Rute 2

KILE JWUMPE SEMƐŊI JWUMPE NINTANMPE (SPP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɲyɛ Nahami pooŋi Elimilɛki pyɛngɛ shin maa mpyi u cévoo, ur'a pyi wani. U mɛge na mpyi Bwazi, maa mpyi yaara ná mɛgɛfoo.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Canŋka, Mwabi Uruti a yi jwo Nahami a: «Mii kɛ̀ɛge sige e. Ŋgemu ká bú sà mii ɲùɲaara ta ke, mii sí sà sùma fûgo urufoo fye e. Ka Nahami si jwo: «Ta sì, mii pworoŋi.»
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Ka Uruti si yîri, maa ŋkàr'a sà sùmaŋi kɔɔge fûru sùmakwɔɔnbii fye e. U ɲùntancyage k'a pa mpyi, u a sà bɛ̂ ná Bwazi kɛrɛge e, Elimilɛki pyɛngɛ shinŋi wà.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Canŋk'a ta ku nɔ cyage e ke, ka Bwazi si yîri Bɛtilehemu i mà nɔ wani, maa pi shɛ́ɛre, maa jwo: «Kile u pyi ná yii e.» Ka pi i u ɲwɔ shwɔ,: «Kile u jwó le ma a.»
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Ka Bwazi si sùmakwɔɔnbii ɲùŋufooŋi yíbe na: «Jofoo wu u ɲyɛ nde cibileni yɛ?»
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Ka u u u ɲwɔ shwɔ mà jwo: «Mwabi kìni cibileni l'a pa ná Nahami i mà yîri Mwabi i ke, lire li.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 U a kuni cya mii a, si ntaha sùmakwɔɔnbii fye e, s'a fûru pi kantugo. Mà lwɔ́ ɲyɛge na, u na ɲyɛ u tooyi na, numɛ u a nɛ̀ na tɛ̀ɛn vùŋke e si ŋɔ̀.»
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Lire kantugo, ka Bwazi si yi jwo Uruti a na: «Niŋgyiini tɛ̀gɛ, mii pworoŋi, ma hà núru ɲjîri naha ŋke kɛrɛge taan, s'a ŋkɛ̀ɛge kabɛr'e s'a sùma fûru mɛ. Ma hà laaga tɔɔn naha na mɛ, tɛ̀ɛn mii sùmakwɔɔncyeebii taan.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Ma wíi sèl'e, cyage e pi na ntùuli ke, maa ntaha pi fye e. Mii sí yi jwo nàɲjiipyir'a pi àha raa bâhare ná mu i mɛ. Byage ká ma ta, maa sà bya pi kucwɔhil'e.
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Ka Uruti si niŋkure sín, maa yyahe cyígile, maa jwo: «Mii na ɲyɛ nàmpɔnŋɔ, ka ɲaha sí mu pyi mu a mii ɲaare ta yɛ?»
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Ka Bwazi si u ɲwɔ shwɔ: «Nde mu a pyi ma nacwoŋ'a, mu pooŋi ŋkwùŋi kantugo ke, pi a li jwo mii a. Mà bâre lire na, mu a yîri ma tuŋi ná ma nuŋi taan ma tasege e, maa mpa ntɛ̀ɛn kìni labɛr'e ná sùpyishiŋi w'e, ŋgemu u ɲyɛ mu ɲyɛ a pyi a u cè a lyɛ mɛ.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Nde mu a pyi ke, Kile u ma sâra lire na. Kafooŋi, *Izirayɛli Kileŋi ŋge fukanyi ɲwɔh'i mu a maye ŋwɔhɔ ke, u ma kan sèe sèl'e.»
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Ka Uruti si jwo: «Kàfooŋi Bwazi, mu a sùpygire pyi ná mii i. Mu a màban le mii i, maa lùtaanjwumbo jwo ná mii i, mà li ta, mii bá ɲyɛ mu bilicwɔŋi wà kwɔ̀ mɛ.»
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Tèelyîin'a nɔ ke, ka Bwazi si Uruti yyere u pa lyî ná pire e, maa bwúurukwɔnga kan, u a nígini cyɛnge e, u a lyî. Uruti a pa ntɛ̀ɛn sùmakwɔɔnbii taan, ka Bwazi si u kan sùmakaaga na. Ka u u lyî a tìn fo mà u sanŋi yaha.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Uruti a sà a fworo sahaŋki, ka Bwazi si yi jwo u sùmakwɔɔnbil'a: «Yii u yaha ba, u a yúu niŋkwɔnyahaŋi i jwuɲyahama baa.»
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Yii a sùmaɲcyahayii yà cyán, ur'a yire bílili. Yii bà sàha yaaga jwo lire na mɛ.
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Ka Uruti si sùmaŋi fûg'a canŋke kwɔ̀ Bwazi kɛrɛge e. Yàkoŋke, ka u u u nintaŋi bwɔ̀n mà taha a sàhala ɲî.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 U a yîri sige e mà pa, maa mpa u sùmaŋi nivugutaŋi cyêe u nacwoŋi na. Maa u canŋa lyìge sanŋke wu mà kan u a.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Ka nacwoŋi si u yíbe na: «Taa mu a ŋge sùmaŋi puni fûg'a ta niɲjaa ke? Taa mu a canŋke pyi ke? Kile u jwó le ŋgemu u a ɲùɲaara ta ma na ke, ur'a.» Ka u u nacwoŋi pyi na ur'a canŋke pyi nàŋi ŋgemu kɛrɛge e ke, na u mɛge na ɲyɛ Bwazi.
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Ka Nahami si jwo: «Bwazi mú na ɲyɛ wuu byanhama shin, u na ɲyɛ wuu kɔɔge lyìfooŋi wà, u sàha ŋkwɔ̀ u cyɛge láha wuu ɲyii wuubii ná niŋkwuubii na mɛ, Kile u jwó le u a.»
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Ka Uruti si yi jwo u a, na uru ŋge nàŋi bá a jwo, na uru u ntɛ̀ɛn u kɛrɛge e sùmakwɔɔnbii kantugo, fo uru sùmaŋi ká *kwɔ̀n a kwɔ̀.
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Ka Nahami si yi jwo Uruti ɲyii na sahaŋki, na lire nde a táan ur'e, ɲaha na yɛ u aha ŋkàre wabɛrɛ u kɛrɛge e, u sí n-jà yyefugo ta wani.
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Ka Uruti si ntɛ̀ɛn Bwazi kɛrɛge e ná u sùmakwɔɔnbil'e, fo ka pi i sà sùmaŋi kùuyi puni kwɔ̀n mà kwɔ̀. Lire tèni i, u mpyi na shùun nacwoŋi yyére.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.