Atos 8

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sen Sol fatangan iny e Stivin ma atsuiny famat ari Ya.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se, naquele dia, uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judeia e da Samaria, exceto os apóstolos.
2 Mes vainy te fafaatouf e Gov tangis fiisok e Stivin ser nai kats iny ya.
2 E uns varões piedosos foram enterrar Estêvão e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Sen Sol tanik iny fafauf rato na gum nar vainy fafaaman te natiny vaaguam ror iny fafaatouf, ya sof to na fo numaa sa ras fatafuts ir tsoiny min moun faavot te faaman ror ten Jisas, sa fasof rari tan numaa iny kotskots.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Vainy fafaaman bus vavakas tan fo fan ser nai favaanan iny Vurungan Rof ten Jisas.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda parte anunciando a palavra.
5 Filip of naa to tana ngats fan tsian tana gum fan iny Samaria ana ya favaanan iny to Jisas, Ayei na Krais a mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy na aya.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria, lhes pregava a Cristo.
6 Rin tagin vanongon to te favaanan fi Filip, ser suu iny koman iny vanongon tsuar tsunia, tana saa, ri tagein fo mamatsiny parits iny faatok ten Gov te faruak finy ya Filip.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia,
7 Foka to, faarein masarau sofsof ir a vainy a kinai, ser kuu men tangis ri naus osing ratuari, vainy a kinai mou rarin mat, an pengong, mat faseinypan ri fokinai tsipaar fatabin er.
7 pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 An paparaa tsian ruak to tana ngats fan tsian to aya.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Te kaa me na isen a mes tana ngats fan tsian, koo rori Saimon. A mes a fifiamatsuan, a viraako tan fo nainy te naa en. Vainy tana gum fan iny Samaria natiny toobo ror ya te kat fi non ya na foka to, ri te saar ir, sen Saimon tsue of rari, “Anyon a mes a karap.”
9 E estava ali um certo homem chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica e tinha iludido a gente de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Vainy tana ngats fan tsian to te kaa miror a asangan an vainy sikia tu asangan natiny nongon fiisok ror e Saimon. Natiny tsue ror, “A mes to kaa minon ‘Na Parits A Reits’ ten Gov.”
10 ao qual todos atendiam, desde o mais pequeno até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Ri natiny vovou faparits ror vegiau tsunia, tana saa ayei natiny kat non a foka na fo kat gengen tana fo amatsuan, a viraako tsunia, ka te saar of rori.
11 E atendiam-no a ele, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Vou ai Filip favaanan iny ton Vurungan Rof tana Waan e Gov ai tana asangan e Jisas Krais, ai tan nainy to aya fuainy tsoiny min moun faaman to ten Jisas, ser fapeenan.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Ai Saimon faaman kan to, ya fapeenan to, sa ka fiisen me Filip. Tan nainy to aya ayei tagein viir kainy faatok te ruak ana ya karian fiisok tsun nato.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou, de contínuo, com Filipe e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Guamaraav iny Jerusalem nongon te kaa fi me na taa Samaria vegiau ten Gov, ri jiats naa to Pita me Jon unya Samaria.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João,
15 Nainy te ruak ari ana ri faakats of raton vainy fafaaman ser nom Aaven Taabos,
15 os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo.
16 tana saa, u Aaven Taabos tabuiny of non tan ta mes tsuri, sana ri te peenan tsun er tana asangan a Tsunaun E Jisas.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido, mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus.)
17 Ai Pita me Jon fasaur to na nimar patsuu rari, ser faakats of ratuari, ri nom ton Aaven Taabos.
17 Então, lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Tan nainy te tagei e Simon a parits tan Aaven Taabos te of rari, to te fasaur fin guamaraav nimar patsuu rari, ya pon to ma faan iny ta painy moni ten Pita me Jon ma foiny ya na parits tana Aaven Taabos,
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 sa tsue, “Ami ma faan kan vanyo na parits to aya, ai sei na mes to te fasaur ronyo na nimau tsunia ee, onot non ma nom Aaven Taabos.”
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Sen Pita biny e Saimon, “Nyi ana painy moni tsumanyi onot non ma kajiaa babainy en unya Hel to te pon fi rom anyi ma pats a fifaan ten Gov tana painy moni!
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Nyi sikia ma kaa me ta pan iny binun tana binun tovei tana saa fakats aave manyi sikia ma toobing fiisen me Gov.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Reesik nyi takopis osing ton kat iny ngi'arapaar tsumanyi ana nyi te faakats tana Tsunaun ma anofe Yan aveto nato to te fakats fi rom anyi.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniquidade e ora a Deus, para que, porventura, te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Nyo tagei marom anyi te kaa mirom kat iny fitsufainy nato komam an aveto tsumanyi kotskots faavot marom anyi.”
23 pois vejo que estás em fel de amargura e em laço de iniquidade.
24 Ai Saimon biny ton tsue ten Pita me Jon, “Mi na ina fuan ma faakats of vanyo tana Tsunaun ma faakouts vanyo Ya, ana foka to aya te tsue mi te gima ruak on tsonyo.”
24 Respondendo, porém, Simão disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Tan nainy te pokei fakap ari na ka to te tagei ari te ruak ten Jisas ri favaanan iny ton Vurungan Rof tana Tsunaun tana taa Samaria, Pita me Jon tabin fatabin rato Jerusalem. Ser favaanan iny Vurungan Rof ten Jisas sanaan ai tana fo fan tana gum fan iny Samaria.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e, em muitas aldeias dos samaritanos, anunciaram o evangelho.
26 Ana morena tana Tsunaun tsue of to Filip, “Tsun, kakoiny a tsivom nyi te naa fi painy vou tana sanaan te naus osing non a Jerusalem ai te of fi naa Gasa, sanaan to aya ka non tana pan a uur.”
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te e vai para a banda do Sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserto.
27 Ai Filip kakoun fakap to ya naa bus nato, te naa ya sanaan ya tagei to na isen a mes iny Itiopia. Ayei na mes a karap kaa minon a binun tana muiny aatouf iny Itiopia, asangan a moun to aya, Kandis. Ayei tagaa ot iny non a painy moni tsunia. A mes to aya poo fi me Jerusalem fafaatouf me Gov, sa tabin fatabin fi naa fan tsuan.
27 E levantou-se e foi. E eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 Te tabin fatabin naa ya, ya jias to tana Kares, ana ya gogosias fatsiainy ton kirkir tana kuigin e Aisaia.
28 regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 An Aaven Taabos tsue of to Filip, “Taan fasiruu naa panan a Kares.”
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Kat to ai Filip taan fasiruu naa to ya nongoiny to na tsoiny Itiopia te gogosias non kirkir tana kuigin e Aisaia. Ai Filip rangats towa, “Nyi natiny rom a ka te gogosias rom anyi ge?”
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías e disse: Entendes tu o que lês?
31 Ana mes to aya biny towa sa tsue, “Fei nat fi ronyo ei, onot non te fa'arasainy fi non ya ta isen ta mes a ka to tsonyo?” Ya tsue to ten Filip, “Jias faguas fi me tsonyo nyi gum fiisen vamituanyo.”
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém me não ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 A painy kirkir nan Vegiau Ten Gov te tsue tsuk iny e Jisas te tsue fi nei,
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim não abriu a sua boca.
33 Tan nainy te fauf ari Ya, sikia ta mes ma fasakaa ot iny Ya. Ai sei te onot ma siisio of ir tsubnaain Tsunia ee? Tana saa, a toto Tsunia tan puputaa tovei te kap en.” (Aisaia 53.7,8)
33 Na sua humilhação, foi tirado o seu julgamento; e quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Ana tsoiny Itiopia to tsue of to Filip, “Nyo rangat marom anyi, a kuigin te tsue ten sei ee, ma kat yan vegiau to? Ayei te vegiau of a tsivon, ge te vegiau of a mesmes?”
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo ou de algum outro?
35 Sen Filip tanik iny fa'arasainy gogosias te kirkir en tana tsoiny Itiopia ana ayei favaanan iny ton vurungan rof ten Jisas tsunia.
35 Então, Filipe, abrindo a boca e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Te taan farokot naa ri sanaan, ser ruak tana isen a pan kaa minon a fo mar aurom, ana tsoiny Itiopia to tsue to, “Tagaa, a fo mar aurom tovei. Saf a ka te kat tap vanyo na tsonyo gima nom peenan?”
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 [Ai Filip tsue to, “Te kaa faaman mirom anyi koman a aave manyi, nyi onot rom ma peenan.” “Eye,” tsoiny Itiopia biny ya sa tsue, “Nyo faamainy rou e Jisas Krais a Guei Tsoiny ten Gov.”]
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Ana tsoiny Itiopia to tsue of to na tsoiny tau tana kares ma faonot tsom ya. Ai Filip me tsoiny Itiopia to of to tana aurom, sen Filip fapeenainy ya.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Te naus osing mi ri na aurom, ri na ina fuan pasan mito sen tsun an Aaven Taabos tana Tsunaun nom naa to Filip, ana tsoiny Itiopia to gim pis to ma tagei ya. Ana tsoiny Itiopia to, mamagat fiisok tsun nato ya tanik iny taan fatabin pis nato tana pan te naa ya.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Sen Filip ruak en Asotas, ai tana fo ngats fan vavis ya favaanan iny ton Vurungan Rof nane Krais, ya nai ruak enato Sesaria.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.