Mateus 9
Sola NT (SOY_SIM) vs NVI
1 Yeesu uu pɛɛ kúninɔi loni uu kupiyɛ pitɛ́ŋ́ kpɑ́, uu ukuyu pɛlɛ.
1 Entrando Jesus num barco, atravessou o mar e foi para a sua própria cidade.
2 Api pɛɛ kɛ́kɑnkɑ́lɑ́kɑ́ kɛnyinɛ risɑ́ŋɑ́ɑ́pɔrɛ́ wɑi ɑpí nɛ u lɛɛpɔ. Kuu pinfɑtɛnɛ n yɛ̃́, uu kɛ́kɑnkɑ́lɑ́kɑ́ kɛ̃ mɑɑ rɛ: A n kɑhɑri unɛ́pipi, nɛ ɑpɔ́kópɛ pɔ́ sɑ́rɛilɛ.
2 Alguns homens trouxeram-lhe um paralítico, deitado numa cama. Vendo a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: "Tenha bom ânimo, filho; os seus pecados estão perdoados".
3 Kei kɛ isé picélɑɑ pinyinɛ ɑpi pɛɛ pimɛcɔpɛcirɛ tee rɛ: Utisi nkó yɛ Uléécɑɑ riyu kopulɛ!
3 Diante disso, alguns mestres da lei disseram a si mesmos: "Este homem está blasfemando! "
4 Yeesu uu pikɛmúŋɛ́ céru uu rɛ: Yo nnyɑ kɑni lɛ̃ nɔ́sinɛ́fɑ-i simúŋɛ́ kópɛ wɑi?
4 Conhecendo Jesus seus pensamentos, disse-lhes: "Por que vocês pensam maldosamente em seus corações?
5 Anɔ́ɔ nnyɛ́ kɛtɛ́ kɛcɔpɛ, ríye tɛɛ fɑ́kú nɛ ricɔ: Kɛ usoi uu yɛ́ kɛ́kɑnkɑ́lɑ́kɑ́ ḿ mɑɑ rɛ: Nɛ ɑpɔ́kópɛ pɔ́ sɑ́rɛi nɛ́ɛ kuu yɛ́ kɛ ḿ mɑɑ rɛ: A yisi ɑ sɔ́nɛ?
5 Que é mais fácil dizer: ‘Os seus pecados estão perdoados’, ou: ‘Levante-se e ande’?
6 Nɛ lɑ nɔkɛ́ céri rɛ nɛ̃́, Usoi Kɛpipi yɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ ńnɑŋɛ mɑ́lɛ kɛ́ nɛ pisoi ɑkópɛ pi sɑ́rɛi. Kei kuu pɛɛ kɛ́kɑnkɑ́lɑ́kɑ́ kɛ̃ mɑɑ rɛ: A yisi ɑ nyɛrɛ, ɑ ripɔ́sɑ́ŋɑ́ɑ́pɔrɛ́ pílɛsi ɑɑ́ kulu.
6 Mas, para que vocês saibam que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados" — disse ao paralítico: "Levante-se, pegue a sua maca e vá para casa".
7 Utisi uu yisi uú kulu.
7 Ele se levantou e foi.
8 Kɛ pisoi kulúi pɛɛ kei ń we ɑpi lɛ̃ n yɛ̃́, ɑi pírí pi wɑi ɑpi pɛɛ Uléécɑɑ m pɑkɑrɛntɛ rɛ u sisoipipi ńnɑŋɛ píimɑ mmɛ̃ hɛ nnyɑ.
8 Vendo isso, a multidão ficou cheia de temor e glorificou a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Yeesu uu kɛ́yu-mɛ̃ n tɔ́su uu utisi unyinɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Mɑtiyee yɛnu un pilɑmpooyɔɔ́ kɛkɛi-i tṹ. Uu u mɑɑ rɛ: A yisi ɑ nɛ́ ritiki. Mɑtiyee uu yisi uu u tiki.
9 Passando por ali, Jesus viu um homem chamado Mateus, sentado na coletoria, e disse-lhe: "Siga-me". Mateus levantou-se e o seguiu.
10 Yeesu uu pɛɛ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ sĩ́ uú hɑ Mɑtiyee kɛyɔ-i n tũ un ilukɛ le. Pilɑmpooyɔɔ́ nɛ pikópɛkɔɔ́ picɔ ɑpí hɑpɔ ɑpi kei u nɛ upipirɛtiki kɛkúrí tonɛ.
10 Estando Jesus em casa, foram comer com ele e seus discípulos muitos publicanos e "pecadores".
11 Kɛ Pifɑrisi ɑpi lɛ̃ n yɛ̃́, ɑpi Yeesu pipirɛtiki mɑɑ rɛ: Yo nnyɑ kɛ nɔ́unɛ́célɑɑ nɛ pilɑmpooyɔɔ́ nɛ pikópɛkɔɔ́ picɔ ɑpi kɛlõ kɛsɛ tũ pin le?
11 Vendo isso, os fariseus perguntaram aos discípulos dele: "Por que o mestre de vocês come com publicanos e ‘pecadores’? "
12 Yeesu uu kóm pin lɛ̃ símisi uu rɛ: Ái pisoi pɛɛ isɑrɛ n lɑ́ɑ́rú nnyɑ kɛ upɔisɛ uú we, ɑmɑ́ pitóikɔ́ nnyɑ kuú we.
12 Ouvindo isso, Jesus disse: "Não são os que têm saúde que precisam de médico, mas sim os doentes.
13 Ani hɑ Uléécɑɑ nsímɛ́ mmú kuu ḿ mɑ ɑsei wɛ́ɛ́si ɑni kóm. U mɑɑ rɛ: Nɛ̃́, Uléécɑɑ yɛ nɔ́ písɛi rɛ ɑni íwɛ n ténɑɑnɛ, ɑ́m nɔ́ písɛi rɛ ɑni yɛ isɛɛ nɛ nɛ́ nyɔ́ɔnsɛ. Yeesu uu kɔ pimɑ́ɑ pi kpɑ́ rɛ: Ái pɛpɛɛ pimɛcirɛ n nyɑ́ni rɛ pi pisoi lɛ pɛɛ ɑsei n tikilɛ̃ kɑm piséi kɑ, ɑmɑ́ pikópɛkɔɔ́ nnyɑ kɑḿ kɑ.
13 Vão aprender o que significa isto: ‘Desejo misericórdia, não sacrifícios’. Pois eu não vim chamar justos, mas pecadores".
14 Kei kɛ Yohɑni Úniwolɛ pipirɛtiki ɑpi Yeesu kɛkúrí hɑ́pɔ ɑpi u pisɛ rɛ: Yo nnyɑ kɛ tɔ́ nɛ Pifɑrisi ɑri ɑnɔ́ɔ pɑhɑɑnkɛɛ mɛsɛ́rɛ, ɑmɑ́ pɔ̃́ pipirɛtiki ɑ́pi yɛ pɛɛ pɑɑsi?
14 Então os discípulos de João vieram perguntar-lhe: "Por que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não? "
15 Yeesu uu pɛɛ pi pɛsɛ rɛ: Nɔ músu rɛ usoi yɛ́ pisɔ́ɔnnɛ ɑnyɑ̃́ n wɑi uu upisɑnɛ séi ɑpi pɛɛ́ hɑpɔ ɑpí nɛ mpɔ́ɔcɑɑi n tũ? Aɑi, mmɛ̃ ńn we. Li yɛ́ kɑm ɑpi kumúŋɛ́ kunyinɛ-i unɔ́sikɔ́ uyɛ̃ pikɛcɔpɛ lesɛ ɑpí nɛ tɔ́mpɔ. Pɛɛ́ uyɛ-i kɑpi yɛ́ pɛɛ ɑnɔ́ɔ pɑɑsi.
15 Jesus respondeu: "Como podem os convidados do noivo ficar de luto enquanto o noivo está com eles? Virão dias quando o noivo lhes será tirado; então jejuarão.
16 Yeesu uu kɔ pimɑ́ɑ pi kpɑ́ rɛ: Ápi yɛ kusɑ́ŋɑ́ɑ́ fɑlɛ kɛpɑmpi kpísi ɑpí nɛ risípii kpurɛ tɑŋɛnɛ. Insɑ́ lɛ̃, kusɑ́ŋɑ́ɑ́ fɑlɛ kɛpɑmpi yɛ́ kusɑ́ŋɑ́ɑ́ kpurɛ nkú m pɑsɑlɛ̃ ɑí cɛɛ́ri, kupólɛ ɑku pɛɛ kufoí feriyɛ.
16 "Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha, pois o remendo forçará a roupa, tornando pior o rasgo.
17 Uu kɔ kpɑ́ rɛ: Úkɑ úu yɛ pítɑ pelẽ ɑkónɛnuŋ́ kpurɛ-i súũ. Insɑ́ lɛ̃, pítɑ yɛ́ kɑm ɑpi pelu, ɑnúŋ́ ɑɑ kpɑ́fú ɑpi kɛteni-i lúlu, ɑnúŋ́ pɔ́ɔ kɔ mɛ́woo wɑi. Amɑ́ ɑkónɛnuŋ́ fɑlɛ kɛ́mɛɛ kɑpi yɛ pítɑ fɑlɛ súũ, ɑi lɛ̃ n we ɑpí hɑ nɛ pelu.
17 Nem se põe vinho novo em vasilhas de couro velhas; se o fizer, as vasilhas se rebentarão, o vinho se derramará e as vasilhas se estragarão. Pelo contrário, põe-se vinho novo em vasilhas de couro novas; e ambos se conservam".
18 Yeesu un lɛ̃ we un nɛ Yohɑni Úniwolɛ pipirɛtiki símisi, Pisuifi uyukɔɔ́ unyinɛ uú hɑpɔ uu ukɛyu-i wúlɑ uu rɛ: Unɛ́kpére yɛɛ nfɑ́ɑni nní kpupɔ ɑ́i kɑhɑnɛ n nɑ́ŋɑi. Amɑ́ ɑ kɑm ɑ hɑ ɑnípɛ ukɛcɑ́ɑ́ rilɑɑ. U yɛ́ nfɑ́ɑ wɑ.
18 Falava ele ainda quando um dos dirigentes da sinagoga chegou, ajoelhou-se diante dele e disse: "Minha filha acaba de morrer. Vem e impõe a tua mão sobre ela, e ela viverá".
19 Yeesu uu yisi u nɛ upipirɛtiki ɑpi u tiki.
19 Jesus levantou-se e foi com ele, e também os seus discípulos.
20 Unɔ́si unyinɛ yɛɛ mɛ́nyɛ n foho hɑ́i iŋmɛ̃ kɛfi nɛ itɛ́, uú nɛ Yeesu kɔ, uu uilũ titimɛ kɛpirɛ-mɛ̃ cɑ.
20 Nisso uma mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, chegou por trás dele e tocou na borda do seu manto,
21 Ái mɛ́woo kuu lɛ̃ ticɑ. U ukɛfɑ-i mɑɑ rɛ: Nɛn pɛɛ́ ŋmɑɑ uilũ kerí n fe ɑḿ cɑ, nɛ yɛɛ pɛɛ́ peí.
21 pois dizia a si mesma: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
22 Yeesu uu pɛɛ kɛpirɛ-mɛ̃ pɑnsɛpɔ uu u yɛnu uu u mɑɑ rɛ: A n kɑhɑri unɛ́kpére, mpɔ́fɑtɛnɛ yɛ pɔ́ péisɛlɛ. Unɔ́si uyɛ̃ uu kei nní pélu.
22 Voltando-se, Jesus a viu e disse: "Ânimo, filha, a sua fé a curou! " E desde aquele instante a mulher ficou curada.
23 Kɛ Yeesu uú hɑ úyukɔɔ́ uyɛ̃ kɛyɔ n tuipɔ, pisunsímɑɑ pɛɛ pimɛcirɛ n cɑ́pinɛ pikɛ́ nkpɔ wɑ nɛ risoiwuí nɛ iwɔ́ɔ líkí-líkí kuu lɛɛpɔ kɛ́yɔ mɛyipɛ.
23 Quando ele chegou à casa do dirigente da sinagoga e viu os flautistas e a multidão agitada,
24 Uu pi mɑɑ rɛ: Ani nté léepɔ. Kɛkpérepi nkɛ́ ɑ́kɛ kpu, kɛ lɔnilɛ. Kuu lɛ̃ ḿ mɑ, ɑpi u sɛ́nnyi.
24 disse: "Saiam! A menina não está morta, mas dorme". Todos começaram a rir dele.
25 Kɑpi pisoi kɛtɑhɑi-mɛ̃ n lésɛpɔ, Yeesu uu pɛɛ kulee lompɔ. Uu kɛkpérepi kunípɛ tini, ɑkɛ yisi ɑkɛ nyɛrɛ.
25 Depois que a multidão se afastou, ele entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Nsímɛ́ nn kei kɛtẽ kɛ̃ nnɛ́í kɔ́ɔ́nú nn tɑ́ŋɛnɛ.
26 A notícia deste acontecimento espalhou-se por toda aquela região.
27 Kɛ Yeesu uu kei n yisi un tɔ́su, pinyíyɛ pitɛ́ pinyinɛ ɑpi u n tikilɛ̃ pin cɑ́ɑ́i rɛ: A irɔ́wɛ yɛ̃, Tɑfiti Kɛpipi.
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, clamando: "Filho de Davi, tem misericórdia de nós! "
28 Kuu kɛ́yɔ n tu, pinyíyɛ pɛ̃ ɑpi ukɛkúrí hɑpɔ. Kei kuu pɛɛ pi pisɛ rɛ: Nɔ nɛ kɛfɑ tɛnɛ rɛ nɛ́ fe ɑm lɛ̃ kɑni ń lɑ wɑii? Api u pɛsɛ rɛ: Ɛɛɛ Upíimɑ, pɔ́ fe.
28 Entrando ele em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: "Vocês crêem que eu sou capaz de fazer isso? " Eles responderam: "Sim, Senhor! "
29 Kei kɛ Yeesu uu pɛɛ piinipɛɛ ricɑ uu rɛ: Uléécɑɑ ukɛ́ lɛ̃ kɑní nɛ nní kɛfɑ n tɛnɛ nɔ́ wɑ.
29 E ele, tocando nos olhos deles, disse: "Que lhes seja feito segundo a fé que vocês têm! "
30 Kuu lɛ̃ ḿ mɑ, piinipɛɛ ii wúkulɛ ɑpí n nyɑ́ni. Uu pɛɛ pi kúrúrúsɛ rɛ: Ani nɔ́mɛnɛ́círɛ tĩ ńsɔnɛ, ɑ́ni kɑpɛ tíyɛ unyinɛ ukɛ́ lɛ̃ kõ.
30 E a visão deles foi restaurada. Então Jesus os advertiu severamente: "Cuidem para que ninguém saiba disso".
31 Amɑ́ kɑpi yɛ́ kei nní n léepɔ, ɑpi pikɛtẽ kɛ̃ nnɛ́í nɛ Yeesu nsímɛ́ kɔ́ɔ́nú ɑpi ríyu u wɑisɛ.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia por toda aquela região.
32 Pinyíyɛ pɛ̃ pɔ́ɔn nní fɑ́ɑupɔlɛ̃, pinyinɛ ɑpí nɛ unírihélɑɑ unyinɛ yɛɛ úu yɛ nsímɛ́ n fe Yeesu lɛɛpɔ.
32 Enquanto eles se retiravam, foi levado a Jesus um homem endemoninhado que não podia falar.
33 Kɛ Yeesu uu yɛ́ kuníri kpɛ̃ n lɑ́kɑsɛpɔ, utisi uyɛ̃ uu nsímɛ́ kɑ́pɑ́ɑ́. Ai riwúí tɛ-i ḿpɑ́ úye nnɔ́ɔ yipu, ɑpi pɛɛ rɛ: Ári píkɑi Isirɑyɛɛli kɛteni-i mɛwɑi mmɛ́ mɛcɔ yɛnɑɑlɛ̃!
33 Quando o demônio foi expulso, o mudo começou a falar. A multidão ficou admirada e disse: "Nunca se viu nada parecido em Israel! "
34 Amɑ́ Pifɑrisi pɔ́ɔ rɛ: Kunírilɑ̃ wɛ́ɛ́sɛ kpɛɛ ńnɑŋɛ u hɛ un nɛ ɑníri lɑkɑsɛ!
34 Mas os fariseus diziam: "É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa demônios".
35 Yeesu yɛ pɛɛ ɑyu nɛ siyupi nnɛ́í kɔ́ɔ́núlɛnlɛ un kei Pisuifi ɑyomɛyɑ́hɑɑlee kɛ́mɛɛ céési un kɔ Uléécɑɑ iyɔɔpi Nsímɛ́ Kɛcirɛ pisoi yóólɛ̃ un kɔ itói ncɔpuri nɛ ncɔ́ŋ ncɔpuri mɛɛ pisoi m pɛkɛsi pɔisɛntɛ.
35 Jesus ia passando por todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando as boas novas do Reino e curando todas as enfermidades e doenças.
36 Uu ɑsoiwuí yɛ́nu ɑn pɔɔnɛlɛ̃ lin ɑ feriyɛlɛ̃, ɑn mɛ́woo tóórinkɛɛ yɑrɛ isɑ́ŋ yɛɛ íi usẽ́ m mɑ́, ɑi íwɛ u wɑi.
36 Ao ver as multidões, teve compaixão delas, porque estavam aflitas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Uu pɛɛ upipirɛtiki mɑɑ rɛ: Kɛcɑrɛ kɛɛ kúkpɑɑ n tu yɛ lɑɑnulɛ pelele, ɑmɑ́ pɛpɛɛ yɛ́ kɛ ń kpɑsi ɑ́pi pɛɛ kulúi we.
37 Então disse aos seus discípulos: "A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Lɛ̃ nnyɑ, ɑni Upíimɑ pisɛ rɛ ukɛ́ pikɛikɔ́ pɛɛ yɛ́ ń kpɑsi pɑmɛ.
38 Peçam, pois, ao Senhor da seara que envie trabalhadores para a sua seara".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.