Lucas 8
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs VC
1 Lëehíꞌta, Yéesu yaa kaꞌ ga dëk-teerucaa na dëk-kawcaa, yaa jangat ee yaa yéegaloh Hewhewaa winéwíꞌwaa Nguuraa Kooh. Tëelíbéecaagari ɓidaaŋkaah na ɓanakɓaa taamsee nari,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 na ɓiɓeti, ɓaa wëkɗusee ga raɓ na ɗúukool ciliis: enee Mërí ee ɓaysi Mërí Makdalaa, yaa raɓ ɓiyitnaɓanak meƴdohsee gariɗa;
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Saan, ɓeti Húusas tuukkoh-alalaa buuꞌ Eroot; Súsaan na ɓeti ɓiyewin ɓiliis ɓaa dímalsee Yéesu na tëelíbéecaagari ga iñaa ɓa laakɗa.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Mbooloo wiyaak hídírukohha ee ga dëk-teeraa en ɓéeɓ ɓuwaa ɓaa meyoh ga kihay ga Yéesu, ya woꞌꞌa liiwukii wii:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 - Enee línoh, ya kaꞌta kisoknee tesohtaagari. Ga daa ya en na kisokɗa laakka tesohtaa keen ga ɗook waasaa, kotcaa togisohhata, selcaa ñammbata.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Laakka tesohtaa keen ga ɗekataa yewinin atoh, ta taa paal, ta súɓpa ndaga ta laakéeríi tooylaat.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Laakka tesoh tiliis taa keen ga ɗook ƴówée-lúp, ta paaldohha na lúpcaa, lúpcaa onndata.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Ee laakka tesohtaa keen ga kakayfaa laakin dooli, ta paalla, ta yakka, ta meƴdohha boŋ. Bogaa en ɓéeɓ towu titéeméeꞌ.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Tëelíbéecaa Yéesu meekissari iñaa liiwukaama waaꞌ kiwoꞌɗa.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Ya taassaɓa an:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Yéesu woꞌꞌaɓa an:
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ɓuwii ɓíinoo madu na ɗookgaanaa waasaa tesohtaa keenohɗa. Ɓa kelohin woꞌeenii Kooh, wayee Seytaani hayinaa, nísiwa ga keeñcaagaɓa doo ɓa gëmoo bi ɓa mín kimúc.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Ɓíinoo madu na ɗekataa yewinin atohɗa, ɓërí en ɓuwaa, binaa ɓa keloh woꞌeenaa Koohaa, ɓa safaꞌ gawa kiteꞌ, wayee ɓa íisoo woꞌeenaa yíp níil ga keeñcaagaɓa; ngëmaagaɓa maañoo, ee Seytaani jéematukiɓanaa, ɓa tagohi nawa.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Tesohtaa keen ga ƴówée-lúpcaaɗa, teewoh ɓuwaa kelohsin woꞌeenaa Kooh, wayee halaat na alal na neɓlaat ëldúna abuɓa ga kipesɓa; iñcaama on woꞌeenaa Kooh bi ɓa mínoo kimat fodii pohoopaa ɓay bogaa lúudin.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Tesohtaa keen ga kakayfaa laakin dooliɗa, teewoh ɓuwaa keloh woꞌeenaa Kooh ee ɓa amwa na keeñ wijófíꞌ, wijúwíꞌ ee ɓa yëgís ga bi ɓa tumi fodaa pohoopaa ɓay boŋ wijófíꞌ.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Yéesu woꞌꞌa an:
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Iñaa ɗaakuk ɓéeɓ hay kihotuk ee iñaa apoh kúmpa ɓéeɓ hay kiꞌínohu ee hay kimeƴdohu faŋ.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Malaksukohat book ga dum ɗú súkúrukiɗa, ndaga ɓaa laakin hay kiɓaatɗu; wayee ɓaa laakoo, iñaa ya fooŋ an ya laakinɗa sah hay kiteꞌu gari.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Eew Yéesu na ɓikëmëeŋkí Yéesu hayussari kimalaknee. Wayee ɓa mínndii kileꞌ bi gari ndaga mbooloomaa.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Laakka ɓaa yéegal Yéesu an:
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Wayee Yéesu taassaɓa ɓéeɓɓa an:
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Laakka bes Yéesu aassa na tëelíbéecaagari ga gaal-looci, ya woꞌꞌaɓa an:
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Yéesu neehha lak ɓa ɓaa ƴah ga ɗuuƴ giiyaa. Uuris wiyaak dalla kiyíp ga giiyaa, músúmaa maa soruk ga loocaa bi waa waaꞌ kilíif ee tumuuntaagaɓa taa waaꞌ ga kiꞌeem.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Ɓa deeƴca ga Yéesu, ɓa yúunndari an:
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Lëehíꞌta Yéesu woꞌꞌa tëelíbéecaagari an:
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Yéesu na tëelíbéecaagari teerussa ga gohaa Gerasaa ëewrukoh na gohaa Gëlíléeɗa.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Yéesu yaa yoosuk ga gaal-loocaa, laak ɓoꞌ yaa dëk-teeraa, yaa gúꞌɗukohhi. Ɓaama enee haꞌ-raɓ. Iñaa ya gëƴ kiꞌekuk kúltí maañin lool ee ya dëkéeríi ga kaan, ya dëkee ga loycaa.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Daa ya hotee Yéesu hen, ya fiippa, ya jafukka ga kotcaa Yéesu, ya woꞌꞌa didóolíꞌ an:
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Iñaama, ɓaa woꞌeeri ndaga Yéesu ebilee rawaa kimeyoh gari. Rawaama yewneerari kiɓúuki, en ɗanaa ɓuwaa tëhdohiri, yahcaa poku na ceen, ɓa jëengí kotcaa. Wayee ya gúꞌ ceencaa, ya weel jéeŋcaa ee rawaa ëewdohiri ëgíraa.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yéesu meekissari an:
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Raɓcaa ɓaa kíim Yéesu an ya hanatɓa kiyeꞌ ga ɓu-baam.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Lakanaa laakin yop-mbaam-parki wiyaak waa en na kiníiru daama ga jaŋjagaa. Raɓcaa kíimussa Yéesu ya onɓa kiꞌaas ga mbaamcaama. Ya onndaɓa iñaama.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Raɓcaa meyussa ga ɓaa, aasussa ga mbaamcaa. Yop-mbaamaa írkísukohha jaŋjagaa, keennda ga giiyaa, wa muuꞌta.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Daa níirohcaa hotee iñaa laak yaama, ɓa núppa, ɓaa ɓéestíꞌ iñaa hewɗa ga teeraa na dëk-kawcaa.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Ɓuwaa karussa kimalaknee iñaa hewɗa. Ɓa kaꞌta bi ga Yéesu, ɓa laak ɓaa raɓcaa meyoh gariɗa yugin kakay ga kotcaa Yéesu, ekukin kúltí, taabin na sagaagari. Ɓa dalla kiniik.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Ɓuwaa hotee iñaa laakɗa ɓaa ɓéestíꞌɓa ga daa haꞌ-rawaa wëkɗuseeɗa.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Waa ennda ɗa ɓéeɓ ɓuwaa en ga gohaa Gerasaaɗa kíimussa Yéesu ya úsaayɓa ndaga lak ɓa tíitin lool. Yéesu aasissa ga gaal-loocaa kiƴah.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Ɓaa raɓcaa meyohee gariɗa kíimmba Yéesu kiꞌíissi ya taam nari. Wayee Yéesu onndiirika, ya woꞌꞌari an:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 Ɓaa kaꞌta ga ɗuuƴ teeraa tóoh kiyéegalohnee iñaa Yéesu tumiꞌtiɗa.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Yéesu ɓoyukka tewisaa wíinoo, mbooloomaa tëebílukkari, ndaga ɓéeɓ sekeeri.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Daama, laakka ɓaa hay gari. Ya teeku Yayros ee kuliyukee ga jaangu-yaawúuꞌcaa. Ya ƴíꞌꞌa ga kotcaa Yéesu, ya kíimmba Yéesu ya hay kaanci,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 ndaga kowukaagari kiɓetikaa ka kíinoo doŋ ya laakɗa kaa ƴah kilëehɗuk. Ka jom kilaak tíkíis tidaaŋkaah na tanak.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Laakeera daama ɓetifaa meƴdohee ñíf iñaa leꞌin tíkíis tidaaŋkaah na tanak. Iñaa ya laakeeɗa tóoh leehha ga payohcaa ee yíinoo gaɓa mínndiiri kiwëkíꞌ.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Ya koorohha fenoo, leꞌꞌa ga pawaa kúltífaa Yéesu: Ga saasi ñífaa aamki gariɗa gúꞌta.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Daama Yéesu meekisohha an:
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Wayee Yéesu tíkka ga an:
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Ga waa ɓetifaa ínohha an ya mínsiséeríi kiɗaakuk, ya yaa saak, yaa hay. Ya jafukneera ga kotcaa Yéesu. Ya ɓéestíꞌta ga fíkíi ɓuwaa ɓéeɓɓa iñaa tahee bi ya leꞌꞌa ga kúltífaa Yéesuɗa na daa ya wak ga saasiɗa.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Yéesu woꞌꞌari an:
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Lak Yéesu yaa lís kiwoꞌ fodaama, laakka ɓaa meyoh kaanfaa Yayros, woꞌꞌa yaama an:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Wayee Yéesu, daa ya kelohee iñaama, woꞌꞌa Yayros an:
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Ga waa Yéesu leꞌꞌa kaanfaa, enndii Peeꞌ, Saŋ, Saak, eew kuꞌoomaakaa na paamunaanaa, ya tookkii ɓoꞌ yiliis aas nari.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ɓuwaa ɓéeɓɓa ɓaa looyoh, ɓaa fiipoh didóolíꞌ ndaga kuꞌoomaakaa. Yéesu nak woꞌꞌaɓa an:
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Daama ɓuwaa ɓaa ciiɓsukki ndaga ɓa ínoheera an oomaanaa kaanin.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Wayee Yéesu ammbari ga yahaa, lëehíꞌta ya woꞌꞌa didóolíꞌ an:
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Fodaama fítaa kuꞌoomaakaa íkukka ga, ya kolukka ga saasi. Lëehíꞌta, Yéesu nakohha oomaanaa eru ñamah.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Paam kuꞌoomaakaa na eeci waaruꞌussa lool, wayee Yéesu ɗíŋngaɓa an ken hanat ɓoꞌ kiwoꞌ iñaa laakee yaama.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.