Romanos 4

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gov, Ayei na isen to te kat fatavaroiny non a vainy matan Ya, tana saa ri te faason Tsunia, sikia ma tan manaats a fo Faun tsun, to sana ra ma fakats e Abraham a tsuvurari na taa Jiu. Fei te kat fi ya ei? Ito tan nainy te tavaron fi ya matan e Gov, fei te poo fi me na ka iny tavaron tsunia to aya ei?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ara ma fakats a ka tana kifon a ka to, tana saa to te man fi non kat iny tavaron ten Abraham matan e Gov tan kat rof te kat ya, ayei nai kaa minon a kifon a tenoor to tana ka te kat ya. Sai te kat patsukan fi enanon to, Gov gima fakats vaarik ta ka ma tenoor me Abraham.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Nyo tsue iny a ka to kaa minon a kifon ya, Vegiau Ten Gov te tsue na ka,
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Fakats yam, tan nainy te binun non a mes tan ta mes, ayei nom non a foiny tana binun te kat ya, a sikia ma faarei non a fifaan tsumi, a sikia, a mes to te faan iny a binun tana mes to ayei, kaa minon a tavan tsuan tsunia ma foiny naa ya.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Sai to tana sanaan te kat fatavaroiny fi non e Gov a mes matan Ya, te gim non ma faarei na foiny tana binun to te kap naa, sai tana mes a sanaan to, tan nainy te faason tsun non a mes ten Gov te kat fatavaroiny fi non Yan vainy aveto matan Ya, Gov tsue non a ka tsunia, “A mes to ayei, te faason tsun me Tsonyo ana Nyo kat fatavaroiny towa, ai tan kat to aya, ayei tavaron mito mata Vanyo.”
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Jesan kan te tsue fi kan e Devit a aatouf muan ovei, sa tsue na ka, Gov kat fapaparei non a mes tan nainy te tagei non Ya na mes te tavaron minon matan Ya, sikia ma tan ta mes te manaats fi non yan fo Faun te kirkir iny e Moses.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 E Devit te tsue iny a ka to,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Tan nainy te rubas ravainy non e Gov aveto tana mes tan noun tsunia koman buk Tsunia, ayei na kifon a paparaa tsian fiisok te via minon a mes to ayei.” (Vadou 32.1,2)
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Sai tovei a saa te fakats rora na? Fiisia, e Devit te vegiau tsuk ir a vainy tsun to te kat vaapee tsuri, ana ri na vainy tsun to ari, te via miror a paparaa tsian ge? A sikia, u paparaa tsian to ayei, a vainy ton gima vaapee via kan miror ya, tana saa, ara tsue bus a ka, Vegiau Ten Gov te tsue tsuk bus iny e Abraham,
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Farainy te pokei faruak e Gov kaa iny tavaron ten Abraham, tan nainy te kat ya na vaapee tsuan? Ge ito tan nainy tabuiny kat non ya na vaapee? Gov gima tsue fi nei, “Vaamuan tsom non nyi ma vaapee ana Nyo te pokei manyi faarei rom a mes a tavaron mata Vanyo.” A sikia, Gov koo Abraham a mes a tavaron matan Ya, tabuiny kat non ya na vaapee tsunia.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ai voun ya, ayei kat to na vaapee tsunia faatok iny non, e Gov te koo ya na mes a tavaron matan Ya tana saa, ayei te faason ten Gov tabuiny kat non ya na vaapee tsunia. U fakats patsukan ten Gov to ayei, ma vovou kan iny a vainy sikia ma taa Jiu ma tagaa tsuk tsun naa ri ten Abraham to te faaman fi ya Tsunia ana ri kat fi kaner rato to, to sen Abraham faarei me na tamar vainy faavot to te faason, kainon to te gim fi ri ma vaapee na puar, ma koo rari Gov, vainy tavaron matan Ya.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ai to kan, u fakats ten Gov patsukanen to, tana taa Jiu, kainon to te kat ari na vaapee puar, ri ma tagaa tsuk naa ten Abraham a tsuvurari to te faason fi ya ten Gov, ana ri kaa fi kaner rato to, faarei te kat fi ya, tan nainy te faason fi ya ten Gov ana tou kaakaa tsuri kaa fi erato to faarei e Abraham tabuiny kat non ya na vaapee tsunia puan.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ara ma fakats kainy mes a foka te kat e Abraham. Muan ovei, Gov tsue faman iny a ka to ten Abraham, “Nyo nai faan marom anyi an fuainy tsubnaain tsumanyi na fo mamatsiny ka to te fapogaar Ronyo ma tagaa ot iny ami.” Ayei gima tsue na ka, Nyo nai kat rou ya tsumanyi, to te manaats fi rom anyin Faun Tsonyo. A sikia, sana Ayei faan iny non a fo mamatsiny ka tan nainy te tavaron miror ri matan Ya, tana saa, ayei te faason Tsunia.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Tagaa yam, a ka to, te kat tsuk tsuiny non kat tana faason ten Gov, to te tsue fi Gov, tabuiny tsue fi Ya nei, “Nyo nai fainy rou a monaagits to ten sei na mes te manaats non fo Faun te faan iny e Gov ten Moses tana taa Jiu.” To te kat fi non ya to, u kat tan faason ten Gov, a ka babainy tsun an kat nan tsue faman kan, ka babainy tsun kan.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ka to te ruak iny man non tan kat to ayei, ito te nom fi ror a vainy a ka te komainy rori ito tan manaats tsuiny fo Faun ten Gov, ri nai nom ror a koma peits Tsunia ana fasaraa te ngats fi rorin fo Faun to ayei. Ai to te komainy non a mes ma gima ngats yan Faun ten Gov, a isen tsun kan a sanaan to, ma gima kaa on me ta isen ta faun.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Gov roots fakats Tsuan tana ka to, tsuri tsun a vainy to te faason ror Tsunia, nai nom rora ka te tsue faman iny Ya ten Abraham ma nom ari ya faarei non a fifaan babainy tana koma ree'un Tsunia tsuri. Tan vovou iny kat to ayei, Gov fakats ir fuainy tsubnaain ten Abraham ma nom a ka te tsue faman iny Ya tsuri, nyo sikia ma tsue tsuk iny rou a taa Jiu tsun to te kaa miror Faun ten Gov, sana ri faavot a taa Jiu ana vainy sikia ma taa Jiu kan to te faason ten Gov faarei e Abraham. Fakats yam, Gov komainy rarora faavot ma tagaa naa ten Abraham ana ra te faason a Tsunia faarei tsuiny kainy e Abraham. Tana sanaan to ayei, Abraham faarei mito na tamarara faavot.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 U vegiau to te senviir kan non te kirkir en koman Vegiau Ten Gov. An Vegiau Ten Gov to ayei te tsue na ka,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abraham faason ten Gov, sen Gov kat ya sa faarei me na tamar vainy kinai fiisok, ana ya naano anaanos faarof patsukanen nato, kainon a sikia ta kifon a tou naano anaanos to, to te pon fi ror a vainy tan ta ka te ruak fi nats non ya. Ai tana faason tsunia ten Gov, ana vainy kinai fiisok fakats towa faarei non a tamarari. Ka to te ruak faarei to te tsue of ya Gov. Gov tsue of yan vegiau to, “Nyi nai faporos rom fuainy tsubnaain kinai fiisok faarei raror kootsits kinai fiisok korosuu.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ana ya faason faparits tsun nato ten Gov, kainon to te fakats finy ya na puan ana ya tsue to na ka, “Nyo tsokanei bus you ma faruak anyo tu guei.” Fakats fatabin, ayei sisiruiny sen natus ingainy osto tan nainy to aya, ana ya fakats kainy to na puan e natsun ya Sera, ana ya tsue kainy to na ka, “E Sera na tobo'an ana ayei na visiir kan, ma faruak ya tu guei.”
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ayei fakats a foka to, sana ayei gima pangis vaarik fakats tsuan sa sikia ma faonot tan faason ten Gov te fainy non ya tu guei to te tsue faman of ya Ya. Ana ayei tsutsun fareits enato tana faason tsuan, ai tan kat to aya, Abraham vamarits to na asangan e Gov matar mes vainy kinai,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 ana ayei sikia to ma fapinpin iny a foka to, tan nainy te tsue faman non e Gov tan ta ka te ruak non. Ayei parits iny non a ka to ma ruak.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 A ka to ayei te ruak fi name to, te tsue fi men Vegiau Ten Gov, “Gov tagei ya sa faarei na mes a tavaron matan Ya,” tana saa, ayei faason tsun ten Gov.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Sai tovei, “Gov tagei ya sa faarei na mes a tavaron matan Ya,” tana saa, ayei te faason Tsunia, ana ka to te kaa non koman Vegiau Ten Gov, gima fakats patsukainy Abraham tsun.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 A sikia, ka to te kirkir en, ka iny faakouts kan rara, ai tan kat to ayei, Gov komainy rarora ma natiny a ka to, Ayei nai faakouts rarora tan vovou iny senviir kat to ayei, Ayei nai tagaa kan rarora ana ra te faarei kainy men vainy tavaron matan Ya tan nainy te faason fi rora Tsunia, Tsunia te fatoto fatabiny e Jisas a Tsunaun tsura tana mat Tsunia.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Gov famanat ir a vainy ma atsuiny famat ari Jisas, ma pats Ya na fo aveto tsura. Ai Gov fatoto fatabiny Towa ma kat fatavaroiny rara Ya matan Ya.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.