Marcos 5
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVI
1 Ri ruak to tan mes panaan nana naaman iny Galili tan mounan tana taa Gerasa.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Tan nainy te tsun e Jisas ya of osing ton puak, ana mes tutuei iny masarau tainytainy Towa poo fi me tan katskats fain a varian,
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 tana saa mes to aya natiny kaakaa non tan katskats te kat ari tana varian, sikia ta mes te onot non ma kotskots pis ya tan taa tseen.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Fokinai nainy, ri natiny kotskots ror a niman ya ana moun ya na tseen sana ayei natiny nepong raravainy non ya, sikia ta mes te onot non ma kat tap iny ya.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Mamatsiny nainy tan nuaf ai tan voiny ayei natiny kaa vavis non fapoopoan nan katskats ai patsun a tobeer, natiny dau iny mat non, ana ayei pee kainon a tsivon fats.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Nainy te tagei naa ya Jisas te veevian vaarik kanen nanon ya kuar to sa fatukun, ya tsunguruu to moun e Jisas,
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 sa kuu men tangis tsian, “Jisas, Guei Tsoiny tana Gov a tsigtsig! A saa te komainy kat rom Anyi tsonyo na? Tana Asangan e Gov nyo sing marom Anyi fakamits vaare you!”
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Ayei tsue fi nei tana saa Jisas tsue faparits of bus ir masarau ngi'arapaar ma tafuts osing ari na mes to.
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Ai Jisas rangats towa, “E sei na asanga manyi ee?” Ana mes biny towa sa tsue, “Asanga vanyo, Tagin Tsian, tana saa amam kinai fiisok.”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Masarau sing faparits to Jisas ma gargar vaare rari Ya tana pan to aya.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 U veis voon kinai fiisok siruu te ainyainy tan panaan tet.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 An masarau sing to Jisas, “Jiat fi mamam tan veis voo, nyi ma famanat mamam ma sof amam tsuri.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Ana Ya famanat ratuari. An masarau ngi'arapaar tafuts osing mito na mes ri sof ton voo. An veis voo faavot, onots toromainy non fuan a tapan, kuar to ser tsiak naa tana varian tsidup a naaman ser ruk faavot er ri mat rato.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Ana vainy te tatagaa ot ir veis voo bus fi rato ri saats vavis to na pan tan vaanan tan ngats fan ai tana fo mes a fo fan. Ana vainy naa to, a tou tagaa tana saa te ruak na.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Ri naa me ten Jisas, ri tagei to na mes iton masarau kinai fiisok te tafuts osing ya gum non petoo te kaa men vau an fakats arasan ser oraav ya.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 A vainy te tagei a foka te ruak tsunia tsue of rato na vainy a foka te ruak tana mes ton masarau te tafuts osing ya an voo.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Ana ri sing to Jisas ma naus osing Ya na pan tsuri.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Jisas jias naa non koman puak, ana mes ton masarau te tafuts osing ya sing to Jisas, “Nyo komainy naa fiisen ma mirom anyi.”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Sen Jisas sikia ma nongoiny ya, Ya tsue to tsunia, “Kuar fan tan vainy tsumanyi, ana nyi te tsue of ir a vainy tana ka te kat a Tsunaun tsumanyi, ana tagtag te kaa mi Ya tsumanyi!”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Kat to ana mes to aya taan naa to sa tanik iny favaanan Dekapolis (safunuu na ngats fan) tana foka te kat e Jisas tsunia; ana vainy a kinai ngian erato.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Nainy te jias e Jisas puak Ya guas fatabin pis naa to tan mes panaan nana naaman tagin tsian faavot naa ser bau Ya ana Ayei kaa en mou poporos.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Kat to ana mes ruak mito koo rori Jairus ayei na tsoiny mumua tana numaa iny fafaatouf tana taa Jiu naa mito, ayei tagei e Jisas, ya fatukun to sa tsunguruu moun e Jisas.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Ya sing to sa tsue, “Guei moun tsonyo na kakaii te kat iny mat osto. Taame Nyi fasaur tsuiny to na nimam patsuun Ya, ana ayei te rof fatabin en ya te toto.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Ai Jisas naa fiisen mi naa towa. An tagin vovou naa Towa ser fasoksok fiisen mi naa Ya.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 A moun te kaa kan to te gum iny tataa'in onots safunuu ana fuan a ingainy.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ayei natiny naa fatatabin kan non tan tsoiny tsipaar ri te iitoo kainy ya. Ya foiny kainy ratuari na painy moni sa kap ovei en, pon fi non nei ayei ruak faarof fatabin non sana ayei nai ruak fifiiring ovei tsun en.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Ana ayei nongoiny ton vaanan nane Jisas, ya vovou ising mito voun Ya fapoopoan nar tagin ya saras ton raarav Tsunia.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Tana saa, te tsue en, “Anyo ma saras tsuiny korei raarav Tsunia nyo te rof fatabin you.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Sen tsun an tataa'in tsunia parak nato. Ya sarei to na puan ya te rof fatabin en tana faadis te kaa mi ya.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Sen tsun, Jisas natiny to na parits te naus osing ya. Ya takopis fi naa to tan tagin ya rangats ratuari, “Sei te saras raarav Tsonyo ee?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 An matisian Tsunia tsue to, “Anyi te tagaa kan rom tan tagin te bau Manyi ser sok Manyi, to Tsumanyi tsue rom, ‘Sei te saras vanyo ee?’”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Ai Jisas matoong vavis ratuari te komainy ma tagei e sei te kat a ka to ee.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Sana moun natiny a ka te kat Ya Tsunia, ya naa mito ten Jisas fiisen me na oraav ana puan ya na totoroor. Ya fatukun to sa tsunguruu Tsunia sa tsue of Ya na fo mamatsiny kan man.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Ai Jisas tsue to tsunia, “Guei Tsiau, faason tsumanyi te tsipaar manyi. Kua mi naa na aaverof, nyi tsipaar em tana faadis te kaa mi nyi.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Jisas vegiau kanen nanon ana tee vainy poo mito numaa ten Jairus ser tsue, “A guei moun tsumanyi te maten. Fanag pis vaare na Tsoiny Fifaatsuts.”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Jisas tsugainy ma nongoiny a foka te tsotsue ri, sana Ayei tsue na ka ten Jairus, “Vaa'ets vaare, faason Tsonyo tsun.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Ayei gima famanat iny ta mes ma vovou iny Ya, ere Pita tsun ai Jemis me famuinyasiny tsunia Jon.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Nainy te ruak ari numaa tana tsoiny mumua tana numaa iny fafaatouf, Jisas tagei a pan an goonen kan tana vainy te tangis vevegiau ror ana rin ugun.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 An nainy te sof naa ya gagon, ya tsue to tsuri, “Kat fei tsumi tangis vevegiau rom ei? A kooviou to na gima mat ayei te goros tsun non.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Ri na fokinai oor Towa. Ana Ayei kat to sa jiat fi rari jiarasan, Ya nom rato taman ya me tsinan ya ana ina pis a matisian Tsunia ser sof naa tana pan te soon non a guei.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Ya nom to niman ya sa tsue tsunia, “Talita, kumi,” man nan ya, “Kooviou, nyo tsue rou tsumanyi, tsun.”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Sen tsun ana kooviou tsun to ya taan vavis nato ana ri ngian faavot rato, a ingainy tsunia onots non a safunuu ana fuan.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Jisas vusvus ratuari ma tsue of vaare ri ta mes ma nat vaare iny ari na ka to, ya tsue of ratuari ma fainy ari ya ta ka ma ainy ya.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.