Lucas 10
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH
1 Kat to, ana Tsunaun pisan pis ton mes fits safunuu ana ina fuan a mes, sa jiat na naa ri ina fuan ina fuan er mumua iny naa towa tana fo ngats fan an tana fo fan te kat iny nai taainy non Ya.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Ya tsue to tsuri, “A kainy ainy a kinai tan tanun te matsua raravaa er, san sikia ta vainy binun ta kinai ma agion tanun. Faakats of yam a Tsunaun tana tanun to ma jiats men vainy binun, er agio ton tanun Tsunia.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Amin tsoiny agio. Kuar bus yam! Nyo jiat ma naa romi tovei tsun faarei rarom tsunei siip fapoopoan nar vainy iring to te faarei raror kas vouts.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Govets vaare naa yam ta poraa moni, ge tu vio, ge tu suu, ana mi te nak vaare ta mes naa sanaan.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 An nainy te sof romi ta numaa, mi tsue tsom rom, ‘Aaverof kaa non tsumi te kaa rom numaa to.’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 To te koman fi non ta mes a aaverof gagon numaa, rof non tanyi nan tsue tsuam aaverof tsunia, sai te gim non ta mes ma nom tu tsue aaverof, aaverof tabin non tsumi.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Nainy te fasof maromi ri gagon numaa, goros yam numaa to aya onot non te naus osing romi na fan na to aya, sa mi ma goros vavis vaare, tana fo isiseiny numaa vavis, ainy yam ana mi te jiu na ka te faan maromi ri, tana saa a tsoiny binun ma nom tu fifaakouts tan vainy te faakouts ror ya.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Nainy te sof romi gagon tana ngats fan ana ri te fafasof mami, ainy yam a kainy ainy te faan maromi ri.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Ana mi te tsipaar kan ir vainy faadis tana fan na to aya mi te tsue of rari, ‘A Waan e Gov te siruu en pana mami!’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Sai te sof naa romi gagon koman a ngats fan, ana ri te gima fafasung mami, kua naa yam tana sanaan, ana mi te tsue,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Kaakaa na yam! Kuaf nana ngats fan tsumi te paut mou mamam, mam tegteg ravainy rom ya faatok iny non ami te kat a iring. Sana mi ma fakats faarof, a Waan e Gov te siruu en!’
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Fakats yam a ka to, tan nainy vaatsuk, Gov nai faan iny nats non a fasaraa na iring tana vainy tana ngats fan to aya, fis nats non a fasaraa te nai faan iny non ya tan vainy pisiin tana fan Sodom.
12 E Jesus disse mais isto:
13 “Reesik tsian fiisok tsumi na taa Korasin! Reesik tsian fiisok tsumi na taa Betsaida! Mi tagei na fo binun iny faatok te kat Anyo, sai mi gim to ma reesik, mi takopis osing to na fo aveto tsumi. Tabuiny tagei arin vainy vavaajets tana taa Taia ai Saidon a fo binun iny faatok to te kat Anyo tsumi, ri tabuiny vau veesau vau iny ugun tsuar, ai to tan taf a tsivor kuaf, ri gum iny tangis ror faatok raror ri te reesik fiisok ror, ri te takopis osing aveto tsuri.
13 Jesus continuou:
14 Tan nainy vaatsuk Gov fasaraa maromi na taa Korasin ai Betsaida fis non a fasaraa te nom ror a taa Taia ana taa Saidon.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Ana mi na taa Kapeniam, mi pon iny rom ma fapaas a tsivom jias Gormirmir? A sikia. Gov nai fakaa maromi petoo unya Hel.”
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Jisas tsue to tan matisian Tsuan, “Sei na mes te nongon maromi ee, ayei te nongon Varonyo. Ai sei te tsugaa maromi ee, te tsugaa kan Varonyo, ai sei te tsugaa Varonyo ee te tsugei non a Mes to te jiat Vaminyo.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Fits safunuu ana ina fuan a mes Jisas te jiats rari te tabin fiisen me na mamagat tsian, ser tsue, “Tsunaun mam buur ravainy ir masarau tana asanga Manyi, ri manaats matuamam!”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Jisas biny ratuari, “Nyo tagei e Satan te gotsiny me Gormirmir faarei men ubaar.
18 Jesus respondeu:
19 Nongon yam, Nyo faan maromin gumgum ma tutua mi patsun koraa an aifang, ai mi te fabiu na fo mamatsiny parits vavis tan Vinasaar, an ta ka te gima onot ma kat fifiiring mami.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Sana mi ma mamagat fi vaare nei, u masarau te manaats mami, sana mi ma mamagat tana saa, a asanga mami te kirkir en Gormirmir.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Tan nainy to aya u Aaven Taabos te famamagat e Jisas, sa tsue, “Tamau, Tsunaun iny Gormirmir ai nei petoo, Nyo faarof marom Anyi, tana saa, Nyi famuiny vegiau man tan vainy nat an rin vainy te nom nat, sai Nyi faatok iny towa tan vainy babainy te faaman tsun faarei ror guein kakaii. Eye, Tamau, Nyi vovou bus iny mangiir Tsumanyi te paparaa mirom Anyi.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 “Tamanyo faan bus Vanyon fo mamatsiny ka. Sikia ta mes te natiny non a Guei Tsoiny, san e Taman tsun, ana sikia ta mes te natiny non a Taman, sana Guei Tsoiny tsun ana ri kan ton vainy te pisainy a Guei Tsoiny ma faatok rari Ya Taman.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Kat to, ai Jisas takopis of ratuarin matisian sa tsue of tsun rari, “Gov faparits maromi, tana saa, mi tagei rom a foka to te natiny tagei romi.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Nyo tsue of maromi, u kuigin kinai an aatouf te komainy ma tagei na foka te kat Anyo, sana ri gima tagei ya, ana ri nongoiny to na foka te tsue Nyo tsumi, sana ri gima nongoiny ya.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Tan sen nainy ana tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses naa mito a tou tanaf e Jisas sa tsue, “Tsoiny Fifaatsuts, a saa te kat ronyo na nyo te nom a toto na suu?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Ai Jisas rangats towa, “A saa te tsuen Faun te kirkir iny e Moses na? Ai fei te gogosias finy anyi ya ei?”
26 Jesus respondeu:
27 Ana mes biny Towa, “Anyi ma mangiir a Tsunaun a Gov tsumanyi, fiisen men komam faavot, fiisen men aavem faavot, fiisen men a fo parits faavot tsumanyi, ai fiisen men fakats faavot tsumanyi, ana nyi te mangiir fifakokoro tsuam te mangiir finy rom anyi na tsivom.”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 “U tsue tsumanyin toobing,” te biny finy ya Jisas, “Nyi kat fi rom nei aya, ana nyi te nom a toto na suu.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 A tsoiny fifaatsuts tan Faun komainy ma fakei a tsivon tana toobing, to sa rangats finy e Jisas nei, “Ai sei na fifakokoro tsonyo ee?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Jisas biny towa, “Tan sen nainy a tsoiny Jiu poo fi me tana ngats fan tsian Jerusalem sa ofof fi naa tana ngats fan Jeriko, kat to an vainy kakabuts noov towa ser fious osing ya na foka, ri rapits towa, ser bainy iny ya na matauts.
30 Jesus respondeu assim:
31 Tan nainy to aya a tsoiny faakor tana taa Jiu ofof naa sanaan ya tagei to na mes te soon non sanaan, ya fis naa towa sa naa enanaa tan mes panaainy sanaan.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Kat to, ana tsoiny binun ten Gov, a tsoiny Livai, vovou kan iny me naa sanaan to aya, sa tagei na mes, kat to sa fis naa ya, tan mes panaainy sanaan.
32 Também um
33 San a mes, iny Samaria sikia ma tsoiny Jiu, ayei kan te taan me tana sanaan to aya, sa ruak tana mes to aya. Ya tagei to na mes to aya, ana koman ya reesik fiisok towa.
33 Mas um
34 Ya taan fasiruu naa to tsunia, ya tsiiu to na fo tageev a tapui an wain, ya pau towa, ya kat to sa govets a mes sa fagum ya tana dongki tsunia, ya mei naa towa tana isen a numaa tana vainy ruak, sa tagaa ot iny ya.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Tan mes nainy ya nom to na fuan a silva moni sa faan iny ya tana mes te tatagaa ot iny a numaa iny ruak, ya tsue to, ‘Tagaa ot iny rom anyi ai te tabin fi mironyo nei, nyo biny rou a fis te faan of anyi ya.’”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Ai Jisas fakap to sa tsue tana tsoiny fifaatsuts tan Faun, “Saf fakats tsumanyi na, ai sei ta isen tsuri tana ina pis to ee, te mangiir famainy a fifakokoro te tafisuan tan vainy kakabuts ee?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Ana tsoiny fifaatsuts tan Faun biny Towa sa tsue, “A mes to te koma tagtag iny ya.” Ai Jisas biny towa sa tsue, “Kua ana nyi te kat fi to aya te kat fi na mes to.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Jisas an matisian Tsunia taataan naa tana sanaan te naa naa ri, Ya toobing naa to tana isen a fan te kaa non a moun te koo rori Mata, sen Mata fafasof faarof naa Ya numaa tsunia.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Ayei kaa me na famuinyasiny tsunia, asangan ya Meri. Meri nai gum mito petoo panan a moun a Tsunaun, sa vanongon tana fo fifaatsuts Tsunia.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Sai Mata kaa men fakats kinai tana fo binun tsian te kat ya tan kakoun a kainy ainy. To sa naa ten Jisas sa tsue, “Tsunaun, e famuinyasiny tsonyo te naus vaminyo to, tsonyo tsivou tsun kakoun a kainy ainy. Anyi toroman gima tagaa fanatnat iny a ka to ge? Anyi ma tsue of ya ma naa mi ya a faakouts vatuanyo.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Sana Tsunaun biny ya sa tsue, “Mata, Mata, koma manyi te atsun fiisok sa fareesik manyi tana ka na kinai fiisok,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 sana isen a ka tsun te aaruts iny rom anyi, Meri pisainy a ka na rof pis, sana sikia ta mes te onot non ma nom ravainy a ka to aya tsunia.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.