Lucas 14
KILE JWUMPE SEMƐŊI JWUMPE NINTANMPE (SPP) vs NTLH
1 — ausente —
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 — ausente —
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Ka Yesu si jwumpe lwɔ́ maa Kile Saliyaŋi cyelentiibii ná Farizhɛɛnbii yíbe: «Mà tàanna ná wuu Saliyaŋi i, wà à yaa u jà a yaŋa cùuŋɔ canŋɔŋke e la?»
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Ka pi i fyâha, pi wà ɲyɛ a ɲɛn'a u ɲwɔ shwɔ mɛ. Ka Yesu si u cyeyi taha yaŋi na maa u cùuŋɔ, maa u pyi u a sì pyɛngɛ.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Lire kàntugo ka Yesu si núr'a pi yíbe: «Jofoo u ɲyɛ yii shwɔhɔl'e, ná urufoo jyaŋi, lire ɲyɛ mɛ u nùŋi wà ká ɲcwo bɛ̀ɛnŋ'i mà bɛ̂ ná canŋɔŋke e, urufoo sí ɲɛɛ u yaha wwùmbaa yɛ?»
5 Aí disse:
6 Pi ɲyɛ a ɲɛn'a u ɲwɔ shwɔ mɛ.
6 E eles não puderam responder.
7 Ɲyɛ Yesu à pa li kàanmucya mà li ɲya na Farizhɛnŋ'à sùpyire ntemu yyere ke, na bwompe tatɛɛnyi kurugo pi puni ɲyɛ na fî ke, ka u u ŋke bàtaage jwo pi á:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 «Sùpya ká mu yyere cikwɔnrɔ na, ka mu u shà, ma hà zà ntɛ̀ɛn yatɛɛnɲyi puni yyaha yyére woge e mɛ. Ɲaha kurugo yɛ u aha nta u à shinbwoŋi wà yyere ŋgemu u à fànha tò mu na ke,
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 uru ká mpa, ka yii yyerefooŋi si mu pyi, na ma yîri maa kuru yatɛɛnŋke kan uru shinbwoŋ'á, mu silege wuŋi u sí n‑yîri n‑sà n‑tɛ̀ɛn fo kàntugo yyére yatɛɛnŋke e.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Lire e mii sí yi jwo yii á, pi aha yii wà yyere lire kataanni fiige na, mu aha shà, sà ntɛ̀ɛn yatɛɛnɲyi puni kàntugo yyére woge e. Lire ká mpyi, mu yyerefooŋi ká li ɲya na mu à yaa ná yatɛɛnŋke yyaha yyére woge e, maa sà mu pyi “Na cevoo, yîri ma a ma naha, yatɛɛnŋke yyaha yyére woge e.” Lire tèni i, mu ɲùŋke sí n‑yîrige ma lyìɲɛɛbii shwɔhɔl'e.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Lire e yii li cè, shin maha shin u à uye dùrugo ke, Kile sí urufoo tîrige, ŋka shin maha shin u à uye tîrige ke, Kile sí urufoo dùrugo.»
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Ɲyɛ nàŋi u mpyi a Yesu yyere na u sà lyî uru yyére ke, ka Yesu si yi jwo ur'á: «Mu aha a ŋko si sùpyii yyere pi pa lyî mu yyére canŋke e, lire ɲyɛ mɛ numpilage e, mu sùpyire niɲjyerere ɲyɛ a yaa ti pyi mu ceveebii ná mu sìɲɛɛbii ná mu cìnmpyiibii ná mu tɛɛnɲɛɛbii nàfuufeebii mɛ. Ɲaha kurugo yɛ pire mú sí n‑jà mu yyere canŋka, nde mu à pyi pi á ke, si lire fwooni tò mu á.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Ŋka mu aha sí raa kataan pyi, mu à yaa mu u fòŋɔfeebii ná cwɔ̀hɔmɔfeebii ná dìshiyifeebii ná fyinmpii yyere.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Lire ká mpyi, mu wuuni sí ɲwɔ, mpii pi à tíi ke, Kile ká pire ɲɛ̀ a yige kwùŋi i canŋke ŋkemu i ke, kacɛnni mu à pyi tire sùpyire na ke, u sí lire fwooni tò mu á, ɲaha na yɛ pi ɲyɛ a mpyi a jà a mu kacɛnni fwooni tò mu á mɛ.»
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Ɲyɛ Yesu lyìɲɛɛbil'à puru jwumpe lógo ke, ka pi wà niŋkin si jwumpe lwɔ́ maa jwo u á: «Mpii pi sí n‑jyè Kile Saanre e si lyî ke, pire wuun'à ɲwɔ!»
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Ka Yesu si uru nàŋi ɲwɔ shwɔ ná bàtaag'e na:
16 Então Jesus lhe disse:
17 Tèelyiin'à pa nɔ ke, ka u u u báarapyiŋi tun u sà sùpyire yyere pi pa lyî.
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Ŋka pi pun'à karii mɛgɛ le maa ɲcyé karaga uru ɲjyìŋi talyige e. Shincyiiŋi báarapyiŋ'à yyere ke, ka uru si yi jwo u á “Sà yi jwo ma ɲùŋufooŋ'á na u uye sanŋa yaha na á, mii à kɛrɛgɛ shwɔ, mii à yaa mii u sà ku kàanmucya.”
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Ka báarapyiŋi si ŋkàr'a sà wabɛrɛ yyere, ka uru si u pyi “Sà yi jwo ma ɲùŋufooŋ'á na u uye sanŋa yaha na á, mii à nupyahii kɛ shwɔ, mii s'à yaa mii u sà cyi taanna faaŋi na.”
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Ka u u núr'a kàr'a sà wabɛrɛ yyere, ka uru mú si u pyi “Sà yi jwo ma ɲùŋufooŋ'á na mii à ceewe fúru numɛ. Lire kurugo mii sì n‑jà n‑shà mɛ.”
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Ɲyɛ ka báarapyiŋi si núr'a pa puru jwumpe yyaha jwo u ɲùŋufooŋ'á. Ka u lùuni si yîri, maa jwo báarapyiŋ'á na u fyâl'a sà fòŋɔfeebii ná cwɔ̀hɔmɔfeebii ná dìshiyifeebii ná fyinmpii yyere, sùpyire tabinniyi ná pyɛnkuuŋi i, u a ma.
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Ɲyɛ báarapyiŋ'à sà pire yyere ke, maa jwo u ɲùŋufooŋ'á “Mii ɲùŋufooŋi, mii à mu tùnnture pyi ŋka tatɛɛnyɛ niŋgaya saha na naha dɛ!”
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Ka ɲùŋufooŋi si u pyi “Sà ma a ɲaare ma a mâre kumbwoyi ná kɛrɛkuubil'e, ma a fànha le ma a sùpyire kárama t'a ma, bà tatɛɛnyi sanɲyi si mpyi si ɲî mɛ.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Mii sí yi jwo yii á, sùpyire t'à yyere yyecyiige na, ka ti i ɲcyé paŋa ke, pire wà cye sì n‑jyè mii ɲjyìŋi i mɛ.”»
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Canŋka mà Yesu yaha ɲani na, supyikuruŋɔ nimbwɔhɔ mpyi a taha u fye e. Ka u u yyaha kɛ̂ɛnŋɛ pi á, maa jwo:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 «Shin maha shin la ku ɲyɛ si mpyi mii cyelempya ke, ná urufoo ɲyɛ a mii kyaa táan uy'á mà tòro u tuŋi ná u nuŋi ná u cwoŋi ná u pyìibii ná u sìɲɛɛbii na, maa mii kyaa táan uy'á, ali mà tòro u yabiliŋi na mɛ, urufoo ɲyɛ a yaa ná mii cyelempyigire e mɛ.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Shinŋi la ku ɲyɛ si mpyi mii cyelempya ke, urufoo u taha mii fye e, pi mɛ́ɛ mpyi na sí urufoo bò kworokworocige na. Lire baare e urufoo ɲyɛ a yaa ná mii cyelempyigire e mɛ.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Jofoo u ɲyɛ yii shwɔhɔl'e, ná urufoo la ɲyɛ si batɔɔngɔ faanra, u sì n‑tɛ̀ɛn si funŋke kyaala fɔlɔ, si li kàanmucya kampyi u sí n‑pa n‑jà ku faanra n‑kwɔ̀ mà yɛ?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Ná urufoo ɲyɛ a lire pyi mɛ, maa ku ɲwɔ cû na faanre, kàntugo ka bage sanŋke si u jà faanraga, mpii pi na ntùuli marii ku ɲaa ke, pire sí raa urufoo cyàhali,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 s'a ŋko: “Aa! Ŋge nàŋ'à u bage ɲwɔ cû na faanre, ka ku u mpa u jà faanraga.”
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Amuni li mú ɲyɛ, l'aha mpyi mu à jwo saanŋi wà na ŋko raa kàshi kwùun u saanɲɛɛŋi wà na ná u kàshikwɔɔnbii kampwɔhii kɛŋi i (10.000). Tá u sí n‑tɛ̀ɛn si funŋke kyaala si ɲcè kampyi u kàshikwɔɔnbii sí n‑jà u zàmpɛnŋi kàshikwɔɔnbii kampwɔhii beɲjaagaŋi (20.000) tùn mɛ?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Ŋka u aha li kàanmucya mà li ɲya na u sì n‑jà uru saanŋi na mɛ, u sí n‑wyɛ̀rɛ sìsurufoo tùugo u sà jwumabeŋɛ cya u á.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Ɲyɛ amuni li mú ɲyɛ, yii ŋgemu ká mpyi u ɲyɛ a kàntugo wà u cyeyaayi puni na mɛ, urufoo sì n‑jà n‑pyi mii cyelempya mɛ.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Suumpe na ɲyɛ yacɛnŋɛ. Ŋka pu tìpoompe ká fworo p'e, ɲaha ku sí n‑jà pu pyi pu táan sahaŋki yɛ?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Pu saha sì n‑jà là ɲwɔ ɲìŋke na mɛ, pu mú sì n‑jà n‑pyi ŋkyàra mɛ. Pu sí n‑wà cyíinŋi na.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.