Atos 16
Gotiki olu kutifi ledami ka kofawa (SNP) vs NTLH
1 Ena Polo ya Debe numudo fedeto, uto ya u Listila numudo fedaito, yalo Yesu ege melami we ma kuliya Timoti ya minaiye. Kipawa olafo ya Yuda wena koli kikito umami wena ya ne. Ido melafo ya Giliki we ne.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ido mono wenena Listila numudo minamo ido Aikoniyamu numudo minamo yate kipawa monala lalo eye-eye amo ne.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Ido kipawa Timoti ya Polokafo ilimito unae, loto kolami ya Yuda wenena muki mika yalo minamo yate melafo ya Giliki we ne, loti kolamo yamu Polokafo Goti ainala ukanalo fuko edaiye.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Fuko edetoto ya numudo-numudo monimo uti aposolote mono kiyaba wete Yelusalemuka minamo yate, Eti enawae, loti lamo ka ya logimiti, linate kawa ya olu meyalo melalo, loti koli kikitamo wenena ya logimimo waiye.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Eti logimato, ya monolo mau wi-wi amo wenena koli kikinina ya aumafofo lomo idaito, ya ido kamena-kamena wenena ma oti enu witiko minae.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Ido Poloki lakoina moinamo wenenaki Esia ebau uti, kala logiminuwe, loti afa, Ouna Felegagakafo kanu ya ku gedaito, Filigia ebau ido Galesia ebau ya numuna meya nedo-nedo monimo wae.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Monimo uti Misia eba onowalo ya fedetiti Bitinia ebau ya unuwe, loti kolafa, Yesu Ouna yakafo kanu ku gedaito,
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 ya Misia elita oti Tolowasi numudo lomae.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Lumuti yalo luwaila Polokafo neta famoidana kami ya we makafo eti loumami, Kamo ya Masedonia ebateu ya oto ade olu faka lenage ano, loto auma wito loumaiye.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Eti loumaito, Polo ya famoidana kaito, lamo ya Gotikafo kawa kuwa lalo ya logiminawae, loto Masedonia ebau lilifi melaiye, loto koloninako, yamu unune, loto ayalo ya koukamete olu kenumu one.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Lamo sipiku dito Tolowasi eba ya fulito efe loto u akaila Samotelesi ebau kuwo no ogona ido ya fedeto, ido uto leda ya Neyapolisi numudo ya u fedone.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Fedeto sipikuti lumuto u Filipai numudo u fedone. Komu aya ebalo ya Lomu wenena ya o fedeti numuna meya naba ku onamo ebawa Masedonia mikau Filipai ya kuliya nemo numudo yalo kamena maleka minone.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ido Sabatiku ya numuna meya naba ya fulito no nabalo uto Yuda wenena ya Goti loumu-umu amo eba nefe? loto kolito ebawalo u fedeto amedoto yalo wenaipa mau witi minamo ya ka logimone.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ka logimogeto, wenaipa kolagu yauti ailo feka wena ma Goti ouna-lula-kala umami wena kuliya Lidia ya Taiyataila numudo yalo lafo-lafo lalo-talo kisi limo netalo kifana lono olami wena yakafo ka lonimo ya kolaiye. Kolaito, Wekolakafo wenawa siya-mulunau lono olaito, Polo ka logimami ya kolito kolife loto kolito koli kikitiye.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Koli kikitimo wena yaki ido wenenalaki noku wiyado ya amokafo lolomami, Linate ya namo Wekola koli kikito umaiye, loti kolitima ya numuneu diti minenawae, loto auma wito lolomaito, O, loto idonimo ne.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Kamena ma Yuda wenena Goti loumu-umu amo ebalo ya unune, loto uto kouba-naba nomili ma Satani kimiwela mino edami ya katula one. Satani kimiwela yakafo nomili welalo ka melaito, falukami ka ya lo oloto mele-mele ito wenena yate ka limo ya kolinune, loti meina fi-fi ato, nomili aboga ya kifana ko namo we builamo ne.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Nomiliwa yakafo lamo Polokeleki lege-lege oto au loto eti limo, Wemomo yaleka yate olu omude kenawamo mona yamu logimi-gimi minamo ya akaiya dito nemo we kouba-nabala we minae, loto au loto logimi-gimi o minaiye.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Etito kamena-kamena ya ilulu kuto lo-lo o minaito Polokafo eleka fito eleyapa wito Satani kimiwela eti loumami, Namo Yesu kuliyalo lokomowe. Kamo ya nomili lulauti yauti dito wo, loto loumaito, ayalo ya fulo edeito wiye.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Ena nomili aboga wemate kifana naba oluti mau wiyamo mona ya fuli limo yamu koliti Polote Sailasite ani-kiyanido oluti ika-ika oti, maketilo yalo kiyaba we mau witi minado gilimiti uti,
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 ka olu efe lo-lo amo we omunido ya olu nedi gedeti eti logimamo, Yuda we lele ya numudelo oti lute olu kopa o ledeti
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 mona ma api lilibami ya lamo Lomu wenena ya oluto meyalo melogetoma ya lo melami kate ya fukenumo ne, loti lae.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Eti lato, wenena mau naba minamo yaki we lele ya apiti gini minato, ka olu efe lo-lo amo we yate ukanido owo wakoti kefa yakafo ginalo, loti logimae.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Eti logimato, kefakafo ginititi gilimiti uti nela numugu yau fulo gedeti, nela numugu kiyaba we ya feka utenawaiye, loto kiyaba o, loti aumafofo loti loumae.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Loumato kiyaba we yakafo ka lamo ya kolito wewa lelema gilimito uto ofugu nela numuna lulau muliti yau fulo gedeito ya yá naba fukamo yakafo kiyanido olu kiki lo gedaiye.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ena luwaila akaila ya Polote ido Sailasite Goti loumuti mono nema loti ebola laito nela fiyamo we liliga ya noni koli minato,
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 ena mima naba kaitato oto, nela numuna lagi ya momoga oto, ido nela numugu kanu muki ya kaita faifa wi godito, nela fiyamo we muki ani-kiyanido auma wiyami nela ainikafo olufe lamo yakafo nela wiyamo ya muki kulalu oto mikalo olumo wiyaiye.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Olumo wiyaito, nela numugu kiyaba wekafo oku onaiguti nedito, kanu muki wito godimo ya eyeto, Aiyo, nelalo we ya koli utae, loto kolami yamu emila naba ya kimelauti ika oto aimola ukana ya ofo fulunae, loto ito
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Polokafo lula fito loumami, Ukaga olu kopaitámo. Lamo muki ama ya minone, loto au loto loumaiye.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Loumaito, kiyaba we ya feiya otano, loumuto Polote ido Sailasite minaido oluloto kiyanido kiyana umola wito ukana ololo iye.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ena numuguti gilimito feka uto logimami, We kofawe, namo egaidana oneto olu omune kenami ne, loto loga o gedaiye.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Loga o gedaito, itibito lami, Wekola Yesu koli kikito umunanimo ya olu omuga kenami ne. Kamoki wenenakaki ya eti alo, loto logimito
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 amoki wenenalaki Wekola kala ya logimaiye.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ido aya kamenalo luwaila ya gilimito uto ukanido kefa fiyami ya noku wi gedaito, ido amoki ido wenenalaki ya mono noku wi gedaiye.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Mono noku wi gedaito, we lelema gilimito numunau dito weni-neta ofo ki gedaito, wenenalaki Goti koli kikito umamo yamu alikani naba-naba ae.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ena ko limo ya ka olu efe lo-lo amo we yate kimiwe kiyaba we ya nela numuna kiyaba we nedo yalo uti we lele nelauti efili gedo, loti loumalo, loti gilifi melae.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Gilifi melato, uti loumato, nela numuna kiyaba wekafo kolito Polo eti loumami, Ka olu efe lo-lo amo we yate kamote ido Sailasite nelauti efili gedo, loti ka fulo nedanako, yamu oiya ya nela numuguti lumuti sodoti wailo, logimaiye.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Eti logimaifa, Polokafo kimiwe kiyaba we eti logimami, Lamo ya Lomu wenena ona minoifa, kate kolámoti wenena omunido kefakafo lofoti nela numugu fulo ledeti amoma nenako, oiya ya lamo falukuti lilifi melenagili lafe? E’e, etito ámunaliye. Inanimoni oti lilimi feka ledalo, loti logimalo, loto logimaiye.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ka logimami koliti uti ka olu efe lo-lo amo we logimato, Polote ido Sailasite Lomu we ona minaiye, loti kolamo yakafo koli gimaito,
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 we lele minaidoka oti eti logimamo, Lamo eti onimo yamu miluma kolone, loti nela numugu yauti gilimi fekaiti numuna meya naba amalo ya fuliti wailo, logimae.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Eti logimato, Polote ido Sailasite nela numugu fuliti Lidia numunalau ya uti monolo mau wi-wi amo wenena ya olu mau wi gedeti auma wi gedenami ka ya logimiti fulo gedeti waiye.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.