João 5
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC
1 Voun a foka to, Jisas naa fi enato tana ngats fan tsian iny Jerusalem tan guainy nan fafaatouf tana taa Jiu.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Unya gagon Jerusalem, panan matainy sobaa tana aunon to te bau faafis a Jerusalem koo rorin Matainy Sobaa tan Siip, a aurom kepak kaa minon a ngim a tovaar te faafis ror ya tan faa Hiburu koo rori Betesda.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Ana gum iny vainy faadis sosoon tsun ror tan saparoon nan tovaar rin vainy mata kio, mour a tavenek, an pengong. [Ari anaanos ror a aurom kepak ma vasaguat ya,
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 tana saa a morena tana Tsunaun natiny guats non a aurom kepak tan nainy te ruak minon ya. Te guats non ya ana mes a faadis to te tsiak faamuan naa gagon nana kepak nai toto nanon tana faadis te kaa minon ya.]
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 A mes a faadis te kaa na aya sa onots tonuafunuu ana jian a ingainy.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Jisas tagei towa te soon non ana ya natiny towa na faadis tan nainy viviakoo, ana Ya tsue to tsunia, “Fiisia, anyi komainy toto rom?”
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Ana mes a faadis to biny Towa, “Mes tsian, anyo na sikia ta mes ma nai fasiuf vanyo ya gagon nana kepak te vasaguat fi non ya, te kat iny siuf ronyo gagon mes vainy siuf faamuan buser.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Jisas tsue to tsunia, “Tsun, nom nenengan tsuam nyi te taan.”
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Sen tsun ana mes to rof enato, ana ya govets ton nenengan tsuan sa taan en. A ka to te ruak tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 An tsoiny mumua tana taa Jiu tsue to tana mes to te rof fatabin, “U Nainy Fafaatouf to, Faun te kirkir iny e Moses tsura te gim non ma famanat manyi ma govets nenengan tsuam tan Nainy Fafaatouf.”
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Ana ya biny ratuari sa tsue na ka, “A mes to te tsipaar vanyo te tsue of vanyo ma ‘Govets nenengan tsonyo, nyo te taan.’”
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Ri rangats towa, “E sei na mes to ayei te tsue of manyi ma govets nenengan tsuam nyi te taan ee?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Sana mes to te rof fatabin gima natiny e sei na mes fatoobing to aya ee, tana saa a vainy a kinai fiisok te vaaguam na aya ai Jisas naus osing ratuari sa naa en.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Vou, ai Jisas sab towa tana saape, Ya tsue to tsunia, “Nongon rom, anyi rof fatabin em, nyi ma fakap ovei bus a fo kat iny aveto tsuam kat non sana iring tsian fiisok ruak manyi.”
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Ana mes naa bus naa to sa tsue of ir fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu, “A mes to ayei te tsipaar vanyo, Ayei koraa e Jisas.”
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Tan kat to aya ri tanik iny fapatang to Jisas, tana saa Ayei te kat kat iny tsipaar tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Jisas biny ratuari sa tsue, “E Tamanyo binun fiisok non tana binun Tsuan tan mamatsiny nainy, ana Nyo kan ma bibinun fi kan you jesan.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 U vegiau to te kat faseeve fiisok ir fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu, ri vusvus faparits iny towa ma atsuiny famat ari Ya, sikia ma to te ngats fi Ya na Faun te kirkir iny e Moses tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu tsun, sana Ayei te tsue na ka e Gov te faarei non e Taman Ya fatoobing, tan kat to aya, Ayei kat a Tsivon sa faarei Ayei senviir minon e Gov.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Ai Jisas biny ratuari sa tsue na ka, “Nyo tsue faman of maromi, a Guei Tsoiny gim non ma kat ta isen ta ka tan mangiir Tsunia patsukanen, Ayei kat tsuiny non kat te tagei non Ya ten Taman te natiny kat non ya, tana saa, a fo kat te natiny katkat non a Taman, a Guei Tsoiny kan katkat kainy non ya.
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Tan kat to aya a Taman mangiir fiisok non a Guei Tsoiny ana Ya te faatok Ya na fo mamatsiny ka te natiny katkat non Ya. Ayei nai faatok non Ya na fo mes a foka te karap fafisfis pis iny non a foka to te nai katkat non Ya, ana mi te nai mata karian fiisok emanats.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 To kan a Taman fatoto non vainy mat, ri te toto fatabin er, jesan kan, a Guei Tsoiny fatoto non ere sei tan mangiir Tsunia tsun, ee.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Ai Taman kan gim non ma kat vaatsuk ten sei na mes ee. Ayei faan fakap bus iny kat iny vaatsuk to tana Guei Tsoiny Tsuan,
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 to ma nai fatsiitsii faavots a fokinai a Guei Tsoiny, jesan kan ma kat fi kan ari ten Taman. E sei na mes te gim non ma fatsiitsii na Guei Tsoiny ee, gim kainy non ma fatsiitsii na Taman to te jiats mi Ya.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 “Nyo tsue faman of maromi, e sei te nongoiny non vegiau Tsonyo ee, ya te manaats ya ana ayei te faamainy Ya to te jiats Vaminyo kaa bus me na toto na suu, ai te gima nai pokei ya, ai te nom a fasaraa nana mat a suu, sana ayei aruwas osing bus a mat a suu ana ayei kaa bus me na toto na suu.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Nyo tsue faman of maromi, nainy te naa minon, an nainy te ruak busen to, te nongoiny fi ror vainy to te faarei raror vainy mat tan aaven, nai nongoiny rora ngue na Guei Tsoiny ten Gov, ai tsuri to te nongon ana ri te faamainy ya nai toto ror.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Ai to kan ten Tamanyo Ayei na kifon a toto tan aaven, jesan, Ayei kat a Guei Tsoiny Tsuan sa faarei na kifon a toto kan tan aaven.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Ana Ayei faan iny ton gumgum tan kat vaatsuk tana Guei Tsoiny, tana saa, Ayei na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 “Koma karian vaare yam tana ka to tana saa, nainy te naa minon ana fo vainy mat tan katskats te nai nongoiny rora nguen Ya,
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 ana ri te tafuts osing men kats tsuar, ai to tsuri te kat fo binun a fo rof nai tsun fatabin ror ri te toto ovei er, ai to tsuri te kat, kat iny ngi'arapaar nai tsun fatabin ror, ai te nai pokei rari ma nom a fasaraa nana mat a suu.”
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 “Nyo patsukan you gima onot ma kat ta isen ta ka, Nyo kat rou kat iny faaron tsun te tsue of Varonyo Gov, an kat iny faaron te kat Ronyon toobing ovei, tana saa, Anyo gim rou ma tanaf ma kat Anyon kat tan mangiir Tsonyo, san tan mangiir Tsunia to sa jiats Vaminyo.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 “Te tsue pokaa iny Ronyo na Tsivou, Anyo sei ana fo binun te kat Ronyo, a sikia ta mes te faarof iny non ya a faarei to na man.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Sen Tamanyo to te pokei Vanyo, ana Nyo nat you tana ka te tsue pokei iny Ya Tsonyon man ovei.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Ami te jiats ra naa na vainy tsumi ten Jon a Tsoiny Fapeenan ma nongoiny arin vegiau tsunia, ana ayei tsutsun of Vatuanyo sa tsue pokaa iny a mana Vanyo.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Nyo tsugei rou vegiau tan ta mes ma pokei faruak Vanyo, Anyo sei, sana Nyo tsue tsuk iny rou e Jon, ma faamainy ami Nyo ma saup fatabin Anyo mi tana mat a suu.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Jon faarei kurun, kurun sa baraar, ana mi mangiir towa tan ar nainy sam paparaa men kurun tsunia.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Sana Nyo kaa mirou a foka te tsutsun of Varonyo te karap fafis iny non vegiau to te pokei iny e Jon, ito na fo binun te katkat Anyo, na fo binun te faan iny e Tamanyo ma kat Anyo, to te tsutsun of Varonyo, ana fo binun te pokei faruak irari te faatok iny non e Tamanyo te jiats Vaminyo.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Ai Tamanyo to te jiats Vaminyo te tsutsun of Ronyo tsue pokaa kan Varonyo. Ami gim rom ma nongoiny a nguen Ya ge tagei kainy a matan Ya,
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 ana mi gim to ma nom vegiau Tsunia to koma mami tana saa ami te gima faamainy Ya to te jiats fi Vaminyo Ya.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Mi tsue tsuk kifon vegiau tan Vegiau Ten Gov tana saa ami te pon ma nom a toto na suu tsunia. An fo vegiau tan Vegiau Ten Gov to, tsue pokei Varonyo!
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 Sana mi gima fakats ma naa me am faamainy Vatuanyo ma faan im yam a toto na suu.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 “Nyo tsugainy rou ta mes ma fakarap Vanyo.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Sana Nyo nat maromi ami na sikia tu mangiir ten Gov tana fo koma mami.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Anyo te mei me na parits ten Tamanyo, sana mi tsugei Vanyo, ai to ten sei na mes te mei minon a parits tsuan ee mi te faarof ya.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Ami gim on rom ma faaman, tana saa ami komainy rom a vainy ma fakarap mami, sana mi gim rom ma siiva of a tou karap te poo fi minon tana isen tsun a Gov.
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Sana mi ma pon fi vaare nei Nyo pokei iny a fo iring tsumi matan ne Tamanyo. A sikia, a mes te pokei maromi to, e Moses ito na mes te pon fi romi nei ayei faakouts maromi ma naa fi Gormirmir.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Tabuiny faaman famainy ami Moses, ami tabuiny faamainy Vanyo, tana saa Moses kirkir tsuk Vanyo. Sana mi gim to ma faamainy e Moses, jesan mi gim kan ma faamainy Vanyo.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Ai to te gim fi romi ma faamainy a ka te kirkir iny e Moses, kat pas fi romi ei, mi te faamainy vegiau te tsue iny Ronyo?”
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.