João 21

Sola NT (SOY_SIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, Yeesu uu pɛɛ kɛtumɛ Tiperiyɑɑti kupiyɛ ritimɛ umɛcirɛ upipirɛtiki nyísɛ. Lɛ̃ kuu umɛcirɛ pi n nyísɛ yɛ nní:
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Simɔɔ Piyɛɛ nɛ Tomɑɑ kɑpi yɛ n sée rɛ Úsikɑ nɛ Nɑtɑnɑyɛɛli yɛɛ Kɑlilee kɛteni-i Kɑnɑɑ-pɔ ń we nɛ Sepetee piŋmɑ́nɛ nɛ upipirɛtiki pitɛ́ picɔ yɛ pɛɛ cɑ́pinɛlɛnlɛ.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Simɔɔ Piyɛɛ uu pi mɑɑ rɛ: Ikpíntomɛ́ kɑm picɔ́pii tɔ́su. Api u pɛsɛ rɛ: Tɔ̃́ nɛ́ kɔ pɔ́ ritiki ɑri kɛsẽ́ sĩ. Kei kɑpi yisi ɑpí hɑ kúninɔi loni ɑpi tɔ́mpɔ. Amɑ́ ɑ́pi kɛsinɛ kɛ̃ líkɑ tĩ.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Kɑi piweesi n kórɑɑnɛ, Yeesu un kei kupiyɛ ritimɛ we, ɑmɑ́ upipirɛtiki ɑ́pi pɛɛ céri rɛ Yeesu lo.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Kei kuu pɛɛ pi pisɛ rɛ: Nɔ ikpíntomɛ́ yɛ̃́ ɑni cɔ́pii, sinɛ́wɑ̃́? Api rɛ: Eehei!
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Uu pi mɑɑ rɛ: Ani kúninɔi kulukɛ-lukɛ-mɛmpɔ kunyɛŋ́ fṍ, nɔ́ linyinɛ tĩ. Api mɛsei kunyɛŋ́ fom ɑpi ikpíntomɛ́ tini ɑi ku yipu péḿ, ɑ́pi fe ricuruu pikɛ́ míni-i ku pɔnnɛ kɛ ikpíntomɛ́ ii kulúi ń we nnyɑ.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Kei kɛ upirɛtiki uyɛ̃ kɛ Yeesu uú pɛɛ ń lɑ uu pɛɛ Piyɛɛ mɑɑ rɛ: Asé Upíimɑ lo! Kɛ Simɔɔ Piyɛɛ uu lɛ̃ n kṍ tɛ Upíimɑ lo, uu uilũ kuú pɛɛ m mɑhɑ̃ un pɛɛ mɛŋmɑnɛ ikpíntomɛ́ cɔ́pii pitɑnɛ pɛsɛ uú nɛ míni-i kpúupɔ.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Pi pɛɛ kɛtẽ kóimɑ nɛ kɛtɑɑ welɛ yɑrɛ ɑpɑ́hɑ pílɛ kumúŋɛ́. Upipirɛtikicɔ ɑpi léeri, ɑpi pɛɛ kunyɛŋ́ nɛ ikpíntomɛ́ mɛyipɛ pɑsɑi ɑpi lésɛpɔ.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Kɑpi kúninɔi kɛ́mɛɛ ń suí, ɑpi kupiyɛ ritimɛ nkɑlɛnɑ lɛɛpɔ, ikpíntomɛ́ nɛ ɑkpɔ́nɔ́ ɑn nkɛcɑ́ɑ́ lɑ́ɑlɛ̃.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Yeesu uu pi mɑɑ rɛ: Ani ikpíntomɛ́ iyɛ̃ kɑni n cɔ́pii kɛ́mɛɛ nɛ inyinɛ kɑm.
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Simɔɔ Piyɛɛ uu kúninɔi kɛ́mɛɛ lompɔ uú hɑ kunyɛŋ́ nɛ ikpíntomɛ́ mɑɑmɑɑ mɛyipɛ súisɛri, ií lelu pílɛ nɛ kuwóó nɛ itɑɑni. Amɑ́ ḿpɑ́ nɛ imɛsɑ́ mɛ̃, kunyɛŋ́ ɑ́ku ricɛɛ́ri.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Yeesu uu pɛɛ pi séi uu rɛ: Ani kɑm ɑni li. Uupirɛtiki úkɑ úu kɔ pɛɛ kɑhɑ ukɛ́ u pisɛ rɛ: Pɔ́ɔ wóo? Pi pɛɛ nyulɛ rɛ Upíimɑ lo.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Yeesu uú nɛ pi kɔ, uu kukpɔ́nɔ́ kpísi uu pi hɔɔnɛ, uu kɔ ikpíntomɛ́ pi hɔɔnɛ.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Kɛ Yeesu uú nɛ pikpɔkpɔ kɛ́mɛɛ n yisi, mɛtɑ́ɑ́nũ yɛ mɛ̃ kuu lɛ̃ umɛcirɛ upipirɛtiki nyísɛ.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Kɑpi pilukɛ ḿ mɑsí, Yeesu uu pɛɛ Simɔɔ Piyɛɛ pisɛ rɛ: Yonɑɑsi uŋmɑ́nɛ Simɔɔ, pɔ nɛ́ lɑ ɑi tɔ́su lɛ̃ kɛ picɔ mpí ɑpi nɛ́ ń lɑɑ? Uu rɛ: Ɛɛɛ, Upíimɑ, tipɔ́cúruu yɛ nyulɛ rɛ nɛ pɔ́ lɑlɛ. Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: In lɛ̃, ɑ sinɛ́sɑ́ŋpi kɛcɑ́ɑ́ ńsɔnɛ m pɑílɛ̃.
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Uu kɔ mɛlírũ pipisɛ u kpɑ́ rɛ: Yonɑɑsi uŋmɑ́nɛ Simɔɔ, pɔ nɛ́ lɑɑ? Piyɛɛ uu u pɛsɛ rɛ: Ɛɛɛ, Upíimɑ, tipɔ́cúruu yɛ nyulɛ rɛ nɛ pɔ́ lɑlɛ. Yeesu uu u mɑɑ rɛ: In lɛ̃, ɑ inɛ́sɑ́ŋ ńsɔnɛ n séni.
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Uu kɔ mɛtɑ́ɑ́nũ pipisɛ u kpɑ́ rɛ: Yonɑɑsi uŋmɑ́nɛ Simɔɔ, pɔ nɛ́ lɑɑ? Simɔɔ Piyɛɛ ripɔɔ ɑri cɑɑi rɛ mɛtɑ́ɑ́nũ yɛ mmɛ́ kuu lɛ̃ u pisɛ rɛ “pɔ́ nɛ́ lɑɑ” nnyɑ. Uu pɛɛ u pɛsɛ rɛ: Pɔ ḿpɑ́ yo nyulɛ, Upíimɑ, pɔ kɔ nyulɛ rɛ nɛ pɔ́ lɑlɛ. Yeesu uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: In lɛ̃, ɑ inɛ́sɑ́ŋ kɛcɑ́ɑ́ ńsɔnɛ m pɑílɛ̃.
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Asei kɛcɑ́ɑ́, kɛ́ pɔ́ símisi rɛ kɑɑ́ pɛɛ iŋmɑ́nɛ ń we, pɔ́ɔ yɛ pɛɛ ripɔ́cúruu kupɔ́tɑmpɑ́lɑ rité ɑɑ kei kɑɑ ń lɑ sĩ. Amɑ́ pɔn n kpurunu, pɔ́ pɛɛ ɑnípɛ risíkɑ, ucɔ uu pɔ́ ku pɑɑsi uú nɛ kei kɑ́ɑ ń lɑnɛ pɔ́ sĩ́.
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 U lɛ̃ mɑlɛ ukɛ́ nɛ nyísɛ lɛ̃ kɛ Piyɛɛ uu n kpinɛ likɛ́ nɛ Uléécɑɑ ríyu n wɑisɛ. Kuu lɛ̃ pisímɛ́ u ḿ mɑsí, uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: A nɛ́ ritiki.
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Piyɛɛ uu kɛpirɛ ŋmɛɛlú uu upirɛtiki uyɛ̃ kɛ Yeesu uú pɛɛ ń lɑ yɛnu un pi tikipɔlɛ̃. Uyɛɛ pɛɛ ilukɛ kɛlukɛ-i Yeesu kɛcɑ́ɑ́ n finɛpɔ uu u pisɛ rɛ: Upíimɑ, wóo pilɑ́ɑrɔ ɑnipɛ kɛ́mɛɛ pɔ́ wɑinɛ?
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Kɛ Piyɛɛ uu lɛ̃ u n yɛ̃́, uu Yeesu pisɛ rɛ: Nkó ní, Upíimɑ, yo kɛ uyɛ̃ uú nɛ kɛ́tɔ kopunɛ?
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Yeesu uu u pɛsɛ rɛ: Nɛn n lɑ rɛ ukɛ́ n we kɛ́ hɑ nɛ pɛɛmɛ, ɑi yei nɛ pɔ́ yɛ́nu? Pɔ́ɔkɛ́ nɛ́ ritiki.
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Lɛ̃ nnyɑ, nsímɛ́ nn piyómɛyɑ́hɑɑ kɛ́mɛɛ kɔ́ɔ́nú rɛ upirɛtiki uyɛ̃ úu kpinɛ. Ái kɔ rɛ Yeesu yɛ u mɑɑ rɛ úu kpinɛ, ɑmɑ́ u pɛɛ rɛ: Nɛn n lɑ rɛ ukɛ́ n we kɛ́ hɑ nɛ pɛɛmɛ, ɑi yei nɛ pɔ́ yɛnu?
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Upirɛtiki uyɛ̃ ticuruu yɛɛ ɑseérɑ lesɛ uu nsímɛ́ mmɛ̃ wɔlu. Tɔ kɔ nyulɛ rɛ lɛ̃ kuu n yɛ̃́ uú mɑlɛ yɛ nsímɛ́sei lɛ.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Yeesu yɛ kɔ mɛwɑi mɛyɑ̃ mɛcɔ wɑpisilɛ. Pin pɛɛ mɛnnɛ́í n wɔlunɛ mɛsɛ mɛsɛ, ɑ́m musí rɛ ɑ́tɛlɛ́ nyɛ̃ nnɛ́í kɑpi yɛ́ n wɔ́i yɛ́ kɛtẽ nkɛ́ nnɛ́í kɛcɑ́ɑ́ kɛwɑi yɛ̃.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.