Marcos 12

Published Mark & Acts (SPM_PBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iesus aghunambara akaar Judarir gumasira aphanim mbɨŋgeeghi, “Gumaghan mav uainir mɨghɨ opharigha aŋn rɨvɨna aghui. Uainiro ovɨsi mɨghɨmɨghamiri ithaaŋgɨ ukuighava maghɨra a rɨphenaŋga amui. Mee kha rɨphenani iphɨni ikhɨva uainir mɨghɨn ganaŋgami. Gumughun a uainir mɨgh nigha uainir mɨghɨn ganaŋgamir gumasir marsi meŋga anɨɨŋi. Mee gɨnɨ uainiro ovɨsiri imboori tharsi nomthegha ana ikaraghami. Gumughun a igharagha isaghun gu.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Gumughunɨ uainiro ovɨsi ukuaramirɨ uthugho otosi, uainir mɨghɨn guav iŋaaran gumaghan mava amandasi a uainiro ovɨsi tharsi niamɨusua uainir mɨghɨn garir gumasivɨusua gu.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Ana otosima, mee aŋnɨ usuiragha, aŋm mbɨsuegha ana amandasi ana afharɨra nomthee.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Gumughun guav iŋaaran gumaghan igharisi thav amandasima, mee aŋm mbɨsogha aŋna aphana biigha amemerano othevir aŋga amui.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Gumughun guav nomthegham mbɨkethava amandasima, mee aŋm mbɨsuesi ana aremi. Gumughun a ivɨra igharis marsi samɨra amaaŋi. Marsi mee phura mem mbɨsoghi, marsi mee mem mbɨsuesi mee arɨɨghire.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Gumughun bar ambuunav iti ana ana amaaŋmɨusua, aŋno otaran khavɨra, a bar aŋn vhusvhusi. A bar men gɨn ana amaŋgava kamaghɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, ‘Mee nano otaran khavɨna akamam mbaraeghɨva inderagh aŋ ramuaŋgami.’ Mauthughura ana na amandasi a gu.
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Thighira uainir mɨghɨn garir gumasi kamagh nori vɨŋgeeghi, ‘Kha otar kha uainir mɨghɨn guava amendaghti. Aria, ee nori nigh aŋm mbɨsueghtima ana aremighemi. Gumughunɨ uainir mɨghɨn khav, ee norira aŋn gueeŋ ameeŋgemi.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Mauthughura mee aŋnɨ usuiragha aŋm mbɨsuesima ana aremisi, mee ana nigha uainir mɨghɨn akɨran ana ukuni.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Thighira uainir mɨghɨn guav manmagh ramuti? A zɨva uainir mɨghɨn garir gumasir kharsi vɨsueghtima mee arɨmɨghireghemi. Gumughun a uainir mɨgh nighɨva igharis tharsi ranɨɨŋga.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Gee Gotɨm mbɨgharano osɨran khavɨn ganis, o phatɨ?
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 — ausente —
11 isso é obra do ­Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Thighira mee ikaaŋi aŋna aghunamana akaman meŋga asi, kamagha amuisima mee aŋnɨ usuiragh ana niamɨusua utuavivɨusua urui. Mee aŋnɨ usuighaousua gumasi rako amisir atitiiŋga, ana thaegha gue.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Gumughun Judarir gumasira aphani ko Farisiiŋn marsi koma Herotɨn gɨna arui tharsi mee, mee amandasi, mee Iesusɨusua zee. Mee Iesusɨm mbɨŋgɨŋgɨro othɨvha thavɨn ganigh aŋnɨ usuiraghousua.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Mee zegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Fhɨghɨn gumagh, ee ikaaŋi, nɨɨ mɨghasɨgha guisimbaaŋram mbɨŋgɨva, mbɨŋgɨŋgɨrɨ uvarsira gumasi rako amisi bar meŋga anɨndi. Gumasi izɨɨri iti tharsi o gumasir khɨni, nɨɨ akamanɨ uvavɨra mem mbɨŋgɨva guisimbaaŋra Gotɨn othevir men surea amui. Ee Gotɨn othɨvhan gɨn maŋɨva, gavmanɨna aŋgɨro ovɨsi Sisar ranɨɨŋgami o phatɨghami? Ee uvhuesami, o uvhuesam phatɨghami?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Mem mbɨkemisima Iesus men khori ikeeŋga kamagh mena azaaghi, “Gee thoghousua nan khorigha amui? Akɨmano ovɨgha thav namɨusua ana nigh zɨɨti kɨ aŋn ganaŋga.”
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Am mbɨŋgeema mee akɨmano ovɨgh aŋmɨusua ana nigha zesi a mena azaaghi, “Thɨɨŋni iŋeendaghani izɨɨ khara?” A mem mbɨkemisima mee kamagh Iesus ikara, “Sisarɨni iŋeendagh.”
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Mem mbɨkemisima Iesus kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Kamaghɨra, gee Sisarɨn bisi Sisar ranɨɨŋva, Gotɨn bisi nigh, Got ranɨɨŋ.” Mauthughura mee aŋni iŋgarɨghan rɨŋgavan maghatɨgha amui.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Sadiusiiŋn, mee kamagh nɨghɨnɨsi, gumagha aremigh nomtheghɨ rɨkavighem thughatɨs phatɨ. Kamagha amuigha mee Iesusɨna azaaŋsɨghaousua zee. Mee zegha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Fhɨghɨn gumagh, Moses fhomɨra kamagh emɨusua osɨri, gumagha aremigh nona amuuŋ thaeghɨva boori phatɨghtima ana afhoghumasir mavɨn amuuŋno osɨɨŋni ikhɨva aŋmɨusua boorir niaŋga.
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 — ausente —
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Uthughun mavɨn 7 pɨla afhoghumasi iti. Avenafhes amuuŋni ikha boorir phatɨgha aremisima, nom undooghan aŋgi inesi thav aŋni ikha boori phatɨghava ivɨra aremi. Gumughum mbɨkethav kamaghɨrama amui.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 — ausente —
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Gumughun 7 pɨla afhoghumasir kharsi bar mee aŋni ikha, boori tharsi nisi phatɨgha arɨɨghire. Gumughun ambuuŋn, amigh ivɨra aremi.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Afhoghumasir 7 pɨla aŋni ike. Kamagha amuisi a nomtheghɨ rɨkavamirɨ uthugh, a thɨɨŋna amuuŋra?”
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Mem mbɨkemisima Iesus kamagh mee ikara, “Gee Gotɨm mbɨgharano osɨr ko Gotɨn gamgaaŋ ikeeŋsi phatɨ, kamagh gee iphasa nɨghnɨgham mbɨŋgeeghi.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Arɨghireghemi tharsi rɨkavamirɨ uthughun, gumasi amuiri ikaami thughatɨs phatɨ, ivɨra mee amisi nigh gumasi rariighem phatɨghami. Mee enselir mɨn Gotɨnɨ uŋuuni ikaami.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Arɨghires tharsi nomtheghɨ rɨkavamir bisivɨusua, gee Mosesɨm mbɨgharana aven sisi khan niaghagh gee aŋn ganisi, o phatɨ? Niaghaghan khavɨn, Got kamagh Mosesɨm mbɨkemi, ‘Kɨ Abraham, ri Aisak koma Jekovɨn Got.’
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Got gumasir niro ofhɨsir arɨghiri tharsi, men Got phatɨ, a gumasirɨ unduura aŋamɨre iti tharsir Got. Gee bari iphasa nɨghnɨgham mbɨŋgeeghi.”
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Iesus Sadiusiiŋn phorugha mee nori vatosima Judariro othevi ikeeŋsi gumaghan mav za mem mbarasi. Ano orasima Iesus ikarvaghana aghuuŋn meŋga aniiŋsima, a Iesusɨna azaaghi, “Gotɨn othɨvhan manavɨra marsi bar andagha afhiragha, ufhuaragha zui?”
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Am mbɨŋgeema Iesus ana ikara, “Othɨvhan bari ikhɨɨvara khara, ‘Israeliiŋa, gee oragh. Eni Ikhɨv a en Got. A nombɨra eni Ikhɨv.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o ­Senhor nosso Deus é o único ­Senhor;
30 Gen non navira averi rako nonɨ unduu rako non nɨghɨnɨsi rako gamgaaŋn ivɨra aŋn vhusvhusighiri.’
30 e tu amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Aŋgi inesiro othɨv khara, ‘Nɨɨ nombɨn vhusvhuisi moghɨra gumasi rako amisi bar men vhusvhusighiri.’ Nom othɨvha thav kaniiŋn mɨni ikhevigha aniiŋga afhirasi phatɨ.”
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Mauthughura kha gumagh kamagh Iesus ikara, “Nɨɨ guisimbaaŋram mbɨŋgɨ kamaghɨusue, Got nombɨra, thav nom iti phatɨ.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Ee non navira averi rako, non nɨghɨnɨsi rako non gamgaaŋni Ikhɨvan vhusvhusighiri. Mamaghɨra nɨɨ nombɨn vhusvhuisi moghɨra gumasi rako amisi bar men vhusvhusighiri. Ee kha othɨvhaniiŋ gɨn maaŋɨtima, mee phurama aphuraphurir aghaer bisi rako arivan bar sisira aghaer bisira aphuraphuri tharsi andagha afhiraghami.”
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Iesus orasima a inderaghavɨram mbɨkemisi, Iesus aŋm mbɨŋgeeghi, “Got kha bisigha ativamirɨ uthugh nɨɨ aŋni isaghuni iti phatɨ.” Mauthughura thighira mee nomthegha azaaŋsɨgha thavɨn nomthegh Iesus ramuan atitiiŋi.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Iesus Gotɨ rɨphenam mbɨroghɨn gumasi rako amisir surea amuava, mena azaaghi, “Manmagha amuisi Judariro othevi ikeeŋsi gumasi kamaghɨm mbɨŋgɨ kamaghɨusue, Krais, Got nom ee niamɨusua mbɨsevisir gumagh, a Devitɨn avav?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Devit nombɨ, Gotɨnɨ Utum nɨghnɨghan khavɨn aŋga aniiŋsi, a kamaghɨm mbɨkemi,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Devit nombɨ ‘Ikhɨvan’ gumaghan khavɨ athɨ. Manmagh amuigha gumaghan khav nomthegha Devitɨn avav?” Am mbɨŋgeema gumasi rako amisira avɨrara aŋm mbɨŋgɨmɨŋgɨv oraegha bari iphui.
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Iesus gumasi rako amisir surea amua kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee Judariro othevi ikeeŋsi gumasivɨusua ganighɨri. Mee shaarirɨ uruaria sharigh rarutima gumasi rako amisi mee bisi amaŋga andaghɨ uvhuesira aŋanani izɨriri ikiir mee ranɨɨŋmɨusua, mee bar vhusvhusi.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Mee Gotɨn phorugham mbɨŋger rɨphenir ambirambir aghuuira niva, ishari ikiirɨ uthugh mee aŋaniri izɨɨri iti tharsi niamɨusua bar vhusvhusi.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Mee pha arɨghiresi amisir ozɨrir khoru amua men rɨphenir bisi nia, kamaghɨusue ee indera. Mee, gumasi meni izɨɨri ufhaaousua, kamagha amuigha mee Gotɨn phorugham mbɨŋgerɨm mbɨŋgɨmɨŋgɨrɨ uruarigha amui. Kamagha amuir gumasi, menɨ uvhuesan maghatɨgh gumasi othevir maghatɨsigha amui tharsirɨ uvhues bar aŋga afhiraghami.”
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Iesus guava aŋgɨro ovɨsi arɨsi ithaaŋna aghan apheraghav ikhava gumasi rako amisir avɨrar garima mee nona aŋgɨro ovɨsi nigha Gotɨn rɨphenana aŋgɨro ovɨsi arɨsi ithaaŋn anda arɨsi. Gumasi rako amisi aŋgɨro ovɨsira avɨrare iti tharsi aŋgɨro ovɨsira avɨrara arɨsi.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Mauthughura mana aremisira amighano osɨɨŋ bisi phatɨgha zava akɨmano ovɨghan phunaŋgɨniiŋ athɨ, aniiŋ akɨmano ovɨghanɨ urughanɨ uvavɨra aŋn mɨn gu.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Mauthughura Iesus non suren gumasir dɨɨgha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Kɨ guisimbaaŋra gem mbɨŋgeeghi mana aremisiro osɨɨŋna amighan khav bisi phatɨgha akɨmano ovɨghan sovan phunaŋgɨni aŋgɨro ovɨsi arɨsiri ithaaŋga athɨsi aŋna akɨmano ovɨghan phunaŋgɨni gumasiri igharis tharsi arɨsira aŋgɨgha afhira.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Mee nona aŋgɨro ovɨsir avɨraghi ithɨrɨpiiŋga aŋgɨro ovɨsirɨ uvhovhera anɨɨŋi. Amighan khav nona ambirambiin maghatɨghan mɨra akɨmano ovɨghan ambuunani athɨgha a nomthegha aghaeghɨ uvhuesamira aŋgɨro ovɨsi phatɨ.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.