Romanos 7
srp1868 (SRP1868) vs ARC
1 Или не знате, браћо (јер говорим онима који знају закон), да закон влада над човеком докле је жив?
1 Não sabeis vós, irmãos (pois que falo aos que sabem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que vive?
2 Јер је удата жена привезана законом за мужа докле год он живи; а ако ли муж њен умре, разреши се од закона мужевљег.
2 Porque a mulher que está sujeita ao marido, enquanto ele viver, está-lhe ligada pela lei; mas, morto o marido, está livre da lei do marido.
3 Зато, дакле, док јој је муж жив бива прељубочиница ако пође за другог мужа; а ако јој умре муж проста је од закона да не буде прељубочиница ако пође за другог.
3 De sorte que, vivendo o marido, será chamada adúltera se for doutro marido; mas, morto o marido, livre está da lei e assim não será adúltera se for doutro marido.
4 Зато, браћо моја, и ви умресте закону телом Христовим, да будете другог, Оног што уста из мртвих, да плод донесемо Богу.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que sejais doutro, daquele que ressuscitou de entre os mortos, a fim de que demos fruto para Deus.
5 Јер кад бејасмо у телу, беху сласти греховне, које закон рађаху у удима нашим да се смрти плод доноси.
5 Porque, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, que são pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 А сад, умревши избависмо се од закона који нас држаше, да служимо Богу у обновљењу Духа а не у старини слова.
6 Mas, agora, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Шта ћемо дакле рећи? Је ли закон грех? Боже сачувај! Него ја греха не познах осим кроз закон; јер не знадох за жељу да закон не каза: Не зажели.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 А грех узе почетак кроз заповест, и начини у мени сваку жељу; јер је грех без закона мртав.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda a concupiscência: porquanto, sem a lei, estava morto o pecado.
9 А ја живљах некад без закона; а кад дође заповест, онда грех оживе,
9 E eu, nalgum tempo, vivia sem lei, mas, vindo o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 а ја умрех, и нађе се да ми заповест би за смрт која беше дата за живот.
10 e o mandamento que era para vida, achei eu que me era para morte.
11 Јер грех узевши почетак кроз заповест превари ме, и уби ме њоме.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou e, por ele, me matou.
12 Тако је, дакле, закон свет и заповест света и праведна и добра.
12 Assim, a lei é santa; e o mandamento, santo, justo e bom.
13 Добро ли дакле би мени смрт? Боже сачувај! Него грех, да се покаже грех добром чинећи ми смрт, да буде грех одвише грешан заповешћу.
13 Logo, tornou-se-me o bom em morte? De modo nenhum! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte pelo bem, a fim de que pelo mandamento o pecado se fizesse excessivamente maligno.
14 Јер знамо да је закон духован; а ја сам телесан, продан под грех:
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Јер не знам шта чиним, јер не чиним оно шта хоћу, него на шта мрзим оно чиним.
15 Porque o que faço, não o aprovo, pois o que quero, isso não faço; mas o que aborreço, isso faço.
16 Ако ли оно чиним шта нећу, хвалим закон да је добар.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 А ово више ја не чиним него грех који живи у мени.
17 De maneira que, agora, já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Јер знам да добро не живи у мени, то јест у телу мом. Јер хтети имам у себи, али учинити добро не налазим.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; e, com efeito, o querer está em mim, mas não consigo realizar o bem.
19 Јер добро што хоћу не чиним, него зло што нећу оно чиним.
19 Porque não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 А кад чиним оно што нећу, већ ја то не чиним него грех који живи у мени.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Налазим, дакле закон, кад хоћу добро да чиним, да ме на зло нагони.
21 Acho, então, esta lei em mim: que, quando quero fazer o bem, o mal está comigo.
22 Јер имам радост у закону Божијем по унутрашњем човеку;
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 али видим други закон у удима својим, који се супроти закону ума мог, и заробљава ме законом греховним који је у удима мојим.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que batalha contra a lei do meu entendimento e me prende debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Ја несрећни човек! Ко ће ме избавити од тела смрти ове?
24 Miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Захваљујем Богу свом кроз Исуса Христа Господа нашег. Тако, дакле, ја сам умом својим служим закону Божијем а телом закону греховном.
25 Dou graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. Assim que eu mesmo, com o entendimento, sirvo à lei de Deus, mas, com a carne, à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.