Atos 7
Sola NT (SOY_SIM) vs VC
1 Uléécɑɑ usinɑ uu pɛɛ Etiyɛɛni pisɛ rɛ: Lɛɛ ni mɛseii?
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Etiyɛɛni uu rɛ: Nɔ̃́ pinɛ́mɑ́rɛcɔ nɛ pinɛ́sɑ́ɑ, ɑni kutu ricɔ ńsɔnɛ ɑni kóm! Uléécɑɑ, mɛyɔ́ɔpi ute yɛ urɔ́sɑ́ɑ Apirɑhɑm tikpɑ́fúmɛlɛ pɛɛ́ uyɛ-i kuú pɛɛ Mesopotɑmii-pɔ ń we, uu kɛlenɛ Hɑrɑɑni-pɔ finɛ.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Uu pɛɛ u mɑɑ rɛ: A kɛpɔ́tẽ nɛ kupɔ́mɑ́rɛ riyɑ́ ɑɑ kɛtẽ kɛ̃ kɑm pɔ́ n nyísɛnɛ kɛ́mɛɛ sĩ́.
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Apirɑhɑm uu pɛɛ Kɑlitee kɛtẽ yisi uú hɑ Hɑrɑɑni-pɔ finɛ. Usɑ́ɑ mɛkpɔ-mɑɑ́, Uléécɑɑ uu kei u kpísi uú nɛ kɛtẽ nkɛ́-i kɑni nɛni nní ń we weri.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Uléécɑɑ úu kei kɛtẽ u hɛ. Ḿpɑ́ kɛ́nɑcɔpɛ ritísí, úu u hɛ rɛ ukɛ́ kei ripɛ́ɛ́lú. Amɑ́ uu pɛɛ rinɔ́ɔ yekei rɛ u yɛ́ kɛnnɛ́í u nɛ mɑsí upipirɛ̃ pɑ ɑpí n te. Úu kɔ pɛɛ kumúŋɛ́ kpɛ-i kɛwɑ̃́ mɑ́.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Lɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uu u ḿ mɑ yɛ nní:
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 — ausente —
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 — ausente —
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Pikpurɛ pɛ̃ ɑpi pikɛcɔpɛ usɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Yosɛfi nɛ kɛfɑ tóósi ɑpi u yɑ́i, uú hɑ Esipiti-pɔ ilɑ́si le. Amɑ́ Uléécɑɑ yɛ pɛɛ Yosɛfi kɛkúrí welɛ, uu ncɔ́ŋ nnɛ́í kɛ́mɛɛ u lesɛ
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 uú nɛ kɛfɑ u fénnɛ uu mɛwɛ́ɛ́sɛsɔhɔ u hɛ. Esipiti uyɔɔpi uu Esipiti kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ iyɔ́ɔpi u tonsɛ uu kɔ ukɛyɔ likɔ́ nnɛ́í kpísi uu uɑnipɛ-i wɑi.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Nkṹ nnyinɛ nn Esipiti kɛtẽ nnɛ́í nɛ Kɑnɑɑ kɛtẽ loni. Pirɔ́sɑ́ɑyɑhɑ ɑpi íwɛ píimɑ le, ɑ́pi yɛ yɛ̃ pikɛ́ li.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Yɑkupu uu kóm tɛ mɛlukɛpipi yɛ Esipiti kɛtẽ-pɔ we, uu pirɔ́sɑ́ɑyɑhɑ tum mɛfoí.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Kɑpi mɛlírũ n hɑ́pɔ, Yosɛfi uu tíyɛsɛ upimɑrɛcɔ ɑpi u ceru. Esipiti uyɔɔpi pɔ́ɔ kɔ Yosɛfi riyíkí céru.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Yosɛfi uu pɛɛ tum ɑpi usɑ́ɑ Yɑkupu séipɔ nɛ ukumɑrɛ nnɛ́í pisoi kuwóó nɛ ɑfɛɛrɛ́ nɛ pinupũ.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Yɑkupu uu yisi u nɛ pirɔ́sɑ́ɑyɑhɑ picɔ ɑpí hɑ Esipiti kɛteni-i finɛ ɑpí hɑ nɛ kei kpíni.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Api pi cɔni ɑpí nɛ Sikɛm kuyu sĩ ɑpí hɑ kei rikpíí kɛ Apirɑhɑm uu Hɑmɔɔ piŋmɑ́nɛ-i nɛ usiwóó ń lɔ kɛ́mɛɛ pi kulɛsi.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Kɛ rinɔ́ɔ kɛ Uléécɑɑ uú pɛɛ Apirɑhɑm n yekei ituŋɛ ii n nyɑhɑiri, ntɔ́puri nn pɛɛ mɛyɑ̃́ kulúi n wɑi Esipiti kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Uyɔ́ɔpi fɑlɛ unyinɛ yɛɛ úu píkɑi Yosɛfi nkɔ́ ńkɑ n kómɑɑlɛ̃ uu Esipiti kɛteni-i iyɔ́ɔpi tonɛ.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Uyɔ́ɔpi uyɛ̃ uu ntɔ́puri nɛ isɔhɔɔcee tóói uu pirɔ́sɑ́ɑyɑhɑ íwɛ lukɛisɛ, hɑ́i un nɑ́ɑ́si yɑrɛ pikɛ́ pisipipi riyɑ́ sikɛ́ kpí.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Likumúŋɛ́ kpɛ-i kɑpi Moisi mɑri un Uléécɑɑ inipɛɛ-i nyɑḿ. Iwɑ́rɛ itɑɑni kɑpi usɑ́ɑ kɛyɔ-i u kpínii.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Api limɛmɑ́ɑ́ u fómni, Esipiti uyɔɔpi ukpére uu u kpísi uu nyɔ́lu yɑrɛ uricuruu yɛɛ u mɑri.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Esipiti pikɔ́ mɛnyuwɛ nnɛ́í kɑpi u céesi, unsímɛ́ nɛ umɛwɑi ɑmɛ tíyɛsɛ uu ńnɑŋɛ m mɑ́.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Kuu iŋmɛ̃ ɑfɛɛnɑ n yɛ̃́, uu rɛ u yɛ́ hɑ upimɑrɛcɔ Isirɑyɛɛli pikɔ́ rilóólú.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kuu n hɑ́pɔ, uu Esipiti ukɔ́ unyinɛ lɛɛpɔ un Isirɑyɛɛli ukɔ́ unyinɛ kɑii. Uu unɑ́rɛi kɛcɑ́ɑ́ kpɑ́ uu Esipiti ukɔ́ uyɛ̃ kɑii uyɛ̃ uú hɑ nɛ kpi.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Moisi yɛ pɛɛ músu rɛ upimɑrɛcɔ Isirɑyɛɛli pikɔ́ yɛ́ kṍ tɛ uyɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uú lɑ ukɛ́ nɛ ritiki ukɛ́ nɛ ilɑ́si kɛ́mɛɛ pi lesɛ. Nɛ́ḿpɑ́kɑnɛ upimɑrɛcɔ ɑ́pi lɛ̃ kõ.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Moisi uu kɔ kɛyɑ́ɑ lírũ tuŋɛ́ Isirɑyɛɛli pikɔ́ pitɛ́ lɛɛpɔ pin cɛ́ŋɛsi, uu pɛɛ́ hɑpɔ rɛ ukɛ́ pi yoriyɛ. Uu pi pisɛ rɛ: Nɔ pisoi pisɛ lɛ, pinɛ́sɑ́nɛ! Yo nnyɑ kɑni pɛɛ cɛ́ŋɛsi?
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Uyɛɛ pɛɛ ucɔ n íwɛ n wɑi uu pɑnsɛpɔ uu Moisi lɑ́upɔ uu u pisɛ rɛ: Wóo iyɔ́ɔpi pɔ́ tónsɛ rɛ ɑ irɔ́símɛ́ n túhɑɑnɛ?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Pɔ lɑlɛ pɔkɛ́ nɛ́ kpu yɑrɛ kɑɑ sé Esipiti ukɔ́ ń kpu, nɛ́ɛ íye?
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Kɛ Moisi uu ɑnɔ́ɔ nyɛ̃ n kṍ, uu wuru uú hɑ Mɑtiyɑɑ kɛtẽ-pɔ tonɛ. Kei kuu piŋmɑ́nɛ pitɛ́ mɑ́ri.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Iŋmɛ̃ ɑfɛɛnɑ mɛmɑ́ɑ́, Moisi uu pɛɛ kɛyɑ́ɑ kɛnyinɛ kucɛsi kóimɑ-i Sinɑyi riyɔpɛ kɛkúrí n we. Kei kɛ Uléécɑɑtumɛ unyinɛ uu kuhííhíí kunyinɛ kɛcɔpɛ inɑlempi kɛ́mɛɛ u rikpɑ́fúmɛ.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Kɛ Moisi uu lɛ̃ n yɛ̃́, ɑi mɛnyinɛ u wɑi. Uu rɛ ukɛ́ rinyɔsɔ́pɔ ukɛ́ hɑ mɛwɑi mɛ̃ nyɑ́nɛi. Uu Uléécɑɑ rinɔɔ kom tɛ:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 Nɛ́ɛ pipɔ́sɑ́ɑyɑhɑ Uleecɑɑ, nɛ Apirɑhɑm nɛ Isɑɑki nɛ Yɑkupu Uleecɑɑ. Moisi uu pɛɛ iwɑmɛ nɛ n tɛrii úu kɑhɑ ukɛ́ riweríi.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Upíimɑ uu u mɑɑ rɛ: A ɑpɔ́nɛ́ɛ́ri mɑhɑ̃, li we rɛ kɛlõ kɛ-i kɑɑ nní n nyɛnu yɛ Uléécɑɑ ripɔhɔ lɛ.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Nɛ Esipiti kɛteni-i nnɛ́puri iwɛ yɛnlɛ, ɑm kɔ piiŋmɔpi kom. Lɛ̃ nnyɑ kɑḿ kɑ kɛ́ pi yoriyɛ. Lɛ̃ nnyɑ, ɑ nkpéni kɑm kɛ́ Esipiti kɛtẽ-pɔ pɔ́ tũ.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Moisi uyɛ̃ kɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ ɑpí pɛɛ n kɛ́si, ɑpi u mɑɑ rɛ: Wóo iyɔ́ɔpi nɛ itúhɑɑnɛ pɔ́ tónsɛ? Uyɛ̃ cirɛ kɛ Uléécɑɑ uu tummɛ rɛ ukɛ́ piuyɔɔpi, ukɛ́ kɔ ilɑ́si kɛ́mɛɛ pi lesɛ. Uléécɑɑtumɛ uyɛɛ kuhííhíí kɛcɔpɛ inɑlempi kɛ́mɛɛ u rinkpɑ́fúmɛ yɛɛ u lɛ́ninɛ.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moisi yɛɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ Esipiti kɛteni-i lésɛmɛ. Iŋmɛ̃ ɑfɛɛnɑ kɛ́mɛɛ kuú nɛ Esipiti kɛteni-i nɛ Míni-Wɛɛ́-Kukoi kɛ́mɛɛ nɛ kucɛsi kóimɑ-i mɛwɑisɑŋɑ nɛ mɛwɑi píimɑ mɛ̃ wɑpisi.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Uyɛ̃ cirɛ yɛɛ pɛɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ símisi rɛ: Uléécɑɑ yɛ́ ɑntepu unyinɛ nɔ́ pɑ́mɛ yɑrɛ nɛ̃́ un nɔ́nnɛ́puri ukɔ́.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Kɛ Isirɑyɛɛli pikɔ́ ɑpí pɛɛ kucɛsi kóimɑ-i n cɑ́pinɛ, uyɛɛ pɛɛ pirɔ́sɑ́ɑyɑhɑ nɛ Uléécɑɑtumɛ yɛɛ Sinɑyi riyɔpɛ kɛcɑ́ɑ́–pɔ u n símɑɑri kɛcɔpɛ we. Uléécɑɑ nsímɛ́ mɛɛ yɛ nfɑ́ɑ n hɛ kuú pɛɛ yɔ́su un tɔ́ pɑ́lɛ̃.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Amɑ́ pirɔ́sɑ́ɑyɑhɑ ɑ́pi pɛɛ́ lɑ pikɛ́ u pɑkɑrɛ, ɑpi uipuri yulu ɑpí n kɑ́ípi pikɛ́ Esipiti pɛlɛ.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Api pɛɛ Arɔɔ mɑɑ rɛ: A piléécɑɑ rɔ́ mɔ̃́ pɛɛ yɛ́ kɛrɔ́yu-i n sɔ́nɛ, li we rɛ ɑ́ri nyu lɛlɛɛ Moisi uyɛɛ nní Esipiti kɛtẽ-pɔ rɔ́ n lésɛmɛ n wɑ.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Api kɛyɑ́ɑ kɛ̃ tinɑ́ɑpipi mɔm, ɑpi ri nyɔ́ɔnsɛ, ɑpi piɑnipɛ limɔmɛ-mɔmɛ lɛ̃ ɑnyɑ̃́ wɑi, piɑkiŋ ɑɑ niŋɛsi.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Amɑ́ Uléécɑɑ uu kɛpirɛ pi tɔ uu pi yɑ́ ɑpi ituŋɛ nɛ iwɑ́rɛ nɛ ɑwɑ́rɛpi n yɑ́ɑ́si yɑrɛ kɑi ɑntepuyɛ ɑtɛlɛ́-i n wɔ́lɑɑlɛ̃. Li kei wɔlɑɑlɛ̃ tɛ:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 — ausente —
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Pirɔ́sɑ́ɑyɑhɑ yɛ pɛɛ kucɛsi kóimɑ-i kucɑ́ŋíí mɑ́lɛ kpɛɛ n nyísɛlɛ̃ tɛ Uléécɑɑ yɛ tɔ́ nɛ uyɛ̃ kɛcɔpɛ rinɔ́ɔ yekeilɛ. Ku pɛɛ́ welɛ yɑrɛ kpɛ̃ kɛ Uléécɑɑ uú pɛɛ Moisi n símisi rɛ ukɛ́ wɑ. U pɛɛ Moisi mɑɑ rɛ ukɛ́ kpɛ̃ kuú pɛɛ n yɛ̃́ kucɔ wɑ.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Pirɔ́sɑ́ɑyɑhɑ yɛ kucɑ́ŋíí kpɛ̃ nɛ pipipirɛ̃ tíyɛlɛ. Pɛɛ́ uyɛ-i kɛ Yosuwee uú pɛɛ pi n kpɑ́úlɛ̃ kɑpí pɛɛ́ nɛ ku ripɛ́nɛ ɑpí nɛ kɛtẽ kɛɛ pikɛyu-mɛmpɔ ń we tɛ́ŋ́. Kɛtẽ kɛ̃ pikɔ́ kɛ Uléécɑɑ uú pɛɛ lɑ́kɑsɛ. Kucɑ́ŋíí kpɛ̃ ɑku lɛ̃ Kɑnɑɑ-i n we ɑí nɛ Tɑfiti kumúŋɛ́ tulu.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Uléécɑɑ yɛ pɛɛ́ nɛ Tɑfiti kɛfɑ fénnɛlɛ. Tɑfiti uu pɛɛ u pisɛ rɛ ukɛ́ ncée u hɛ ukɛ́ kɛ́yɔ mɔ̃ kɛkɛ́ wɑ kei kɛ Yɑkupu Uleecɑɑ uu ń we.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Amɑ́ Sɑlomɔɔ yɛɛ kɑ uu kɛ́yɔ u mɔm.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Ḿpɑ́ nɛ lɛ̃, Uléécɑɑ yɛɛ ḿpɑ́ yo kɛcɑ́ɑ́ ń tṹ, úu síyɔ kɛ pisoi ɑpi m mɔ̃́ kɛ́mɛɛ sói. Yɑrɛ kɛ ɑntepu Esɑyi uu ḿ mɑɑ rɛ:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 — ausente —
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 — ausente —
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 — ausente —
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Kɛ pɛpɛɛ pɛɛ kɛtúhɑɑnɛ-i ń we ɑpi lɛ̃ n kṍ, ɑi kuwɔ́i pi fukɔɔmɛ ɑpi pɛɛ Etiyɛɛni nsímɛ́ mmɛ̃ nɛ ɑnĩ́ n tɑkɑi.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Amɑ́ Etiyɛɛni pɔ́ɔ pɛɛ kɛléécɑɑ inípɛɛ n tɑpɑɑlɛ̃, Nfɑ́ɑsɔnɛ nn u yipɑɑlɛ̃ un nɛ Uléécɑɑ mɛyɔɔpi nɛ Yeesu yɛɛ Uléécɑɑ kulukɛ-lukɛ-mɛ̃ kɛ́yukɔɔ́tonɛ-i n nyɛnu nyɑ́nɛi.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Kei kuu pɛɛ rɛ: Nɛ kɛyómɛcɑɑ nyɑ́nilɛ kɛn wúkulɛlɛ̃, Usoi Kɛpipi kɛn Uléécɑɑ kulukɛ-lukɛ-mɛ̃ kɛ́yukɔɔ́tonɛ-i nyɛnu.
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Kuu lɛ̃ ḿ mɑ, ɑpi kɛpupɛilɑ píimɑ kɛnyinɛ té ɑpi ɑtu tɑ́pisi ɑpi pinnɛ́í kɛsẽ́ pehépɔ ɑpi u fílí,
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 ɑpi u lɑkɑsɛ ɑpí nɛ kuyu iyɑɑ leepɔ ɑpi ɑpɑrɛ u tɑpisi ɑpi kópu. Pɛpɛɛ kei ń we ɑpi pisitukɑnkɑ cícɑɑ́ mɑ́hɑni ɑpi uŋmɑ́nɛ unyinɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Sɔɔli pɑ uu si m mɛ̃́.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Pi Etiyɛɛni ɑpɑrɛ tɑpisilɛ un we un kɔ nɛ kɛyómɛ yɑ́ɑ́si. Uu rɛ: Upíimɑ Yeesu, ɑ nnɛ́fɑ́ɑ yɔsí,
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 uu pɛɛ ɑnui kɛcɑ́ɑ́ wúlɑ uu mɛsɔ́ri pupɛi rɛ: Upíimɑ, kɑpɛ ɑkópɛ nnyɛ́ piriyu kɛcɑ́ɑ́ wɑ. Kuu lɛ̃ pimɑ́ɑ ḿ mɑsí, uu pɛɛ kpi.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.