Romanos 4
KILE JWUMPE SEMƐŊI JWUMPE NINTANMPE (SPP) vs VC
1 Ɲyɛ Ibirayima u mpyi wuu Yahutuubii tùluge sìifooŋi ke, ɲaha wuu sí n‑jwo uru kyaa na yɛ?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Kampyi yi mpyi a jwo na Ibirayima à tíi u kapyiiŋkii kurugo, u mpyi na sí n‑jà uye pêe, ŋka ná yire sí bà y'à jwo mɛ, u sì n‑jà uye pêe Kile yyahe taan mɛ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Yii li cè na y'à jwo Kile Jwumpe Semɛŋi i na: «Ibirayima à dá Kile na, u dániyaŋi kurugo, Kile à jwo na u à tíi.»
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Shin ká báara pyi, u sàraŋ'à yaa u kan u á. Uru sàraŋi ɲyɛ a kan mana mɛ, ŋka u ná ur'à yaa.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Shinŋi u ɲyɛ u ɲyɛ a u sɔ̀nŋɔre taha u katiigii nimpyiiŋkii na mɛ, maa dá li na na Kile maha kapegigii pyifeebii kapegigii yàfani pi na ke, Kile maha urufoo le shintiibil'e u dániyaŋi kurugo.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Lire pyiŋkanni na, sùpyaŋi Kile à pyi u à tíi mà ta u kapyiiŋkii fye bà mɛ, saanŋi Dawuda mú à mɛɛ cêe urufoo wuuni ɲwɔŋi kyaa na:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 «Mpiimu u ntiimbaa karii cyi à yàfa pi na,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Kafooŋi Kile ɲyɛ a shinŋi ŋgemu cû a tàanna ná u kapegigil'e mɛ,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ɲyɛ mpii pi à kwɔ̀n ke, pire kanni wuuni l'à ɲwɔ laa, niŋkwɔnmbaabii wuuni mú à ɲwɔ? Wuu à yi jwo a kwɔ̀ na: «Ibirayima à dá Kile na, u dániyaŋi kurugo, Kile à jwo na u à tíi».
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Tèni i Kile à u cè shintiiwe ke, u mpyi a kwɔ̀n laa, u mpyi na sàha ŋkwɔ̀n mɛ? U niŋkwɔnŋi bà mɛ, ŋka u niŋkwɔnmbaaŋi.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Lire kàntugo ka u u ŋkwɔ̀nŋi fyèŋi ta, ŋgemu u à li cyêe na Kile mpyi a u cè shintiiwe u dániyaŋi kurugo mà u ta kwɔ̀nmbaa ke. Lire pyiŋkanni na, mpii pi ɲyɛ pi ɲyɛ a kwɔ̀n mɛ, ŋka pi à dá Kile na, ka Kile si jwo na pi à tíi ke, Ibirayima à pyi pire puni tuŋi dániyaŋi kuni i, ali pi mɛ́ɛ nta pi ɲyɛ a kwɔ̀n mɛ. Kile à pire cè shintiilii.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Mpii pi à kwɔ̀n ke, Ibirayima mú u ɲyɛ pire tuŋi. Mpii pi ɲyɛ pi ɲyɛ a kwɔ̀n cyeere e kanna mɛ, ŋka pi na dániyaŋi kuni ɲaare wuu tuŋi Ibirayima fiige ke, pire kyaa mii ɲyɛ na yu. Ur'à dá Kile na mà ta u sàha ŋkwɔ̀n mɛ.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ɲwɔmɛɛni Kile à lwɔ́ Ibirayima ná u tùlug'á na pi sí diɲyɛŋi ta kɔɔgɔ ke, li ɲyɛ a lwɔ́ mà li ɲùŋke pyi na Ibirayima na Saliyaŋi kurigii ɲaare mɛ, u à dá Kile na ka Kile si jwo u à tíi ke, lire kurugo l'à lwɔ́.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Lire ɲwɔmɛɛni n'a mpyi a lwɔ́ a pwɔ Saliyaŋi kurigii ɲaaraŋi na, dániyaŋi kaɲwɔɔ mpyi na sì n‑pyi mɛ, Kile ɲwɔmɛɛni mpyi na sì n‑pyi laage e mú mɛ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Yii li cè na Kile lùyirini ɲùŋke ku ɲyɛ Saliyaŋi, ŋka ná Saliya ɲyɛ mɛ, wà mpyi na sì u kafuun pyi mɛ.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Lire pyiŋkanni na, yaayi ɲwɔmɛɛni Kile à lwɔ́ ke, dániyaŋi kurugo l'à lwɔ́, bà yi si mpyi s'a ntaa mana mɛ. Wuu pi ɲyɛ Ibirayima tùluge shiinbii ke, wuu à tɛ̀ɛn ná l'e, wuu sí yire ta dániyaŋi cye kurugo, ali wuu mɛ́ɛ ká mpyi wuu ɲyɛ na Yahutuubii làda karigii pyi mɛ. Mpii pi à dá Kile na Ibirayima fiige ke, pire puni mú sí yire ta. Uru u ɲyɛ wuu puni tuŋi Kile kuni i.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Amuni y'à sémɛ Kile Jwumpe Semɛŋi i na: «Mii à mu pyi supyishi niɲyahawa tu.» Kile u maha kwùubii ɲɛ̀ni, yaayi yi ɲyɛ yi mpyi mɛ, maa yire dá ke, uru u à mpe jwo. Ibirayima à dá Kile na maa mpyi wuu tuŋi Kile yyahe taan.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Sɔ̀nŋɔrɔ mpyi na sì n‑jà n‑taha kani ndemu na mɛ, Ibirayima à dá maa u sɔ̀nŋɔre taha lire na. Lire e u à pa mpyi supyishi niɲyahawa tu bà y'à jwo Kile Jwumpe Semɛŋi i mɛ na: «Mu tùluge shiinbii sí ɲyaha wɔrigii fiige.»
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ibirayima mpyi a byanhara yyee ŋkuu (100) na mà kwɔ̀. Ali mà u yaha u u sɔ̂nŋi na ur'à lyɛ pyìtaa na, u cwoŋi Sara sí ɲyɛ cijiriŋɛ, u ɲyɛ a u sɔ̀nŋɔre láha Kile na mɛ.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ɲwɔmɛɛni Kile à lwɔ́ ke, u sɔ̀nŋɔre ɲyɛ a láha lire na mà ɲya mɛ. Lire bá mpyi a u pyi u à dá Kile na sèl'e, maa u pêre.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ibirayima mpyi a sàa dá li na na ɲwɔmɛɛni Kile à lwɔ́ ke, u sí n‑jà li fûnŋɔ.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Lire e u dániyaŋi kurugo, Kile à jwo na u à tíi.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 «Kile à jwo na u à tíi» puru jwumpe ɲyɛ a sémɛ uru kanni kurugo mɛ.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Kile u à wuu Kafooŋi Yesu ɲɛ̀ a yige kwùŋi i ke, wuu mpiimu pi à dá uru na ke, p'à sémɛ wuu kurugo mú, ɲaha kurugo yɛ wuu mú sí n‑pyi na wuu à tíi.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Kile à u kan kwùŋ'á wuu kapegigii kurugo, maa u ɲɛ̀ a yige u e, bà wuu si mpyi si ntíi uru yyahe taan mɛ.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.