Lucas 15
Biibilya Nyēē Tiliil (SPYNT) vs ARC
1 Kimii ꞉yēē kikwoonchinē Yēēsu ꞉kāāruruukikaab *syuuruut chēē chaang' āk biiko alak chēē kiyēyootē ng'al chēē miyootēch. Kibokuyēbchinē yiit ꞉bichoo kiyēē kiinēētē ꞉Yēēsu.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Yooto kōōng'unyng'uunyiis *꞉Farisaayeek āk kāānēētikaab kiruutēk kumwooyē kule, “Ntēē toochē ꞉chiichi biich chēē kibng'ōōkisiis ānkwoomiisyē ꞉tukul?”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Kumwoochi ꞉Yēēsu bichoo kule,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Yoo iboontē kēēchiirēkuuk bokol ānkubot ꞉akeenke, ibākookyinē oob chuut tāmānwookik sokool āk sokool yeechey ankuweecheeng'aate nyoo kābotē?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Nto yoo 'kēēnyōōru, ikālābchinē oob buuy ānkiichōōntē kaa ām ng'erekweek?
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Yoo 'keeyit kaa ii, ikuurē oob chōōrōōnuutēkuuk āk laatoosyekuuk ānkubōōng'ērēkiisyē ꞉tukul kuuyu 'kēēnyōōru kēēchiiryoonoo?
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Ām kēēlto nyēē wuu nyiitēnyi, makung'erech ꞉nkinee Yēyiin kubo choolwookiintēēt akeenke nyoo kākēt keey kusiir biiko tāmānwookik sokool āk sokool choo kuurē keey kule churtootiin āmāmāchē kule kuweek.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nto yoo boonto ꞉cheebyoosya beesaanikyii chēbo koomānuut ānkōōsuuyto ꞉akeenke, tābē oob taariit ānkōōbuuch kōōto tukul kuchēēng'so kut kunyōōr beesyaantaanaa?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ara yoo kāākunyōōr ii, kuurē oob chōōrōōnuutēkyii āk laatoosyekyii ānkubokung'ērēkiis tukul?
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ām kēēlto nyēē wuu nyiitēnyi, mākung'ērēkiis *꞉malayikaanik, yoo kaweek ꞉choolwookiintēēt akeenke.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Kitas taay ꞉Yēēsu kumwooy kule, “Kimii ꞉chiito ake nyēē kiboonto wērikyii āyēēng'.
11 E disse:
12 Kimii ꞉yēē kimwoochi ꞉wēēriit nyēē mining' kwaan kule, ‘Abayya, āmāchē irōōbwoo tukuuk chēē cheechuu.’ Kucham kwaan. Kunyoo, kirōōbchi wēēriit nyēē wōō cheechii ānkurōōbchi nkinee nyēē mining' cheechii.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Yu kakeeyta ꞉bēsyōōsyēk chēē ng'ēri, kunam ꞉wēēriit nyi ki mining' cheechii ānkuwēēchi keey kōōr nyēē lōō. Kiwokwaamee tukuuchoo tukul keelat.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Kichō ꞉kēmēwuut kōōroonooto nyēē /kikēēbālē keey keelat. Kyaam wēēroo ꞉kēmēwuut.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Kunyoo, kuwo kaytaab chiito ake ām kōōroonooto ankuwokusaaysaay kule kōōbuurto keey sukuyēchinē yiisyō ake tukul. Kōōkoochi ꞉chiichoo kuriibē tōōrōōk.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Māmii ꞉chii nyēē kiikoochi kiyēē kaam kunyoo, kilal ꞉kēmēwuut kut kuriik kwaam āmiikaab tōōrōōk.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Koosootee keey ānkulē, ‘Ntēē nyōōru ꞉motwoorikaab baabaanii āmiik chēē yēmē kwaam kut kung'ēt ꞉alake. Ām nee sukubakachaa ꞉kēmēy ām wōli?
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Kaykay ayeey kaa ānkuwāāmwoochi baaba kule: Kyāāchoolwookēnchi Yēyiin ākoo inyiing'.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Māyēmāktōōs tāāyēku lakwang'uung', nteenee iyiboo kuu motwooriintēēng'uung' ake tukul.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Yu keewaany ꞉wēēroo koosoot kuu nyooto, kunam baanta kooyeey kang'waa. Yu makuyit kaa, kutoobēn ꞉kwaan. Kōōnkēt kule ākoo ki wēēroonyii. Kukāsyi kiisayta ankulabat wokutorooch.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Nteenee kumwoochi ꞉wēēroo kwaan kule, ‘Baaba, kyāāchoolwookēnchi Yēyiin ānkāāchoolwookēnchiing'. Māyēmāktōōs tāāyēku lakwang'uung'.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Kumwoochi ꞉kwaan motwoorikyii kule, ‘Ōyibu areet akeenke sireet nyoo karaam ām tukul, kimoorineet āk kwēyōōnik ānkōōlookyi wēēri.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Ōkwēru wuunweet nyoo neraat kēēyēēnkyi. Māchāktōōs kēēng'ērēkyi
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 kuuyu ākoo tākusoboot ꞉wērinyuu nyi kyāābērē kiikume. Kikiikubot, neennyi kāākōōyēēw.’ Nto yityo, /kēētoow /kyaam saakweet.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Yooto tukul kimiitē ꞉wēēriit nyēē wōō mbareen kuyēyiisyē. Nto yu rōōtu kaa, kukas kutyēēntōōs ꞉biiko.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Kukuur motwooriintēēt ake ankuteebee kule, ‘Nee ꞉nyi mii kutyēēnchinē ꞉biiko?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Kukētyi ꞉motwooriintoonoo kule, ‘Kāākōōyēēw ꞉ng'eetaabkoomēt kuchāmē keey, kunyoo kayeeny ꞉kōōn wuunwaanaa koneraat kwaam ꞉biiko kung'ērēkiis.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 King'woonchi wēēroo ki wōō kut kutay kōōwut kō. Kuchō ꞉kwaan saang' ankuchokusaaysaay kule kuwo kō.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Nteenee kumwoochi kwaan kule, ‘So, abayya! Kwāāyēwuung' ꞉anii yiisyēēt ām kēnyiisyēk chēē chaang' nyēē mānāākēwēynoon āmēēbērē 'kiikōōnoo mbo kwesta abaybaayee keey ꞉nkanii āk chōōrōōnuutēkyuu.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Nto yu kēēyēēw ꞉wēēring'uung' ꞉nyi kiwokwaamee tukuukuuk keelat kōōbootyi chēēmurēniis, neennyi kāchēēyēēnkyi wuunwa nyēē kōnāmē ꞉koong'ta ām biiy ing'ērēkyi.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Kukētyi ꞉kwaan kule, ‘Wēnyoo, kēēboontē keey ꞉acheek āk inyiing' kwaak, anku nyeeng'uung' ꞉kiy ake tukul nyēē āboontē ꞉anii.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Āboontē man ayey saakwaani, kuuyu kikēēbērē kiikume ꞉ng'eetaabkoomēt, neennyi ākoo tākusoboot. Kikiikubot, neennyi kāākōōyēēw.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.