Mateus 25
srp1868 (SRP1868) vs ARA
1 Тада ће бити царство небеско као десет девојака које узеше жишке своје и изиђоше на сусрет женику.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Пет од њих беху мудре, а пет луде.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 И луде узевши жишке своје не узеше са собом уља.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 А мудре узеше уље у судовима са жишцима својим.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 А будући да женик одоцни, задремаше све, и поспаше.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 А у поноћи стаде вика: Ето женика где иде, излазите му на сусрет.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Тада усташе све девојке оне и украсише жишке своје.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 А луде рекоше мудрима: Дајте нам од уља свог, јер наши жишци хоће да се угасе.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 А мудре одговорише говорећи: Да не би недостало и нама и вама, боље је идите к трговцима и купите себи.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 А кад оне отидоше да купе, дође женик, и готове уђоше с њим на свадбу, и затворише се врата.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 А после дођоше и оне друге девојке говорећи: Господару! Господару! Отвори нам.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 А Он одговарајући рече им: Заиста вам кажем: не познајем вас.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Стражите дакле, јер не знате дан ни час у који ће Син човечији доћи.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Јер као што човек полазећи дозва слуге своје и предаде им благо своје;
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 и једном, дакле, даде пет таланата, а другом два, а трећем један, сваком према његовој моћи; и отиде одмах.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 А онај што прими пет таланата отиде те ради с њима, и доби још пет таланата.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Тако и онај што прими два доби и он још два.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 А који прими један отиде те га закопа у земљу и сакри сребро господара свог.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 А по дугом времену дође господар тих слуга, и стаде се рачунати с њима.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 И приступивши онај што је примио пет таланата, донесе још пет таланата говорећи: Господару! Предао си ми пет таланата; ево још пет таланата ја сам добио с њима.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 А господар његов рече му: Добро, слуго добри и верни! У малом био си ми веран, над многим ћу те поставити; уђи у радост господара свог.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 А приступивши и онај што је примио два таланта рече: Господару! Предао си ми два таланта; ево још два таланта ја сам добио с њима.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 А господар његов рече му: Добро, слуго добри и верни! У малом био си ми веран, над многим ћу те поставити; уђи у радост господара свог.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 А приступивши и онај што је примио један таланат рече: Господару! Знао сам да си ти тврд човек: жњеш где ниси сејао, и купиш где ниси вејао;
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 па се побојах и отидох те сакрих таланат твој у земљу; и ево ти своје.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 А господар његов одговарајући рече му: Зли и лењиви слуго! Знао си да ја жњем где нисам сејао, и купим где нисам вејао:
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Требало је дакле моје сребро да даш трговцима; и ја дошавши узео бих своје с добитком.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Узмите дакле од њега таланат, и подајте оном што има десет таланата.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Јер сваком који има, даће се, и претећи ће му; а од оног који нема, и шта има узеће се од њега.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 И неваљалог слугу баците у таму најкрајњу; онде ће бити плач и шкргут зуба.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 А кад дође Син човечији у слави својој и сви свети анђели с Њиме, онда ће сести на престолу славе своје.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 И сабраће се пред Њим сви народи, и разлучиће их између себе као пастир што разлучује овце од јараца.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 И поставиће овце с десне стране себи, а јарце с леве.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Тада ће рећи цар онима што Му стоје с десне стране: ходите благословени Оца мог; примите царство које вам је приправљено од постања света.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Јер огладнех, и дасте ми да једем; ожеднех, и напојисте ме; гост бејах, и примисте ме;
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 го бејах, и оденусте ме; болестан бејах, и обиђосте ме; у тамници бејах, и дођосте к мени.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Тада ће Му одговорити праведници говорећи: Господе! Кад Те видесмо гладна, и нахранисмо? Или жедна, и напојисмо?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Кад ли Те видесмо госта, и примисмо? Или гола, и оденусмо?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Кад ли Те видесмо болесна или у тамници, и дођосмо к Теби?
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 И одговарајући цар рећи ће им: Заиста вам кажем: кад учинисте једном од ове моје најмање браће, мени учинисте.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Тада ће рећи и онима што Му стоје с леве стране: Идите од мене проклети у огањ вечни приправљен ђаволу и анђелима његовим.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Јер огладнех, и не дадосте ми да једем; ожеднех, и не напојисте ме;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 гост бејах, и не примисте ме; го бејах, и не оденусте ме; болестан и у тамници бејах, и не обиђосте ме.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Тада ће Му одговорити и они говорећи: Господе! Кад Те видесмо гладна или жедна, или госта или гола, или болесна или у тамници, и не послужисмо Те?
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Тада ће им одговорити говорећи: Заиста вам кажем: кад не учинисте једном од ове моје мале браће, ни мени не учинисте.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 И ови ће отићи у муку вечну, а праведници у живот вечни.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.