Atos 18

Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aiga ya Polo Atenisi numudo ya fulito, Kolinti numudo ya uto
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 yalo Yuda we ma kuliya Akuila katula iye. Wewa ya Pontusi ebau kedamo ya olonafo Pilisila yate komu Itali ebau minaifa, eba kiyaba we wenaba Kolodiusi yakafo Yuda wenena muki Lomu numudo minamo ya ebate fulitalo, loto gilifi melainako, yamu lelewa ya oiyako Itali ebaukati aiye. Aito, Polokafo geyenae, loto lele minaido uto
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 lele ya seli numuna olufe lo-lo amo ya Polo yaki yaidana kifana lono olami we ma nenako, yamu numunigu lakoina minoto lono lakoina olae.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Lono lakoina olato Sabatiku-Sabatiku ya Polo uto Yuda wenena mono numunigu dito Yuda wenena ido Giliki wenena kani oloneto koli kikitenawae, loto auma wito logimi-gimi iye.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Ido Sailasite Timotite Masedonia ebauti aito Polo ya kamena-kamena lo oloto mele-mele o minami lono yako oluto ido Yesu ya Gotikafo ilifi melami we Kilisto ona ya ne, loto Yuda wenena ya olu oloto pi gimaifa,
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 kala kolámoti kamana kiyato, Polokafo ukanalo owo oluto momupa ekelami ya itili oto eti logimami, Lifimatina ya namodoka minámenagoliye. E’e, Linanimonidoka minenaiye. Yamu oiya fulo gedeto ailo feka wenena minagu lo oloto melenagolowe, loto logimaiye.
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Eti logimito fulo gedeito uto numuna ma mono numuna adu negu yau idaiye. Numunawa ya we ma kuliya Titiusi Yasitusi Goti ya ounalula-kala umami we numunala ne.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Ena Yuda wenena mono numuni kiyaba we Kilisipusi yaki wenenala muki yaki Wekola koli kikito umato, ido Kolinti numudo minamo wenena kala kuwa lalo kolaguti wenena so loti ya koli kikito umuti mono noku wiyae.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Luwaila ma Polo famo kaigu yau Wekolakafo eti loto loumami, Wenena kolini kolámoto, ka logimi-gimi animo mona ya fulitámo.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Yamu namo ya kiyaba o kedoneto aya numuna meya nabau yau wenenane so lanako, yamu we makafo olu nosámami kedenami we ma minámaiye, loto loumaiye.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Eti loumami yamu Polokafo aya ebawau ya melege wanite hafute (1 ½) ya Goti kala api gilibi minaiye.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Ido Galio ya Akaiya ebau kiyaba imo kamenalalo ya Yuda wenena yate seni-muluni olu lawoko meleti Polo ya olu kalo mele edenune, loti ka olufe lo-lo imo we minaidoka ilimiti uti
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 eti lamo, Wewa yakafo Goti ouniluni-kani ya umunawae, loto kani fiyami ya mona api gilibaito monawa meyalo melatoma lo melami ka ya fukenagilae, loti olu kalo mele edae.
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Etiti olu kalo mele edato, Polokafo kawa ya itibito logiminae, loto ifa, Galiokafo Yuda wenena eti logimami, Aiyo, linate Yuda wenena, aya we yakafo wenena koni wiyaifemo, ido ailo mona nosámami melami ka ya lonomamo neko, efe loto kologi ne.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Etito nefa, linate ya kaki, ido kuliniki, ido linanimo lo melami katinaki yamu moila fiyamo ya linanimo yate kawa ya olufe lalo. Ka yaidana oto ka ya kolinamo ya olufe ádenamo ne, loto logimito
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 ka olufe lo-lo amo numuguti gilifi fulalo, lito kimiwe yate gilifi fulato feka wae.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Feka uti muki yate Yuda wenena mono numuna kiyaba we kuliya Sostenesi ya eyeti ana-kiyanalo oluti ka olufe lo-lo amo numuna kolaleka oloto yalo ofo minafa, Galio yakafo geyeto netawa yamu kala mumudi kiyámaiye.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Ena Polo ya Kolinti numudo kamena fana minomo ditoto Yesu mono wenenala fulo gedeito Silia ebau unae, loto sipiku idaito, Pilisilate ido wanafo Akuilateki sipiku diti Silia ebau amoki lakoina wae. Lakoina wato, ido komu Senkilia numudo fulito unagolimo kamena ya ka ma auma wito lo mele umami yamu atela yowala fukaiye.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Atela yowala fukaito, uti Efesusi numudo fedeti yalo Pilisilate ido Akuilate ya fulo gedeito aimola ya Yuda wenena mono numunigu dito Yuda wenena yaki ka lokoli-fakoli o minae.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Eti o minato, mate loumamo, Kamo ya kamena fana lamoki minenane, loumafa, itibito logimami, E’e, loto logimaiye.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Eti logimito fulo gedeito unagolimo kamena eti logimami, Gotikafo namo ya kofa itibito enane, loto kolinami ya itibito linate minado ya enagolowe, loto lo mele gedoto, sipiku dito Efesusi numudo fulito wiye.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Fulito uto Sisalia ebau fedeto mikalo lumuto uto mono wenena mau minadoka dito aiyo-koiyo logimitoto aiga yaloti lumuto Antiyoku numudo itibito wiye.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Antiyoku numudo itibito uto yalo kamena ma minototo ebawa fulito Yesu ege melamo wenena muki ani olu faka loneto auma witiko koli kikitenawae, loto Galesia ido Filigia ebau yau numudo-numudo monimo wiye.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Ido Yuda we ma kuliya Apolosi ya Alekisadilia numudo kedamo ya fulito Efesusi numudo oto minaiye. Aya wewa ya ka manenau nemo we mono lufuwa ya katoto koli fuli limo ne.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Ido ka mono api ilibamo wenenala ya Wekola kanulalo moninawamo mona ya moda api ilibato, kolife loto kolami ne. Ido neta naba ne, loto Yesu kala ya auma wito lo oloto mele gimi-gimi o minaifa, Yoni noku wi gedami mona yamuko kolaiye.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Wewa wenena kolini kolámami ya Yuda wenena mono numunigu auma wito api gilibaito, Pilisilate ido Akuilate ka limo koliti numunigu ilimiti uti nasafili o edeti, Goti kanula moninami ya ma enu witi efe loti api ilibaiye.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Ena Apolosi ya Akaiya ebau unae, loto kolaito, Yesu mono wenenala yate aiyo-koiyo lo edenawae, loti Yesu ege melamo wenena yalo minado ya lufuwa wi fulo gedae. Wi fulo gedato, uto numudo fedeto Goti nasafili o gedaito Yesu koli kikito umamo wenena ya auma wito ani olu faka liye.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Yamu uto wenena omunido ka auma wito Yuda wenena ka lamoma olu afima o edeto, mono lufuwa katoto etito Yesu ya Gotikafo ilifi melami we Kilisto ya ne, loto api gilibi-gilibi iye.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.