Apocalipse 16
Sola NT (SOY_SIM) vs NVT
1 Am pɛɛ mɛtẽ cɑ́cɑ́ mɛnyinɛ kom mɛn kɛnyɔ́ɔnsɛ-i léeri mɛn piléécɑɑtumɛ pisɛɛi pɛ̃ tee rɛ: Ani n ŋme ɑni hɑ Uléécɑɑ kuwɔi píimɑ siporipi sisɛɛi sɛ̃ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ kɔɔnu.
1 Então ouvi uma poderosa voz que vinha do templo dizer aos sete anjos: “Vão e derramem sobre a terra as sete taças da fúria de Deus”.
2 Ufoí uu tɔ́mpɔ uú hɑ ukɛporipi kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ kɔɔni. Kúcɑpɑɑ́ kópɛ nɛ kupɔlɛ-pɔlɛ kunyinɛ ɑku pisoi pɛɛ inɑ́mɛ nwɔi pikɛcɑ́ɑ́ ḿ mɑ́ pin kɔ ikɛyu kɑpi ń sɛrí yɑ́ɑ́si wɑi.
2 O primeiro anjo saiu do templo e derramou sua taça sobre a terra, e se abriram feridas horríveis e malignas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam sua estátua.
3 Ulírũ uú hɑ ukɛporipi mínimɑɑ kɛ́mɛɛ kɔɔni, ɑmɛ pɑnsɛ yɑrɛ ukpɔkpɔ mɛnyɛ, lifɑ́ɑkɔ́ nnɛ́í lɛɛ mínimɑɑ kɛ́mɛɛ ń we ɑi kpíni.
3 O segundo anjo derramou sua taça sobre o mar, que se transformou em sangue como de um cadáver, e morreram todas as criaturas do mar.
4 Utɑ́ɑ́nũ uú hɑ ukɛporipi ikói kɛ́mɛɛ nɛ ínihɔi kɛ́mɛɛ kɔikɛɛ. Linnɛ́í ɑi pɑnsɛ mɛ́nyɛ.
4 O terceiro anjo derramou sua taça sobre os rios e as fontes, que se transformaram em sangue.
5 Kei kɑm pɛɛ kṍ uléécɑɑtumɛ yɛɛ míni kɛcɑ́ɑ́ ńnɑŋɛ m mɑ́ un tee rɛ: Pɔ ɑsei tikilɛnlɛ, pɔ́ɔ nní ń we, pɔn kɔ pɛɛ mɛkɛɛ-mɛ we, pɔ́ɔ nní n cɑ́kɑ́-cɑ́kɑ́lɛ̃, kɑɑ nní n túhɑɑnɛ nnyɑ, pɔ ɑsei ute lɛ.
5 E ouvi o anjo que tinha autoridade sobre a água dizer: “Tu és justo, ó Santo, que és e que eras, pois enviaste estes julgamentos.
6 Kɑpi pipɔ́kɔ́ nɛ ɑntepuyɛ mɛnyɛ n kɔikɛɛ nnyɑ kɛ pɔ́ɔ kɔ mɛ́nyɛ pi pɑ rɛ pikɛ́ n ntí. Lɛ̃ kɑí nɛ sɑ́ rɛ pikɛ́ pi wɑ!
6 Porque eles derramaram o sangue de teu povo santo e de teus profetas, tu lhes deste sangue para beber; é sua justa retribuição”.
7 Am pɛɛ kóm lin kɛnyɔ́ɔnsɛ-i tee rɛ: Pɔ̃́ Upíimɑ, Uléécɑɑ ńnɑŋɛ nnɛ́í ute, pipɔ́túhɑɑnɛ yɛ nyɑmlɛ pin kɔ ɑsei tikilɛ̃!
7 E ouvi uma voz que vinha do altar dizer: “Sim, Senhor Deus, o Todo-poderoso, teus julgamentos são verdadeiros e justos”.
8 Uléécɑɑtumɛ nɑ̃́ii uu ukɛporipi ituŋɛ kɛcɑ́ɑ́ kɔɔni, ɑi ncée i hɛ rɛ ikɛ́ nnɑ wɑ ikɛ́ nɛ pisoi torɛ.
8 O quarto anjo derramou sua taça sobre o sol, que com seu fogo fez queimar as pessoas.
9 Kutói píimɑ kunyinɛ ɑku pisoi torɛ ɑpi Uléécɑɑ yɛɛ ɑ́sɑ́lɑ́ú nyɛ̃ kɛcɑ́ɑ́ ńnɑŋɛ m mɑ́ lɑ́mɑɑnkɛɛ, ɑmɑ́ ɑpi yúlu rɛ ɑ́pi yɛ́ ŋmurɛi pikɛ́ mɛfinɛ consɛ pikɛ́ ríyu u wɑisɛ.
9 Todos foram queimados pelo intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tinha controle sobre essas pragas. E não se arrependeram nem deram glória a Deus.
10 Unúpũ uu ukɛporipi inɑ́mɛ iyɛ̃ tiyɔɔpitũ kɛcɑ́ɑ́ kɔɔni, ukɛyɔɔpitẽ ɑkɛ kuŋmɑhɑ cɔni. Pisoi ɑpi pɛɛ ntóósi nɛ ɑnĩ́ n tɑkɑi.
10 O quinto anjo derramou sua taça sobre o trono da besta, e seu reino foi lançado na escuridão. Angustiados, seus súditos rangiam os dentes
11 Api pɛɛ íwɛ kɑpi n le nɛ ɑ́cɑpɑɑ́ kɑpi n yɛ̃́ nnyɑ Uléécɑɑ yɛɛ kɛyómɛcɑɑ-pɔ ń we n lɑ́mɑɑnkɛɛ, ɑmɑ́ ɑ́pi pimɛwɑi kópɛ riyɑ́.
11 e, por causa de suas dores e feridas, blasfemavam contra o Deus do céu. E não se arrependeram de seus atos perversos.
12 Ukpúúlũ uu ukɛporipi nkói mɑɑ kɑpi yɛ n sée rɛ Efirɑɑti kɛ́mɛɛ kɔɔni. Mmɛni ɑmɛ hɔ́su likɛ́ nɛ kɛtuŋɛleemɛ-mɛ̃ piyɔɔpi pɛɛ n wemɛ ncée n tɑ́pilɛ nnyɑ.
12 O sexto anjo derramou sua taça sobre o grande rio Eufrates, e ele secou, abrindo caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Am pɛɛ kúconcó nnɔɔ-i nɛ inɑ́mɛ nnɔɔ-i nɛ ɑntepu nɔɔmɛ nnɔɔ-i yɛ́nu, ɑníri kpɛrinkpɛkɔɔ́ ɑtɑɑni ɑnyinɛ nyɛɛ ń we yɑrɛ ɑsɑhɑ̃ ɑn léenti.
13 Então vi saltarem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos impuros semelhantes a sapos.
14 Aníri ɑnyinɛ nyɛɛ mɛwɑi píimɑ n wɑpisi yɛ nyɛ kɛ Setɑni uu tumpɔ. Kɛtẽ nnɛ́í kɛcɑ́ɑ́ piyɔɔpi kɛ́mɛɛ kɑɑ sɔ́nɛsi rɛ ɑkɛ́ pi cɑ́pinɛ pikɛ́ hɑ nɛ Uléécɑɑ, ńnɑŋɛ nnɛ́í ute kɛyɑɑ mɑɑ kɛtúŋɛ́ ɑtɔpi wɑ.
14 São espíritos demoníacos que realizam sinais e vão aos governantes da terra a fim de reuni-los para a batalha contra o Senhor, no grande dia de Deus, o Todo-poderoso.
15 Ani yɛ̃ tɛ nɛ̃́ Upíimɑ nɛ sɔ́nɛpɔlɛ yɑrɛ uyɑɑ. Uyɛɛ n tṹ un nyɑ́ni un umɛlɑpɛ ukɛcɑ́ɑ́ wɑilɛ̃ tɛ úu kɑpɛ mɛŋmɑnɛ sɔ́nɛ pikɛ́ uisɛi yɛ̃ yɛ únɑrɛkomɛ lɛ!
15 “Eu virei inesperadamente, como ladrão! Feliz é aquele que me espera alerta e mantém puras suas vestes, para que não precise andar nu e envergonhado.”
16 Aníri nyɛ̃ ɑɑ piyɔ́ɔpi pɛ̃ cɑ́pinɛ kɛlõ kɛ̃ kɑpi yɛ Mɛ́-epiree kɛ́mɛɛ n sée rɛ Hɑrimɑketɔɔ kɛ́mɛɛ.
16 E os espíritos reuniram todos os governantes e seus exércitos no lugar que, em hebraico, se chama Armagedom .
17 Usɛ́ɛ́i-sɛ́ɛ́i uu ukɛporipi kɛléécɑɑ yɑ́ɑ́. Mɛtẽ cɑ́cɑ́ mɛnyinɛ ɑmɛ kɛnyɔ́ɔnsɛ-i riyɔ́ɔpitũ kɛ́mɛɛ léeri, mɛn tee rɛ: Li piwɑi mɑsilɛ!
17 O sétimo anjo derramou sua taça no ar, e do trono do templo veio um forte grito: “Está terminado!”.
18 Ikónɛ ii yékurɛntɛ, mɛtẽ mɛnyinɛ ɑmɛ léenti nɛ pikónɛsɛnkɛɛ. Kɛtẽ ɑkɛ yéŋesi. Hɑ́i kɛ pisoi ɑpí nɛ kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ ń wemɛ, kɛtẽ ɑ́kɛ píkɑi limɛcɔ mɛyɑ̃́ yeŋɑɑlɛ̃.
18 Então houve relâmpagos, estrondos e trovões, e um forte terremoto, o mais violento desde a criação da humanidade.
19 Ai kuyu mɑɑ hɔɔnɛnɛ mɛtɑɑni, kɛtẽ kɛcɑ́ɑ́ ɑyu nnɛ́í pɔ́ɔ lólɛsi, Uléécɑɑ uu pɛɛ kuyu mɑɑ Pɑpilɔɔni kɛcɑ́ɑ́ léisɛ uu ukuwɔi píimɑ pitɑ kɛporipi ku pɑ.
19 A grande cidade, Babilônia, se dividiu em três partes, e as cidades de muitas nações tombaram. Deus se lembrou de todos os pecados da Babilônia e a fez beber do cálice cheio do vinho de sua furiosa ira.
20 Míni kɛpɑ́ɑ́pɑ́ɑ́ sitẽ nnɛ́í ɑsi wúrunkɛɛ, ɑ́pi ɑyɔ́pɛ pɔ̃́ piyɛ́nɛ rikpɑ́.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes foram arrasados.
21 Akónɛpɑrɛpi konɛ-konɛ ɑɑ kɛyómɛcɑɑ-pɔ leeri ɑɑ pisoi kɛcɑ́ɑ́ lólɑɑri, ɑn mulú yɑrɛ ɑpɑrɛcɑŋɑɑ. Pisoi ɑpi pɛɛ ɑ́sɑ́lɑ́ú kɛ ɑkónɛpɑrɛpi ɑɑ pi n wɑi nnyɑ Uléécɑɑ lɑ́mɑɑnkɛɛ kɛ ntóósi nn mɛyíkíyiki ń tɔsí nnyɑ.
21 Houve uma forte tempestade de granizo, com pedras que pesavam até 35 quilos caindo do céu sobre as pessoas. E elas blasfemaram contra Deus por causa da terrível praga de granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.