Gênesis 32

KUATE TUKU PASA (SSD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kile Yakob nu tiŋga ndin dubimba kina le Kuate tuku eŋel afu promba nu te-silikinaig le
1 Jacó prossegui o seu caminho e encontrou uns anjos de Deus.
2 nu kaŋgerka sakina: Ma te Kuate nuŋe kuasmbi minig tuku ma ŋgina sulumba ma ta nyunu Mahanaim ŋgina.
2 Ao vê-los, exclamou: "É aqui o acampamento de Deus!" Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 — ausente —
3 Despachou diante de si mensageiros a seu irmão Esaú, na terra de Seir, nos campos de Edom.
4 — ausente —
4 E deu-lhes esta ordem: "Eis o que direis ao meu senhor Esaú: Assim fala o teu servo Jacó: Habitei em casa de Labão onde estive até o dia de hoje.
5 — ausente —
5 Possuo bois, jumentos, ovelhas, servos e servas, e mando agora anunciá-lo ao meu senhor para encontrar graça diante dele."
6 Kinaig ka ndinŋge nane Esau te-silika maŋ luka Yakob tugum promba sanaig: Sine aba naŋe Esau sota kageŋ ta ka ndinŋge nu taŋgo 400 kilmba ne sota ilit ta kaŋgergeŋ ŋginaig.
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: "Fomos ter com Esaú: ele vem ao teu encontro com quatrocentos homens."
7 Taŋakinaig le Yakob nu ndek kuru kuru suŋgo tumba wamdus pitina le nu nuŋe kuasmbi nuŋe sipsip meme makau kamel agaŋmor ta ŋakmba fet arna sulumba
7 Jacó foi tomado de pavor e de angústia. Dividiu em dois grupos a gente que estava com ele, assim como as ovelhas, os bois e os camelos.
8 nuŋe wamdusmbi sakina: Aba Esau promba kuasmbi ande ndoŋ kame buwa ndeta kuasmbi ande kua kuwa ŋga idusna.
8 "Se Esaú, disse ele consigo, atacar um dos grupos e o destruir, ao menos o outro se salvará."
9 Taŋamba Yakob nu yabaŋmba sakina: O yiŋe wa Abraham yiŋe mam Isak tuku Mbara ne ye isa. Ne Suŋgo, neŋge ye sayina le ye luka yiŋe tumbraŋ tuguk yiŋe ndare tuma mbal sota ka le ne ye kulatka turyam tuku sayina.
9 Depois Jacó disse: "Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaac, Senhor que me dissesses: Volta para a tua terra, para o meio de tua parentela, e eu te beneficiarei,
10 Ye ame maŋau mayenu ken le ne taŋamba ye turyina? Ye ne am mbolŋge taŋgo mayenu kuga ta ne naŋe pasa dubimba mara mindek ye tuku kume purmba tur mayeyina. O buk ye agaŋ ndende kugatok ndumndum ndo biymba Yordan kule pakarken ta kile ye taŋgo kuasmbi armba ŋak minet.
10 eu sou indigno de todos os favores e de toda a fidelidade que tendes testemunhado ao vosso servo. Só tinha o meu bastão quando atravessei este Jordão, e eis que possuo agora dois acampamentos.
11 O Suŋgo, ye kile ne yabaŋnet. Aba Esauŋge ye yiŋe pino kiŋo kame ndoŋ balesiŋgikat ŋga ye kuru-kuruket. Ta tuku ne sine kigraibka ŋga ne yabaŋnet.
11 Salvai-me, eu vos peço, das mãos de meu irmão Esaú, pois temo que ele me venha atacar, sem poupar nem mãe nem filhos.
12 Ne o buk ye sayina: Ne tuku ndare piyalŋge fulbul minig taŋaŋ gudommba tugekamŋgaig burnu kumuŋ kuga ŋga sayina. Ta tuku neŋge sine kigraibka ŋga yabaŋnet ŋgina.
12 Entretanto, vós me dissestes: Eu te beneficiarei e tornarei tua posteridade inumerável como os grãos de areia do mar."
13 Furirna le nu kinyna ka mafena le maratukuk tiŋga Yakob nu agaŋ ndende afu Esau tambim tuku walmba patikina.
13 Jacó passou a noite naquele lugar. Escolheu entre os bens que possuía um presente para o seu irmão Esaú:
14 Meme paŋgarnu 200 pailnu 20 kilmba sipsip paŋgarnu 200 pailnu 20 kilmba
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 kamel paŋgarnu fat ŋak ŋak ta 30 kilmba makau paŋgarnu 40 pailnu 10 kilmba
15 trinta camelas com suas crias, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 agaŋmor ta ŋakmba fetkina sulumba nuŋe piro taŋgo afu agaŋmor kuaŋ ndui ndui kulatkam tuku niŋgina sulumba saniŋgina: Tane kuit nduimba ndakape. Agaŋmor kuaŋ mindek muŋgu dubi-dubikuwaig ŋgina.
16 Entregou-os aos servos, cada rebanho à parte, e disse-lhes: "Ide adiante de mim, e haja uma distância entre cada rebanho."
17 Taŋakina sulumba nu nuŋe piro taŋgo amboŋga kambim tuku ta wam pagumba sana: Ne yiŋe aba te-silika le nu ne kusnanuwa naŋe gabat aniŋge minit? Ne ani kinit? Agaŋmor te ŋakmba ima tuku ŋga ne kusnanuwa kande ne teŋenmba nu tuku pasa lafuwa:
17 E deu esta ordem ao primeiro: "Quando meu irmão Esaú te encontrar e te perguntar quem és, aonde vais, e a quem pertence o rebanho que conduzes,
18 Agaŋmor te ŋakmba ne tuku piro taŋgo Yakobŋge ne tanmbim tuku patikina le kilmba prowet. Nu mata sine dubika ilit ŋga sawa ŋgina.
18 responderás: Pertence ao teu servo Jacó; é um presente que ele manda ao meu senhor Esaú; ele mesmo vem atrás de nós."
19 Yakob nu taŋgo afu piro taŋgo amboŋga kina ta dubimba agaŋmor kilmba kambim tuku ta mata taŋamba ndo wam pagukina sulumba saniŋgina: Tane yiŋe aba te-silika teŋenmba sawap:
19 Deu a mesma ordem ao segundo, ao terceiro e a todos os que conduziam os rebanhos: "Quando encontrardes Esaú, disse ele, vós lhe direis a mesma coisa.
20 Naŋe piro taŋgo Yakob nu sine dubika ilit ŋga sawap ŋgina. Yakob nu teŋenmba idusna: Nu agaŋmor te ŋakmba kaŋgerka ye tuku mbar gilaiŋgamŋgat. Taŋamba nu ye kaŋgeryumba ye ndoŋ wamdus tumawamŋgik ŋga idusna.
20 E direis que seu servo Jacó vos segue." "Eu o aplacarei, pensou ele, com este presente que me precede; e depois o verei pessoalmente; talvez me fará ele bom acolhimento."
21 Yakob nu agaŋmor ta ŋakmba patikina le kilmba kinaig le furir ta mbolŋge nu bubre tam tuku ma ta mbolŋge nu kinyna.
21 Foi, pois, o presente adiante dele, e ele ficou aquela noite no acampamento.
22 Furir ndui ta mbolŋge ndo Yakob nu tiŋga nuŋe pino ar ta, nuŋe piro pino ar ta, nuŋe kiŋo kame 11 ta nane ŋakmba kilmba kumba ka Yabok kule pakarka sim kinaig.
22 Naquela mesma noite ele se levantou com suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e passou o vau do Jaboc.
23 Taŋamba nu maŋ luka nuŋe piro taŋgo kame tugum kumba nane kukulniŋgina le nu tuku agaŋ ndende ŋakmba kilmba kule ta pakarka kinaig le
23 Tomou-os, e os fez passar a torrente com tudo o que lhe pertencia.
24 Yakob nu nuŋe ndo taŋge minna.
24 Jacó ficou só; e alguém lutava com ele até o romper da aurora.
25 Taŋgo taŋge Yakob te-kinye ndana tukunu nu ndek Yakob tuku manunsu katna le supikina.
25 Vendo que não podia vencê-lo, tocou-lhe aquele homem na articulação da coxa e esta deslocou-se, enquanto Jacó lutava com ele.
26 Taŋana le taŋgo ta nu Yakob sana: Mafete le ye kusreya le ka ŋgina le Yakob nu ndek sana: Ne ye nyaro sa ta ye ne kusrenamŋgit ŋgina.
26 E disse-lhe: "Deixa-me partir, porque a aurora se levanta." "Não te deixarei partir respondeu Jacó, antes que me tenhas abençoado."
27 Taŋakina le taŋgo ta nu Yakob kusnana: Ne tuku nyu ima ŋgina le ye Yakobŋge ŋgina le
27 Ele perguntou-lhe: "Qual é o teu nome?" "Jacó."
28 taŋgo ta nu sana: Ne tuku nyu Yakob kuga. Ne tuku nyu kitek Israelŋge. Ne Kuate ndoŋ taŋgo kame ndoŋ mata ne saŋgri muŋgu tumka minna ta ne buk nane kile-ibeŋkina tukunu ne tuku nyu kitek Israel ŋgina.
28 "Teu nome não será mais Jacó, tornou ele, mas Israel, porque lutaste com Deus e com os homens, e venceste." Jacó perguntou-lhe:
29 Kile Yakob nu taŋgo ta kusnana: Ata. Ne tuku nyu ima ŋgina le taŋgo ta nu sana: Ne ndaŋam ye tuku nyu kila palmbim sakate ŋgina. Taŋakina sulumba nu Yakob nyaro tuna.
29 "Peço-te que me digas qual é o teu nome." "Por que me perguntas o meu nome?", respondeu ele. E abençoou-o no mesmo lugar.
30 Taŋana le Yakob nu sakina: i Ye Kuate tuku tumail pasi kaŋgerit ta ye kume ndakit ŋgina. Ta tuku nu ma ta nyunu Peniel ŋgina.
30 Jacó chamou àquele lugar Fanuel: "porque, disse ele, eu vi a Deus face a face, e conservei a vida".
31 Maratukuk nu Peniel ma ta kusremba nu grisemka gitmba kumba minna le ki prona.
31 O sol levantava-se no horizonte, quando ele passou Fanuel. E coxeava de uma perna.
32 Taŋgo ta nu Yakob tuku manunsu katna le supikina. Ta tuku kile nane Israel mbal agaŋmor manunsunu nda nyade tuku.
32 É por isso que os israelitas, ainda hoje, não comem o nervo da articulação da coxa, porque aquele homem tinha tocado nesse nervo da articulação da coxa de Jacó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.