Deuteronômio 9
srp1868 (SRP1868) vs NVT
1 Чуј, Израиљу! Ти данас прелазиш преко Јордана да уђеш и наследиш народе веће и јаче од себе, градове велике и ограђене до неба.
1 “Ouça, ó Israel! Hoje você atravessará o rio Jordão para ocupar a terra que pertence a nações muito maiores e mais poderosas que você, povos que vivem em cidades com muralhas que chegam até o céu!
2 Велик и висок народ, синове Енакове, које знаш и за које си слушао:
2 Seus habitantes são fortes e altos, descendentes dos famosos enaquins. Você já ouviu o ditado: ‘Quem é capaz de resistir aos enaquins?’.
3 Знај дакле данас да је Господ Бог твој, који иде пред тобом, огањ који спаљује; Он ће их истребити и Он ће их оборити пред тобом, и изгнаћеш их и истребити брзо, као што ти је казао Господ.
3 Esteja certo, porém, que hoje o S enhor , seu Deus, vai adiante de você como fogo devorador. Ele os derrotará e os humilhará diante de você, para que você os expulse e os destrua rapidamente, como o S enhor prometeu.
4 Кад их Господ Бог твој отера испред тебе, немој да кажеш у срцу свом: За правду моју уведе ме Господ у ову земљу да је наследим; јер Господ тера оне народе испред тебе за неваљалство њихово!
4 “Depois que o S enhor , seu Deus, tiver feito isso por você, não diga em seu coração: ‘O S enhor me deu esta terra porque sou justo’. Não! É por causa da perversidade das outras nações que ele as expulsa de diante de você.
5 Не идеш за правду своју ни за чистоту срца свог да наследиш ту земљу; него за неваљалство тих народа Господ Бог твој отера их испред тебе, и да одржи реч за коју се заклео оцима твојим, Авраму, Исаку и Јакову.
5 Você não está prestes a tomar posse da terra deles porque é justo ou íntegro. O S enhor , seu Deus, expulsará essas nações de diante de você somente por causa da perversidade delas, e para cumprir o juramento que fez a seus antepassados Abraão, Isaque e Jacó.
6 Знај, дакле, да ти Господ Бог твој не даје те добре земље за правду твоју да је наследиш, јер си тврдоврат народ.
6 Reconheça, portanto, que o S enhor , seu Deus, não lhe dá essa boa terra como propriedade porque você é justo, pois não é. Na verdade, você é um povo teimoso.”
7 Памти и не заборави како си гневио Господа Бога свог у пустињи; од оног дана кад изиђосте из земље мисирске па докле дођосте на ово место, непокорни бејасте Господу.
7 “Lembrem-se, e jamais se esqueçam, de como vocês provocaram a ira do S enhor , seu Deus, no deserto. Desde o dia em que saíram do Egito até agora, vocês têm se rebelado contra o S enhor constantemente.
8 И код Хорива разгневисте Господа, и од гнева хтеде вас Господ да истреби.
8 Até mesmo no monte Sinai, tanto provocaram a ira do S enhor que ele esteve a ponto de destruí-los.
9 Кад изиђох на гору да примим плоче камене, плоче завета, који с вама учини Господ, тада стајах на гори четрдесет дана и четрдесет ноћи хлеба не једући ни воде пијући.
9 Isso aconteceu quando eu estava no monte, recebendo as tábuas de pedra gravadas com os termos da aliança que o S enhor tinha feito com vocês. Passei quarenta dias e quarenta noites ali e, durante todo esse tempo, não comi nem bebi coisa alguma.
10 И даде ми Господ две плоче камене, исписане прстом Господњим, на којима беху речи све које вам изговори Господ на гори исред огња на дан збора вашег.
10 O S enhor me deu as duas tábuas nas quais gravou com seu próprio dedo todas as palavras que lhes tinha proclamado do meio do fogo quando estavam reunidos ao pé do monte.
11 После четрдесет дана и четрдесет ноћи даде ми Господ две плоче камене, плоче заветне.
11 “Passados os quarenta dias e quarenta noites, o S enhor me entregou as duas tábuas de pedra gravadas com os termos da aliança.
12 И рече ми Господ: Устани, сиђи брже одавде; јер се поквари народ твој који си извео из Мисира, сиђоше брзо с пута који им заповедих, и начинише себи ливен лик.
12 Então o S enhor me disse: ‘Levante-se! Desça agora mesmo, pois o povo que você tirou do Egito se corrompeu. Como se desviaram depressa do caminho que eu lhes havia ordenado! Derreteram metal e fizeram um ídolo para si!’.
13 Још ми рече Господ говорећи: Погледах овај народ, и ето је народ тврдог врата.
13 “O S enhor também me disse: ‘Vi como este povo é teimoso e rebelde.
14 Пусти ме да их истребим и име њихово затрем под небом; а од тебе ћу учинити народ јачи и већи него што је овај.
14 Fique de lado, e eu os destruirei e apagarei o nome deles de debaixo do céu. Depois, farei de você e de seus descendentes uma nação mais poderosa e mais numerosa que eles’.
15 И ја се вратих и сиђох с горе, а гора огњем гораше, и две плоче заветне беху ми у рукама.
15 “Então, enquanto o monte ardia em chamas, virei-me e comecei a descer, levando nas mãos as duas tábuas de pedra gravadas com os termos da aliança.
16 И погледах, а то згрешисте Господу Богу свом саливши себи теле, и брзо сиђосте с пута који вам беше заповедио Господ.
16 Quando olhei para baixo, vi que vocês haviam pecado contra o S enhor , seu Deus. Tinham derretido metal e feito para si um ídolo em forma de bezerro. Como se desviaram depressa do caminho que o S enhor lhes havia ordenado!
17 Тада узех оне две плоче и бацих их из руку својих, и разбих их пред вама.
17 Então peguei as duas tábuas de pedra e as joguei no chão, despedaçando-as diante de vocês.
18 Потом падох и лежах пред Господом као пре, четрдесет дана и четрдесет ноћи, хлеба не једући ни воде пијући, ради свих греха ваших, којима се огрешисте учинивши што је зло пред Господом и разгневивши Га.
18 “Em seguida, como havia feito antes, prostrei-me diante do S enhor durante quarenta dias e quarenta noites. Não comi nem bebi coisa alguma por causa do grande pecado que vocês haviam cometido ao fazer o que era mau aos olhos do S enhor , provocando sua ira.
19 Јер се бојах гнева и јарости, којом се беше Господ разљутио на вас да вас истреби; и услиши ме Господ и тада.
19 Tive muito medo por causa da ira ardente do S enhor , que ameaçava destruir vocês. Mais uma vez, porém, o S enhor me ouviu.
20 Беше се Господ и на Арона разгневио веома да га хтеде убити; али се молих тада и за Арона.
20 O S enhor estava tão irado com Arão que também queria destruí-lo, mas eu também orei em favor de Arão.
21 И узех грех ваш који учинисте, теле, и сажегох га огњем, и разбих га и сатрх га у прах, и просух прах његов у поток, који тече с оне горе.
21 Tomei o pecado de vocês, o bezerro que haviam feito, o derreti no fogo e o moí até virar pó fino. Em seguida, joguei o pó no riacho que desce do monte.
22 И у Тавери и у Маси и у Киврот-Атави гневисте Господа.
22 “Vocês também provocaram a ira do S enhor em Taberá, em Massá e em Quibrote-Hataavá.
23 И кад вас посла Господ у Кадис-Варнију говорећи: Идите и узмите ту земљу коју сам вам дао, опет се супротисте речи Господа Бога свог, и не веровасте Му и не послушасте глас Његов.
23 E, em Cades-Barneia, o S enhor deu a seguinte ordem: ‘Subam e tomem posse da terra que eu lhes dei’. Mas vocês se rebelaram contra a ordem do S enhor , seu Deus, e não confiaram nele nem lhe obedeceram.
24 Непокорни бејасте Господу од кад вас познах.
24 Sim, vocês têm se rebelado contra o S enhor desde que os conheço.
25 Зато падох и лежах пред Господом четрдесет дана и четрдесет ноћи, јер беше рекао Господ да ће вас потрти.
25 “Prostrei-me diante do S enhor durante quarenta dias e quarenta noites, porque o S enhor tinha dito que os destruiria.
26 И молих се Господу и рекох: Господе, Господе! Немој потрти народ свој и наследство своје, које си избавио величанством својим, које си извео из Мисира крепком руком.
26 Orei ao S enhor e disse: ‘Ó Soberano S enhor , não os destrua! Eles são o teu povo, a tua propriedade especial, a quem resgataste do Egito com teu grande poder e tua forte mão.
27 Опомени се слуга својих Аврама, Исака и Јакова, не гледај на тврђу народа овог, на неваљалство његово и на грехе његове;
27 Peço que te lembres dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó, e não leves em conta a teimosia, a perversidade e o pecado deste povo.
28 да не кажу који живе у земљи одакле си нас извео: Није их могао Господ увести у земљу коју им обећа, или мрзео је на њих, зато их изведе да их побије у пустињи.
28 Se o destruíres, os egípcios dirão: ‘Eles morreram porque o S enhor não foi capaz de levá-los à terra que tinha prometido lhes dar’. Ou talvez digam: ‘Ele os destruiu porque os odiava; levou-os ao deserto de propósito para matá-los’.
29 Јер су Твој народ и Твоје наследство, које си извео силом својом великом и мишицом својом подигнутом.
29 No entanto, eles são o teu povo e a tua propriedade especial, que tiraste do Egito com tua grande força e teu braço poderoso’.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.