João 11
Yeshuât Den Pat Âlepŋe (SPL) vs NTLH
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Yâhâ mesek sâtŋan kinmâ pilâyelekbe sâm otmu touyâhâtŋaŋe Yesuhât yuwu sâm den katmutâ ariop. “Lok pato, gâ nâŋgâ. Bukuhe yamâ mesek sâtŋan kinsap.” Yawu sâowot.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Den yawu katmutâ Yesuŋe nâŋgâm matŋe yuwu sâm katmu âwureop. “Imiyetŋaŋe ki pilânenekbuap. Mesek sâtŋan kinsap yakât huhopŋe yamâ lohimbi dondâŋe Awoŋne netgât nâŋgâŋetâ yahatbuap.” Yawu sâop.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yâhâ Yesuŋe Mata Maria, Lasaro yâk yeŋgât tepŋe dondâ nâŋgâop.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Yawu gârâmâ den pat ya nâŋgâm hilâm kalimbu pesuk sâmu yaŋak nen hoŋ bawalipŋe yuwu sâm eknongop.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 “Yahatŋetâ Yuraia hânân âwurem arine.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Yawu sâmu nenŋe yuwu sâm ekuwin. “Lok pato, nengât papatolipnenŋaŋe yâhâlenâk gâ gohone sâm otbi. Yakât yiwereŋe âwurem arinom yamâ gohonomai yakâ.”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yawu sâmunŋe Yesuŋe den âlâen hâum yuwu sâm eknongop. “Anitâŋe emet haŋgât me omoŋgât dop yawu katmu tetemap. Yawu gârâmâ hilâmân nenŋe mâtâp ekmâ kilik milik arim gamain. Yawu otmâ kâinenŋan ki teŋ sâmap.
9 Jesus respondeu:
10 Yâhâ omoŋdâŋe ki ekmâ heŋgeŋgum arim gamain. Yawu otmâ kâinenŋan teŋ sâmap.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Yiwereŋeâmâ hilâmgât dop otmu mansain. Yakât otmâ bukunenŋe Lasaro in aman pâlâmŋe iap gârâmâ ari mândemune yahatbuap.” Yawu sâop.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 — ausente —
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 — ausente —
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Yawu sâmunŋe Yesuŋe den tâŋ tâŋâk yuwu sâm eknongop. “Lasaroŋe emelâk bâleop. Gârâmâ orowâk tatbit mâne ki bâlembâp.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Emelâk bâleop. Gârâmâ kulem memune ekmâ topne nâŋgâm heŋgeŋgum biwiyeŋaŋe nâhâlenâk kepeinomai. Yakât otmâ tepne heroŋe oap. Bâiŋ, yahatŋetâ arine,” yawu sâop.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Yawu sâmu bukunenŋe âlâ, kutŋe Toma sâm, kutŋe âlâmâ Boho boho, yuwu sâm eknongop. “Kutdânenŋaŋe arinom naŋgap. Yakât âlepŋe nen hârok arimunŋe nongoŋetâ muneâyâ.” Yawu sâop.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Yawu sâmu yahatmâ Betani kapiân ariwin. Yâhâ “Lasaro ya emelâk bâlemu kurihiŋetâ hilâm imbât oap” yawu sâm eknongowi.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Yâhâ Mataŋe “Yesu mâtâwân takam tap,” sâŋetâ nâŋgâm gariŋe pilâm penewaŋgiwe sâm giop.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Gem ekmâ yuwu sâm ekuop. “Kutdâ gâ nen orowâk tatbin mâne iminetŋaŋe ki pilânenekbâp.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Yawu gârâmâ gâŋe wuân me wongât Anitâ ulitguwuat ya âlepŋe nâŋgâhihiwuap.” Yawu sâm ekuop.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Sâmu sâop. “Imihe âlepŋe mumuŋambâ yahatbuap.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Sâmu sâop. “Hâmbâi sâp patoen yahatbuap yamâ naŋgan.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Sâmu sâop. “Manman amboŋe yamâ nâ. Otmu mumuŋambâ yahatmâ mannomai ya gurâ amboŋe nâek.
25 Então Jesus afirmou:
26 Yakât otmâmâ lohimbi âlâ me âlâŋe biwiyeŋe nâhâlen katmâ manmaiŋe munomai yakât kakŋan mumuŋambâ yahatmâ mannomai. Manmâ yâhâpŋe munomaihât dop âlâ ki tap. Den yan yu nâŋgârâ bonŋe oap me bia?” Yawu sâop.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Sâmu sâop. “Kutdâ, yat yamâ nâŋgâmune bonŋe oap. Otmu Anitâŋe tihitnenŋe olâk sâm nanŋe hâŋgângumu gewuap sâmain yamâ gâ ya naŋgan.” Yawu sâop.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Yawu sâm âwurem ari gariŋe den halowâk ekuop. “Kutdânenŋe mâtâwân taka kinmâ gâhât yap.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 — ausente —
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 — ausente —
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Yahatmâ arimu bukulipŋe kak takawi yaŋe “Mariaŋe weŋe nâŋgâm sumângen ari isewe sâm oap,” sâm yahatmâ betŋan watbi.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mariaŋe sururuk sâm ari Yesu penewaŋgim isem kinmâ yuwu sâm ekuop. “Kutdâ, gâ nen orowâk tatbin mâne iminetŋaŋe ki pilânenekbâp,” Yawu sâop.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Yawu sâm isemu bukulipŋe watbiŋe orowâk isewi. Iseŋetâ yekmâ Yesuŋe tepŋe nâŋgâyiŋgim yuwu sâm âiyongop.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 “Yâk wosapâ kurihiwi?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yawu sâŋetâ Yesuŋe yekmâ tepŋe nâŋgâyiŋgim isem kinop.
35 Jesus chorou.
36 Yakât otmâ lohimbi kinbiŋe ekmâ yuwu sâwi. “Ekŋet. Nâŋgân nâŋgânŋe yâkâlen kepeim manmapgât yawu oap.” Yawu sâwi.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Yâhâ nombotŋaŋeâmâ yuwu sâwi. “Lok senŋe bok sâsâŋe ya emelâk senŋe lâwâlemu hâreakmu ehop. Yawu gârâmâ Lasaro heŋgeŋguop mâne ki mumbâp. Ki heŋgeŋguop yakât nâŋgâmunŋe bâleap.” Yawu sâwi.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yawu sâŋetâ Yesuŋe nâŋgâmu ki ârândâŋ otmu sumângen ariop. Lasaro yamâ kârikin kâlehen katŋetâ tatmu kât pato âlâŋe mâtâpŋe maŋguwi.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Ya ekmâ “Kât ya hâpunŋetâ ariâk,” sâm ekyongop.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Sâmu sâop. “Yamâ nâhâlen biwihaŋe kepeim manbuat yanâmâ nâŋe Anitâhât wâtŋan kinmâ kulem membom ya ekdâ âlâ kândâkdâ otbuap yakât emelâk ekgohowan.” Yawu sâop.
40 Jesus respondeu:
41 Yesuhât sâtgât otmâ kât pato ya hâpunŋetâ arimu yâkŋe himbimân pak sâm ekmâ yuwu sâm ulitguop. “Awoŋ, gâ ulitgohomune nâŋgânihimat ya naŋgan.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Yawu gârâmâ lohimbi kinsai yuŋe gurâ gâŋe hâŋgânnohorâ gewan ya ekmâ nâŋgâŋetâ bulâŋe olâkgât senyeŋan kinmâ ulitgohoan.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Yawu sâm purik pilâm Lasaro kunop. “Lasaro, yahatmâ ge.”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Sâmu uk sâm yahalop. Yâhâ kâiŋe bâtŋe yamâ mem sâŋgum kaok yaŋe sâhâm kuratguwi. Otmu kun kundenŋe ya gurâ sâŋgumŋak sâhâm kurihiwi. Yakât otmâ Yesuŋe yuwu sâm ekyongop. “Sâŋgum ya holaŋmâ pilâŋet.” Yawu sâop.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Yesuŋe kulem miop yan lohimbi dondâŋe kak taka kinbiŋe ekmâ biwiyeŋe yâkâlen katbi.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Yâhâ nombotŋaŋeâmâ kulem miop yakât den pat Parisaio ekyongowi.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ekyongoŋetâ yaŋak Parisaioŋe hotom uminiwi ya yeŋgât kunlipyeŋe ari yuwu sâm ekyongowi. “Lok yuŋe kulem topŋe topŋe memap yakât girawu otne?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Mâtâp ki maŋguwaŋginom yamâ lohimbi kerekŋe yâkâlen torokatnomai. Yâkâlen torokatŋetâ Roma kunlipnenŋaŋe nâŋgâŋetâ bâlemu tembe lâulipyeŋe hâŋgânyongoŋetâ taka nengât opon kâmbukŋe kândoŋmâ itit kiom tuhuneneknomai.” Yawu sâwi.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Yawu sâŋetâ hotom uminiwi ya yeŋgâlen gâtŋe lok âlâ, kutŋe Kaipa sâm, yamâ yambu yan hotom uwi ya yeŋgât kunyeŋe pato manop. Yâkŋeâmâ yahatmâ yuwu sâm ekyongop. “Yenâmâ nâŋgâm hâum pâpgumai.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Yakât otmâmâ yuwu sâm ekyongomune nâŋgâŋet. Nen Yura lohimbi kerekŋe hiliwahomaingât lok yuŋahâk muâk sânom.” Yawu sâop.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Yawu gârâmâ den sâop ya ikŋahâk ki sâm teteop. Yâhâmâ yambu yakât hotom uwi ya yeŋgât kunyeŋe manop. Yawuhât den ya sâop yakât bulâŋe yamâ Yesuŋe kawenenŋan kinmu kuŋetâ muop.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Yâhâ Yura nengâlâk ki muop. Lohimbi wosapâ me wosapâ mansaiŋe Anitâhâlen biwiyeŋe katnomai kerek menduhunenekmu komot konohâk otnom. Otmâ emelâk manman kârikŋahât pat kuningiop ya menomgât kawenenŋan kinmu kuŋetâ muop.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Otmu Kaipaŋe sâop yapâek topŋe katmâ Yesu muâkgât den hikum mâtâpgât pâinmâ gawi.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Yakât otmâ Yesuŋe hoŋ bawalipŋe menenekmu Yuraia hân pilâm, kapi âlâ, kutŋe Eparaim sâm ya lok ki manmai yakât horatŋehen ariwin.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Yakât kakŋanâmâ nengât Tihit tihit hombaŋ tâlâhumu yan lohimbi dondâŋe Anitâŋe nâŋgâyiŋgimu ârândâŋ olâkgât toen piriakne sâm Yerusalem kapi patoen yâhâwi.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 — ausente —
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 — ausente —
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.