Romanos 7

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nyo Komainy faatsuts maromin mes fifaatsuts tovei: Ara gima kaa bus ror fain Faun, sana ra kaa ror fain a koma ree'un ten Gov. Eye mi natiny rom a ka to, fuainy vainy fafaaman tsonyo, nyo komainy kirkir naa rou tsumin vainy, tana saa, ami natiny rom a Faun to te tsue tsuk iny non ya, a Faun te tatagaa ot tsun iny non a mes ito tan nainy te toto farokot non ya patsun puputaa tovei.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Tan fapapaar naa ya, nyo faatok maromi na ka te tamainy non a toto tsura tan mamatsiny nainy. Faun tsue na ka, a moun ma suu faman iny koman tsian tsuan ten natsioiny, ito te toto farokot non ya patsun puputaa tovei. Sai to te mat bus non e natsioiny ya, faun tan fifanging tovei gim non ma kotskots tap iny ya ten natsioiny.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Tan tsue fapapaar to aya, ra onot ror ma natiny yan, u man, ito te toto farokot non e natsioiny ya patsun puputaa tovei, ana moun tsunia te naa fi tana mes a tsoiny, fokinai tsue ror a ka tana moun tovei, “Ayei gima suu faman iny fakats tsian tsunia ten natsioiny, a moun to, na moun a tsitsikoor.” Sai tan nainy te mat bus e natsioiny ya, a faun to te kotskots faavots rarori sikia ta man nan a tagaa ot iny towa, ai tan kat to aya, ayei gima kaa tan kat iny tsikoor ito te nai fanging fiisen minon ya na mesmes a tsoiny.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Jesan kan, tsumin fuainy vamuinyasiny fafaaman tsonyo, faarei tsuiny rarora ito te mat fi ra an Faun te faan iny e Gov ten Moses to te kotskots faavots rarora sikia ta man nan, a tagaa ot ratuara, tana saa tan nainy te fagageits ari na puan e Krais tan pagafuan, faarei tsuiny non to te mat fiisen mira Ya na aya. Ai te puruur rara ma tap fiisen mira na mesmes, ten Krais, Ayei na isen tsun a mes Gov fatoto fatabiny Ya voun a mat Tsunia, ai tan kat to aya, ara onot ror ma kat fo mamatsiny kat rof, faarei tsuiny ror vainy binun ten Gov,
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 tana saa, muan tan nainy te kaakaa rara vovou iny komainy kat aveto tan puainy mes ana ra pon to ma kat fapaparei a tsivor, ito te tsue fi na fo faun tsura. “Mi ma kat vaare na ka to,” ge “Kat yam a ka naa to,” sa faparits men koman tsura tan kat kat iring fiisen me na puar. Tan kat to ayei, u aveto tsura na fokinai kat non e Gov, Ya te jiats ra naa ra unya Hel.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Sai tsura faavot tovei, Gov puruur bus rara ma manaats a fo Faun ana fo kat nan faakor, ito te mat fi ra tan fo faun te kotskots rara muan, ai tan kat to aya, ara gima kat a binun ten Gov tana sanaan a tamuan, ito te vovovou finy aran Faun te kirkir iny e Moses, a sikia, ra kat a binun ten Gov, tana sanaan a foun a tavaron fiisen men fifaakouts tan Aaven Taabos.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Eye, a mes nai tsue fatabin non tsonyo ana ya te tsue na ka, “Faun te guats non a koma rara ma kat aran kat iring, an Faun to ayein saa, a iring?” A sikia! Ami ma tsue fi vaare nei! Eye, fo Faun ten Gov te faatok raroran kat iny aveto tana sanaan tovei: nyo buiny gima natiny a ka to, tan kat, kat iny mataguas iny a ka tana mes te kat anyon aveto to te gim non e Gov ma tsue iny Ya tan Faun Tsunia ana Ayei te tsue na ka, “Mataguas vaare iny yam a ka tana mes.”
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Gov tsue faparits a ka to, an fakats iring tan mataguas iny a ka tana mes guats ton fakats tsonyo sa kat fifiiring vanyo, ai tana sanaan to aya, u fakats iring parits minon ana ya te guats fakats tsonyo ma komainy fatsiainy anyon fo mamatsiny ka. To sa man non: ito ma kaa vaare me na faun te tsue non a ka, kat vaare na ka to, u fakats iny kat kat aveto te gim non ma guats a koma rara an fakats kan te gima parits on kan me.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 To te pin iny ronyo Gov ma fa'agaagoiny vanyo Ya ma kat a ka, nyo pon fi rou nei nyo tavaron rou matan e Gov, san nainy te nat fi ronyo nei Gov tsue faparits iny a ka to, “Mataguas vaare,” an kat iny aveto to sof vatuanyo, ana nyo tanik iny nog vavis to na foka tana mes a vainy, sa nyo ngats faun ten Gov,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 ai tan kat to aya nyo nat vato, nyo takibaa osing bus e Gov. Ai tana iring tsonyo, nyo nat vato tan Faun ten Gov, Gov komainy a Faun Tsunia ma pokei faruak vanyo ma kaa minyo na toto na suu fiisen mi Ya, sana faun te ngats anyo, kat vanyo nyo takibaa osing Towa, sa nyo nai sab rou a mat a suu,
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 tana saa, aveto fagaug vanyo sa nom Faun ten Gov sa fakei vanyo tana iring. Nyo pon iny ma manaats Faun ten Gov ma toto nyo, san fakats tsian nan aveto tana ka te fa'agaagoiny vanyo Gov, kat vanyo sa nyo ngats Faun Tsunia. An aveto to aya, ras fuainy osing vatuanyo na sanaan ten Gov, an aveto tsonyo pets osing vatuanyo Gov, an aveto nom ton Faun ten Gov sa atsun famat vanyo.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 U Faun ten Gov sikia ma iring sa faarei tsuiny kainy non a aaven e Gov, u taabos. Ana fo mamatsiny ka te tsue faparits iny e Gov tsura ma kat, u taabos, tavaron non tsura ma kat, ana rof na rara tan mamatsiny nainy.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Eye, a saa te tsue rom anyi naa, Pol, “Tana ka na rof, te atsun kan maromi?” A sikia, ana sikia ovei! Nyo gim rou ma tsue on fi nei! U aveto tsun tsonyo kat varonyo nyo te ngats Faun ten Gov, nyo tapets osing Towa. An aveto nom to na Faun a rof ten Gov sa fakei vanyo tana iring, ai tana sanaan to ayei nyo tagei ton kat te kat anyo ma faonots yan koman tsian tsonyon, iring fiisok. Ai Gov fakats to na sanaan to, ma natiny anyon koman tsonyo iny kat aveton iring vavajia ovei.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ara nat faarof iny ror a ka to: U Aaven Taabos tsun kan ten Gov to Ayei te faan raran Faun. An Faun ten Gov to ayei te tsue of rarora na ka na rof ana ka na iring matan Ya. Sa nyo na mes kaa miroun koman tsian, ana nyo tsugei rou ma faonot on tan koman tsian to ari, tana sanaan te tsue iny non Faun ten Gov tsonyo, tana saa anyo faarei na tsoiny binun babainy tan aveto.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Nyo komainy tsue of maromi na kifon a ka naa to aya: nyo gim rou ma nat faarof iny kat te kat kat ronyo, tana saa, u kat rof te komainy kat vaurep ronyo, nyo gim rou ma kat ya, sana sikia, u kat iring tsugei varonyo ma kat ya, to te natiny kat ronyo.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 An tan nainy te kat ronyon kat iring te gim ronyo ma komainy kat sa faatok varonyo, nyo faarof rou faun te tsue of rarora ma kat, kat toobing.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ana tou kaakaa tsonyo tovei, nyo sikia ma ayei to te kat rou a fo kat iring to ayei. A sikia, u aveto te kaa non koma vanyo, iton koman iny kat aveto via non koma vanyo te kat vanyo sa nyo kat a fo kat iring tovei,
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 tana saa, nyo natiny a ka tovein u man, nyo patsukan you gim rou ma kat ta isen ta ka ta rof, ito tana parits tsonyo tana puainy mes, tana saa nyo kaa miroun koman tsian iny kat, kat rof, sana nyo gima kat oiny ya,
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 tana saa, kainon ito tan nainy te pon ronyo ma kat, kat rof, nyo gim rou ma kat kainy ya. Ge, kainon ito tan kat iring te bainy ronyo ma kat, nyo natiny kat fatatabiny rou ya.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Sai tovei to te kat ronyon kat iring te tsugainy kat ronyo, sikia ma nyo to ayei te kat ya, a sikia, u aveto to koma vanyo te amus vanyo sa nyo kat ya.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Nyo tagei faarei rou ya na faun koma vanyo, ana ayei tovei ruak fatatabin non tan isiseiny nainy nyo komainy kat rou kat tavaron, kainon to te komainy kat fi ronyon kat tavaron, nyo kat fatatabin roun kat iring.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Nyo komainy fiisok rou ma vovou iny Faun ten Gov fiisen minon a koma vanyo faavot.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Sai te kaa pis minon mes a faun te binun non koma vanyo, ito te fijaatsun non tan fakats tsonyo. Ana faun to ayei, a faun tan aveto to te faduen vanyo ana ayei kotskots vatuanyo, nyo faarei to na tsoiny binun babainy tsunia, ito te kaa non koma vanyo.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 — ausente —
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 — ausente —
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.