Marcos 2
Mak Osɨrisira Akaman Aghuuŋ ko Iesusɨm Mbɨsevisir Gumasi (SPM) vs NAA
1 Uthusir marsi gɨvasima, Iesus nomthegha Kaperneamɨn zee. A za rɨphenani itima gumasi rako amisira avɨrara a nomthegha zesira akamam mbaraghi.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Mee akaman khavɨ oraegha zesima rɨphen bari izɨvasima aŋni itɨmam mburoghɨn ivɨre izɨva. Uthughun khavɨn Iesus Gotɨna akaman mem mbɨkɨri.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Ana akamɨ ukurima, gumasir marsi gumaghanɨ usue rako afhari arɨghiresir mav nigha aŋmɨusua zii. Gumaghan phunini ko phunini akuuna aŋgi isaghuphɨgha zii.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Mee za garima rɨphenani itɨmam mburoghɨn bar izɨvasima, mee Iesusɨusua azaaŋni iŋgura. Mee gumaghan khav nigha rɨphenani isɨɨŋn guavanambogha rɨphenani isɨɨŋn thooŋga amuigha umbuera akuu rafhagha ana amandasima a Iesusɨusua zeghiri.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Uthughun khavɨn Iesus gumasir kharsir nɨghnɨghana aghavagharan ganigha kamaghɨ usue rako afhari amɨrasi gumagham mbɨŋgeeghi, “Nano otar, kɨ nɨɨno othevir maghatɨsi gɨna amanda.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Iesus kamagh aŋm mbɨŋgeema, Judariro othevi ikeeŋsi gumasi apiighav ikhava norira non navira averir kamaghɨm mbɨŋgeeghi,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Gumaghan khav thoghousua kamaghɨm mbɨŋgeeghi? A Gotɨna aŋan niamɨusua amui! Gumaghan khɨna thav gumaghan igharisi thavɨno othevir maghatɨsi gɨna amandagham phatɨghami. Got nombɨra.”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Mee kamaghɨ nɨghɨnɨsima, Iesusɨ uzuamɨra non navana aven men nɨghɨnɨsi ikeeŋga kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Gee manmaghɨusua kamagh nɨghɨnɨsi?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Kɨ manmaghatɨsira akamanɨ usue rako afhari amɨrasi gumagham mbɨkɨmti? Mana akamambaaŋ indera. Kɨ nɨɨno othevir maghatɨsi gɨna amanda, o? Kɨ kamaghɨm mbɨkɨmaŋga nɨɨ nomthegh inderaghɨri. Nɨɨ rɨkavigh nona akuu nigh maŋɨ. Kɨ manmagha amuisi akamam mbɨkɨmti, gee aŋm mbaraghɨv kamaghɨm mbɨkɨmaŋga a indera.
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Kɨ othɨvhan khav ramuightima, gee ganighi ikeeŋgemi, Gumasir Otar a unuaghɨnan khavɨno othevir maghatɨsi gɨna amaaŋgamiri izɨɨ iti.” A kamagh gumaghanɨ usue rako afhari amɨrasi thavɨm mbɨŋgeeghi,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Kɨ nɨɨm mbɨŋgeeghi, nɨɨ rɨkavigh nona akuu nigh rɨphenan maaŋɨri.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Am mbɨŋgɨvɨre itima mee garima gumaghan khav rɨkavighava nona akuu nigha akɨran zui. Gumasi rako amisi bar aŋn ganigha rɨŋgavan maghatɨgha amuigha Gotɨni izɨɨ ufhava kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Ee ufhuaragha kamagha amuisi bigha thavɨn ganis phatɨ!”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Iesus nomthegha Galilin rɨmɨm mbɨroghɨn gueghiri. A gueghirima, gumasi rako amisira avɨrara zava nori akuvasima, a men surea amui.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 A men surea amuava rɨmɨm mbɨroghɨn gua Alfiusɨn otar Livain garima, a gavmanɨ ranɨɨŋgamira aŋgɨro ovɨsi nir rɨphenan apheraghav iti. Iesus aŋn garava, kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ nan gɨn zɨri.” Maghɨra Livai aŋm mbaraegha, rɨkhavigha aŋn gɨn zui.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Gɨn Iesus Livain rɨphenani ikhava non suren gumasir phorughava aphi. Aŋgɨro ovɨsi nii gumasira avɨrara ko othevir maghatɨsigha amuir gumasira avɨrara, mee ivɨra men phorugha aphi. Kamagha amuir gumasira avɨrara, mee ivɨra Iesusɨn gɨna arui.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Mee apha itima, Judariro othevi ikeeŋsi Farisiiŋn gumasi mee aŋn ganigha, aŋn suren gumasira azaaghi, “A manmaghɨusua aŋgɨro ovɨsi nii gumasi rako othevir maghatɨsigha amuir gumasir phorughava aphi?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Iesus mena azaaŋsɨgha oraegha kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Arɨmarɨ phatɨsir gumasi, arɨmarɨa rɨkɨrir gumaghaousua zui phatɨ. Arɨmarɨ iti gumasi, mee arɨmarɨa rɨkɨrir gumaghaousua zui. Kɨ othevira aghuigha amuir gumasi rako amisivɨusua zesi phatɨ. Kɨ othevir maghatɨsigha amuir gumasi rako amisir dɨmamɨusua zee!”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Uthughun mavɨn Jonɨn suren gumasi rako Farisiiŋn suren gumasi mee Gotɨn phorughum mbɨkɨmamɨusua aghae thamɨrasi. Iesusɨn suren gumasi uthughun khavɨn aphima gumasir marsi Iesusɨusua zava kamagh aŋna azaaghi, “Khara manmaghɨra amuisiro othɨv? Jonɨn suren gumasi rako Farisiiŋn suren gumasi mee thighira Gotɨn phorughum mbɨkɨmamɨusua aghae thamɨrasima, nɨɨn suren gumasi Gotɨn phorughum mbɨkɨmamɨusua aghae thamɨrasi phatɨ.”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Mem mbɨŋgeema Iesus kamagh mena azaaghi, “Gumaghan mava amuuŋni ikhaousua ishamani ikhɨva amuava gumasir marsir dɨɨsima mee zee. A men phorugh ikhɨtima, mee manmaghɨra ramuti, mee aghaa thamɨraghami, o phatɨghami. A men phorugh ikhɨtima mee aghaa thaeghem phatɨghami.
19 Jesus respondeu:
20 Mee aghae thamɨrasirɨ uthugh iti. Kha uthugh zɨtima, gumasir marsi amuuŋni ikhaamir gumaghanɨ usuiragh maŋɨti, mee kha uthughun aghaa thamɨraghami.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Gumagha thavɨm mbɨsasin ofhɨghan ikama thav nigha shaaran gura thavɨn phorugha ana isamisi phatɨ. A mamagh ramuighɨva ana urutima mbɨsasin ofhɨghan ikam ikonigh shaaran gure ikuighɨva, anebiightima aŋn thooŋ guisimbaaŋra bar ikhevighemi.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Gumagha thav uainiro ovɨsiri imbooriri iŋgaa nighɨva, asɨghan nerɨm mbɨsɨvan guro uruighem phatɨghami. A kamagh ramuightima uainiro ovɨsiri imboori bughɨva asɨghan nerɨm mbɨsɨvan gura biighɨva, uainiro ovɨsiri imboori ko asɨghan ner, aniiŋ ivɨra maghatiighemi. A kamagh ramuighem phatɨghami. A uainiro ovɨsiri imbooriri iŋgaa nigh asɨghan nerɨm mbɨsɨvan ikamaro uruighemi.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Iesus avhughususanɨ uthughun mavɨn, raisɨn mɨn garira aghan mav, uit, mee aŋn mɨghɨni ikhɨvan thooŋn zui. Aŋn suren gumasi aŋn phorugha gua uitiro ovɨsi ukuara zui.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Mee zuima Farisiiŋn marsi men ganigha kamagh Iesusɨm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ ganɨri. Mee manmaghɨusua othɨvhan khav aŋga amuava avhughususanɨ uthughuno othɨvhan gɨn zui phatɨ?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Iesus mee ikaragha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee, Devit amuisir bighaaŋ mee ana osɨrisima a iti, gee aŋn ganisi o, phatɨ? A non gumasir phorugha mem mbɨtii mena azima a bighan khuaŋga amui.
25 Ele lhes respondeu:
26 A gua Gotɨn rɨphenana aven gugha Gotɨ aniiŋsi uvisirɨ uthuu ame. Ana anda aphava, ivɨra marsi nigha non gumasigha aniiŋsima, mee ivɨrama anda ame. Kha uthughun Abiatar, Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasira aphanani itima, Devit anda ame. Judariro othɨvhan khav iti. Uvisirɨ uthuur kharsir Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasira anda aphi, gumasir khɨni phatɨ. Uthughun khavɨn Devit, gumaghan khɨn, uvisirɨ uthuur kharsi ame.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Iesusɨm mbɨŋgɨ guava kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Got gumasira akuruvaghaousua avhughususanɨ uthugha athɨ. Ana avhughususanɨ uthughuna akuruvaghaousua gumasi athɨsi phatɨ.
27 E Jesus acrescentou:
28 Gumasir Otar ana avhughususanɨ uthughuni Ikhɨv.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.