Apocalipse 6
KILE JWUMPE SEMƐŊI JWUMPE NINTANMPE (SPP) vs ARIB
1 Ɲyɛ sémɛweŋke fyèebii baashuunniŋi i, ka mii i Mpabilini ɲya l'à niɲcyiiŋi láha. Ɲyii yaayi sicyɛɛreŋi i, ka mii i kuru kà niŋkin ɲya k'à jwo fànha na mu à jwo kileŋi u à tîn, na: «Pa naha!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Ka mii i wíl'a shɔnfyinge ɲya, sintaaga mpyi ku fèvooŋi cye e. Kajaɲjwoo nintoŋɔ mpyi a kan u á, ka u kajaŋguŋi si ŋkàre si sà mpyi kajaŋa sahaŋki.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Mpabilini à fyèŋi shɔnwuŋi láha sémɛweŋke na ke, ka ɲyii yaage shɔnwoge si jwo: «Pa naha!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ɲyɛ ka shɔnge kabɛrɛ si fworo. Kuru mpyi a ɲáaŋa. Fànhe mpyi a kan ku fèvooŋ'á u yyeɲiŋke kwɔ̀ ɲìŋke na, bà sùpyire si mpyi s'a tiye bùu mɛ. Kàshikwɔnŋwɔtɔɔngɔ mpyi a kan u á.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Tèni i Mpabilini à fyèŋi tanrewuŋi láha ke, ka ɲyii yaage tanrawoge si jwo: «Pa naha!» Ka mii i shɔngɔ niŋgwɔhɔ ɲya k'à fworo. Ŋge u mpyi ku ɲuŋ'i ke, paanni mpyi uru cye e.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Ka tùnmɔ si fworo sùpya mɛjwuu fiige ɲyii yaayi sicyɛɛreŋi shwɔhɔl'e na: «Mɔ̀ɔŋi paanni ɲyɛge niŋkinŋi na ɲyɛ shin niŋkin canmpuŋɔ báara sàra. Kàlage paanni ɲyɛyi taanreŋi mú na ɲyɛ amuni. Ŋka ma hà sìnmpe ná ɛrɛzɛn sinmpe kɛ̀ɛge mɛ.»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ɲyɛ Mpabilini à fyèŋi sicyɛrewuŋi láha ke, ka mii i ɲyii yaage sicyɛrewoge ɲya k'à jwo: «Pa naha!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Ɲyɛ ka mii i shɔngɔ nishwushwugo ɲya. Ŋge u mpyi ku ɲuŋ'i ke, uru mɛge ku ɲyɛ Kwùŋi. Ɲìŋke ɲwɔhɔ shiinbii cyage mpyi a taha u fye e. Mu aha diɲyɛŋi sùpyire táa tataaya sicyɛɛre, fànhe mpyi a kan pi á, pi taaga niŋkin bò ná kàshikwɔnŋwɔɔni ná katege ná yampimpe ná ɲìŋke sige yapiyi i.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ɲyɛ Mpabilini à fyèŋi kaŋkuro wuŋi láha ke, mpii pi mpyi a bò Kile jwumpe ná pu ɲjwuŋi kurugo ke, ka mii i pire múnahigii ɲya sárayi tawwuge ɲwɔh'i.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Pi mpyi na ŋko fànha na: «Wuu Kafooŋi niɲcɛnŋi ná sèe wuŋi, ɲaha tère mu ɲyɛ na sigili si diɲyɛ sùpyire yíbe wuu mbòŋi kyaa na, si li fwooni tò pi na yɛ?»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ka vàanntinmbwɔhɔ nivyinge si ŋkan pi shin maha shin á, maa pi pyi pi funɲyi ɲíŋɛ sahaŋki tère nimbilere e fo pi báarapyiɲɛɛbii ná cìnmpyiibii pi sí n-bò pi fiige ke, pire dáŋi ká fûnŋɔ.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ɲyɛ Mpabilini à fyèŋi baani wuŋi láha ke, ka mii i ɲìŋke ɲya k'à cyɛ̂ɛnnɛ sèl'e. Ka canŋaɲyiini si wwɔ̀ diri, ka yiŋke si ɲáaŋa mu à jwo sìshan.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ka wɔrigii si yîri nìɲyiŋi i mà pa ɲcwo ɲcwo ɲìŋke na mu à jwo kafeebwɔhɔ k'à fizhiye cige nimpimbaaga ɲâhara a wwû.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ka nìɲyiŋi si myígil'a lwɔ́ wani, bà wà maha sémɛweŋɛ myígile mɛ. Ɲaɲyi ná kìripyɛɛre ti ɲyɛ suumpe lwɔhe niŋke e ke, ka yire puni si ɲcúnŋɔ ɲcúnŋ'a lwɔ́ yi tatɛɛny'e.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ka ɲìŋke saanbii ná fànhafeebii ná kàshikwɔɔnbii ɲùŋufeebii ná nàfuufeebii ná sifeebii ná diɲyɛ sùpyire sannte puni, bilibii bâra mpii pi ɲyɛ pi ɲyɛ bilii mɛ, ka pire puni si ŋwɔhɔ ɲaŋgyiyi ná kafawyiy'e.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Pi mpyi na ŋko ɲaɲyi ná kafaay'á: «Yii cwo wuu ɲuŋ'i, yii wuu ŋwɔhɔ saanre yatɛɛnŋke tɛɛnfooŋi yyaha na, ná Mpabilini lùyirini yyaha na.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Ɲaha na yɛ pi lùyirini canmbwɔhe k'à nɔ niɲjaa, jofoo u si n‑jà n‑shwɔ yɛ?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.