Atos 24
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVT
1 Voun ngim nainy, Ananaias a Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor naa fi naa to Sesaria fiisen ramirin naa fo mes a fo tsunaun tana taa Jiu fiisen kan me na isen a tsoiny te nat iny non faun tana gamaman te koo rori Tetalas. Ana ri ruak to Gavana Filiks, ser faan iny naa fo iring te sak ari Pol.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Ri kat to ser fikoo Tetalas ya kat to ana ya faan iny to na fo vegiau te sak ari Pol, ya tsue to: “Anyi na karap Filiks! Tana nat tsumanyi nyi faan matuamam gumgum rof iny fakei a aaverof fapoopoan iny faakouts ir a taa Jiu.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Mam faarof a fo kat to te kat anyi tana fo mamatsiny pan, to aya na kaa te paparaa miromam tsumanyi.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Mam tsugainy rom ma nom nainy tsuam kinai to sana mam sing marom anyi ma faarof mamimam tana tou sing tsumam.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 “Mam tagei a mes to na gima rof, ayei natiny fatsuiny non fo fapeepeits ana fo fitaatsun fapoopoan nara taa Jiu tana monaagits faavot ana ayei kan a tsoiny mumua tana gum iny vainy to te koo rorin gum vainy iny Nasaret, te natiny faaman ror ten Jisas.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 Ana ayei kan te tanaf ma kat a fo kat a fo iring koman a saape, to sana mam nots ya. [Amam te komainy ma tsuk a fo iring to aya tan Faun te kirkir iny e Moses.
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 Sana vaamuan nan tsoiny mumua tan vainy puaan, Lisias, naa mito ya ras osing matuamam ya.
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Sen Lisias faan iny ton tsuen parits ma naa men vainy nei tsumanyi er faan iny ton fo vegiau te sak rori ya.] Sana nyi patsukanem ma rangats ya na mes to aya nyi te onot ma sab a fo vegiau to te sak romam yan man,” te tsue fi Tetalas.
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Ana ri naa taa Jiu kat to ser sak ya naa fo vegiau ser tsue na fo vegiau ton man.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Sen Filiks faan iny ton ar nainy ma vegiau ya, sen Pol pangis vegiau tsuri sa tsue, “Anyo nat marom anyi, na tsoiny vaatsuk tana aatai to aya tana fo mamatsiny ingainy te naa en, to aya sana nyo paparaa tsun rou ma kat vegiau iny fasakaa ot vanyo mata manyi.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Te komainy nat fi rom anyi, nyi patsukanem ma rangats rari, tan safunuu an fuan nainy te naa en to te naa fi naa nyo Jerusalem a tou fafaatouf.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 A taa Jiu gima sab vanyo ma fatsutsue me ta mes koman a saape, ge ri kan gima sab vanyo ma fatsuiny a komar a vainy, koman a numaa iny fafaatouf tana taa Jiu ge tana fo mamatsiny pan koman a ngats fan.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Ri kan gima faatok iny ta man nan fo vegiau to te sak varonyo ri.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Nyo tsue faman of marom anyi, nyo fafaatouf rou e Gov tana fo tsuvumamam to te vovou iny ronyo na Sanaan iny faamainy e Jisas to te tsue rori na gima man. Sana nyo kan faamainy rou a fo ka te kirkir ari tana Faun ten Moses ai tan Kirkir tan Kuigin.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Nyo kaa mirou a faaman ten Gov tana ka te ruak nats non to te faamainy kainy rori to tana tou tsun fatabin tan vainy tavaron fiisen kan ramirin vainy ngi'arapaar.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Ayei na ka te vaputs faparits of ronyo tana fo mamatsiny nainy koma vanyo nyo sikia ma kat ta ka ta iring matan e Gov ai matar vainy.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 “Voun naa tee ingainy to te gima anyo ma kaa Jerusalem nyo naa fi naa to unya aya ma nai fan iny anyo taa painy moni nar vainy tsonyo fiisen kan me na fifaan tsonyo ten Gov.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Tan nainy te kat anyo naa foka to, ri sab vatuanyo koman a saape, voun ar nainy te kat anyon kat iny fataabos a tsivou to te toobing non tan Faun ten Gov. Sikia kan ma kaa me tu tagin vainy ma kaa fiisen vaminyo ana sikia kan taa fo goonen vavis.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Sana tee vainy Jiu koman a gum fan iny Esia te kaa, ri patsukan er ma ruak me mata manyi er kat ton fo vegiau to te sak varonyo ri, te kaa fi mirori tu vegiau to te sak varonyo ri.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Te sikia non, tanyiny ir yam a vainy to ari ma tsue faruak iny ari na iring te kat anyo to te tsutsun of anyo matar Kansol tsuri.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Sana nyo fakats tsuiny rou sen vegiau te kat anyo matar Kansol to te sak varonyo ri, sa nyo kuu, ‘Anyo tsutsun rou tan vaatsuk tsumi roman tana faaman te kaa mironyo to tana tou toto fatabin tana mat.’”
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Kat to sen Filiks, ayei na mes te kaa minon a nat tana Sanaan tan vainy fafaaman ten Jisas, fakap ton vanongon. Ya tsue to, “Pasaup yam, nainy te ruak minon e Lisias vaamuan nan tsoiny mumua tana vainy puaan ana nyo te see fafaan iny fakats tsonyo.”
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Kat to ya faan iny ton tsuen parits tana tsoiny tatagaa ot ten Pol ma bei ot faarof iny ya e Pol sana ri ma puruur ya ma taataan vavis ya ma fainy ari ya na fo vaatau tsuan ta foka te komainy non ya.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Vou na fo ar nainy to aya Filiks naa fiisen mito natsun ya Durusila, ayei a muiny Jiu. Kat to sen Filiks faan iny naa ton tsue ma sof me Pol, ya vegiau of ratuari ser vanongon te vegiau tsuk iny e Pol a faason ten Krais Jisas.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 San tan nainy te vegiau e Pol a fo kat a fo tavaron, ana sanaan iny tagaa ot iny puainy mes fiisen kan me na tou vaatsuk ten Gov tana fokinai tan nainy vou, sen Filiks oraav nato ya tsue to, “Anyi ma naa tsom em. Nyo fikoo pis marom te kaa mironyon nainy.”
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Tan ar nainy kan to aya Filiks pon iny e Pol te faan iny non ta painy moni iny fious a tsivon tsunia, tan kat to aya Filiks te natiny fikoo vaurep non e Pol ana ri na ina fuan te faraarar iny to na fo vegiau to.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Voun fuan a ingainy sen Posias Festas nom gumgum ten Filiks faarei na Gavana. Filiks fapaparei ir a vainy Jiu ma kaa mi ri tu koman tsunia ana ya tanyiny to Pol ma kaa en ya tan kotskots.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.