Lucas 15
srp1868 (SRP1868) vs VC
1 И приближаваху се к Њему сви цариници и грешници да Га чују.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 И викаху на Њега фарисеји и књижевници говорећи: Овај прима грешнике и једе с њима.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 А Он им каза причу ову говорећи:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 Који човек од вас имајући сто оваца и изгубивши једну од њих не остави деведесет и девет у пустињи и не иде за изгубљеном док је не нађе?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 И нашавши дигне је на раме своје радујући се,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 и дошавши кући сазове пријатеље и суседе говорећи им: Радујте се са мном: ја нађох своју овцу изгубљену.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Кажем вам да ће тако бити већа радост на небу за једног грешника који се каје, неголи за деведесет и девет праведника којима не треба покајање.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Или која жена имајући десет динара, ако изгуби један динар, не запали свеће, и не помете куће, и не тражи добро док не нађе?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 И нашавши сазове другарице и суседе говорећи: Радујте се са мном: ја нађох динар изгубљени.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Тако, кажем вам, бива радост пред анђелима Божијима за једног грешника који се каје.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 И рече: Један човек имаше два сина,
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 и рече млађи од њих оцу: Оче! Дај ми део имања што припада мени. И отац им подели имање.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 И потом до неколико дана покупи млађи син све своје, и отиде у далеку земљу; и онамо просу имање своје живећи беспутно.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 А кад потроши све, постаде велика глад у оној земљи, и он се нађе у невољи.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 И отишавши приби се код једног човека у оној земљи; и он га посла у поље своје да чува свиње.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 И жељаше напунити трбух свој рошчићима које свиње јеђаху, и нико му их не даваше.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 А кад дође к себи, рече: Колико најамника у оца мог имају хлеба и сувише, а ја умирем од глади!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Устаћу и идем оцу свом, па ћу му рећи: Оче! Сагреших Небу и теби,
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 и већ нисам достојан назвати се син твој: прими ме као једног од својих најамника.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 И уставши отиде оцу свом. А кад је још подалеко био, угледа га отац његов, и сажали му се, и потрчавши загрли га и целива га.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 А син му рече: Оче, сагреших Небу и теби, и већ нисам достојан назвати се син твој.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 А отац рече слугама својим: Изнесите најлепшу хаљину и обуците га, и подајте му прстен на руку и обућу на ноге.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 И доведите теле угојено те закољите, да једемо и да се веселимо.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Јер овај мој син беше мртав, и оживе; и изгубљен беше, и нађе се. И стадоше се веселити.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 А син његов старији беше у пољу, и долазећи кад се приближи кући чу певање и подвикивање.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 И дозвавши једног од слугу запита: Шта је то?
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 А он му рече: Брат твој дође; и отац твој закла теле угојено, што га је здравог видео.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 А он се расрди и не хтеде да уђе. Тада изиђе отац његов и мољаше га.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 А он одговарајући рече оцу: Ето те служим толико година, и никад не преступих твоје заповести, па мени никад ниси дао јаре да бих се провеселио са својим друштвом;
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 а кад дође тај твој син који ти је имање просуо с курвама, заклао си му теле угојено.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 А он му рече: Сине! Ти си свагда са мном, и све је моје твоје.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Требало се развеселити и обрадовати, јер овај брат твој мртав беше, и оживе; и изгубљен беше, и нађе се.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.