek tuku ta ulendimba kilmba maŋ luka kape. Nane mbarmba ndametiŋ ta luka sigrikinaig inde.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Mambo taŋgine te tap sulumba pitik taŋgo ta sota luka kape.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Kuate Saŋgri Ŋayo nuŋge taŋgo ta wamdus biye mbilwa le nu tane sinatiŋmba Benyamin nale aba taŋgine ande ta turmba maŋ patikuwa le luka prowap. Yiŋe kiŋo kame ŋakmba ŋgisikuwaig ndeta taŋaig ta Kuate nuŋe agaŋ ŋgina.
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Taŋakina le Israel tuku kuasmbi nane Isip gabat tuku gare tambim tuku agaŋ ndende ta kilmba ndametiŋ armba ta turmba kilmba Benyamin tumba Isip kilke mbol kinaig ka taŋge Yosef tugum pronaig.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Yosef nu ndek mambilmba aba kat nuŋe Benyamin turmba kaŋgerka nuŋe wande kulatkanu taŋgo ta sana: Ne taŋgo kame te kilmba yiŋe wande mbol kaye. Nane ki mbol ye ndoŋ isukusamŋgig. Ne kumba ka agaŋmor ande balemba kuapika ŋgina.
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Taŋakina le piro taŋgo ta Yosef pasatina ta kumumba kina. Nu nane ta kilmba Yosef tuku wande mbol kinaig le
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 nane kuru-kuruka teŋenmba idusnaig: Ndametiŋ buk nyamagaŋ piyageŋ ta luka sigrikinaig ta tuku sine kilmba wande te mbolŋge patikate inde. Ŋgilaiŋge nane sine ndoŋ kame bumba sine tuku doŋki kilamŋgaig. Taŋawaig le sine nane tuku piro taŋgo taŋaŋ minamŋgig ŋga idusnaig.
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Taŋamba idusmba nane kumba ka Yosef tuku wande kulatkanu gabat ta tugum kumba sanaig:
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 O taŋgo suŋgo, sine buk pro teŋge nyamagaŋ piyageŋ sulumba
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 kumba ka furirna le kinyam saka ndinŋge sine bek miŋgenu talka sine siŋgine ndametiŋ ta ŋakmba kaŋgerkigeŋ. Kile sine ndametiŋ ta maŋ kilmba lukig sulumba
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 ndametiŋ kitek afu turmba nyamagaŋ piyawam tuku kilmba prowig. Imaŋge ndametiŋ ta luka sigrikina ta sine gilai ŋginaig.
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Taŋakinaig le piro taŋgo taŋge ndek nane saniŋgina: Tane ta tuku kuru-kuruka wamdus suŋgo te ndakap. Tane tuku Mbara, mam taŋgine tuku Mbaraŋge maŋau ta kina kande. Tane tuku ndametiŋ ambokok ta yeŋge buk kilen ŋgina. Taŋamba nu kumba ka Simeon tumba prona.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Kile nu ndek nane kilmba Yosef tuku wandek sinam kina sulumba nu kule kilmba nane niŋgina le kupe minyaŋginaig. Taŋanaig le nu doŋki kame ta nyamagaŋ niŋge likina le nyinaig.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Taŋamba nane ki mbol Yosef ndoŋ isukusam tuku pasa ta ismba nane Yosef gare tambim tuku agaŋ ndende kilmba pronaig ta kilmba kuaneka
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 wande mbol taŋge minnaig le Yosef prona le nane gare tambim tuku agaŋ ndende ta kilmba Yosef tugum kinaig sulumba nu tugumŋge dagol tidroŋga lokinaig le
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Yosef ndek nane kusnaniŋgina: Tane ŋakmba mage minig e ko kuga ŋgina sulumba maŋ lato kusnaniŋgina: Mam saibo taŋgine buk ye sayinaig ta nu maye minit e ŋgina le
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 nane nu sanaig: Ne tuku piro taŋgo sine tuku mam ta maye minit ŋginaig sulumba maŋ dagol tidroŋga nu tugum taŋge lokinaig.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Kile Yosef nu mambilmba mambo nuŋe Benyamin kaŋgermba sakina: Tane tuku mambo fudiŋ tane buk ye sayinaig ta not e ŋgina sulumba maŋ sakina: O kiŋo, Kuate nu ne make pilmba sinzaŋnuwa ŋgina.
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Taŋakina sulumba Yosef nu mambo nuŋe tuku wamdus tatruka ŋin tugu malmbi prona le nu nane kusreka nuŋe wandek sinam kumba kuirka malmbikina.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Malmbike deŋpurmba nu tumail pasi minyaŋgina sulumba ŋgamuŋgal wamdus tatrukina ta tomba luka nane tugum prona sulumba nuŋe piro taŋgo kame ta saniŋgina le nyamagaŋ wakeika patikinaig.
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Nane Yosef tuku nyamagaŋ kilmba mbain inum mbolŋge patikinaig sulumba aba kat nuŋe tuku nyamagaŋ ta mbain inum mbolŋge patikinaig. Isip mbal afu Yosef ndoŋ minnaig ta nane mata mbain yamokŋge isukusnaig. Ta ndaŋam? Isip mbal nane Hibru mbal talaniŋmba ake agaŋ taŋaŋ ŋga nane ndoŋ tuma isukuse ndakanu.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Yosef tuku aba kat nuŋe ta nane isukusam tuku mbili mbolŋge ina kat naŋgineŋge kile-patike likinaig ta kumumba nane kile-minyokinaig. Kiŋo mulum mbolŋge kumba ka kiŋo ŋgrimbik mbolŋge tiŋgina. Taŋanaig le nane maŋau kinaig ta kaŋgermba nane naŋgine naŋgine muŋgu kaŋgerka wamdus sulumba minnaig.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Taŋamba minnaig le piro taŋgo kame ta nane nyamagaŋ afu Yosef tuku isukusanu mbili mbolŋge patikinaig ta kilmba pro nane niŋginaig sulumba nane Benyamin tuku nyamagaŋ suŋgomba taŋgo 5 tuku nyamagaŋ taŋaŋ patikinaig. Taŋamba nane Yosef ndoŋ isukusmba kule nyumba gare-gareka minnaig.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.