Atos 23
Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NVT
1 Ena Polokafo Yuda mono kanisole nuba minabo huliya Sanihetilini fefe loto wa betito feto lobibo, Weninane-mota, nemo ya aidenati Goti nomunalo weune-lune-hane moda dowa lotoko minoto, fefe lotoko monimo uto monane fefe libo neto, ido eletifo yaidana oto moni minowe, loto lobiye.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Feto lobito, ayalo ya sokila hi muwabo hiyabatina we wenaba Ananaiyasikafo Polo nedo selo minabo wenina ya lobibo, Welalo ya hofalo, lobito,
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Polokafo feto lomuibo, Gotikafo hofanaibo ne. Hemo ya numuna hilawa ufa feke wiliti li dowa itabo yaidana oto minane. Hemo yakafo amedoto minoto Mosese lo molaibo halo ya lifimane ya wita anowe, loto minanibo nefa, heimoka nemo ya hofalo, loto lanibo yakafo Mosese lo molaibo ha ya li fukane, lomuiye.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Feto lomuito, Polo selo nedo minabo wenina yasi feto labo, Igaidana oto Goti sokila hi muwabo we hiyabatina we wenabatina ha nosámibo lomuwane? lato,
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 liwila oto lobibo, Weninane, nemo wewa ya Goti sokila hi muwabo hiyabatina we wenabatina ne, loto holámowe. Yagunu mono lufuwa igu ya feto loto libo,loto ha mono lufuwau (Kis 22:28) ya nebo ne, loto lobiye.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ena Polokafo kanisole wenina ya malekama Sadusi wenina minato, ido malekama ya Falisi wenina minae, loto holito ya kanisole mau minagu ya su loto feto libo, Weninane, nemo ya Falisi we ya minowe. Ido Falisi we ma hipala ya minowe. Ido nemo ya fuliyabo wenina fuliyaguti li sinoi betinaiye, loto holi hikitobo feto anaibo hamenawa ya auba ito hiyaba edomo yowonako, yagunu onesa li halo molo nedae, loto su loto lobiye.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Feto lobito, ayalo Falisi weninagi ido Sadusi weninagi eimotina moliya fiti nubatina ya fokiti u eito-eito uwae.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Feto feyabo ya Sadusi we yasi feto labo, Wenina fuliyaguti hofa sinoi iyámanigilae. Ido enisole yagi minámae. Ido weudina-adina yagi minámiye, feti lo-lo ato, Falisi we yasi feto labo, Idafawa muki ya ne, loti holi hikitae.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Yagunu ha naba-naba lato, Falisi wenina minaguti lo molaibo ha api itibi-itibi abo we malekama sinoiti aubafofo loti feto labo, We yo-hola ya lifimala ya li oloto piyámone. Ido enisolefe ido weunafe yamakafo ha lomuife? Feto lomuitoma ya nedafaiye lanune? loti ha auba iti lobiyae.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Feto lato, ha moliya ya u naba-naba wito, himiwe hiyabatina we wenaba holibo ya wenina yasi Polo ya filiga-filiga ika ato, fekalito fulitanaiye, loto holi muito, himiwelama auba ito feto lobibo, Lumuti Polo ya wenina minaguti ika oti himiwe numuna nabau ilimiti yoilo, loto idipi molaito, holiti feto feyae.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ena lubuka yalo Wenabakafo Polo nedo loto sinoito minoto feto lomuibo, Hemo holitina holiyámo. Melo Yelusalemu ya hane lo oloto molanibo yaidana oto Lomu numudo uto hane lo oloto molanane, loto lomuiye.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Ledawa Yuda wenina malekama loti nuba oti hudala hiti feto labo, Hoba-idafagi ido no-anogi námoto moi ito minomo uto uto Polo hofo fulitoto wete-idafa hofa nanune, loti aubafofo loti lo molae.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Feti aubafofo loti lo molabo we ya (40) foti wemoli yaidana oti minae.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ido wewa ya sokila hi muwabo we hiyabatina we ido wenina hiyabatina we minado uti feto lobiyabo, Lemo ya ha lo molonibo aubafofo loto ona ne, loto lonibo ya wete-idafagi ido no-ano yagi námoto moi ito monimo uto Polo hofo fulitoto yaloko hofa idafa nanune, loto lo molone.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Yagunu onesa hemotinagi ido Yuda kanisole weninagi ya Lomu himiwe hiyabatina we wenaba nedo uti feto lomuilo, Polo ya minonido ilimito ano. Polo li halo molo edabo ha mona ya holifefe loto holinune, lomuilo. Feto lomuwato, Polo hemotinaloka ilimito anado ya Polo hanu hofalalo hofo fulinune, loti lobiyae.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Feto lobiyafa, Polo momolafokafo ha lo fukabo ya holito himiwe numuna nabau ya yoto Polo lomuiye.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Lomuito, Polokafo himiwe hiyaba we ma sula fito feto lomuibo, Hipa me ya ya himiwe hiyabatina we nabaloka ilimito uwageto ha lanaibo ya holinaiye, loto lomuiye.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Lomuito, wewa yakafo hipa ya himiwe hiyabatina we wenabaloka ilimito uto feto lomuibo, Nala fibo we Polo yakafo sune fito hipa ya ha lohumunaiye. Ilimito hemodoka uwo, loto lonumiye, loto lomuiye.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Feto lomuito, analo lito ilimito anawaleka uto feto lomuibo, Nena ha lonumunowe, loto ane? loto loga o edaito,
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 emokafo feto lomuibo, Yuda wenina masi hemokafo Polo ya minonido ilifiyageto ageto monala molaibo holifefe loto holinune, loti lanabo ya sugi lohumunigilae.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Hawa ya lohomatoma holiyámo. Weninawa ya (40) foti yasi hofo fulinune, loti hanudo hiyabala minanigilanako, yagunu, O, lobiyámo. Weninawa yasi hudala hiyabo ya aubafofo loti onae, loti ya wetina-idafagi ido no-anogi námoti moi iti monimo uti Polo ya hofo fulitoto hofa nanune, loti laboma ya onesa hanudo ya hi minae. Ido hemo ya hatina holito, O, lananido ne, loti hiyabaka minae, loto lomuiye.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Feto lomuito, himiwe hiyabatina we wenaba yakafo feto lomuibo, Ha lo oloto pito nomanibo ya wenina ma lobiyámo, loto ilifi molaiye.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Himiwe hiyabatina we wenaba yakafo himiwela hiyabatina we loiti ya sutina fito, aito feto lobibo, Hemotina uti himiwe mikalo unabo ya (200) tu hadeti, ido himiwe ma safu-hosi meyalo minoti unabo ya we (70) seweni, ido himiwe ile liti unabo ya (200) tu hadeti ya Sisalia numudo eletifo naini (9) kiloku lubuka unae, loti li nuba o betilo.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ido himiwe yasi Polo ya hiyaba dowa o edoti, ilimiti gamani hiyaba we wenaba Felikisi nedo ya unae, loto safu-hosi ya Polo molo edaliyo, lobito
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 ha lufuwa i fulo edaibo ya feito ya ibo,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 — ausente —
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 — ausente —
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 — ausente —
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 — ausente —
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Feto loto lufuwa ito fulo edaiye.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Ena himiwela ya hiyabatina we welalo meyalo moloti, lubuka midipu igu Polo ilimiti uti Antipatilisi numudo uwae.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Uwato, leda himiwe mikalo uwabo we ya liwila oti himiwe numudoka ato, safu-hosi meyalo amedoti uwabo we ya ilimiti uti uti
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Sisalia numudo fedoti, gamani hiyaba we wenaba nedoka ya uti lufuwa i fulo edaibo ya muti Polo yagi analo molae.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Analo molato, emokafo lufuwa hitoto loga o edaibo, Hemo ya igaukati we minane? loto loga o edaito, Polokafo liwila oto lomuibo, Silisia ebauti minowe, lomuito,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 feto libo, Sigiya lo hedanabo wenina atoma haka ya lifefe lanobo ne, lomuto Heloti numuna huigu yau Polo hiyaba o edalo, loto lobiye.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.