2 Coríntios 10
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARA
1 Nyo, Pol, nyo kat roun mes sing tovei, mesapan tsue ror a ka tsonyo, nyo na mes a totomani ana nyo sikia rou ma ngue poor tan nainy te kaa fiisen vamironyo mi sana nyo ngue poor tsun rou tan nainy te kaa faveevian ronyo. Sai tovei roman, fifiisen minon a koma rof ana koma tamee ten Krais,
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 nyo sing maromi ma kat vaare vanyo, nyo ngue poor to tan nainy te naa mironyo, tana saa nyo nat faman rou nyo onot rou ma ngue poor ir a vainy to te tsue ror a ka, u kat tsumam poo fi minon tan koman tan puainy mes babainy tsun.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 U man, anyo na tameruts, nyo kaa rou fapoopoan nar vainy vavaajets tana monaagits to, sana nyo gima nom fakats tan vainy vavaajets ana parits tsuri ma fataatsun fifiisen mi nyon kat tana ngi'arapaar, a sikia.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Tan nainy te fataatsun fiisen miromam a Vinasaar an kat tana ngi'arapaar, faarei tsuiny non a mes to te naa non tana puaan, sana mam gim rom ma fapupuaan me na fo sanaan tana mes, a sikia, mam fapupuaan mirom a fo sanaan a fo parits ten Gov ma rurei ravainy amam fo soopip reits to te fatsuiny a Vinasaar fain tatagaa ot tsunia.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Fiisen minon a parits a reits ten Gov, mam rurei ravainy rom a fo fatsitsien gam to te kat tap raror a vainy ma natiny ari Gov. Fiisen minon na parits a reits ten Gov mam rurei ravainy rom fakats iny tenoor to te veer non a nat ten Gov, ana mam komainy kat rom a vainy faavot ma roots arin fakats tsuar ma kaa ri fain e Krais er manaats Towa.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Ai tan nainy to te faatok iny ami, tsumi te manaats bus vanyo ami tsue faparits of rarom fuainy tsoiny fifaatsuts gamgam naa to ari, mam kakoun em tan fasarei e sei na mes to te fanaginy tsue patsukan nanon ee.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Faaroiny yam a ka to te natiny romi tsuri, ito te tsue fi non a tsoiny fifaatsuts gamgam to; ayei na amaraav ten Krais, ayei ma fakats faarof pis. Ito te tsue fi non ya na ka tsivon, ayei na amaraav ten Krais, nyo kan tsue rou a ka, anyo na amaraav kan ten Krais.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Mi pon toroman varonyo te tenoor vavis miroun gumgum to te faan iny a Tsunaun tsumam. Nyo onot rou ma rejiaf, sana sikia, u gumgum tovei kaa iny faparits a faason tsumi ai te gima rurei ravainy a fo asangan rof tsumi.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Nyo gim rou ma nai tsue tsuk pis iny gumgum tsonyo ma faparits ya na faason tsumi, tana saa nyo tsugainy maromi ma fakats fi nei, nyo tanaf rou ma faoraav mami tana fo noun tsonyo.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Mesapan tsue na ka, “Oraav vaare yam e Pol, tsunia te kirkir a fo vegiaun reits ana ayei sogsog vavis rato na vainy tana fo noun tsunia, sana ayei na tameruts fiisok tan nainy te kaa non ya matar a fokinai, ana ayei na gima mes a vevegiau faarof.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 A vainy to te vevegiau tsuk iny ror a ka to te nai sab ror ya to tan nainy te naa fi naa ronyo tana ngats fan tsian iny Korin, a fo vegiau tsonyo nai senviir tsun minon a fo vegiau to te kaa ror koman noun to te kirkir anyo tan nainy te kaa faveevian osing varonyo mi.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Mam oraav rom ma fapaas a tsivom ge ma fapapaar a puam mina mesapan to te rof fi romam, faarei raror a mesapan to te fafapaas pinypiny ror a puar ri te tsue of mami, “Tsumam vainy karap!” Arin patsuur a piou ovei, tana saa ri tsiir ror isisen tsuri ana ri te tsiny a tsivor tana fo fakats tsuri patsukaner.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Sana mam gim rom ma nai tenoor vavis mam te tsue na ka mam kaa mirom gumgum faman to te gim romam ma fasito iny. A sikia, ka te fakats tsuiny romam tovei mam ma binun tsun tana fo fan to te kaa non fakats ten Gov tsumam ma binun, an fakats tovei daup minon a tou vabinun tsumam fifiisen mamiromi na aya.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Ami kaa rom tan as'as tana pan tsun naa to aya to te faan bus iny e Gov tsonyo ma binun naa, ana nyo gim to ma naa fajesa pis naa tan fo pan te faan iny Ya tsonyo, to tan nainy te naa nyo unya tana ngats fan tsian iny Korin sa nyo favaanan iny Vurungan Rof nane Krais.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Ge nyo gim rou ma tenoor vavis me na binun to te kat bus a mesapan tsumi, faarei varonyo te kat bus ya, tana fo mes a fo pan to te gima faan iny e Gov tsonyo, a sikia, mam komainy rom a faason tsumi ma kaatsian me ana binun tsumam fapoopoan namami te nai faarei me na binun a kaatsian.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Sai vou, mam onot rom ma favaanan iny Vurungan Rof nane Krais tana fo mes a fo gum fan kanen to te kaa faveevian osing maromi, a sikia ta mes ma bibinun naa tsunia. Ana sikia tu rangat vavis tana pan te bibinun ronyo tan ta saf ta mes ei naa.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Te faarei tsuiny kainy non a ka to te kirkir busen koman Vegiau Ten Gov,
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Te kat fi non nei, tana saa Gov gim non ma faarof ir a vainy to te fafapaas pinypiny ror a tsivor, a sikia, Ayei faarof iraror a vainy to te faarof finy non Yan kat tsuri.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.