Atos 14
Yeshuât Den Pat Âlepŋe (SPL) vs NTLH
1 Ikonion kapiân ari Yura yeŋgât miti emetŋan yâhâm Yesuhât den pat âlepŋe ekyongomutâ nâŋgâŋetâ bulâŋe otmu Yura lohimbi otmu kapi ambolipŋe kiŋgitŋe orowâkŋe biwiyeŋe Yesuhâlen katbi.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Yâhâ Yura lok nombotŋaŋe biwiyeŋe kârikŋe otmâ Yesuhât den nâŋgâm hâkâŋ otbi. Yawu otmâ kapi ambolipŋe nombotŋe biwiyeŋan kioŋetâ Paulo yet Banawa yetgât nâŋgâm bâleyitgiwi.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Yawu gârâmâ yâkŋe kapi yanâk tatmâ Kutdâhât den pahâk ekyongomutâ emetsenŋe yâhâp mon pesuk sâop. Otmu Anitâŋe lohimbi tihityeŋe otbe sâm oap yakât topŋe ekyongomutâ nâŋgâŋetâ bulâŋe olâk sâm Anitâŋe mâmâŋe otyitgimu kulem topŋe topŋe miowot.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Yâhâ kapi ambolipŋaŋe hioŋakmâ nombotŋe Yura galemlipyeŋe yeŋgât den hohewi. Yâhâ nombotŋe âlâŋeâmâ aposolo yetgât den hohewi.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Yawu otmâ hioŋakbi yakât otmâ Yura galemlipyeŋaŋe kapi ambolipŋe otmu Yura lok nombotŋe yaŋe alahuŋetâ biwiyeŋe kâlâp semu aposolo ya mem âlâlâ tuhuyelekmâ kâtŋe yotgonom nâŋgâm yakât den hikuwi.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Den hikuwi yakât pat nâŋgâm aposoloŋe kapi ya pilâm Likaonia hânân kapi yâhâp tap kutyetŋe Lisitera otmu Derewe yan ariowot.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Yan ari manmâ Yesuhât den pat âlepŋe kapi ya ambolipŋe ekyongom manowot.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Lisitera kapiân lok âlâ mâmâŋahât tepŋambâek kâiŋe pareŋe tetem manmâ gaop.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Yâhâ Pauloŋe Yesuhât den pat âlepŋe lohimbi ekyongop ya ândâp katmâ nâŋgâm tatmu Pauloŋe ekmâ yuwu nâŋgâop. “Lok yuŋe biwiŋe Yesuhâlen katmu Anitâŋe heŋgeŋguwuapgât dop tap.”
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Yawu nâŋgâm yuwu sâm ekuop. “Yahatmâ kin.” Yawu sâmu lok yaŋe uk sâm yahatmâ kinmâ bam gaop.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Yawu otmu lohimbi yan kinbiŋe kulem ya ekmâ Likanio yeŋe denyeŋan den sâwi. Den sâwi yakât topŋe yuwu. “Hewukŋe lok yâkŋe lok hâtgum hohetnenŋan taka tetem kinsawot.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Yawu sâm Banawa ekmâ hewukŋe lok âlâ, kutŋe Yusi sâm, ya kunbi. Yâhâ Pauloŋeâmâ den ekyongop yakât otmâ hewukŋe lok âlâ, kutŋe Hemesi sâm, ya kunbi.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Yawu sâm yotgonmâ Paulo yet Banawa yetgât hotom uyitgine sâm otbi. Otmu hewukŋe lok Yusi yakât lok kâmbukŋaŋe lohimbi sâyiŋgimu birâm topŋe topŋe lotohom bulimakao eŋgatŋan sâhâm pilâŋetâ gemu eŋgatŋe hârene sâm dâim opon kâmbukŋe kapi betŋehen kinsawân ariwi.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Hotom uyitgine sâm otŋetâ Paulo yet Banawaŋe ya nâŋgâm pârâk pilâm sururuk sâm hohetyeŋan ari kinmâ yetgât hâk katipŋe kâkâlep mânuŋahowot ya mem duwalowot.
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 Mem duwatmâ yuwu sâm kuyiŋgiowot. “Bâe, yeŋe girawu otne sâm oai? Nerâmâ lok, yen yuwuyaek. Wongât hotom unitgine sâm oai? Yeŋeâmâ hewukŋe lok tâŋât ya betyiŋgim Anitâ Manman Amboŋaŋe hân himbim kândikyotgom yu ya kerek kalop yâkâlen biwiyeŋaŋe kepeim manŋet sâm yâkât den pat ekyongore sâm takawit.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Otmu emelâk embâŋâmbâek pâku lohimbi hânŋan kulemŋan mansai ya yeŋgât tâmbâlipyeŋaŋe yeŋe eŋgatyeŋeâk watmâ orotmeme bâleŋe topŋe topŋe otmâ gawi yan undip ki katyiŋgiop.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Yawu gârâmâ ikŋe topŋe tetekŋan ekŋetgât hop sambe lâtâpyongomap. Yâkŋe sâpŋanâk gelâk hâŋgângumu gemu kalamyeŋan hop sambe tetemap. Yawu tetemu heroŋe kakŋan manmai.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Den yawu sâm ekyongomutâ lok nombotŋaŋe kunyeŋe kârikŋe otmâ bâsok hotom uyitgiwi.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Otmu sâp yanâmâ Yura lok nombotŋaŋe Antiok kapi Pisitia hânân tap ya otmu Ikonion kapi ya pilâm Paulo yet Banawa talowolân taka kapi ambolipŋe yeŋgât eŋgatyeŋan geŋetâ Paulo dâim kapi betŋehen ari kâtŋe kuwi. Otmu yâkŋe Paulohât muap sâm pilâm ariŋetâ derepgum talop.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Yawu otmâ kapi ambolipŋe nombotŋe Yesuhâlen biwiyeŋe kepeiwiŋe kapiângembâ ge ekŋetâmâ yahatmâ kapiân yâhâop. Otmu yan imutâ emet haŋ sâmu Banawa orowâk kapi ya pilâm Derewe kapiân ariowot.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Derewe kapiân ari Yesuhât den pat âlepŋe ekyongomutâ kapi ambolipŋe lok kiŋgitŋe orowâkŋe nâŋgâŋetâ bulâŋe otmu Yesuhâlen biwiyeŋaŋe kepeiwi. Otmu mâtâp ariowot ya yawuâk watmâ Lisitera, Ikonion, Antiok kapiân âwurem ariowot.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Âwureowot yan kapi ârândâŋ Yesuhât komot tatbi ya yeŋgât biwiyeŋe orotok sâmapgât mem kârikŋe tuhuyekmâ yuwu sâm ekyongowot. “Nenŋe yen orop biwinenŋaŋe Yesu Kiristohâlen kepeimain. Yawu otmâ manmunŋe lohimbi belângen manmaiŋe mem âlâlâ tuhuneneknomai. Yawu otningiŋetâ ki lohotŋe otmâ mannom otmuâmâ Anitâŋe manman kârikŋahât pat kuningiop yakât bulâŋe ningimu menom.” Yawu sâm ekyongowot.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Otmu Anitâhât nâŋgân nâŋgânŋan tatmap ya Wâtgât mâmâŋahât Heakŋe mem biwi nâŋgân nâŋgânyetŋan katmu nâŋgâmutâ keterakyitgiâkgât sot barak tatmâ ulitguowot. Yawu otmutâ nâŋgâyitgimu yâkŋe Yesuhât komotŋe komotŋe ya yeŋgâlen ari galemlipyeŋe mem katyehowot. Otmu Anitâŋe mâmâŋe otyiŋgimu Kutdâhâlen biwiyeŋaŋe tiŋâk kepeim manŋetgât ulitgum pilâyehowot.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Kapi ya pilâm Pisitia hân ya inâk wangim Pampilia hânân takaowot.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Yan taka Yesuhât den pat âlepŋe Perehe kapi ambolipŋe ekyongom yapâ pilâyekmâ Atalia kapi saru ginŋan tap yan giowot.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Otmu yapâ waŋga patoen yâhâmutâ meyelekmâ ari Antiok kapi patoen katyelekmu giowot. Yâhâ kândikum pâku lohimbi yeŋgâlen ki ariowot sâp yan Anitâŋe mâmâŋe otyitgimu nepŋe memutâ bulâŋe tetewuap nâŋgâm Yesuhât komotŋe Anitâ ulitgum hâŋgânyotgoŋetâ yapâ ariowot.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Otmu Paulo yet Banawaŋe Antiok kapiân âwurem taka Yesuhât komot menduhuyehowot. Menduhuyekmâ Anitâŋe mâmâŋe otyitgim mâtâp meyitgimu Yesuhât den pat âlepŋe pâku lohimbi ekyongomutâ yâkŋe nâŋgâŋetâ bulâŋe otmu Yesuhâlen biwiyeŋaŋe kepeiwi yakât den pat kerek ekyongowot.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Otmu yan yâkŋe Yesuhât komot orop sâp kâlewâk manbi.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.