Atos 17
Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NVT
1 Polote Sailasite ya uti Amifipolisi numudo u fedoti yaloti ya u Apolonia numudo ya u fedaibo ido yaloti u Tesalonaika numudo u fedaito, yalo ya Yuda wenina mono numunatina ma ne.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Ido Polokafo Yuda mono numugu yoi-yoi aibo monala ya moloto Sabati foliwa hamena tili (3) yalo mono numugu yoto weninagi nuba abo ya mono lufuwa yauti hitoto api itibibo
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 Gotikafo ilifi molaibo we Kilisto ya ula ogofu naba holito fulitoto sinoiye, loto ya Goti hala lufuwa iyagu ya feto libo ne, loto api itibito feto lobibo, Yesu hala ukuwa lobi-lobi obo wewa ya Gotikafo ilifi molaibo we Kilisto ya ona ne, loto lobiye.
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Feto lo oloto bito, Yuda wenina malekama ya hawa holi hikito muti Polote Sailasitedoka kelato, ido Giliki wenina Goti holiya holiyabo wenina abi yagi ido wenipa ma hulitinagi wena abi yagi ayaidana oti loiti yaleka u kelae.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Feto feyafa, Yuda we yasi feto feyabo yagunu ya wauwa liti lutina-hatinau nosámibo holiti ya maketilo uti wenina mona nosámibo fe-fe oti moniyabo ya li nuba o betiti, emotinagi numuna meya nabau uti fina finune, loti sebatinau fali witunu iti, oluloti uti Polote Sailasite adinalo-hidinalo liti ya wenina nuba naba minabo nomudinalo idipito anune, loti Yesoni numunalo u fedoti moni wita afa,
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 li oloto piyámae. Li oloto piyámoti ya Yesonigi ido Yesu mono weninala malekamagi ya adinalo-hidinalo liti ika oti numuna meya naba hiyaba we minadoka idipiti uti hai moloti labo, We loiti ya mikau-mikau moniti lutina li hopa o beti-beti abo we yaumati onesa lemodoka ato,
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Yesonikafo li houna i betito numunalau aifa li dowa lo betiye. Aifa li dowa lo betito, we loiti yasi hiyabate we wenaba Sisa hala ya meyalo molámoti, hiyabate we wehudi ma nebo huliya Yesu ne, loti laiye, loti lobiyae.
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Feto lobiyato, wenina nuba minabo ido numuna meya naba hiyaba we yagi hawa ya holiti sebatina hala-kala lito,
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Yesonigi Yesu mono weninala malekamagi ya hefanatina ya ha lo-lo abo numugu ya molanae, lato li molato, wina oti idipi molato uwae.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Ena lubuka Yesu mono weninala yasi Polote Sailasite Belia numudoka idipi molato, yalo u fedoti Yuda wenina mono numunatinau yowaiye.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Yowaito, ya Belia wenina monatina yakafo Tesalonaika wenina monatina li fulo edaito hala ukuwa dowa ya li lutina-hatinau moloti dowa loti naba-naba holiti hamena-hamena mono lufuwa ya hitoti Polo hawa libo ya ona nefemo? Holifefe lanune, loti feto fe minae.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Ido Yuda wenina ya abi loti holi hikitato, ido Giliki wenipa hulitina nebo wenipa abi loti minabo yagi ido Giliki wemoli abi loti minabo yagi Wenaba Yesu holi hikito muwae.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Holi hikito muwato, Yuda wenina Tesalonaika numudo minabo wenina yasi Polokafo Goti hala Belia numudoka lo oloto molaiye, loti labo ha holiti Beliaka uti wenina nuba naba minabo fina fi binae, loti sebatinau fali witunu iyae.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Yagunu Yesu mono weninala yasi Polo ya ho no anawaleka yoimaleka ilifi molato wifa, Sailasite Timotite ya Belia numudo minaiye.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Minaito, wemoli Pologi moniyabo we yasi ilimiti Atenisi numudo lo fedoti yalo fulo edato, Polokafo Sailasite Timotite aloko nemodoka aliyo, loto lobilo, loto lobibo ha ya liti liwila oti Belia numudo uwae.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Ena Polokafo we loiti hiyabatina o minoto ya numuna meya nabau ya sugi goti ya abi minabo wato lula-halau hena aiye.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Hena aibo yagunu Yuda mono numugu uto Yuda wenina yagi, ido Giliki wenina Goti holiya holiyabo yagi ha lo yaleka meleka oti, ido hamena-hamena maketilo minabo wenina yagi ha loyolalo-melo o minae.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Feto fe minoti, api itibiyabo wenina hulitina Epikuliyani ne, loti labo, ido maleka ya hulitina Sitowiki ne, loti labo yasi Pologi moliya-kaliya fiyae. Moliya fiyabo wenina malekasi feto labo, Ha mananau minámibo we yakafo nedafaiye loto liye? loti lae. Feto lato, Polokafo Yesu hala ukuwa dowagi ido fuliguti sinoibo hala yagi lo oloto molo bito, malekamasi feto labo, Wenina eito ebamaukati sugi gotitina magunu lo oloto molaiye, loti lae.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Feto loti ya ilimiti Aleyopagusi obulalo kanisole mau minagu u fedoti yalo feto lomuwabo, Hemo ha hofawa api itibiyanibo yama lolomageto holinune.
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Ha lanibo ya u eito uto hawa yaidana oto homu holiyámonibo nenako, yagunu ha monala ya holifefe loto holinune, loti lomuwae.
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Feto lato, hamena-hamena Atenisi wenina muki yagi, ido wenina eito ebauti loti yalo minabo wenina yagi ha hofawa mona yagunu moliya-kaliya fitiko minae.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Feito Polokafo Aleyopagusi obulalo kanisole nuba minagu nomudinalo sinoito ya feto lobibo, Atenisi numudo minabo weninao, nemo wa betiyobo ya gotitina ya aubafofo loti holi hikito bi-bi o minae.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Yagunu numunatina meya nabau ya monito gotitina ya fefe loto wa betito, ido mono folomo ma wa obo ya lufuwa feito neto hitobo, me ya goti ma lemo wa edámonibo we idafala ne, loti lufuwa iyabo ne. Feti lufuwa iyabo idafa wagámabo idafa lutina-hatina-weudina muti moni minabo idafawa hala ya nemo lobiyowe. Holilo.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 Gotikafo mika okuluma ido idafa-adafa muki yau nebo ya li oloto pibo we ya mika okuluma Wenaba yamo ya mono numuna naba wenina adinagunu huwagu yau minámanaibo ne.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 E'e, muki idafa li oloto pibo we yakafo nomude hofawa nebo monagi, ido wete-mulagi, ido idafa-adafa muki malekamagi ya wenina muki lumu-lumu o minaibo nenako, wenina masi idafa o nedanae, loto idafa magunu wita anaibo we ya minámiye.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 E'e, ido idafawa li oloto piyámibo hamenalo ya mikalo minanubo hamenate ya moloto, ido yalo minanae, loto minanubo ebate ya moda hona molo ledaiye. Hona molo ledoto hana we mako li oloto pido welokati yalotiko mikau-mikau wenina minanae, loto wenina afu mona-mona muki ya li oloto pimo wiye.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Feto feyaibo ya witane anae, loto holito aiye. Feto feyaibo ya wenina ya witala omo unabo uti li oloto pi edanigilafa, ido emo ya lemo muki minonidokati ya faiga minámiye.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 E'e, emodokati nomude hofawa mino-mino onibo mona ya lito, auba lito ya moni-moni minone. Ido hemotina minaguti nama lufuwa iyabo we masi feto labo, Lemogi ya olufola minone, loto lufuwa iyabo ne.
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Ena olufola minoninako, Goti ya sugi goti hefana golife ido siluwafe yaidana oto nebo, wenina ha manadinauti adinagunu lifefe labo idafa yaidana oto ne, loto feto hate kiyámokelo.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Feito minámiye. Homu Gotikafo ya idafawa holifefe ladámabo wenina hanu biyámifa, ido onesa muki wenina mikau-mikau minabo ya feto lobibo, Hemotina lutina-hatina li elepa iyalo, loto auba ito lobiye.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Lobibo ya lifima ha liwila oto lumunaibo hamena ya moloto, aya hamenalo ya ilifi molaibo wekafo fefe loto lifimate lumunaiye. Feito wenina muki, Ya onae, loti holinae, loto wewa fuliguti li sinoi edaiye, loto lobiye.
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Feto lobifa, fuliguti sinoibo ha yagunu lobibo holiti malekama hamana hiyafa, malekama yasi feto lomuwabo, Hamena ma idafawa yagunu hofa lageto ya holinune, loti lomuwae.
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Feto lomuwato, Polo ya kanisole nuba agu yauti fulo betito wito
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 we masi ege moloti holi hikitae. Holi hikitabo weninawa minagu yau Aleyopagusi kanisole we huliya Diyonisiusi yagi wena ma huliya Damalisi yagi ido abi malekamagi ya minae.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.