Mateus 27
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs ARA
1 Ga kímaa cuut, sarahohcaa ɓiyaakɓaa na yaakcaa yaawúuꞌcaa, ɓéeɓɓa hídohussa kimalak daa ɓa tuman bi ɓa apluk Yéesu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ɓa ɓaŋlukkari, ɓa ɓayyari, ɓa tíkkari ga yah Pílaat gúwernëeraa.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Ga waa Yúdaa, yaa toonee Yéesuɗa, ínohha an Yéesu tíkuunun kikaan, ya récukka iñaa ya tumeeɗa, ya kaꞌta ga sarahohcaa ɓiyaakɓaa na yaakcaa dëkaa kiꞌíkɓa hanjaꞌ hëelíscaa cidaaŋkaah-kaahaycaa ɓa fayeeriɗa.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Ya woꞌꞌaɓa an:
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Yúdaa jaffa koparaa ga ɗuuƴ Kaanfaa Kooh, ya meƴca, ya kaꞌta kipokuk níꞌ ga koonaakaa ya harukka.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Sarahohcaa ɓiyaakɓaa balawussa koparaa, ɓa woꞌꞌa an:
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ɓa hídohha, ɓa júwohha ga kiɓeɓ koparaa, ɓa lomohwa yoonaa «hëwíroh-kataanaa.» Ga yoonaama, ɓa enohwa kimín kiꞌac ɓuwaa en sagac ga dëkaaɗa, binaa ɓoꞌ kaan gaɓanaa.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Kërí tah bi ga wati yoonaama ɓaysi “yoonaa ñífaa”.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Fodaama iñaa Yérémíi, sëldíiga-Koohaa woꞌeeɗa matta. Ya woꞌee an: «Ɓa ɓeɓpa hanjaꞌ-hëelíscaa cidaaŋkaah-kaahaycaa, ee wërí en cadamfaa ɓu-Isarayeel tookee kifay gariɗa,
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 ɓa ekkaca ga kilom yoonaa “hëwíroh-kataanaa” fodaa daa Haꞌmudii nakeerookaɗa.»
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Waa ennda ɗa, Yéesu ɓayussa ga fíkíi gúwernëeraa, yaama meekissari an:
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Wayee ya taassii dara ga iñcaa sarahohcaa ɓiyaakɓaa na yaakcaa yaawúuꞌcaa yabeeriɗa.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Pílaat woꞌꞌari an:
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Wayee Yéesu taassiiri ga wíinoo gaca. Iñaama jaahalla gúwernëeraa lool.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Ga feet Paakaa en ɓéeɓ gúwernëeraa méyíꞌɓa ɓoꞌ yíinoo ga ɓuwaa abu ga kasuɗa, yaa mbooloomaa waaꞌɗa.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Waama lak laakin ɓaa abu ga kasu, ya teeku Barabaas ee ɓéeɓ ínohinndi.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Pílaat meekissa mbooloomaa hídírukohee daamaɗa an:
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 En kiꞌenaa, Pílaat ínoheera an kiꞌiñaan tah ɓa haydohha Yéesu gari.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Ɓetici wosohha gari, wiima lak ya yii yuŋnga ga daa attiꞌohsiɗa, kiwoꞌꞌi an: «Watukaa kiꞌek haffu ga loo ɓuyum yijófíꞌyuma, ndaga wekama mi heeyin gari ee mi sodeera lool ga heeyaa.»
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Sarahohcaa ɓiyaakɓaa na yaakcaa yaawúuꞌcaa sorussa ɓuwaa nof, ɓa meekis Pílaat ya meƴdohiꞌɓa Barabaas ee ya apluk Yéesu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Wayee Pílaat meekissa mbooloomaa an:
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Pílaat meekissaɓa an:
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Wayee Pílaat meekisissaɓa an:
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Ga waa Pílaat ínoh an ya mínoo dara ga, ndaga coowaa waa wëñ kiɓaatuk, ya heella músú, ɓuuñukka ga fíkíi mbooloomaa, ya woꞌꞌa an:
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Ɓéeɓ mbooloomaa taassa an:
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Waa ennda ɗa, Pílaat méyíꞌtaɓa Barabaas, lëehíꞌta ya ríplukka Yéesu, ya erohhari kidaayunee ga kuraa.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Waa ennda ɗa soldaaꞌcaa gúwernëeraa paafdohha Yéesu ɗuuƴ kaanfaa gúwernëeraa, ɓa nëgírohha soldaaꞌcaa fodaa gaɓaɗa ɓéeɓɓa, ɓa wíillari.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Ɓa ɗolla kúltícaagari, ɓa ekkari kúltí filiis fiyoꞌoh cor.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Ɓa teꞌta iñaa man na baanu-buuꞌ ee teru na lúp, ɓa ekkariwa ga hafaa. Ɓa eꞌtari dooꞌ-barah ya ammba ga yahaa ñaabaa, lëehíꞌta ɓa ƴíꞌꞌa ga fíkíici, ɓaa ñaawalsohhi:
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Ɓa ɓaa toossi, ɓa teꞌꞌa dooꞌ-barahaa, ɓa ɓaa feekkiwa ga haf.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Ga waa ɓa lëehíꞌtari kiñaawalsoh, ɓa ɗolla kúltífaa fiyoꞌohfaa, ɓa ekissari kúltícaagari, lëehíꞌta ɓa ɓayyari kidaaƴnee ga kuraa.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Ga waa ɓa en na kiƴahɗa, ɓa hídukohha na ɓoꞌ yiƴaal yaa dëk teeraa Síreen ee teeku Simoŋ. Ɓa gítínndari kiníkuk kuraanaa Yéesu ƴah kidaayohuɗa.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Ɓa kaꞌta bi ga ɗekataa woꞌu Golgotaa, wërí en «loon-haf».
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Ɓa eꞌta Yéesu biiñaa atukohu na enaama yiꞌëeyíꞌ en fan gít. Daa ya ƴoohee biiñaa, ya saŋngawa kiꞌan.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Ɓa daaƴcari ga kuraa, ɓa yípohha tidooꞌ kiwaroh kúltícaagari.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Lëehíꞌta ɓa yuŋnga daama, ɓa ɓaa watukki.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Ɓa daaƴca kuhaanga tíimmba hafaa Yéesu kiteewoh iñaa tah ya apuɗa. Ɓa bínnda ga an: «Ɓii yii yërí en Yéesu buurii yaawúuꞌcii.»
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Ɓa daaƴca ɓan ga yahaaci tumoh-kofeel ɓanak: yii hanohhari yah-ñaam, yíinoo ga yah-seŋ.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Ɓuwaa kooree daama ɓaa paafɗa, ɓaa këkít haf,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 ɓa ɓaa ɓassi an:
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Sarahohcaa ɓiyaakɓaa na jëgíroh-waascaa na yaakcaa yaawúuꞌcaa ɓan, ɓaa ñaawalsohhi, ɓaa woꞌ an:
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 - Ya somin ɓuwaa ɓíinoo ee ya mínoo hafci kisom. An yërí en buurii ɓu-Isarayeele? Kon ya yoosukat diima-diima ga kuraanii ɗí hot, ɗí gëm gari.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Ya tíkee yaakaaꞌci ga Kooh. En lak Kooh keeñukinndinaa, ya músalatti diima ndaga yërí woꞌ an ya Kowu Kooh.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Bi ga tumoh-kofeelcaa ɓanakɓaa daaƴsee ga kuraanaa fodaa gariɗa ɓaa ɓassi fodaama ɓan.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Ga wahtaa nohaa tuuk ga ɗookɗa, bi ga wahtu kigoonaluk, Kooh ñúussa kërúus ga kúlkaa tóoh.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Ee ga wahtu kigoonaluk, Yéesu lessa koonaa kiyaak an:
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ga ɓuwaa enee daamaɗa, laakka ɓuwaa daa ɓa keloheeri, ɓa dalla kiwoꞌ an:
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Yíinoo gaɓa dalla kifool, ɓeɓpa epoos, pokkawa ga siñdaa dooꞌ, ñoonndawa ga biniigaꞌ, eꞌta Yéesu ya ɗuuƴwa.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Ɓuwaa ɓíinoo nak ɓaa woꞌ an:
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Wayee Yéesu lesissa koonaa kiyaak, ya lëehɗukka.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Ga wahtaama, rídóonaa wiyaakwaa poksee ga Kaanfaa Kooh, kún ɗekataa wëñ kiselaꞌɗa dalla kiɗaꞌ kom kanak, aboh ɗook bi ga kakay. Kakayfaa faa yëngëluk, atohcaa caa ɓëlgískoh.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Loy ciyewin lëgísukka, faraaf ɓoꞌ-Kooh ciyewin mílíssa ga ɓuwaa kaaninɗa.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Ɓa tessa da bi ga daa Yéesu mílísohɗa, ɓa ɓaa han kiꞌaas Yéerúsaleem, teeraa wiselaꞌíꞌwaa, ɓa feeñukka ga ɓoꞌ ɓiyewin.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Soldaaraa kuliyuk ga ɓoꞌ ɓitéeméeꞌ ga heñɗa, na ɓuwaa taabee nari kiwatuk Yéesuɗa hotussa daa kakayfaa yëngëluɗa na iñcaa laak caama, ɓa tíitta lool, ɓa ɓaa woꞌ an: «Kayoh-kayohɗa, ɓii yii enee Kowu Kooh!»
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 — ausente —
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 — ausente —
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Ga noh-soosaa ɓoꞌ yilëekíꞌ-alal, yaa dëk Arímatee ee teeku Yoseef, hayya. Ya bokee ga tëelíbéecaa Yéesu ɓan.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ya kaꞌta ga Pílaat, ya meekissari faraaffaa Yéesu. Pílaat nakohha ya erufa.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Yoseef ɓeɓpa faraaffaa, múullafa ga píis perkaal wiꞌas mac.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Ya faanneerafa ga loy wiꞌas waa ya yotɗee hafci ga atoh, ya pírgínnda atoh wiyaak ga kúuwkaa loyaa, ya yaa ƴah.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Mërí-Malleen na Mërí yaa yíinooyaa lak ɓa yugin, jaanohuunun na loyaa.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Ga kooh-wíisfaa tík ga besaa waayukaa Sabatɗa, sarahohcaa ɓiyaakɓaa na Fërísiyeeŋcaa hayussa ga Pílaat.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 Ɓa woꞌꞌari an:
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 kon ebilaa ɓiɓoꞌ ɓa watuk loyaa dii bi ga bes kaahay. Enndiikanaa tëelíbéecaagari mínin kikaru ɓa lok faraaffaa, ɓa woꞌ ɓuwii an: «Ya mílísin ga ɓuwaa kaaninɗa.» Ee baanaa sabohfii tíkan gaɗa wëñan fiɗewaafaa kiyak.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Pílaat taassaɓa an:
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Ɓa kaꞌta kimalak ga daa loyaa manɗa, ɓa tummba lëdíꞌ ga atohaa laŋwaɗa doonaa ɓaa leꞌ ga tóoh ɓoꞌ ínoh. Ɓa foñnja soldaaꞌcaa daama, ɓaa watukwa.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.