João 4

Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ena Falisi wenina yasi Yesugunu feto loti holiyabo, Yonikafo ege molabo wenina naba li nuba oto noku i betito, ido Yesukafo Yoni li fulo edoto wenina naba-naba li nuba o betito noku i betibo yagunu holiyafa,
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Yesukafo eimola ya wenina ma noku i betiyámiye. Ege-ege moniyabo we yako noku i beti-beti ae.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Ido Wenabakafo hawa feto labo ya holito, Yudia mika fulitoto Galili mikalo liwila oto unowe, loto
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 unaibo hanu ya Samalia mikalo ya lekoto wiye.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Feito Samalia mikalo ya lekoto uto uto numuna ma huliya Sikali yalo ya u fediye. Numunawa ya Yekopukafo hipala Yosefe mika li muibo ya li alili moloto,
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 ayalo ya Yekopu no hale li molaido ya folilo Yesu u ayalo fedoto, awisa loto hale wela anawalo ya amedoto mino holiye.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Neto, ege-ege moniyabo we wetina-idafa meina finune, loti numudoka ya yowato, Yesu eimolako neto, Samalia wena ma no finowe, loto lo fedito Yesukafo feto loto lomuibo, Hemo no ma nomageto nanowe, loto lomuiye.
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Feto lomuifa, Yuda wenina ido Samalia wenina yagi wetina-idafa moi mamakeke loti moi iyaboma nenako, loto wenawa yakafo feto loto lomuibo, Hemo Yuda we makafo Samalia wena nemodoka neidafaito nogunu ya lane? liye.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Lito, Yesukafo ha liwila oto lomuibo, Hemo Goti aifa li dowa lo ledaibo monala yagi, ido nemo no ma nomageto nanowe, loto lohomobo we monane yagi ya holifefe lanibo neko, ena ma nomo, loto laniko ya no atala yaidana oto homadi ne, lomuiye.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Lomuito, wenawa yakafo feto loto lomuibo, We hofawe, no hale fana nenako, hemo no finanibo idafaka yagi mináminako, no ma finanibo atalawa igalekati oloto pinaibogunu lane?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Awatefo-holofate Yekopukafo no hale ya libo me ya ya ne. Ido emo hipala-mota yagi, sipisipila, bulumakaula yagi muki no ayau yatiko noti minama ne. Hemo ya Yekopu li fulo edoto noma li oloto pinogolo labe? lito
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 ya Yesukafo ha liwila oto feto lomuibo, No meuti nanabo wenina yasi hofa nogunu holinigilae.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ido nemo none biyoto nanabo wenina ya nogunu hofa holiyámoti aifa minomo yoti minanigilae. Nowa ya bito muludinau ya no atalawa yaidana oto li oloto pi betiyoto, nomudina hofawa minowa-minowa oti minomo yonigilae, loto liye.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Feto lito, wenawa yakafo feto loto lomuibo, We hofawe, hemo nowa ya nomageto noto nogunu aliga holiyámoto, melo ya loto no fi-fi o minobo ya fulitanowe, loto ya liye.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Feto lito ya Yesukafo lomuibo, Uto wagafo sula fito ilimito ano, lito,
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 wenawa yakafo ha liwila oto libo, Nemo wanefo ma minámiye, lito, Yesukafo lomuibo, Hemo wanefo minámiye, lanibo ya ona fefe loto lane.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Ido wagafo faifu (5) mofu moloto fulitoto anima ne. Ido onesa yagi welo kelo minanibo yo-holae hemo wanefo ya minámiye, loto lanibo ya ha ona oloto lane, lomuiye.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Lomuito, wenawa yakafo feto loto lomuibo, We hofawe, hemo polofeti minanibo ya onesa ya holiyowe.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Yagunu ya lageto holinowe. Lemo Samalia wenina awatefo-mota yasi obula melo ya Goti weudina-lutina-hatina mumo yowabo ne. Ido hemotina Yuda wenina yasi wenina muki Yelusalemuka ya Goti weudina-lutina-hatina muilo, loti lobi-lobi ama ne, lomuiye.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Lomuito, Yesukafo feto loto lomuibo, Wenao, nemo ha lohomowe. Holi hikito mino. Hamena ma alili anogolaibo, ya ageto ya hemotina Menefo weudina-lutina-hatina munabo ya obula melo ma ámanigilae. Ido Yelusalemuka yagi aguwámanigilae.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Hemotina ya holifefe ladámoti weudina-lutina-hatina mu-mu ae. Li nomudina waibo mona ya Yuda weninalokati nenako, lemo ya holifefe loto weude-lute-hate mu-mu o minone.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Ido hamena ma anaibo ya moda fedotaiye. Yalo ya weudina-lutina-hatina muwabo wenina hula ya Weuna lulau mino edoti, eimola monala ona hulalo meyalo moloti ya Menefo weudina-lutina-hatina munigilae. Feti numunae, loto Menefokafo wenina yaidana o minabo ya moni wita aibo ne.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Goti ya Weuna neboma nenako, yagunu weudina-lutina-hatina munabo wenina ya Weuna lulau mino edoti, eimola monala ona hulalo meyalo moloti weudina-lutina-hatina ya munae, loto lomuiye.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Lomuito, wenawa yakafo feto lomuibo, Mesaiya, huliya ma Kilisto ya Gotikafo ilifi molaibo we oloto pinaiye, loti labo ya nemo holi minowe. Emokafo oloto pito idafa-adafa muki ya lo oloto pi ledanogolaiye, lito
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Yesukafo lomuibo, Hemo lanibo ya nemo ya minowe, loto lomuiye.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Feto lo neto, ege-ege moniyabo we ya liwila oti lo fedoti wenagi ha loyolalo-melo aibo yagunu hatina abi kiti, Nena ha lomuwane? Neidafaito loyolalo-melo o minaiye? loto lomunune, loti holiyafa, hena aito fulitae.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Ena wenawa yakafo no nomula fulitoto numudoka ya liwila oto uto wenina feto loto lobibo,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 Hemotina loti we ma yakafo idafa oto moloto obo muki lo oloto pito lonumibo ya wa edalo. Ya we ya Gotikafo ilifi molaibo we Kilisto ya nefemo? lito,
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 holiti numuna meyaloti lumuti ya Yesu nedo uwokelo, loti uwae.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Uwato, Yesu ege-ege moniyabo we ya emo nedo minoti, ha auba iti lomuwabo, Api lilibiyanibo we, weka-idafa no, loti lomuwato,
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 emokafo lobibo, Hoba-idafa eitoma li minofa, ya hemotina ma holámae, lito,
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 ege-ege moniyabo we ya loyolalo-melo oti labo, Wenina makafo hoba-hobina ito loto limo muifemo? loti lae.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Feto lato, ya Yesukafo lobibo, Nilifi molaibo we hala dowa kibo mona ya meyalo moloto ononala li hulanobo ya nemo wene-idafa ya ne.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Heimotina feto loti lo-lo abo, Igana fo (4) ya hulageto ya hobina hula lotainako, lolobe nanune, loti lafa, neimo lobiyowe. Hemotina wa faka loti wati onona hila walo. Hobina hula libo hamena onesa feto-namato ya moda fedotaito,
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 liti li nuba-nuba abo wenina yasi meinawa li minae. Ya meinawa hula yakafo wenina muki nomudina hofawa minomo yonae. Yagunu idafa li hifiyabo wenina yasi hulawa li nuba abo wenina yasi maina ake inigilae.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Yagunu ha me ya ya feto labo, Ma yasi idafa li hifi-hifi ato, ido ma yasi hulawa li nuba o-o ae, loti lo-lo abo ha ya ona ne.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Hemotina idafa li hifiyámaguti hula li nuba anae, loto ya nemokafo idipi molowe. Onodo we masi onona liyato, hula moda lotaibo ne. Hemotina ya hulawa maina li nuba omo uwae, loto lobiye.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Ena Samalia wenawa yakafo numunaloti weninala feto loto lobibo, Idafa oto moloto oboma muki ya lo oloto numiye, loto lobibo ha yagunu ya weninala muki yasi Yesu holi hikito muwabo,
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 yagunu Yesu nedo u fedoti lemogi minanune, loti Yesu wako lo edabo ya Yesukafo holi bito, loto fo hamena loiti eimotina numunatinalo ya ne.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Minoto ha mono lobito, wenina muki holiti holi hikito muwabo,
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 yagunu wenawa ya feto loti lomuwabo, Homu ya hemo hakalo loto holi hikitonibo nefa, onesa ya leimote ha libo welaloti ha holito ya holi hikitone. Wewa ya ona mikau-mikau wenina li nomude wanaibo we ne, loti lae.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Ena Yesu ya homu lo oloto moloto feto libo, Polofeti ma eimola numuna ebalalo minanaibo ya huliya li faka ladámanigilae, loto linako, Samalia weninagi fo hamena loitiko minoto Galili mikalo wiye.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 — ausente —
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Uto Galili mikalo ya u fedito, homu ya Galili wenina muki ya Yelusalemu uti Gotikafo Uta O Betibo foliku ya minagu ya Yesu onona lito wabo yagunu emogi houna iyae.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Ido Galili mikalo Kana numudo ya homu ha lito no yakafo no wainika wido yalo ya hofa liwila oto loto ne. Ido Kapeneyamu numudo hiyaba we wenaba ma nebo ya hipala idafa naba hilibo,
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 yagunu Yesu ya Yudia mikaloti liwila oto Galili mikalo hofa lo fediye, lato ya hiyaba we wenabawa ya holito, Kana numudo Yesu nedo yoto, hipala fulinaibo hamenala selo molainako, yagunu Yesu ya lumuto, hipane li faka lo edanane, loto wako lo edaiye.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Feto lo edaito, Yesukafo feto loto lomuibo, Hemotina ya idafa hofawa aubane itibiyobo idafa ya nomudina wagámanabo ya holi hikito nomámanigilae, loto liye.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Feto lito, hiyaba wekafo feto loto lomuibo, Wenabao, hipane moda fulitanaiye, loto henemane oto anabe? lito
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Yesukafo feto loto lomuibo, Hipaka moda nomuna hofawa ne. Aifa uwo, lito ya hiyaba wekafo Yesu ha lomuibo ya holi hikitoto liwila oto wiye.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ena liwila oto uto hanudo monimo lumido ya ononala liyabo we loti hatula oti ya, Hipaka moda nomuna hofawa ne, lomuwae.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Feto lomuwato, ya faka libo hamena yagunu loga o betito, emotinasi feto loti lomuwabo, Ena emo ya aso fo lusato nebo hamenalo ya ula sopaso ibo ya fulo edaiye, loti lae.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Ido hiyaba we yakafo monawa feto loto holibo, Hamena yalo ya Yesukafo, Hipaka moda nomuna hofawa ne, loto lonumibo ne, loto holito, uto emo yagi ido numunalo maina minabo weninala muki yagi holi hikitae.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Yesukafo feito idafawa hofawa ya fetoto Yudia mikaloti Galili mikalo liwila oto uto nedo ya idafa hofawa aubala itibibo ya hamena loiti li oloto pi biye.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.