João 13
Hewhewii winéwí'wii Kooh Kifiiliimunkii ki'askii (SNF) vs NTLH
1 Enee ga besaa balaa Paakaa yaawúuꞌcaa. Yéesu ínoheera an wahtaa ya jom kikolkoh ëldúna, ya ɓoyuk ga Paamciɗa leꞌin. Ya mosee kiwaaꞌ ɓuunci ga ëldúna ee ya waaꞌtaɓa bi ga daa ya kaanoh.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yéesu enee na kicuuníinuk na tëelíbéecaagari. Seytaani, lakanaa tumin kumëeñíꞌ ga keeñaa Yúdaa Iskariyot, kowukaa Simoŋ, halaat kitoon Yéesu.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yéesu ínoheera an ya meyoh ga Kooh ee ya ƴah kiɓoyukis gari. Ee ɓan ya ínoheera an Kooh, Paamudii tíkin tóoh ga yahci.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Fodaama ya kolukka ga cuuníinfaa, ya ɗolla kúltífaagari hanoh ɗookɗa, ya ɓeɓpa úuf, pëkírukka.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Lëehíꞌta ya íiffa músú ga kanu, ya yaa tís kotcaa tëelíbéecaagari, ee ya yaa moosca na úufaa ya pëkírukeeɗa.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Daa ya leꞌ bi ga Simoŋ-Peeꞌ, yaama woꞌꞌari an:
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yéesu loffari an:
7 Jesus respondeu:
8 Peeꞌ woꞌꞌari an:
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Simoŋ-Peeꞌ woꞌꞌari an:
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Yéesu woꞌꞌari an:
10 Aí Jesus disse:
11 (Yéesu ínoheera ɓaa ƴahhi kitoonɗa, kërí tah ya woꞌꞌa an «ɗú setin wayee enndii ɓéeɓpúu.»)
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Ga waa ya lëehíꞌtaɓa kitísiꞌ kotcaaɗa, ya ekkissa kúltífaagari, ya yugissa kiñam, woꞌꞌaɓa an:
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ɗú, ɗú ɓayiroo «Jëgírohii», ɗú ɓayiroo «Haꞌmudii», ee ɗú woꞌ kayoh ndaga mi yërí.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Kon en lak mi Haꞌmudii, mi Jëgírohii, mi tísiꞌtúu kotaa, ɗú ga kihaffúu, yaa en ɓéeɓ ɓan jomin mooroomci kitísiꞌ kot.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Mi teewinndúu waas, doonaa fodii dii mi tumiꞌtúuɗa ɗú tumɗa ɓan.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Kayoh-kayohɗa mi woꞌꞌúuka: súrga wëñoo kilaak solu haꞌ-kaanci ee ɓaa wosu hen wëñoo kilaak solu ɓaa wossiɗa.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ɗú ínohin iñaama. Kon binaa ɗú taabukkanaa, ɗú hay kiyewin múuꞌ.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Yéesu woꞌꞌa tëelíbéecaagari an:
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Mi yii woꞌꞌúuka diimaɗa balaa iñaama laakaa, en ɗanaa binaa wa laakaa ɗú ínoh an “mi en ɓii mi enɗa.”
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Kayoh-kayohɗa mi woꞌꞌúuka: ɓaa fu took ɓaa mi wosɗanaa, fu tookkoo ɓan mi ga kihaffoo. Ee ɓaa fu tookkoonaa, fu took ɓaa wossooɗa ɓan.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Ga waa Yéesu lëehíꞌta kiwoꞌ fodaama, keeñci leehha tak, ya woꞌꞌa faŋ an:
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Tëelíbéecaa ɓaa malakoh, ndaga ɓa ínohéeríi ɓaa Yéesu woꞌ nariɗa.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Yíinoo ga tëelíbéecaa, yaa Yéesu keeñukɗa, lak yaa ga yahaaci.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Simoŋ-Peeꞌ kalayyari kiwoꞌꞌi, ya meekisoh ɓaa Yéesu woꞌ nariɗa.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Tëelíbéenaa tobinukka ga Yéesu, meekissari an:
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Yéesu taassari an:
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Daa Yúdaa ñam mbúuraa hen rek, Seytaani aassa gari. Yéesu woꞌꞌari an:
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 (Wayee laakkii yíinoo ga ɓuwaa bokee nari kiñamɗa yaa ínoh iñaa tah Yéesu woꞌꞌikaɗa.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Yúdaa yërí enee ɗaakoh-koparaagaɓa. Kërí tah, laakka tëelíbéecaa fooŋ an Yéesu wossi kilomnee iñaa ɓa sooluk ga hewaa, wala kisarahnee ɓuwaa laakoo daraɗa.)
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Yúdaa ɓeɓpa ƴaak-mbúuraa Yéesu ereeriɗa, ya dalla kimeƴ. Waama lak Kooh hoowin.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Ga waa Yúdaa meƴca, Yéesu woꞌꞌa an:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 [ee binaa ndamaa Kooh laakɗa kooroh garinaa], Kooh ɓan hayyi kindam na kihafci ee ya hayka kitum diima diima.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Ɓiƴaay, kitessoo narúu maañissii. Ɗú hayyoo kiraas, wayee iñaa mi woꞌee yaawúuꞌcaaɗa yërí mi woꞌꞌúu diima: Dii mi aawɗa, ɗú mínoo da kikaꞌ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Diimaɗa, mi dígallúu iñii yiꞌasyii yii: waarohat ga díkaantirúu. Fodii dii mi waaꞌtúuɗa, ɗú ɓan, ɗú jom ɗa kiwaaroh ga díkaantirúu.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Binaa ɗú waarohaa, iñaama hay kiteeɓ ɓéeɓ an ɗú ɓitëelíbéeroo.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Simoŋ-Peeꞌ meekissa Yéesu an:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Simoŋ-Peeꞌ woꞌꞌari an:
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Yéesu taassari an:
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.