Atos 27
Goti Ukuwala Hala (SNP-LAMBAU) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ena Itali mikalo idipi mologeto unae, loti ha lo fukotiti Pologi ido nala iyabo we malekamagi ya himiwe wenaba ma huliya Yuliusi emo Sisa himiwela nuba minagu nebo we ya analo molae.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Analo molato, sipi ma Adilamitiumu numudoti loto Esia ebau ho no anawalo numuna nedo-nedo minomo unogolowe, loto libo sipiku ya yowato, nemo Lukute yowoito ido Masedonia ebauti we ma Tesalonaika numudoti aibo huliya Alistakusi yagi maina uwone.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ledawa Saidoni numudo lo fedoto mikalo lomogeto, Yuliusi ya Polo milumala holito li dowa edoto feto lomuibo, Hemo idafa magunu holinanibo ya weninaka minado uwageto humunae, loto lomuito uwone.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Uto eba yaloti fulitoto ho no mulalo sipiku uwogeto, ido asi naba yakafo unogolonibo ebalokati loto sipi ya hofaito hanu eito uto Saipulusi eba selo no anawalo asi naba ámibo ebalo ya monimo uwone.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Monimo uto Silisia eba no anawalo ido Pamufilia eba no anawalo ho no nabalo ya yofototo Maila numudo Lisia ebau ya fedoto yalo sipikuti lomone.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Lomogeto, yalo himiwe wenaba yakafo Alekisadilia numudoti sipi ma nebo Itali mikalo unowe, loto aibo ya wa edoto lilimito uto yau fulo ledaiye.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Fulo ledaito, ebawa fulitoto hamena fana ya asi naba yakafo unogolonibo ebalokati ainako, ho no mulalo sipiku moniyabo we ya hosa naba-naba fiyato, holoto-holotoko uto Nidusi numudo selo ya uwogeto asi yakafo aubafofo loto fu-fu lito, hofa unubo ogofuwámoninako, ya Kiliti eba no anawalo asi naba ámibo ebalo Salimone numudo selo yalo uwone.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Yalo uwogeto, ho no mulalo sipiku moniyabo we ya hosa naba-naba fimo uwato, Kiliti eba no anawalo monimo uto, numuna meya ma huliya Sipi Mino-mino Abo Eba Dowae, loti labo eba Lasea numudo selo ya fedone.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Fedogeto, ya hamena fana ho no mulalo sipiku u minogeto ya Yuda wenina wetina-idafa moi iti námabo foliwa ya moda huloitaito, asi naba yakafo loto ho no hofotoko minanaibo hamenalo ainako, Polokafo feto loto fuka ha lolumibo,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Wemoli, leimote onesa hofa unune, lanubo ya holiyobo sipite huwamenate yako u hopa aguwámanogolaiye. E'e, leimote yagi u hopa unogolone, loto holiyowe, loto lobifa,
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 ido himiwe wenaba yakafo hala holi fulito, sipiku onona liyabo we hiyabatina we ido sipi yawala ha labo yako meyalo molaiye.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Yako meyalo molaito, aya ebawa minonibo melo ya asi naba aibo hamenalo sipi molanabo ya dowa ladámanogolainako, sipiku minonibo wenina abi idafa yasi feto labo, Eba me ya ya nosáminako, fulitoto ho no mulalo sipiku uto Finikisi numudo hanu monito wita oto utotoma hamena nosámibo hamena yalo minanune, loti ha lo fukoti holiyae. Yalo minanune, loti labo ebawa ya Kiliti ebalo Finikisi numudo sipi mino-mino abo eba holawa ya fo lumibo ebaloka ne.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Aliga asi you libo ma apito fu-fu lito sipiku onona liyabo we yasi ebawa lonigu ya onesa unubo ne, loti holiti sipi momoga oto utanaiye, loti li hiki lo edabo idafa ya nokuti ika ato, Kiliti ebau no anawalo ya uwoba,
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 hamena hefola efomako uwogeto asi aubafofo libo huliya Fo Yoidokati Aibo ne, loti labo yakafo Kiliti ebalokati henemane oto lumuto
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 sipima ya itifuito, henoba oto sipi ya unaibo ya ogofuwámito, ya asi aidokati aifa moninune, lofa, feto ogofuwámogeto asikafo sipi ho nolo itifuiye.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Feito uto eba hefola ma huliya Kauda no anawalo ya asi naba ámibo ebalo ya uto, yalo kenu hefola ma ya sipi naba hafuwalo ika aibo kenu ya fokitanaiye, loto hosa naba fiti li hiki lone.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Li hiki logeto, ika oti li sipi nabau molotiti nala aubafofo libo ya liti sipi nabama fokitanaiye, loti sipi feumau moloti nalagunu hutifina hiki lae. Li hiki lotiti ho noku Afilika selo nebo Silitisi ebalo ya sesepa ma obula yaidana oto no feuma nebo yagunu holiya holiti sipilo lafo-lafo naba diyabo ya wina oti li molato, aifa mulalo ya no ogofuto uwone.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Feito ogofuto moni minogeto, asigi ido ho nogi yakafo aubafofo loti hofo-hofo ledo o nebo yagunu sipi hena otanaiye, loti ledawa huwamena ma liti ho noku fulae.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Fulato, ido fo hamena (3) loitigi-makogi wito, sipiku idafala ma onona minámibo idafa-adafa ya ayaidana oti eimotina adinagunu liti ho noku fulae.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Fulato, ido hamena fana fo ya limukafo wase ito ofiyagi ya wagámone. Asi yakafo no ya aubafofo loto fu-fu loto li yoisa-yoima o ledainako, yagunu, Leimo u eba malekama uto wagámanogolone, loto hate kiyone.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ido hamena fana wenina ya wetina-idafa námoti minato, Polokafo uto minagu ya sinoito minoto feto lobibo, Wemoli, hemotina Kiliti eba fulitoto meleka ámanune, loto lobiyoma hane holiyabo neko, ya idafa henawa oloto pi lumibo ya oloto pi lomámadi ne.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Feto feyaifa, ido lemo minonigu yati ma fuliyámanogolone. Fuliyámogeto sipi yako moda u hopa unogolaiye. Yagunu lutina-hatina ya you laneyo.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Lubuka luwaila yawalane Wenaba houba-naba o edobo we yakafo nemodoka enisolela ilifito loto
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 emokafo feto lonumibo, Polo, holi holiyámo. Sisa nedo uto nomunalo minageto li halo molo hedabo ha ya holinaiye. Goti yakafo aifa li dowa lo ledaibo mona o hedanaibo ya wenina muki hemogi maina sipiku moniyabo ya li nomudina wanowe, loto liye, loto feto lonumiye.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Yagunu lutina-hatina dowa laneyo, Wenabagunu hane loiti kiyámoto feto feyanowe, ha lonumibo ya feto feyanaiye, loto aubafofo loto holi hikitobo ya hiyabala edowe.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Feito asi yakafo sipi ya itifuwageto mika ma ho no yakafo li hona aibo ebalo yonogolaiye, loto lobiye.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ido asi naba ya omo yoibo salele loiti ya wito asi yakafo fu loto lito uto Mediteleniyani ho no mulalo sipiku ya itifu-natifu ledo neto, lubuka luwaila yoima sipiku onona liyabo we, Ya mika nedo selo one, loti holiti,
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Mika selo nefe, ido faiga ne? Wanune, loti idafa hona molo-molo aibo idafa ya noku fulato lumuto wibo no fanala ya (40) foti mita yaidana oto ne, loti holiti minato, hamena hefola ma wito, hofa hona molo-molo aibo idafawa ya noku fulato lumuto wibo ya no fanala (30) teti mita neto ya holiyae.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Feti holiyabo hefagu yotanune, loti holi bito, idafa ma mikau lumuto sipi li hiki lanaiye, loti sipi egeka yalekati li hiki lanaibo idafa (4) fo ya noku fulato lomae. Lomato, ido, Alo ya li nomude walo, loti sugi gotitina lobi minae.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Lobiti onona liyabo we yasi sipi fulitoti holi unune, loti holiyanako, sipi holaleka yalekati li hiki lo edanaibo idafa ma fulogeto lumunaiye, loti sugi loti uti sipikuti kenu ya liti nala onuwa filiga-filiga li minoti fulato, ho nolo lumuto lumuto ne.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Feto feyato, Polokafo himiwe hiyabatina wegi himiwelagi feto lobibo, Sipiku onona liyabo wewa ya sipi fulitoti unabo ya nomudina wagámanabo ne, loto lobito,
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 yagunu himiwe yasi nala kenulo liyabo ya fuko fulitato, ho noku limo iye.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ido ho lanogolaito Polokafo wenina muki wetina-idafa nanae, loto holito feto lobibo, Hamena fana salele loiti hemotina wati hiyaba otiko minanako, wetina-idafa námotiko minae.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Feiti minabo yagunu ya onesa wetina-idafa nalo, loto auba ito lobiyowe. Wetina-idafa yakafo auba i betinaiye. Holilo. Lemo minonigu yati we ma u hopa aguwámanaibo ne, loto lobiye.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Feto lobitoto nomudinalo beleti ma lito, dowae, lalowe, lomuto lekoto naito,
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 wenina muki ya lutina-hatina dowa lito ayaidana oti wetina-idafa nae.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Ido lemo sipiku minonibo wenina ya tu hadeti sewedi sikisi (276) ya minone.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Feito minabo wetina-idafa nato houmatina aito ya sipi hena otanaiye, loti suwa witi sipi lulau nebo ya ho noku fulato lumiye.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ho lido ya sipiku onona liyabo we yasi mika eba wa minafa, mika ya wafefe ladámoti, no anawalo eba ma hefana minámibo wati sipi ya lito yalo yoto no sesepalo unune, loti holiti hanu wita ae.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Hanu wita oti sipi li hiki lanaibo idafa nalala ya fukoti noku fulitoti sipi moninaibo hanu ya ilibinabo idafa nalatina ya wina oti, sipi itifuto lito unaibo lafo-lafo seli naba ya yowa ika oti li faka lato wifa,
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 ido sipi ya sesepa naba ho noku nebo ya mulalo yoto holaleka ya li hiki lito unaibo ogofuwámito, ho no yakafo aubafofo loto sipi egeka hofomo wito foki-naki aiye.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Foki-naki aito, nala fiyabo we ya noku anesa iti holi utanae, loti himiwe yasi hofo beti fulinune, loti holiyafa,
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 himiwe hiyabatina we yakafo Polo ya hofotanae, loto holito, Feto feyámilo, lobiye. Feto lobito feto lolumibo, Hemotina noku anesa iyabo we ya homu ho noku sato moloti noku anesa iti u no sesepalo ya wilo.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Ido hemotina wenina malekama ya yá hatapagi ido sipi foki-naki aibo idafagi ya no mulalo moloti yalo minoti no anawa sesepalo wilo, loto lolumiye. Feito lemo wenina muki ya u hopa aguwámoto mikalo uwone.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.