2 Coríntios 7
KILE JWUMPE SEMƐŊI JWUMPE NINTANMPE (SPP) vs VC
1 Mii ntàannamacinmpyiibii, ná Kile s'à cyire ɲwɔmyahigii lwɔ́ wuu á, lire kurugo wuu wuu cyeere ná wuu zòmpyaagii fíniŋ'a yige kaɲwɔhɔyi puni i, wuu wuye waha wuu raa sì yyaha na fyìnmpe karigil'e, wuu raa ɲaare Kile yyahafyagare e.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Wuu na li caa yii á, yii ɲɛɛ wuu na. Wuu ɲyɛ a kapyimbaala pyi wà na mɛ, wuu ɲyɛ a wà wuu kɛ̀ɛge mɛ, wuu mú ɲyɛ a wà yaaga nàɲwɔhɔrɔ mɛ.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Puru kajwuuni bà li ɲyɛ si yii cɛ̂ɛgɛ mà dɛ! Mii à fyânha a yi jwo yii á, na yii kyal'à táan wuu á sèl'e. Yafyin sì n‑jà wuu láha wuye na diɲyɛŋi i mɛ, ali kwùŋi mú sì n‑jà mɛ.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Mii à sàa dá yii na, maa naye pêe ná yii kani i sèl'e. Numɛ, mii yákiliŋ'à tɛ̀ɛn sèl'e. Wuu mɛ́ɛ ɲyɛ yyefuge e ke, mii funŋk'à táan sèl'e.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Sèeŋi na, mà lwɔ́ wuu à nɔ Masedoni kùluni i ke, wuu ɲyɛ a yyeɲiŋɛ ta mɛ. Yyefuge shiŋi puni na ɲyɛ wuu na. Pi mpyi na yoge kwùun wuu na kàmpanɲyi puni na, fyagare sí mpyi wuu e.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ŋka Kile u maha cwɔ̀nrɔmɔfeebii fɔ̀ɔnŋi ke, uru u à wuu fɔ̀ɔnŋɔ Titi mpaŋi cye kurugo.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ɲyɛ Titi mpaŋi kanni bà mɛ, ŋka yii kan'à u funŋke ɲíŋɛ ɲiŋɛŋkanni ndemu na ke, lir'à wuu puni funɲyi ɲíŋɛ mú. U à yi jwo wuu á na mii seepɛnge na wá yii na, na kani li mpyi a pyi ke, na lir'à yii yyahayi tanha, na numɛ yii à mii kani cû ná yii cyeyi shuunniŋi i. Lir'à là bâra mii funntange na.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Lɛtɛrɛŋi mii à tùugo yii á ke, u jwumpe mɛ́n'à yii yyahayi tanha ke, mii ɲyɛ a naye cɛ̂ɛgɛ mɛ. Mii mpyi na ŋko si naye cɛ̂ɛgɛ tèni l'e li mpyiŋi i, ɲaha na yɛ mii à li cè na u mpyi a yii yyahayi tanha, ŋka lir'à pyi tère nimbilere funŋ'i kanna.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Lire e mii funntanga wu u ɲyɛ numɛ. Yii yyetanhare bà t'à mii funŋke táan mɛ, ŋka l'à pyi kaɲuŋɔ mà yii pyi yii à yii toroŋkanni kɛ̂ɛnŋɛ ke, lire l'à mii funŋke táan. Yii yyahay'à tanha mà tàanna ná Kile ɲyii wuuni i, lire e ke, nde wuu à pyi yii na ke, lire ɲyɛ a para mɛ.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Yii li cè na yyetanhare t'à sùpyaŋi ta mà tàanna ná Kile ɲyii wuuni i ke, tire maha u pyi u à u toroŋkanni kɛ̂ɛnŋɛ maa shwɔ. Maye ɲcɛ̀ɛgɛ ɲyɛ lire e mɛ. Ŋka yyetanhare ntemu ká mpyi ŋge diɲyɛŋi woro ke, tire maha kwùŋi nɔ sùpyaŋi na.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Yyetanha kani l'à yii ta mà tàanna ná Kile ɲyii wuuni i ke, lir'à ŋkɛ̀ɛnŋi ŋgemu lèŋɛ yii karigil'e numɛ ke, yii uru kàanmucya. Kani l'à pyi yii shwɔhɔl'e ke, yii à li lwɔ́ yiye e si weŋkuro kwɔ̀n lire na numɛ. Lire kanni bà mɛ, yii à li cyêe na yii saha ɲyɛ a ɲɛɛ lire kapiini pyifooŋi na yiye shwɔhɔl'e mɛ. Lire kan'à sàa yii lùuni yîrige. Yii mú à fyá sèl'e. Yii la mpyi a sìi si núru mii ɲya, yii à yii pɛ̀rɛge pyi maa lire kani pyifooŋi tùn. Yii à li cyêe pyiŋkannigii puni na, na yii à yiye fíniŋ'a yige lire kani i.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Lire e mii ɲyɛ a mpyi a lɛtɛrɛŋi tùugo yii á, kapiini pyifooŋi, lire ɲyɛ mɛ l'à pyi ŋgemu na ke, pire wà kurugo mɛ. Yii à wuu kani cû ná yii cyeyi shuunniŋi i pyiŋkanni ndemu na Kile yyahe taan ke, mii mpyi a u tùugo yii á, yii puni si lire cè.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Lire l'à wuu funɲyi pyi y'à ɲíŋɛ.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Mii à yii mɛtanga yyere u á, yii mú ɲyɛ a mii sílege mɛ. Yaaga maha yaaga wuu à jwo yii á ke, yir'à pa nta sèe. Amuni, ɲje wuu à jwo Titi á yii kyaa na ke, yire mú à pa nta sèe.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Tèni i u à shà yii yyére ke, yii à u ɲwɔmɛɛni cû, maa u cùmu lemɛ ɲwɔ pèente funŋke e pyiŋkanni ndemu na ke, u funŋɔ ɲyɛ à wwɔ̀ lire na mɛ, lir'à là bâra u tàange na mà yyaha tíi ná yii e.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Mii funntanga wu u ɲyɛ, ɲaha na yɛ mii sí n‑jà n‑dá yii na karigii puni i.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.