Gênesis 32
KILE JWUMPE SEMƐŊI JWUMPE NINTANMPE (SPP) vs BKJ
1 Kuru canŋke nùmpanŋa ɲyɛ̀sɔɔge na, Laban à yîri maa pishɛɛre kan u pucɛrɛbii ná u ɲampyir'á, maa jwó le pi á. Puru ɲwɔhɔ na, maa núr'a kàre u pyɛngɛ.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Ɲyɛ ka *Yakuba si ntòro ná ɲaani i. Mà u yaha u u ŋkɛ̀ɛge u à círi ná *Kile mɛ̀lɛkɛɛbii pìl'e.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Tèni i u à pi ɲya ke, ka u u jwo: «Kile tatɛ̀ɛnge kà ku ɲyɛ ŋke!» Lire kurugo, pi à kuru cyage mɛge le Tatɛɛnyi Shuunni.
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Lire kàntugo, ka Yakuba si u shiinbii pìi tun u yyahafooŋi Ezawu yyére Seyiri ɲaɲyi i, Edɔmu kùluni i.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Maa yi jwo pi á na pi sà yi jwo uru ɲùŋufooŋi Ezawu á na u bilinaŋi Yakuba u à pire tun, na uru na mpyi Laban yyére fo mà pa nɔ niɲjaa na.
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Maa núr'a jwo pi á sahaŋki na pi yi jwo u á na nìiyi na ɲyɛ ur'á, mà bâra dùfaanyi na, ná sikyaa ná báarapyinambaa ná báarapyicyee, na ur'à yire ɲje jwo u ɲùŋufooŋ'á, bà u si mpyi si uru cùmɔ lemɛ ɲwɔ mɛ.
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Ɲyɛ ka tùnntunmpii si ŋkàr'a sà tire tùnnture jwo Ezawu á maa núr'a pa yi jwo Yakuba á: «Wuu à shà mu yyahafooŋi yyére. Nàmbaa ŋkwuu sicyɛɛre na wá u fye e na mu bêni.»
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Tèni i Yakuba á yire lógo ke, ka u u fyá fo na ɲcyɛ̂ɛnni. Sùpyire ti mpyi u á ke, ná sikaabii ná mpàabii ná nìiyi, ná ɲwɔhɔɲyi, u à yire puni táa mà pyi kuruyɔ shuunni.
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Maa jwo uye funŋ'i: «Ezawu ká bú ɲcwo kuruŋke kà na, ku sanŋke sí tashwɔgɔ ta.»
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Maa Kile ɲáare maa jwo: «Kafooŋi Kile, mii tulyage *Ibirayima ná mii tuŋi Ishaka u Kileŋi, mu à jwo mii á na mii u núru na kìni i, na tasege e, na mu sí ɲwɔ mii na.
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Mu à kacɛnŋii pyi mii á, maa ma ɲwɔmɛɛfente cyêe mii na, mii u ɲyɛ mu bilinaŋi ke, mà li ta mii mpyi a yaa ná lire e mɛ. Mii niŋkàriŋi Laban yyére, tèni i mii à Zhurudɛn baŋi jyiile ke, yafyin mpyi mii cye e mɛ, fo kàbii kanna. Ŋka niɲjaa, mii à na sùpyire ná na yatɔɔre táa táa kuruɲyi shuunni.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Mii à mu ɲáare maa na shwɔ na yyahafooŋi Ezawu na, ɲaha na yɛ mii na fyáge u aha ŋkwɔ̀ mii ná na cyeebii ná na pyìibii bò mɛ.
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Kafooŋi Kile, mu yabiliŋi u à jwo na mu sí ɲwɔ mii á, si mii tùluge ɲyaha bà suumpe lwɔhe nticyɛnŋi ɲyɛ mɛ, fo wà sì n-jà ku tɔ̀rɔ mɛ.»
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 Ɲyɛ Yakuba á Kile ɲáara a kwɔ̀ ke, maa shwɔ̀n wani. Maa yà wwû u cyeyaayi i mà tùugo u yyahafooŋi Ezawu á mà pyi bùɲyɛ.
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Sikacyee ŋkwuu shuunni ná sikaperii beɲjaaga ná mpacyee ŋkwuu shuunni ná mpàpee beɲjaaga,
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 ná ɲwɔ́hɔɲcyee beɲjaaga ná kɛ ná yi pyìi, ná nùcyee beeshuunni ná nùpyahahii kɛ ná dùfaanɲcyee beɲjaaga ná dùfaanmpee kɛ,
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 maa yire kan u báarapyiibii pi mâra, pi puni ná pi mɛgɛ yatoŋkuruŋɔ. Maa yi jwo pi á: «Yii yaha na yyaha na, yii i laaga le le yatoŋkuruyi ná yiye shwɔhɔl'e»
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Maa yi jwo yatoŋkuruŋke niɲcyiige fooŋ'á: «Mii yyahafooŋi Ezawu ká bɛ̂ ná mu i, maa mu yíbe: «Taa mu sì ke? Jofoo u báarapyi u ɲyɛ mu yɛ? Yatokuruŋke ku ŋke mu yyaha na ke, jofoo wogo ki yɛ?»
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 Maa u ɲwɔ shwɔ: «Mu bilinaŋi Yakuba woge ki, u ɲùŋufooŋi Ezawu u bùɲyɛ u ɲyɛ u wi. Uru yabiliŋi mú sí ɲyɛ kàntugo na ma.
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Puru ninumpe Yakuba á jwo yatoŋkuruyi sanɲyi feebii niŋkin niŋkin á. Maa yi jwo pi á na pi aha ɲcíri ná Ezawu i, pi i puru jwumpe ninumpe taha u á.
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Maa núr'a jwo pi á: «Yii yi jwo u á na u bilinaŋi Yakuba sí n-pa kàntugo yyére.» Yakuba mpyi na yu uye funŋ'i: «Yatɔɔre nte mii à yaha a kàre naye yyaha na ke, tire ká ŋkan u á, u funŋke sí ɲíŋɛ. Lire e, wuu aha bá wuye ɲya tèni ndemu i ke, lire kú n-jà u pyi u mii bɛ̂ ná funntange e.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Ɲyɛ *Yakuba á yire bùɲyɛyaayi yaha a kàre uye yyaha na ke, ka u yabiliŋi si ntɛ̀ɛn wani kuru canŋke numpilage e. Numpilag'à nɔ cyage e ke,
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 — ausente —
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 — ausente —
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Puru ɲwɔhɔ na, maa ntɛ̀ɛn uye niŋkin wani, ka nàŋi wà si mpa zhì le ná u e mà nɔ fo ɲyɛ̀kwɔnge na.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Nàŋ'à pa li ɲya na uru sì n-jà Yakuba cyán mɛ, ka u u u bwɔ̀n dìshige na, ka ku u ŋwɔ́hɔrɔ.
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Maa jwo Yakuba á: «Na yaha s'a ŋkɛ̀ɛge, ɲaha na yɛ ɲyɛ̀g'à múgo.» Ka Yakuba si jwo: «Ná mu ɲyɛ a jwó le mii á mɛ, mii sì mu yaha mu u ŋkàre mà dɛ!»
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Ka u u jwo: «Di mu mɛge ɲyɛ yɛ?» Ka u u jwo: «Yakuba.»
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Ka nàŋi si jwo: «Mu mɛge saha sì n-pyi Yakuba mɛ, ku sí n-pyi *Izirayɛli, ɲaha na yɛ mu à zhì le ná Kile e, mà bâra lire na, mu à sí ta sùpyire na.»
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Ka Yakuba si u pyi: «Mii na mu ɲáare, maa ma mɛge jwo na á.» Ka nàŋi si jwo: «Ɲaha na mu na mii mɛge yíbili yɛ?» U à yire jwo ke, maa jwó le Yakuba á.
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Ka Yakuba si kuru cyage mɛge le Peniyɛli, maa jwo: «Mii yábiliŋi ɲyiigil'à Kile ɲya, lire na li wuuni mú i, mii à kwôro ɲyii na.»
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Tèni i Yakuba à yîri Peniyɛli i, mà baŋi *kwɔ̀n ke, lir'à canŋa ɲyiini ta li i fwore. Dìshige ɲjàŋi mpyi a u pyi u u sêgere taɲaarege e.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
33 Mà lwɔ́ kuru canŋke na, fo mà pa nɔ niɲjaa na, Izirayɛli shiinbii ɲyɛ na yatɔɔgɔ dìshige kapaanre tasogoge kyaare kyàa mɛ, ɲaha na yɛ kuru cyage kapaanre tasogoge e Kile à Yakuba bwɔ̀n.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.