Mateus 13
Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs VC
1 Aya hamenalo ya Yesukafo numunauti lumuto no anawa sesepalo uto amedoto neto,
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 wenina naba abi loti nedoka nuba abo yagunu sipiku yoto amedoto neto wenina nuba abo muki ya no sesepalo sinoiti minae.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 No sesepalo sinoi minato, idafa-adafa muki wase ito ha lobito ya feto libo, Moda we makafo yufa idafa itili anowe, loto migu wiye.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Migu uto itili aito yufa idafa ma hanudo limo ibo ya nama yasi loti no hulae.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Ido yufa idafa ma hefana feumau neto mika hefola ma mulalo nedo limo ibo ya mika hefola neboma nenako, henemane oto fou lifa,
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 fo lido megunito lufawa mináminako, opaitaito fuliye.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Ido yufa idafa ma hasuwala aibo idafa yoigu limo ito ya hasuwala aibo idafa yakafo yoto li itoto hofo fuliye.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Ido yufa idafa ma mika dowa negu limo ibo ya fokito yoto ilawa iye. Ma yakafo ilawa abi loto wani hadeti (100) yaidana oto iye. Ido ma yakafo ilawa hefolama nabaidana sikisiti (60) yaidana oto iye. Ido ma yakafo ilawa hefola efoma teti (30) yaidana oto ibo yaidana-yaidana oto imo uwae.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Hemotina hatina nebo wenina ya hawa ya holifefe loti holilo, loto lobiye.
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Ena ege-ege moniyabo we emo nedo loti ya feto labo, Nedafaito wase ito ha lobi-lobi o minane? loti loga o edato
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 emokafo lobibo, Okulumau nebo we wehudite weninala hiyaba o ledaibo monala ha faluku oto nebo ya hemotina li oloto pi bitaima ne. Ido wenina malekama li oloto pi biyámiye.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Ido we ma idafa wa naibo ya magi onu ito muwageto wa naibo idafala abi lanaibo ne. Feito nefa, ido we makafo idafa wa námanaibo ya idafa wa naibo idafala hefola efoma minanaibo ya emodokati liwila oto linaibo ne.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Holi minafe? Nomudina yakafo wa-wa o minafa, ido idafa wafefe loti wagámae. Hatina yakafo ya ha holi-holi o minafa, ido holifefe loti holiyámae. Feti minanako, yagunu ha wase ito nebo ha ya lobiyowe.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Aya weninawa yagunu Gotikafo hala ya polofeti Aisaiya welalo molaito feto loto libo,
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 loto ha mono lufuwau (Ais 6:9-10) nebo ha yama moda onesa me ya minabo wenina yalo iye. Yagunu wase ito ha lobimo uwowe.
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Hemotina nege molabo we nomudinakafo wafefe loti wati ido hatinakafo holifefe loti minanako, holi dowa loti minomo uwae.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Ha ona hula lobiyowe. Polofeti muki yagi ido Goti weninala monatina fefe labo weninagi yasi idafa obo hemotina wa edabo ya wanune, loti holiyafa, ido wa edámabo ne. Ido idafa api itibiyobo hemotina holiyabo ya holinune, loti holiyafa, ido holiyámabo ne. Yagunu wase ito ha lobi minowe, loto lobiye.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Yufa idafa itili aibo we wase ibo ha monala ya heimotina holiti fokiti holifefe lalo.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 We makafo wehudite weninala hiyaba o ledaibo hala ukuwa ya holito holifefe ladámitoma ya nosámibo yawalakafo loto hama ya wewa lula-halau hifibo yama henemane oto li fulitaiye. Yufa idafa ya hanudo limo ibo yamaidana oto ne.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Ido we makafo Goti hala holito ayalo lula-halau holi dowa holibo ya yufa idafa hefana mulalo limo ibo yamaidana oto ne.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Wewa ya lufawala ona li hiki ladámoto, aifa mulalo nebo yakafo ya Goti hala yagunu hena muti hasuwala fi edatoma, holi hikila ya aloko u hopa wiye.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Ido we makafo Goti hala dowa holifa, mikalo idafa-adafa muki yagunu hena holito, henala ido hefana-huwamena yakafo hola ito hala dowama li ito edaito ilawa iyámiye. Wewa ya yufa idafa hasuwala idafa yoigu limo ibo mika yamaidana oto ne.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Ido we makafo Goti hala dowa holito, mona holifefe loto holibo we ya yufa idafa mika dowa negu limo ibo mika yamaidana oto ne. Ido wewa hulawa wani hadetife (100), ido sikisitife (60) ido tetife (30) ya oloto pibo ne, loto lobiye.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Ido wase ibo ha ma loto lobibo, Okulumau nebo we weninala hiyaba o ledaibo monala ya we ma minawau ya suwa witi yufa dowa hifibo yaidana oto ne.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Wewa yufa dowa hififa, ido oku unaibo hamenalo ya uwolafo yakafo loto hofu yufa lito loto witi hifigu hiyalauma hifito wiye.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Feito ya suwa witi yufa fou loto yoibo hamenalo hofu yagi maina moda oloto pibo ne.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Yagunu ya ononala liyabo we yasi mina yawala nedo uti lomuwabo, Wenabao, migau yufa idafa dowako hifiyanima nefa, hofu ya igauti yoiye? loti loga o edae.
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Loga o edato, ya feto libo, Uwonefo makafo hifito yoiye, loto lobiye. Feto lobito ya onodo we yasi lomuwabo, Lemo uto hofu ya apu oto lifefe lanube? loti loga o edato ya feto loto lobibo,
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 E'e, hofu ya apu one, loti suwa witi yagi apu otanae.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Yagunu suwa witigi ido hofugi maina minoto o molanaiye. Feito hula lageto suwa witi fuko-fuko abo we homu ya hofu fukoti li nuba oti nalagunu wase iti fulo soku itoti hinae. Ido suwa witi ya li nuba oti liti numunaneu ya molalo, loto lobinogolowe, loto onodo we lobibo ne, loto lobiye.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Ido wase ito ha ma lobibo, Okulumau nebo we wehudite weninala hiyaba o ledaibo monala ya holipa ilawa ya we ma lito minau hifibo yaidana oto ne.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Holipa ilawa hefola sogeya yaidana oto nebo yakafo fou loto yoto-yoto holipa yá naba yoiye. Ido idafa-adafa muki migu hifiyabo li fulo betito nebo yagunu nama okulumalo moniyabo yasi loti akawalo yalo numuna hu unae, loto lobiye.
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Ido wase ito ha ma lobibo, Okulumau nebo we wehudite weninala hiyaba o ledaibo monala ya feito yaidana oto ne. Wena ma beleti hofo hinogolowe, loto beleti li fudibo idafa huliya yisi lito, palawa naba yagi li buli-naboli oto moloto hiyaba aito, ena yisikafo upatoto ito beleti muki li fudibo ne, loto lobiye.
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Hawa ya Yesukafo nuba abo wenina lobibo, ya fefe loto lo oloto pito lobiyámoto, wase ibo hako lobiye.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Feito homu aidena polofeti makafo feto libo,loto ha mono lufuwau (Sng 78:2) nebo ha feito ibo ne, loto lobiye.
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Yesu ya mau minabo wenina fulo beti itoto numugu yoito ege-ege moniyabo we emo nedo loti ya feto labo, Hemo hofu migu yoibo wase ito ha lanibo ya mona lageto holinune, lomuwae.
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Ido emokafo liwila oto feto lobibo, Wewa yufa idafa dowa hifibo we ya nemo We Hula ya minowe.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Ido mi hifibo ne, lobo ya mikau muki ya ne. Ido yufa idafa dowa ya Goti hilalau minabo wenina ya minae. Ido hofu yufa nosámibo we yawala weninala ya minae.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Ido uwolafo hifibo we ne, lobo ya nosámibo we yawala Satani ya ne. Ido suwa witi fukanabo hamenae, lobo ya mika okuluma hulanaibo hamena ya ne. Ido fuko-fuko abo weninae, lobo ya okulumau enisole ya minae.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Ido hofu fukoti wase iti soku hi hulabo ya ayaidana oto mika okuluma hulanaibo hamenalo yalo
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 nemo We Hula ya enisolene idipi moloto, nemo hilaneu yauti wenina muki weninatina li hopaitabo wenina, ido mona nosámibo molabo wenina, muki ya li nuba o betiti
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 fiyámanaibo soku ya fulo betinae. Yau fulo betiyato lumunabo ebau ya hufo naba-naba oti wetina hofala guti minanigilae.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Hamena yalo monatina fefe libo wenina yasi fo hiyala fulaibo yaidana oti Metinafo hilalau lamena anabo ne. Hatina nebo wenina yasi hawa ya holifefe loti holilo, loto lobiye.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Okulumau nebo we wehudite weninala hiyaba o ledaibo monala ya we makafo idafa dowa idafa meinala hefola minámibo yama eito we migu haleku faluku molaibo ya li oloto pito watoto guninaibo yaidana oto ne. Idafawa waibo yagunu lula-hala holi dowa loto uto eimola huwamenala muki hefanalo fulo hulo itoto liwila oto uto idafa dowa idafa hale libo mikama ya meina fiye, loto lobiye.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Okulumau nebo we wehudite weninala hiyaba o ledaibo monala ya feito yaidana oto ne. We makafo hefanalo fulo hulanowe, loto ekeni idafa omonala neboma ya wita omo wiye.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Wita-wita oto ekeni idafa omonala nebo yama muki li yoima o betiboma ya li oloto pito, huwamena idafala muki wenina bito hefana muwato uto ekeni idafawa omonala neboma ya meina fiye.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Ido okulumau nebo we wehudite weninala hiyaba o ledaibo monala ya laefa li-li abo owo noku fulato lumuto laefa hola eito-eito nebo libo yaidana oto ne.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Owoma faitito ika oti limo sesepaloma oti, amedoti laefa ya hona moloti, nanabo idafa dowa ya owoku moloti, ido námanabo idafa ya fulitabo ne.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Ido mika okuluma hulanaibo hamenalo yaidana idafa fedageto ya enisole yasi loti wenina monatina fefe libo molabo wenina minagu yauti ma monatina nosámibo molabo ya hona moloti,
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 so fiyámanaibo soku yau fulo betiyato, lumuti yalo hufo naba-naba oti wetina hofala guti minanigilae.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Idafawa muki yagunu lobiyobo ya moda holiti holifefe loti holiyafe? loto loga o betito, feto lomuwabo, O, moda holito holifefe loto holiyone, lomuwato,
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 emokafo libo, Goti lo molaibo hala holifefe loti holiyabo we yasi okulumau Menefo weninala hiyaba o ledaibo ha api itibiyobo ya holi hikitoti meyalo molanabo, ya we ma api lilibiyabo ha lila ido ha hofawa yauti idafa dowa libo yaidana oto ne, loto lobiye.
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Yesukafo wase ito ha mona-mona muki ya loto lo hulo itoto ebawa ya fulitoto
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 eimola numunala ebalalo loto mono numunatinau yoto ha mono api itibito, holiyabo ya elegiti feto labo, Aiyo, ha mananau nebo yagi ido Goti aubala lilibibo idafawa li oloto pi lumibo auba yagi igaukati liye?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Wewa yo-hola ya numuna hu-hu aibo we hipalama yae. Ido olafo Malia ido unalafo-mota Yemusikele Yosefekele Saimonikele ido Yudasikele yama yae.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ido emonala-mota muki ya lemogi maina minonima yae. Ena wewa me ya idafa-adafawa muki ya igaukati liye? loti
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 emo yagunu lutina-hatinau eleka fi umae. Feto feyato Yesukafo feto libo, Polofeti ma eimola numunala meyalo ido eimola numunalalo yako weninala huliya li faka ladámanigilabo ne, loto lobiye.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Ido aya ebalo wenina muki holi hikitina mináminako, idafa hofawa Goti aubala idipibo idafa muki ya idipiyámiye.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.