Atos 27

Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ena Itali mikalo idipi mologeto unae, loti ha lo fukotiti Pologi ido nala iyabo we malekamagi ya himiwe wenaba ma huliya Yuliusi emo Sisa himiwela nuba minagu nebo we ya analo molae.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Analo molato, sipi ma Adilamitiumu numudoti loto Esia ebau ho no anawalo numuna nedo-nedo minomo unogolowe, loto libo sipiku ya yowato, nemo Lukute yowoito ido Masedonia ebauti we ma Tesalonaika numudoti aibo huliya Alistakusi yagi maina uwone.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Ledawa Saidoni numudo lo fedoto mikalo lomogeto, Yuliusi ya Polo milumala holito li dowa edoto feto lomuibo, Hemo idafa magunu holinanibo ya weninaka minado uwageto humunae, loto lomuito uwone.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Uto eba yaloti fulitoto ho no mulalo sipiku uwogeto, ido asi naba yakafo unogolonibo ebalokati loto sipi ya hofaito hanu eito uto Saipulusi eba selo no anawalo asi naba ámibo ebalo ya monimo uwone.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Monimo uto Silisia eba no anawalo ido Pamufilia eba no anawalo ho no nabalo ya yofototo Maila numudo Lisia ebau ya fedoto yalo sipikuti lomone.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Lomogeto, yalo himiwe wenaba yakafo Alekisadilia numudoti sipi ma nebo Itali mikalo unowe, loto aibo ya wa edoto lilimito uto yau fulo ledaiye.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Fulo ledaito, ebawa fulitoto hamena fana ya asi naba yakafo unogolonibo ebalokati ainako, ho no mulalo sipiku moniyabo we ya hosa naba-naba fiyato, holoto-holotoko uto Nidusi numudo selo ya uwogeto asi yakafo aubafofo loto fu-fu lito, hofa unubo ogofuwámoninako, ya Kiliti eba no anawalo asi naba ámibo ebalo Salimone numudo selo yalo uwone.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Yalo uwogeto, ho no mulalo sipiku moniyabo we ya hosa naba-naba fimo uwato, Kiliti eba no anawalo monimo uto, numuna meya ma huliya Sipi Mino-mino Abo Eba Dowae, loti labo eba Lasea numudo selo ya fedone.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Fedogeto, ya hamena fana ho no mulalo sipiku u minogeto ya Yuda wenina wetina-idafa moi iti námabo foliwa ya moda huloitaito, asi naba yakafo loto ho no hofotoko minanaibo hamenalo ainako, Polokafo feto loto fuka ha lolumibo,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Wemoli, leimote onesa hofa unune, lanubo ya holiyobo sipite huwamenate yako u hopa aguwámanogolaiye. E'e, leimote yagi u hopa unogolone, loto holiyowe, loto lobifa,
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 ido himiwe wenaba yakafo hala holi fulito, sipiku onona liyabo we hiyabatina we ido sipi yawala ha labo yako meyalo molaiye.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Yako meyalo molaito, aya ebawa minonibo melo ya asi naba aibo hamenalo sipi molanabo ya dowa ladámanogolainako, sipiku minonibo wenina abi idafa yasi feto labo, Eba me ya ya nosáminako, fulitoto ho no mulalo sipiku uto Finikisi numudo hanu monito wita oto utotoma hamena nosámibo hamena yalo minanune, loti ha lo fukoti holiyae. Yalo minanune, loti labo ebawa ya Kiliti ebalo Finikisi numudo sipi mino-mino abo eba holawa ya fo lumibo ebaloka ne.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Aliga asi you libo ma apito fu-fu lito sipiku onona liyabo we yasi ebawa lonigu ya onesa unubo ne, loti holiti sipi momoga oto utanaiye, loti li hiki lo edabo idafa ya nokuti ika ato, Kiliti ebau no anawalo ya uwoba,
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 hamena hefola efomako uwogeto asi aubafofo libo huliya Fo Yoidokati Aibo ne, loti labo yakafo Kiliti ebalokati henemane oto lumuto
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 sipima ya itifuito, henoba oto sipi ya unaibo ya ogofuwámito, ya asi aidokati aifa moninune, lofa, feto ogofuwámogeto asikafo sipi ho nolo itifuiye.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Feito uto eba hefola ma huliya Kauda no anawalo ya asi naba ámibo ebalo ya uto, yalo kenu hefola ma ya sipi naba hafuwalo ika aibo kenu ya fokitanaiye, loto hosa naba fiti li hiki lone.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Li hiki logeto, ika oti li sipi nabau molotiti nala aubafofo libo ya liti sipi nabama fokitanaiye, loti sipi feumau moloti nalagunu hutifina hiki lae. Li hiki lotiti ho noku Afilika selo nebo Silitisi ebalo ya sesepa ma obula yaidana oto no feuma nebo yagunu holiya holiti sipilo lafo-lafo naba diyabo ya wina oti li molato, aifa mulalo ya no ogofuto uwone.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Feito ogofuto moni minogeto, asigi ido ho nogi yakafo aubafofo loti hofo-hofo ledo o nebo yagunu sipi hena otanaiye, loti ledawa huwamena ma liti ho noku fulae.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Fulato, ido fo hamena (3) loitigi-makogi wito, sipiku idafala ma onona minámibo idafa-adafa ya ayaidana oti eimotina adinagunu liti ho noku fulae.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Fulato, ido hamena fana fo ya limukafo wase ito ofiyagi ya wagámone. Asi yakafo no ya aubafofo loto fu-fu loto li yoisa-yoima o ledainako, yagunu, Leimo u eba malekama uto wagámanogolone, loto hate kiyone.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ido hamena fana wenina ya wetina-idafa námoti minato, Polokafo uto minagu ya sinoito minoto feto lobibo, Wemoli, hemotina Kiliti eba fulitoto meleka ámanune, loto lobiyoma hane holiyabo neko, ya idafa henawa oloto pi lumibo ya oloto pi lomámadi ne.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Feto feyaifa, ido lemo minonigu yati ma fuliyámanogolone. Fuliyámogeto sipi yako moda u hopa unogolaiye. Yagunu lutina-hatina ya you laneyo.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Lubuka luwaila yawalane Wenaba houba-naba o edobo we yakafo nemodoka enisolela ilifito loto
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 emokafo feto lonumibo, Polo, holi holiyámo. Sisa nedo uto nomunalo minageto li halo molo hedabo ha ya holinaiye. Goti yakafo aifa li dowa lo ledaibo mona o hedanaibo ya wenina muki hemogi maina sipiku moniyabo ya li nomudina wanowe, loto liye, loto feto lonumiye.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Yagunu lutina-hatina dowa laneyo, Wenabagunu hane loiti kiyámoto feto feyanowe, ha lonumibo ya feto feyanaiye, loto aubafofo loto holi hikitobo ya hiyabala edowe.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Feito asi yakafo sipi ya itifuwageto mika ma ho no yakafo li hona aibo ebalo yonogolaiye, loto lobiye.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Ido asi naba ya omo yoibo salele loiti ya wito asi yakafo fu loto lito uto Mediteleniyani ho no mulalo sipiku ya itifu-natifu ledo neto, lubuka luwaila yoima sipiku onona liyabo we, Ya mika nedo selo one, loti holiti,
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Mika selo nefe, ido faiga ne? Wanune, loti idafa hona molo-molo aibo idafa ya noku fulato lumuto wibo no fanala ya (40) foti mita yaidana oto ne, loti holiti minato, hamena hefola ma wito, hofa hona molo-molo aibo idafawa ya noku fulato lumuto wibo ya no fanala (30) teti mita neto ya holiyae.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Feti holiyabo hefagu yotanune, loti holi bito, idafa ma mikau lumuto sipi li hiki lanaiye, loti sipi egeka yalekati li hiki lanaibo idafa (4) fo ya noku fulato lomae. Lomato, ido, Alo ya li nomude walo, loti sugi gotitina lobi minae.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Lobiti onona liyabo we yasi sipi fulitoti holi unune, loti holiyanako, sipi holaleka yalekati li hiki lo edanaibo idafa ma fulogeto lumunaiye, loti sugi loti uti sipikuti kenu ya liti nala onuwa filiga-filiga li minoti fulato, ho nolo lumuto lumuto ne.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Feto feyato, Polokafo himiwe hiyabatina wegi himiwelagi feto lobibo, Sipiku onona liyabo wewa ya sipi fulitoti unabo ya nomudina wagámanabo ne, loto lobito,
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 yagunu himiwe yasi nala kenulo liyabo ya fuko fulitato, ho noku limo iye.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Ido ho lanogolaito Polokafo wenina muki wetina-idafa nanae, loto holito feto lobibo, Hamena fana salele loiti hemotina wati hiyaba otiko minanako, wetina-idafa námotiko minae.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Feiti minabo yagunu ya onesa wetina-idafa nalo, loto auba ito lobiyowe. Wetina-idafa yakafo auba i betinaiye. Holilo. Lemo minonigu yati we ma u hopa aguwámanaibo ne, loto lobiye.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Feto lobitoto nomudinalo beleti ma lito, dowae, lalowe, lomuto lekoto naito,
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 wenina muki ya lutina-hatina dowa lito ayaidana oti wetina-idafa nae.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ido lemo sipiku minonibo wenina ya tu hadeti sewedi sikisi (276) ya minone.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Feito minabo wetina-idafa nato houmatina aito ya sipi hena otanaiye, loti suwa witi sipi lulau nebo ya ho noku fulato lumiye.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ho lido ya sipiku onona liyabo we yasi mika eba wa minafa, mika ya wafefe ladámoti, no anawalo eba ma hefana minámibo wati sipi ya lito yalo yoto no sesepalo unune, loti holiti hanu wita ae.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Hanu wita oti sipi li hiki lanaibo idafa nalala ya fukoti noku fulitoti sipi moninaibo hanu ya ilibinabo idafa nalatina ya wina oti, sipi itifuto lito unaibo lafo-lafo seli naba ya yowa ika oti li faka lato wifa,
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 ido sipi ya sesepa naba ho noku nebo ya mulalo yoto holaleka ya li hiki lito unaibo ogofuwámito, ho no yakafo aubafofo loto sipi egeka hofomo wito foki-naki aiye.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Foki-naki aito, nala fiyabo we ya noku anesa iti holi utanae, loti himiwe yasi hofo beti fulinune, loti holiyafa,
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 himiwe hiyabatina we yakafo Polo ya hofotanae, loto holito, Feto feyámilo, lobiye. Feto lobito feto lolumibo, Hemotina noku anesa iyabo we ya homu ho noku sato moloti noku anesa iti u no sesepalo ya wilo.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Ido hemotina wenina malekama ya yá hatapagi ido sipi foki-naki aibo idafagi ya no mulalo moloti yalo minoti no anawa sesepalo wilo, loto lolumiye. Feito lemo wenina muki ya u hopa aguwámoto mikalo uwone.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.