Marcos 7
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC
1 Taa Farasi vaaguam faavot fi to ten Jisas fiisen ramirin mes panan tan tsoiny fifaatsuts tan Faun tana taa Jiu to te poo fi me Jerusalem,
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 ser tagei ir mes panan tsurin matisian Tsunia ainy fiisen me na nima rarin kukutsuan a sikia ma garus to te tsue fi non faun tsuri.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 A Farasi ana taa Jiu kan, sikia ror ma natiny ainy me na nimar a kukutsuan, ri natiny garus tsom ror a nimar vovou iny ror faun tan tsuvurari muan.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Nainy te natiny tabin mirori tana tuan, ri sikia ror ma natiny ainy onot non te garus vatsvats tsom finy rori na tsivor. Mes Faun kinai iny muan te kainon natiny vovou iny rori to te sumainy rorin Faun te nom e Moses ten Gov tan kat iny garus gotan an nas an fo mes a fo nas kepaa.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Ana Farasi an tsoiny fifaatsuts tan Faun rangats to Jisas, “Kat fei san matisian Tsumanyi gim ror ma vovou faarof iny kat tan fuainy tsuvurara ei, tana saa ri natiny ainy miror a nimar a kukutsuan?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Ai Jisas tsue fatabin of ratuari, “E Aisaia na Kuigin te favaanan iny ya, amin vainy kat mapam, te gum fi non ya tan kirkir,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ri fafaatouf babainy tsun Varonyo, tana saa, ri fafaatsuts iny ror faun tana mes tsun sa faarei non Faun ten Gov.’ (Aisaia 29.13)
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Mi baainy Faun ten Gov, ana mi nom tap fapaparits iny rom kat tana tei muan.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Jisas tsue pis to tsuri, “Amin vainy katkat sanaan rof iny fataanis osing Faun ten Gov, ana mi makok faarof rom kat tan fuainy tsuvumami,
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 tana saa te faarei non kirkir ten Moses te faan iny e Gov, ‘Fatsiitsii yam e tamamami ai tsinamami,’ ai ‘Sei na mes te fijiar non e taman ge tsinan ee ma atsun famat ravaa!’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Sana mi tsue faarof rom a mes ma kaa me ta ka te onot non tan faakouts ya taman ge tsinan, sana ayei tsue, ‘A ka to te asang of bus anyo Gov,’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 ai tan tsue to, te faarei non a sanaan sikia ma kainy faakouts e taman ge tsinan.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Tan kat to aya mi kat rom vegiau ten Gov ka babainy tan kat tsumi te faan bus iny ami tana mesapan. A ka na kinai te kat fi non nei aya, te vovou iny romi.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Ai Jisas fikoo pis rato na fokinai Tsunia sa tsue tsuri, “Nongon yam Tsonyo, ami na fokinai, am natiny towa.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Sikia ta ka iny jiarasan te onot non ma naa koman a mes a kat fifiiring towa matan e Gov, a sikia, a ka te tafuts ising minon koman a mes te kat fifiiring non ya.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Nongon yam, mes kaa minon teinan iny nongon ma nongon faarof.”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Te naus osing Ya naa vainy, Ya sof to tana numaa, an matisian Tsunia rangats Towa na fo tsue fapapaar.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ana Ayei tsue to tsuri, “Ami fapinpin kanem marom ge? Mi ma nat fi nei, ka iny jiarasan te naa fi non koman a mes a gim rom ma kat fiiring ya,
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 tana saa to te naa non ya gagon, sikia non ma naa aaven ya, sai te naa non tana mokoor koman a mes ai te nai taagio ravainy ya.” (Tan kat to aya ai Jisas fa'arasainy to na ka to, mamatsiny kainy ainy onot non tan ainy.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ana Ayei tsue pis to, “A ka te ruak ising minon nguen a mes te kat fifiiring non a mes,
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 tana saa ito te ruak minon aaven a mes, ton fo fakats iring, fifaanaum, kakabuts, kat iny fitokon,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 kat iny tsikoor, mataguas iny a ka tana mesapan, fo kat iny ngi'arapaar, gamgam, tsue fifiiring a mesmes, fitsufainy, govet vegiau, fapaas a tsivom, kat fapeepiou.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Fo kat iring to aya poo ising minon koman a mes, ai te kat fifiiring ya.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Jisas kat to sa tsun Ya naus osing to na pan to aya, sa naa fi en naanaa panan a fuan a ngats fan iny Taia ai Saidon. Ya sof to koman a numaa tsugainy ta mes ma natiny Ya te kaa fi non Ya naa; sana Ayei gima nai kaa fatakop.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Gima potsian ana moun, ito na guei moun tsunia a kakaii a tutuei iny masarau, nongoiny to Jisas ya naa veesau tsun mito Tsunia, ya ngats to na moun sa tsunguruu moun Ya.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 A moun to aya na moun te agiir Finisia a muiny Grik tan gum fan tsian iny Siria kat fuainy ror tana taa Jiu. Ana ayei sing maamaa to Jisas ma buur ravainy Yan masarau tana guei moun tsunia.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Ai Jisas tsue to tsunia, “Fa'ainy faamuainy tsom ir guei kakaii, er viits to, tana saa te gim non ma toobing tan fa'ainy ir kas a kainy ainy tan guei kakaii.” Jisas tanaf fakats tana moun.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ya biny towa sa tsue, “Man ovei Tsunaun, san kas kan fain a taran natiny ainy ror ainy farurus tan guei kakaii.” (A taa Jiu natiny asang raror a vainy sikia ma taa Jiun kas.)
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Jisas tsue to tsunia, “Ito na ka te tsue nyi na man, anyi onot rom tan tabin numaa tsuam; a masarau naus osing fakap bus a guei moun tsumanyi!”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ana ayei tabin to fan sa nai sab a guei moun tsunia te soon non fetan, a masarau te naus osing ya.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Jisas tsun sa naus osing a pan iny Taia, Ya toobing fi naa to fapoopoan nana Saidon ai tana gum fan iny Dekapolis sa nai ruak naa tana naaman iny Galili.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ana vainy atoiny mito na mes a teina kuupio ana sikia kan ma natiny vegiau Tsunia ser sing maamaa Jisas ma fasaur Yan a niman patsuun ya.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Jisas nom fajesa patsukainy finy naa na mes Tsivon, ya rog iny to na karoor nan teinan a mes, ya kisuf to sa saras a riam nana mes.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Jisas matoong naa to Gormirmir, Ya fuas fakeits to, sa tsue tana mes, “Efata” man nan ya “Tapue!”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ana teinan ya arasan to, ana mian ya kenak kan nato, ya tanik iny vegiau faarof bus nato.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ai Jisas tsue faparits of ratuari, ma siisio vaare ri na ka to tan ta mes; ya tsue faparits fatsian of pis ratuari, sana ri nai kuu fatsian vavis iny ya.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ana ri na fokinai te nongon saar rato. “Ayei kat faarof a fo mamatsiny ka,” te tsue fi ri, “Ana Ayei kan te kat a mes a koosi nongon faarof to ana baaoo vegiau fa'arasan faarof nato!”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.