2 Coríntios 1

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nyo Pol, nyo na amaraav ten Krais Jisas tan koman ten Gov. Amam me Timoti, a vamuinyasiny fafaaman tsura, mam kirkir naa rom noun tovei tsumi na gum iny vainy fafaaman ten Gov te kaa rom tana ngats fan tsian iny Korin, ai to kan tan mes panainy vainy taabos u fasito ten Krais te kaa rom tana gum fan iny Akaia.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Nyo faakats rou ten Gov a Tamarara ana Tsunaun Jisas Krais ma faan mami na koma ree'un ana aaverof.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Ara faavot ma variri Gov, Ayei na Gov ana Taman e Jisas Krais a Tsunaun tsura. Ayei na kifon a koma tagtag ana Ayei na Gov to te kat famaun rarora tan nainy te sab rora na fo patang.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Ayei kat famaun rarora to te kaa mirora na fo patang ma onot kan ara ma kat famaun ira mesapan tana fo patang tsuri. Tan nainy te sab ror a mesapan fo patang, ara onot kan ror ma kat famaun rari tan senviir kat iny kat famaun to te faan rara Gov.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Ara nai saraa kamits ror, tana saa ara tap bus ranaa ten Krais, jesan kan ara nai nom ror kat iny kat famaun via tsitapuu ten Krais.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Tan nainy te saraa kamits romam, mi nom rom kat iny kat famaun ana faason tsumi to te saup fatabiny fi maromi Krais, te parits kan me; ai tan nainy te nom romam kat iny kat famaun, ami nom rom senviir kat famaun to te kat maromi mi te onot ma tsutsun faparits men anaanos faamo to tan senviir saraa kamits to te nat faamuan bus iny amam.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Ai tovei mam nat faarof maromi; amam nat rom ito te nom fi min senviir saraa kamits to te nom amam, ami nai nom kainy nats rom senviir kat iny kat famaun to te nom faamuainy bus amam.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Nyo pon fi rou nei nyo ma tsue of mami na ka to, fuainy vainy fafaaman tsonyo tana iring an fo patang to te sab amam tana gum fan iny Esia. Saraa kamits to aya te paas mamam, karap fiisok ana fo patang to ayei te fakats romam kat iny atsun famat maromam.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 U man, mam kat iny mat em ana mam te sab ta saf ta ka iny tameruts ei na, ka iny faakouts fatabiny mamam, sai tan kat to ayei mam fakats ma fakei a fo mamatsiny ka to niman e Gov, Ayei onot faarof non tan fatsuiny fatabiny a mes tana mat.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Ana Ayei saup fatabiny ratuara to te kat iny atsun famat mamam a saraa kamits an fo patang to ayei, ana Ayei nai saup fatabin kainy maromam tan nainy te naa minon. Ana mam naano faparits bus ma naa to Tsunia ana Ayei nai saup fatatabin pis maromam,
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 ito te faakouts finy ami mam tana fo faakats tsumi tsumam. Tan kat to aya, a fokinai nai tsue faarof naa ror ten Gov tana saa fo faakats tana vainy tana rof namamam, Gov biny bus ya.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Ka ton man, tana saa a isen a ka to te paparaa of romam, ana mam nat faman iny rom Ya: Amam gima gam mami, mam kat fatatabiny rom ka na rof tan kat tsumam an vegiau tsumam matar a fokinai tana monaagits to, ai to kan tana tou vivangura tsonyo fifiisen mamimi. A ka to te kat romam fiisen minon kat man an koma rof to te koman fi non e Gov. A nat babainy tsumam te gima tagaa ot maromam, sai tana parits tana koma ree'un ten Gov to te fafaakouts maromam ma kat a ka te komainy non Ya.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 A mes a ka ton man, fo kots noun tsonyo te naa tsumin arasan fiisok an sikia ma fisikii iny natiny. Ana nyo matoong tsun naa rou tan nainy to te nat faarof faman fi romi na fo mamatsiny ka tsumam,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 kainon to te gim fi rom mi ma nat faarof iny a foka tsumam tovei roman, tan nainy te tabin fatabin minon a Tsunaun tsura, mi onot rom ma tsue iny paparaa tsumam, jesan kan to tsumam, mam tsue iny paparaa kan maromi.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Nyo fakats faman rou tovei, mi nat bus vanyo ana mi faason tsun to tsonyo, ai nyo kat bus fakats tsonyo, ma nai nak anyo mi tan fuan viir nainy, ma faparits anyo mi tan fuan viir nainy.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Sa nai kat fi non nei, nyo naa tsom fi naa rou tsumi tan nainy te naa fi naa ronyo tana gum fan iny Masedonia ai to kan tan nainy te tabin fatabin pis mi ronyo, mi te onot ma faakouts vanyo tana tou taataan tsonyo tana gum fan iny Judia.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Mi onot rom ma fakats fakinai saf a kifon a ka tsonyo pangis fakats tsonyo na? Mi pon rom, nyo kaa mi roun fuan fakats. Ge mi pon fi rom nei nyo faarei rou vainy tan puputaa tovei to te kokopis vavis ror a nguer, tsue ror a ka, “Eye,” sana sikia ari tsue ror a ka, “A sikia,” koma rari.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Ayein man to te faarei non e Gov Ayei na man, nyo sikia ma faarei na mes to ayei, a kokopis vavis a nguev. “Eye” tsonyo, ayein “Eye faman,”
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 tana saa Jisas Krais, Ayei na Guei Tsoiny ten Gov, an vaanan Tsunia to te favaanan iny amam ere Timoti ai Sailas naa tsumi, Ayein gima, “Eye” ana “Sikia,” Ayein, “Eye” nane Gov.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Ka to ayein man, tana saa fo tsuen man ten Gov te ruak iny man bus en ten Krais. Ana Ayei na kifon a ka te tsue roran, “Man Ovei,” tan nainy te fafaatouf ror a Gov tana asangan e Jisas Krais.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Natiny yam a ka to: E Gov tsun Tsivon to te kat mamam ana mi kan ma tsutsun fareits ara ten Krais; ai Gov tsun to, Ayei pets matuami tana fo binun Tsunia.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Ana Ayei bobot bus ratuara faarei raror fasito Tsunia fatoobing tana sanaan to te fakei finy Yan Aaven Taabos koma rara faarei non a vaamuan nana fo mamatsiny ka to te nai faan iny non Ya tsura.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Sai tovei nyo sing rou e Gov ma faarei Ya na mes a tatagaa iny matan tsonyo, to te tsue iny ronyon man. A kifon a ka tsonyo gim rou ma tabin fatabin me tana ngats fan tsian iny Korin tovei, kat rom sam kaa me ta fo patang to te naa mironyo naa tsumi, nyo te peits mami.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Sai te gim non ma kat fi nei tsumam te komainy tsue of maromi ma faason ami am vovou iny towa. A sikia, tan nainy te naa mironyo, nyo tsugainy sog maromi, sana nyo komainy binun fiisen tsun vamiromi ma nai via mimi na mamagat to te tsutsun fareits fi romi tana faason tsumi ten Krais.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.