João 4
Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs NTLH
1 Ena Falisi we yate Yesumu eti loti kolamo, Yonikafo ege melamo wenena naba olu mau wito noku wi gedaito, ido Yesukafo Yoni olu fulo edeto wenena naba-naba olu mau wi gedeto noku wi gedami yamu kolafa,
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Yesukafo aimola ya wenena ma noku wi gedámaiye. Ege-ege moinamo we yako noku wi gede-gede ae.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ido Wekolakafo kawa eti lamo ya kolito, Yudia mika fulito Galili mikalo itibito unae, loto
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 unami kanu ya Samalia mikalo ya leketo wiye.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Etito Samalia mikalo ya leketo uto uto numuna ma kuliya Sikali yalo ya u fedaiye. Numunawa ya Yekopukafo nalafo Yosefe mika olu umami ya olu alalili meleto,
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 ayalo ya Yekopu no kale li melaido ya folilo Yesu u ayalo fedeto, aisa loto kale wela anawalo ya amedoto mino kolaiye.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Eti loumaifa, Yuda wenena ido Samalia wenena yaki weni-neta moi mamakeke loti moi wiyamoma nenako, loto wenawa yakafo eti loto loumami, Kamo Yuda we makafo Samalia wena namodoka nedito nomu ya lane? liye.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Lito, Yesukafo ka itibito loumami, Kamo Goti nasafili monala yaki, ido namo no ma nomageto nenae, loto lokomomo we monane yaki ya kolife lanimo neko, ena ma nomo, loto laniko ya no fiyawa yaidana oto komogi ne, loumaiye.
10 Então Jesus disse:
11 Loumaito, wenawa yakafo eti loto loumami, We kofawe, no kale fana nenako, kamo no finanimo netaka yaki minámainako, no ma finanimo fiyawa egalekati oloto pinamimu lane?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Autefo-kolofate Yekopukafo no kale ya liyami ama ya ne. Ido amo nalafo-mota yaki, sipisipila, bulumakaula yaki muki no ayau yatiko noti minama ne. Kamo ya Yekopu olu fulo edeto noma olu oloto pinagolo labe? lito
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 ya Yesukafo ka itibito eti loumami, No amauti nenawamo wenena yate kofa nomu fulunagilae.
13 Então Jesus disse:
14 Ido namo none gimoneto nenawamo wenena ya nomu kofa folámoti fa minomo diti minenagilae. Nowa ya gimito mulunigu ya no fiyawa yaidana oto olu oloto pi gedoneto, omuni kofawa minowa-minowa oti minomo dinagilae, loto liye.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Eti lito, wenawa yakafo eti loto loumami, We kofawe, kamo nowa ya nomageto noto nomu aiga folámoto, amalo ya oto no fi-fi o minomo ya fulitenae, loto ya liye.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Eti lito ya Yesukafo loumami, Uto wagafo lula fito ilimito ano, lito,
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 wenawa yakafo ka itibito limo, Namo wanefo ma minámaiye, lito, Yesukafo loumami, Kamo wanefo minámaiye, lanimo ya ona efe loto lane.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ido wagafo faifu (5) mofu meleto fulito anima ne. Ido oiya yaki welo ekele minanimo auwae kamo wanefo ya minámaiye, loto lanimo ya ka ona oloto lane, loumaiye.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Loumaito, wenawa yakafo eti loto loumami, We kofawe, kamo polofete minanimo ya oiya ya kolowe.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Yamu ya lageto kolinae. Lamo Samalia wenena autefo-mota yate mowa amalo ya Goti ouni-luni-kani umumo idamo ne. Ido linate Yuda wenena yate wenena muki Yelusalemuka ya Goti oudi-luti-kati umalo, loti logimi-gimi ama ne, loumaiye.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Loumaito, Yesukafo eti loto loumami, Wenao, namo ka lokomowe. Koli kikito mino. Kamena ma alili enagolimo, ya ageto ya linate Menefo ouni-luni-kani umunawamo ya mowa amalo ma ámenagilae. Ido Yelusalemuka yaki ámunagilae.
21 Jesus disse:
22 Linate ya kolife ádoti oudiluti-kati umu-umu ae. Olu omuni kami mona ya Yuda wenenadokati nenako, lamo ya kolife loto oude-lute-kate umu-umu o minone.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ido kamena ma enami ya moda fedetaiye. Yalo ya ouni-luni-kani umamo wenena kula ya Ouna lulau mino edeti, aimola monala ona kulalo meyalo meleti ya Menefo ouni-luni-kani umunagilae. Etiti numunawae, loto Menefokafo wenena yaidana o minamo ya moni wilami ne.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Goti ya Ouna nemoma nenako, yamu ouniluni-kani umunawamo wenena ya Ouna lulau mino edeti, aimola monala ona kulalo meyalo meleti ouni-luni-kani ya umunawae, loto loumaiye.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Loumaito, wenawa yakafo eti loumami, Mesaiya, kuliya ma Kilisto ya Gotikafo ilifi melami we oloto pinaiye, loti lamo ya namo koli minowe. Amokafo oloto pito neta-mata muki ya lo oloto pi ledenagoliye, lito
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yesukafo loumami, Kamo lanimo ya namo ya minowe, loto loumaiye.
26 Então Jesus afirmou:
27 Eti lo minaito, ege-ege moinamo we ya itibiti o fedeti wenate ka lokoli-fakoli ami yamu kani mumudi kiti, Nena ka loumane? Nedito lokoli-fakoli o minaiye? loto loumunune, loti kolafa, keina ito fulitae.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ena wenawa yakafo no nomula fulito numudoka ya itibito uto wenena eti loto logimami,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 Linate oti we ma yakafo neta oto meleto omo muki lo oloto pito lonomami ya eyalo. Ya we ya Gotikafo ilifi melami we Kilisto ya nefemo? lito,
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 koliti numuna meyaloti lumuti ya Yesu nedo wokele, loti wae.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Wato, Yesu ege-ege moinamo we ya amo nedo minoti, ka auma witi loumamo, Api lilibanimo we, weka-neta no, loti loumato,
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 amokafo logimami, Kobina ailoma olu minofa, ya linate ma kolámae, lito,
32 Jesus respondeu:
33 ege-ege moinamo we ya lokoli-fakoli oti lamo, Wenena makafo konuma-kobina oluto oto olumo umaifemo? loti lae.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Eti lato, ya Yesukafo logimami, Nilifi melami we kala lalo kiyami mona ya meyalo meleto lonola olu fuli lenamo ya namo wene-neta ya ne.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Linanimotina eti loti lo-lo amo, Ikana fo (4) ya fuli lageto ya kobina kula lotainako, pili nenune, loti lafa, nanimo logimowe. Linate ko faka loti koti lono kila eyalo. Kobina kula limo kamena oiya eti-mati ya moda fedetaito,
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 oluti olu mau-mau wiyamo wenena yate meinawa olu minae. Ya meinawa kula yakafo wenena muki omuni kofawa minomo dinawae. Yamu neta olu kifamo wenena yate kulawa olu mau wiyamo wenena yate lakoina alikani enagilae.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Yamu ka ama ya eti lamo, Ma yate neta olu kifi-kifi ato, ido ma yate kulawa olu mau wi-wi ae, loti lo-lo amo ka ya ona ne.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Linate neta olu kifámaguti kula olu mau winawae, loto ya namokafo gilifi melowe. Lonodo we mate lono olato, kula moda lotami ne. Linate ya kulawa lakoina olu mau wimo wae, loto logimaiye.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ena Samalia wenawa yakafo numunaloti wenenala eti loto logimami, Neta oto meleto omoma muki ya lo oloto nomaiye, loto logimami ka yamu ya wenenala mukite Yesu koli kikito umamo,
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 yamu Yesu nedo u fedeti lamoki minenune, loti Yesu wako lo edamo ya Yesukafo koli gimito, oto fo kamena lele amo numunido ya minaiye.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Minoto ka mono logimaito, wenena muki koliti koli kikito umamo,
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 yamu wenawa ya eti loti loumamo, Komu ya kamo kakalo oto koli kikitonimo nefa, oiya ya lalimote ka limo welaloti ka kolito ya koli kikitone. Wewa ya ona mikau-mikau wenena olu omude kenami we ne, loti lae.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 — ausente —
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 — ausente —
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Uto Galili mikalo ya u fedaito, komu ya Galili wenena muki ya Yelusalemu uti Gotikafo Elita O Gedami foliku ya minagu ya Yesu lono olaito eyamo yamu amoki koina wiyae.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ido Galili mikalo Kana numudo ya komu ka lito no yakafo no wainika wido yalo ya kofa itibito oto minaiye. Ido Kapeneyamu numudo kiyaba we wenaba ma nemo ya nalafo neta naba kilami,
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 yamu Yesu ya Yudia mikaloti itibito Galili mikalo kofa o fedaiye, lato ya kiyaba we wenabawa ya kolito, Kana numudo Yesu nedo dito, nalafo fulunami kamenala adu melainako, yamu Yesu ya lumuto, nanefo olu faka lo edenane, loto wako lo edaiye.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Eti lo edaito, Yesukafo eti loto loumami, Linate ya neta kofawa aumane gilibomo neta ya omudi ágenawamo ya koli kikito nomámenagilae, loto liye.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Eti lito, kiyaba wekafo eti loto loumami, Wenabao, nanefo moda fulutenaiye, loto kenemane oto enabe? lito
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yesukafo eti loto loumami, Nakafo moda omuna kofawa minaiye. Faifa wo, lito ya kiyaba wekafo Yesu ka loumami ya koli kikitoto itibito wiye.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ena itibito uto kanudo monimo lomaido ya lonola olamo we oti katula oti ya, Nakafo moda omuna kofawa minaiye, loumae.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Eti loumato, ya faka limo kamena yamu loga o gedaito, amote eti loti loumamo, Ena amo ya melo fo muliti neto ya ukana yopayo wiyami ya fulo edaiye, loti lae.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ido kiyaba we yakafo monawa eti loto kolami, Kamena yalo ya Yesukafo, Nakafo moda omuna kofawa minaiye, loto lonomami ne, loto kolito, uto amo yaki ido numunalo lakoina minamo wenenala muki yaki koli kikitae.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Yesukafo etito netawa kofawa ya ototo Yudia mikaloti Galili mikalo itibito uto minaido ya neta kofawa aumala gilibami ya kamena lele olu oloto pi gimaiye.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.