Marcos 5

Biibilya Nyēē Tiliil (SPYNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nto mii yoo, kuyit ꞉Yēēsu ākoo rubiikyii saang'taab Keraasa ām biitēēt ake nyēbo tōōliilēēt.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Ki yoo /kakeeratee biinkōōnik āwunnyēk /ankeeratee nyōrōōrōōnik kērēēnkōōk kung'ētyēē choo.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Kiinchōōyootēē wōloo bo kochonkoosyek ākoo wōloo bo lekemoosyek kwiimēn āk kuyyeech ānkuboochēē keey rwoontōōk.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Yu kākāsyi ꞉chiichoo Yēēsu yēē lōō, kulābātyi ānkukutunkyi.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Kuteebee ꞉Yēēsu kule, “/Kēēkuurēēniing' ng'oo?” Kulē, “/Kēēkuurēēnoo ‘Lukēēt,’ kuuyu kēēchoong'ēch.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Kisaaysaay ꞉tāmirmiroochoo Yēēsu kut kukētyinē keey kumakeekwetee icheek saang'aata.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Kimiitē ꞉ākwootiitaab tōōrōōk kwookēētēē yēbo lekemeet nyēē kilēēkitēē yooto.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Kusoom ꞉tāmirmiroochoo Yēēsu kule, “Ichāmwēēch kiiwut tōōrōōchuut.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Kuchāmchi ꞉Yēēsu. Kuchuwu bakeenke ānkōōwutē tōōrōōchoo. Kiitiroomiis ꞉tōōrōōchoo kiyitē kisyēērōōk āyēēng' bokōōtuultēē keey lekem ānkōōsuuchi tōōliil kubēk.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Kimii ꞉biiko alake chēē kiriibē tōōrōōchoo. Yu kakas kiyēē kiyeyakay, kulabat bokwoomchi biikaab saang'aa tukul. Kukwa ꞉biiko bokukas kiyēē kayeyakay.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 — ausente —
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 — ausente —
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 ānkumwoochi kule, “Ng'eetee kōōrēēnyoo.”
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Kumii ꞉Yēēsu kuloonyē mwēēng', kusoom ꞉chiichoo /kikiisoobē kule, “Kany keebeete keey tukwaay.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Kumwoochi ꞉Yēēsu kule, “Iwē kaa ānkuwēēmwoochi biikwook kiyēē kāākuyēwuung' ꞉Yēyiin kubo kiisaynyii.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Kunyoo, kyaamtaatee ꞉chiichoo yēēmoonoo bo Teekabooli kiyēē kiyēchi ꞉Yēēsu. Kiilat ꞉biiko tukul ng'aleechaa.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Kiiyeeyee ꞉Yēēsu mwēēnkēēt ākoo rubiikyii ākoy biitoonoo kikwoonēē. Yu kayit, kukwa ꞉biiko chēē chaang' ānkōōruruukyi keey. Kutākumii sakaramteetaab tōōliilēēt,
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 kuchō ꞉kāāntōōyiintēēt ake nyēbo *kōōtaab saayeet nyēē /kikēēkuurēē Chāyirō. Yu kayit yēē kimii ꞉Yēēsu, kukutuny.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Yooto, kuriirchi Yēēsu kule, “Ātinyē chēēbnyuu nyēē imnyoonē ankaakulalakay miisin. Chōō, baa, chēētiinyēē āwung'uung' nto anyuun kusob ꞉lakwanyuu.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Kucham ꞉Yēēsu ānkuwēēto keey.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Kimii yooto ꞉koorkēēt ake nyēē kikiikumnyaan kēnyiisyēk taman āk āyēēng' kusāyē ꞉korotiik.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Kikiikōōbootyi tukuuk tukul chēē kiboonto cheebsaakitiis chēē chaang' āmāsobē. Kitāsē taay ꞉bōōrto kumiyātiitu miisin.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Kōōyyoong'iis ꞉korotiik. Kukas ām bōōrnyii kule kāākusob.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Yu kēēnkēt ꞉Yēēsu ām tāmirmiryēēt kule kāākōōsoobiis ꞉kāāmuukēywēēkyii, kuweech keey ankuteeb kule, “Ng'oo ꞉nyēē kāākutiiny sireenyuu?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Kumwoochi ꞉rubiikyii kule, “‑Mēēkāsē kule chaang' ꞉biiko yoo imiitē ānkiitēēbē kule ng'oo ꞉nyi kātiinying'?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Kukasta ꞉Yēēsu kumāchē kōōnkēt chiichooto kātiinyē sireenyii.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Kuuyu kiinkēt ꞉koorkoonoo kiyēē kaakuyeyakay ām bōōrnyii, kuchō nyēē kaakubootan ānkukutunyēē taayeetaab Yēēsu ānkumwoochi kiyēē kaakuyeyakay ām soboonnyii.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Kumwoochi ꞉Yēēsu kule, “Chēē, 'kēēsob kuuyu 'kēēkoosēēnoo keey! Mākoy tawokooyiimiing' ꞉bōōroo subak. Iwēētē bāybooyyēēt.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Kutākumii ꞉Yēēsu kung'āloolē, kukwaanee ꞉biiko alake kaab kāāntōōyiintoonoo bo *kōōtaab saayeet ānkumwoochi kule, “Kaakume ꞉lakwang'uung'. ‑Mateemakee kiy kāānēētiintēēt.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Kisiil yiit Yēēsu ꞉ng'aleechaa. Yooto kulēēnchi kāāntōōyiintoonoo, “‑Mēēmuy, ikaaseenaa keey.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Mānāāwēēto ꞉Yēēsu biiko tukul nteenee kichāmchi baateey Bētērō, Yāākōbō āk Yoowaana nyoo ki ng'eetaabkaametiitaab Yāākōbō.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Yu kayit kukas kāānchōōytaab biiko chēē kibirtooy keey, kuriirtōōs ānkwoomē mbuy.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Kuwo kō ānkulē, “Kiy nee nyēē ōbirtoochinē keey? Ōnchōōchinē nee? So, ōbērē kaakume ꞉leekweet? Ntēē mii kāruchi keey baateey.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Yu kamwa ꞉Yēēsu kuu nyooto, kuroorchi ꞉biiko. Kukwet ꞉Yēēsu biiko tukul kuba saang' ānkukuur sikiikaab leekweet ākoo rubiichoo ki sōmōk ankuba ꞉tukul yēē kimii ꞉leekweet.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Kunam ꞉Yēēsu lakwanaa āwut ānkulē, “Ng'eet, baa ōō, chēē!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kung'eet bakeenke ꞉chēēboo ānkuwēēsyēt. Kiboonto lakwanaa kēnyiisyēk taman āk āyēēng'. Kinam biich kuut.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Kiikiimchi ꞉Yēēsu bichoo mabokwaamtaat ng'aleechaa ānkumwoochi sikiik kubay leekweet.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.