Lucas 7

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tan nainy te favaanan fakap iny e Jisas a fo mamatsiny ka to tana vainy Ya naa fi naa to tana ngats fan iny Kapeniam.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Isen a tsoiny mumua tan natus vainy puaan tana taa Roum te kaa naa ya. Ayei te kaa me na isen a tsoiny binun te kaa non koman tsunia sana ayei kaa me na faadis sa kaa tana pan iny mat.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Nainy te nongoiny ya na tsoiny mumua tan vainy puaan siisio nane Jisas ya jiats ton tsunaun tana taa Jiu.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ri naa ten Jisas ri su'eets Towa, “A mes to aya te onot famainy non ma nom a fifaakouts Tsuam,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 tana saa ayei te kaa me na tagtag tsura na taa Jiu, ana ayei patsukanen fatsuiny of ratuara na numaa iny fafaatouf.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Kat to ai Jisas naa fiisen ramituari. Jisas gima veevian tana numaa ana tsoiny mumua tan vainy puaan jiats miton vaatau ma tsue of ari Ya, “Tsunaun, fanag vaare na puam. Nyo gima onot faarof ma famanat Manyi ma naa me numaa tsonyo,
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 ge nyo gima onot faarof ma naa me Tsuam, sai nyi ma tsue tsun ana tsoiny binun tsonyo te rof fatabin en.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Anyo kan a mes te kaa rou fain gumgum tan tsoiny mumua tan vainy puaan te karap varonyo, ana nyo kan kaa mirou vainy puaan te kaa ror faiv vanyo. Te tsue ronyo tana mes to, ‘Kua!’ ana ayei te naa naa. Nyo te tsue of a mesmes, ‘Taame!’ ana ayei te naa me. Ana Nyo te tsue of a tsoiny binun babainy tsonyo, ‘Kat a ka to!’ ana ayei te kat ya.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Nainy te nongoiny e Jisas a ka to Ya ngian enato ana Ya takopis faavou of to na vainy sa tsue tsurin tagin te vovou iny Ya, “Nyo tsue of maromi, Nyo gima sab vaarik ta mes te kaa fi minon ya na faason tsian to ayei, a sikia kan tana taa Isrel!”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 U tsoiny govet vurungan tabin to numaa tana tsoiny mumua tan vainy puaan ser sab a tsoiny binun te rof fatabin en.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Gima potsian, vou ai Jisas naa to tana ngats fan te koo rori Nen fiisen kan mi yan matisian an tagin tsian te naa fiisen mi naa Ya.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Te ruak Ya tan matainy sobaa nana ngats fan Ya tainytainy rato na vainy te govets faruak miror a mes a mat. A mes a mat to aya, ayei na isen tsun a guei tsoiny tana amov to aya, an tagin te poo me tana ngats fan to aya kaa fiisen mi towa.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Nainy te tagei e Jisas a moun ana koman Ya via miton tagtag tana moun Ya tsue to tsunia, “Tangis vaare.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Kat to, Ya taan fasiruu naa to sa saras a gen, ana vainy to te govets a gen tsutsun faavot rato. Jisas tsue to, “Tsoiny vurots! Nyo tsue of marom anyi, tsun!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Ana mes a mat tsun to ya tanik iny vegiau to, ai Jisas faan fatabin iny towa ten tsinan ya.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Ana fokinai via mito na oraav ri vamarits to Gov. Ri tsue to, “A karap nar kuigin te ruak fapoopoan narara!” Ana ri tsue pis to, “A Gov te ruak en a tou saup ir a vainy Tsunia!”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 U vaanan nane Jisas to aya, saats faafis to na fo gum fan iny Judia ai tana fafakap nana fo fan vavis.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 U matisian ten Jon a Tsoiny Fapeenan te tsue of ya na fo mamatsiny ka te kat e Jisas. Ai Jon fikoo rato na ina fuan tsuri ma naa mi ri tsunia,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 ana ayei jiat fi ranaatuari tana Tsunaun ser rangats Ya, “Anyi koraa Ya na mes to te tsue iny e Jon to te naa minon ge mam ma anaanos farokots ta mesmes?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Nainy te ruak ari ten Jisas ri tsue to, “Jon a Tsoiny Fapeenan jiat mamimam ma rangat manyi, ‘Anyi koraa Ya na mes to te tsue iny e Jon te naa minon ge mam ma anaanos farokots na ta mesmes?’”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Tan nainy patsukan to aya Jisas tsipaar vainy a kinai te kaa men fo viir faadis an fo viir kamits, an masarau, an matar kio tagaa fatabin er.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Ayei faonots vegiau ten Jon to sa tsue, “Kuar fatabin yam, am tsue of to Jon tana foka te tagei ami ana foka te nongoiny ami: arin matar kio tagaa fatabin er, rin pengong taataan fatabin er, rin vainy tatauba tsipaar fatabin er, rin teinar kuupio nongon fatabin er, rin vainy mat toto fatabin er, an Vurungan Rof favaanan en tan vainy aaruts.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Gov faparits non a mes te faamainy Varonyo to na mes te pokei iny e Jon sai te gima vaa'ets Vanyo!”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Te tabin naa rin matisian ten Jon, Jisas tanik iny vegiau tsuk to Jon tan tagin, “Nainy te naa fi mi ten Jon tana pan a uur, a saa te pon iny ami ma tagei na? Ami pon ma tagei a mes a sikia ta faaman te faarein ngaar te tagugut non tana ainysat? A sikia.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 A saa te nai tagei ami na? A mes te vaun vau tsunian mamarof ge? Vainy te vau fi ror nei kaa miror a masun ai ri kaa ror tana numaa tana fo gotouf.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Tsue of Vaminyo yam, a saa te nai tagei ami na? A kuigin? Eye, Nyo tsue of maromi mi tagei bus a kuigin to te karap fafis pis a fo kuigin,
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 tana saa, e Jon ayei na mes to te tsue tsuk men Vegiau Ten Gov sa tsue,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Nyo tsue of maromi, Jon a Tsoiny Fapeenan karap fafis iny non a vainy to te agiir tana monaagits to, sana mes tana Waan e Gov to te fauf non a tsivon a faarei to na mes babainy ayei karap fafis pis iny non e Jon.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nainy te nongon arin vainy faavot an tsoiny nonom takis e Jisas ana ri tsue to, “Mangiir ten Gov tavaron ovei.” tana saa, arin vainy te vovou iny ror a tou tavaron ten Gov, ri peenan to ten Jon.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Sana ri na Farasi an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses tsugei mangiir ten Gov to ser baainy ma peenan ten Jon.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Jisas tsue pis to, “Fei te fapapaar finy Ronyo ya tsumin vainy iny roman ei? Mi faarei rom a saa?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Mi faarei rom guein kakaiin pisiin te goonen ror koman a fan. Isen a gum kuu fi naa ror tana mes a gum, ‘Mam kat of maromin babaato nan fanging, sana mi baainy rom a tajiat! Mam koomein fo vaa'ur sana mi gima tangis.’
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Jon a Tsoiny Fapeenan naa me sa tavtaav ya gim to ma ainy tu koinykoiny ana ya gim kainy to ma jiu tu wain, ana mi tsue towa na tutuei iny masarau!
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Ana Anyo na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me naa me, Ya ainy to, ana Ya jiu to, ana mi tsue, ‘Tagaa yam tana mes tovei! Ayei na mes a kokorom ana jijiu wain fiisok, a vaatau kan tana vavainy nonom takis an mes vainy aveto.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Mi tsugei vegiau te kat amam me Jon, sana vainy faarof vegiau Tsonyo faatok maromi na nat ten Gov a tavaron tan kat tana toto tsuri.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 A Tsoiny Farasi faan iny vebus ten Jisas ma nainy ainy fiisen mi ya Ya. Jisas naa tana numaa tana tsoiny Farasi sa gum iny ainy en.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Te kaa me na moun te kaa koman a ngats fan to aya natiny kat non kat aveto. Te nongon finy ya Jisas te ainy fiisen minon a tsoiny Farasi koman a numaa tsuan, ya sof mito fiisen me na kepaa viainy minon tapui na tsuraf.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Sa tsutsun voun e Jisas panaan a moun Ya fiisen men tangis, san susuiny matan tsinik fabub naa na moun Ya. Kat to ana moun faparak to na moun e Jisas a funuu nan ya umei to na moun Ya, sa tsiiu iny a tapui na tsuraf moun Ya.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 A tsoiny Farasi faan iny vebus ten Jisas tagei a ka to ya tsue to tsivon, “A mes tovei tabuiny kuigin faman ya Ayei onot non ma natiny e sei to aya na moun te saras Ya ee, ana Ayei onot kan non ma natiny saf a toto iny aveto te kaa non ya na!”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Jisas tsue to tsunia, “Saimon Nyo kaa mirou a ka iny tsue of manyi.” Saimon tsue to Tsunia, “Rof non Tsoiny Fifaatsuts tsue of you.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Jisas tsue to, “A ina fuan a mes te tavan tana isen a mes te kaa me na moni. Isen te tavainy ngim ma natus moni ana mesmes a ngim safunuu na moni.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Sikia ta isen tsuri ma famatainy a tavan, ya kat to sa anofe ravainy a tavan tana ina fuan a mes. E sei tsuri ee, tana ina fuan te mangiir fafis pis ror ya?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Saimon biny Towa, “Nyo pon fi rou nei, to na mes te kaa minon a tavan tsian tsunia ayei te anofe ya.” Jisas tsue of towa, “U fakats tsumanyi te toobing non.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Ya kat to sa takopis of a moun ya tsue to ten Saimon, “Nyi tagei kainy rom a moun tovei? Nyo naa me numaa tsumanyi, nyi gim to ma fakei ta aurom ka iny garus a mou vanyo, sana ayei te garus a mou Vanyon susuiny matan tsunia ya sap faparak towa na funuu nan.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Anyi gima fafasof Vanyo tan umei Vanyo, sana ayei gima faonot tan umei a mou Vanyo onot non te naa mi Nyo.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Anyi gima tsiiu iny ta tapui patsuu Vanyo, sana ayei kookop faavots tsuiny a mou Vanyo na tapui na tsuraf.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 To sana Nyo tsue of marom anyin mangiir tsian te faatok iny ya, te pokei non a fokinai aveto tsunia te anofe ravaa en, sen sei na mes e Gov te anofe ravainy a tee aveto tsunia ee, ayei faatok kan iny non mangiir a kakaii.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Kat to ai Jisas tsue to tana moun, “A fo aveto tsumanyi te anofe ravaa en.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 A mesapan tsuri te gumgum tanik iny favevegiau rato fapoopoan narari, “E sei to aya te onots non ma anofe ravainy aveto ee?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Sen Jisas tsue tana moun, “A faason tsumanyi te saup manyi tana parits tan aveto, kua min naan aaverof.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.