Atos 14
Siane Lambau NT (SNP_LAM) vs NTLH
1 Ena Aikoniyamu numudo Polote Banabasite ayaida oti Yuda wenina mono numunatinau yoti lo oloto molo biyaito, wenina abi loti Yuda weninagi eito feka weninagi ya ha laibo holiti holi hikitae.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Feto feyafa, Yuda wenina holi hikitabo yasi eito feka wenina sebatinau fali witunu iti Yesu weninala yagunu sebatina hala-kala lageto holi nosámibo binae, loti hatina fiyae.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Feito Polote Banabasite ya aya ebawalo ya hamena fana minoti holitina holiyámoti Wenaba yagunu auba iti lobimo uwaiye. Feto fe minaito, ya Wenabakafo aifa li dowa lo betibo hala holinabo wenina hawa ona hulako ne, loto holinigilae, loto aubala itibibo idafa mona-mona li oloto pi binaibo auba ya we loitiwa biye.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Bito, numuna meya nabau minabo wenina fokiti malekama ya Yuda wenina emotinadoka kelato, ido malekama ya aposolodoka kelae.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Feto kelato, aliga eito feka weninagi, Yuda weninagi hiyabatina we yasigi we loitiwa li hena bito hefanagunu hofo beti fulinune, loti hudawatina hi minae.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Feti hudawatina hi minato, Polote Banabasite hawa ya holititi holi uti Likonia mikalo u fedoti Listila numudo ido Debe numudo ido numuna eba ma mino selo keloto nebo ebau yagi moniti
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 hawa ukuwa dowa ya lobimo uwaiye.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Ido Listila numudo yalo we ma olafo houmalauti hina galidibo ya hanu ogofuto moniyámibo we ma ne.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Aya wewa ya Polo ha lobibo ya holi neto, Polokafo fefe loto wa edoto holibo wewa ya Yesu holi hikito muito, li faka lo edanaiye, loto holito
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 ya sula fito feto lomuibo, Higa lala ito sinoiyo, loto auba ito lomuito, ayalo satomo akaisa ito apito hanu moniye.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Hanu monito, ido wenina mau naba yasi Polo idafa feyaibo ya wati ha naba loti feto labo, Aiyo, goti ya wenina ute yaidana oti buliyabo ya lemodoka lomae, loti Likonia hatinalokati ha naba loti lae.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Ena Banabasi ya sugi goti huliya Susi ne, loti molae. Ido Polo ha lo fukoto lo-lo aibo yagunu sugi goti huliya Hemesi ne, loti molae.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ido sugi gotitina Susi mono numunala ya numuna meya naba hilala feka ya ne. Ido sugi goti Susi sokila hi muibo wegi, ido wenina maugi aposolowa loiti sokila hi binune, loti holiyanako, yagunu sokila hi binaibo wekafo bulumakau wewagi ido ekeni idafa-adafagi lito numuna meya naba hanu welalo ya aiye.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Feito feyaifa, aposolo Banabasite Polote hawa ya holiti utinalo owo ya fekaliti wenina naba mau minabo ya lusanigu oluloti loti ha naba loti laibo,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 Aiyo, hemotina nedafaito idafa ya fe minae? Lemo ya aifa we hemotina yaidana oto minoiye. Lemo ya hawa ukuwa dowa ya lo oloto pi bito hemotina sugi goti hopa idafa holi muwabo ya fulitoti li elepa iti, Goti nomuna hofawa nebo we mika okuluma, ho no ido idafa-adafa mona-mona yau nebo ya li oloto pibo wema ya kelanae, loto lobiyoiye.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Homu aidena emokafo wenina ya heimotina monatina ya molanae, loto waitaibo nefa,
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 eimola monala ya moda li oloto pi lumiye. Emo ya okulumauti ho fulo betito ido idafa hifiyabo ilawa hula lanaibo hamenalo wetina-idafa ya binako, yagunu idafawa feto feyaibo yakafo hiyaba dowa o betibo monala ya itibiye. Itibito, hemotina wati lutina-hatinau ake naba-naba iyae, loto lobiyaiye.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Feito lobiyaifa, ido weninawa yasi we loiti ya sokila hi binogolone, loti ilalu huwato, ido Polote Banabasite, hosa naba fiti, E'e, loti lo fuko betiyaiye.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ena Antiyoku ido Aikoniyamu numudokati Yuda wenina ma loti wenina hatina liyato, hefana fuloti Polo hofae. Hofabo ya fulitaiye, loti holiti ula ya ika oti numuna meya naba hilalauti liti feka uwae.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Liti feka uwafa, ido ege molabo wenina loti li hona o edato, hofa sinoito numuna meya nabau liwila oto uto leda ya Banabasite Debe numudo uwaiye.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Ido Polote Banabasite hawa ukuwa dowa ya Debe numudo lo oloto moloti, wenina abi loti li Yesu ege molo betiyaiye. Ena liwila oti Listila numudo, ido Aikoniyamu numudo, ido Antiyoku numudo lo fedaiye.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Lo fedoti ya Yesu ege molabo wenina auba iti holi hikito mutiko minanae, loti apito lobimo uwaiye. Apiti lobibo ya feto labo, Leimo ya Goti wehudi weninala hiyaba o ledaibo hilalau yonune, loto holinubo ya mikalo meu homu ya hena abi loto ya holinubo ne, loti lobiyaiye.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Feto lobiti Polote Banabasite, Monolo nuba abo wenina maunigu-maunigu yauti mono hiyaba we minanae, loti we malekama wa molo betiti ido wetina-idafa moi iti minoti, Goti lomu-lomu minotiti hiyabatina wewa Wenaba ya holi hikito muwabo we ya analo ya molae.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Analo moloti Pisidia mikalo monimo uti Pamufilia mikalo yalo uti,
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Pega numudo minabo wenina ya hala ukuwa lobititi Atalia numudo lumuti,
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 yaloti sipiku yoti uti Antiyoku numudo uwaiye. Antiyoku uwaibo ya homu mono wenina ya wewa loiti mono onona linaibo Goti aifa li dowa lo betiyageto ononala linaiye, loti Goti analo molato, uti ononawa limo utiti hulageto liwila oti hofa aya ebau aiye.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Lo fedoti Polote Banabasite yasi mono wenina ya li nuba o betiti Gotikafo we loitiwa adinalo li faka loto auba i betito mono onona liyaibo ha lobiti, ido eito feka wenina holi hikitabo hanu si betibo ha ya lobiye.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Feito lobiti Yesu ege molabo weninagi hamena fana maina minae.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.