João 4
GINITAḠO VARIḠUNA (SNC) vs ARIB
1 Farisea tarimari tu varau ḡeseḡaḡito, Iesu na tarima vovoka eḡabirito, ḡena mero ai evaḡa-iaḡorito e ebabatisorito, ma Ioane na tu asi vovoka eḡabirito.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Senaḡina Iesu tauḡena na ta tu asi ebabatisoato; mo tu ḡena mero moḡo ḡebabatisoto-ḡoi.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Iesu eribato ḡia varina Farisea tarimari na eseḡaḡiato, benamo Iudea eiaḡuiato, Galilea ḡana ma eḡenoḡoi-iaḡoto.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ḡalilea ḡana tu Samaria tanona na eraka-vanaḡito.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Samaria vanuḡana tai eraḡasito. Mo vanuḡa arana tu Sika. Mo vanuḡa tu Iakobo na natuna Iosefa eviniato tanona sevinai.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Iakobo ḡena nanu gurina maki monai. Iesu tu eraka-iaḡomato, be egaugau-raḡeto, benamo mo nanu gurina sevinai etanu-tarito. Mo tu horaḡauna 12 koloko nuḡanai ḡaroḡotai.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Etanu-taḡoto-ḡoi nuḡanai, Samaria vavinena ta nanu ḡutu eiaḡoto, benamo Iesu na enoḡiato, ekirato, “Nanu kota noma vinigu, be nama niu.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ḡena mero tu vanuḡa ḡana, ḡaniḡani voi ḡeiaḡoto.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Samaria vavinena evaḡa-veseto, ekirato, “Ḡoi tu Iuda taumu, ma au tu Samaria vavinegu, karase nai au ḡegu ai nanu onoḡini?” Moḡesi ekirato, korana Iuda tarimari tu Samaria tarimari ḡesi asi ḡevegara-garato-ḡoi.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Benamo Iesu na evaḡa-veseato, ekirato, “Bema Barau ḡena varevare dagarana boro riba, ema boro riba maki, nanu kota ḡemu ai enoḡiani tarimana tu deikara nai tu, ḡia boro noḡia, benamo ḡia na maḡuri nanuna bere vinimu.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Vavine ekirato, “Vereḡauka, ḡoi tu asi ḡemu tuḡu-riḡo dagarana e guri maki variḡo. Mani maḡuri nanuna tu ainana boḡabiani?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Ḡoi tu varaḡe lelevaḡi, ma ḡai senema Iakobo tu kei, ei? Mai nanu gurina tu ḡia na evinimato, ema ḡia tauḡena na eniuato-ḡoi, natuna mabarari na ema ḡena boromakau e mamoe seriri na maki ḡeniuato-ḡoi.”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Iesu na ma evaḡa-veseato, ekirato, “Mai nanu beḡe niuani tarimari mabarari bokari ma beḡe koke-ḡenoḡoini.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 A au na baviniani nanuna beniuani tarimana tu, bokana asi ma bekoke-ḡenoḡoini. Korana au na baviniani nanuna tu ḡia nuḡanai nanu gurinai beiaḡoni, bevoneḡoi-voneḡoini ema maḡuri vanaḡivanaḡi beviniani.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Mo vavine na enoḡiato, ekirato, “Vereḡauka, mani nanu novinigu, be bokagu asi ma bene koke-ḡenoḡoi, ema maiḡana nanu-ḡutu asi ma bana iaḡoma.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Benamo Iesu na evaḡa-guruḡaiato, ekirato, “Noiaḡo, ḡaraḡomu noa keaia, benamo taumi ruarua boḡono iaḡoma.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Mo vavine evaḡa-veseto, ekirato, “Au tu asi ḡaraḡogu.” Iesu ekirato, “Mani tu moḡoni okirani, ‘Au tu asi ḡaraḡogu’ otoni tuna.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ḡemu guruḡa tu moḡoni, korana ḡoi tu vaḡa-imaima veḡata oveḡaraḡoto, ema mani oḡabiato tarimana maniḡa tu dia ḡoi ḡaraḡomu.
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Mo vavine ekirato, “Vereḡauka, au toma bama riba, ḡoi tu peroveta tarimamu.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ḡai tubuma ḡatama na tu mai ḡoro ai Barau ḡetoma-rakariḡo viniato-ḡoi, a ḡomi Iuda tarimami ḡokirani, toma-rakariḡo gabuna tu Ierusalemai moḡa, be tarimarima tu monai beḡene toma-rakariḡo.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Iesu ekirato, “Vavine, ḡegu guruḡa bono vaḡa-moḡonia, ḡaro ta eiaḡomani, mai ḡoro ai e Ierusalemai maki Tamara asi boḡo toma-rakariḡo viniani.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ḡomi Samaria tarimami na ḡotoma-rakariḡo viniani Barauna tu asi ribami; a ḡai na ḡatoma-rakariḡo viniani Barauna tu ribama, korana vevaḡa-maḡuri tu ḡai Iuda tarimama ḡemana eiaḡomani.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Senaḡi ḡarona eiaḡomani ema varau beraḡasi maiḡa, toma-rakariḡo tarimari moḡoniri na Tamara Barau tu iaukai e moḡoni ai beḡe toma-rakariḡo viniani. Korana Tamara na tu moḡesi beḡe toma-rakariḡo viniani tarimari evetaurini.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Barau tu Iauka, ma beḡe toma-rakariḡo viniani tarimari na tu iaukai ema moḡoni ai beḡene toma-rakariḡo vinia.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Mo vavine na ekiraiato, ekirato, “Au ribagu, Mesia, ḡekiraḡiani Keriso ḡetoni, tu beiaḡomani. Ḡia beiaḡomani ḡaronai, ḡia na dagara mabarari bekiraḡi-foforirini.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Benamo Iesu na evaḡa-veseato, ekirato, “Tarimana tu au maiḡegu, ḡoi avaḡa-guruḡamuni.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Iesu moḡesi eguruḡato-ḡoi nuḡanai, ḡena mero ḡeraḡasito. Ḡia mabarari nuḡari ḡefarevaḡito, korana Iesu tu vavine ta ḡesi ḡeguruḡa guruḡato-ḡoi, senaḡi tarima ta asi ekirato, “Ḡoi tu kara ourani?” O “Karase nai mai vavine ḡesi ḡoguruḡa-guruḡani?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Benamo mo vavine na ḡena nanu gwaḡutuna eraga-kwaneato, eḡenoḡoi-iaḡoto vanuḡa ḡana, benamo vanuḡa tarimari ea kirarito.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Ekirato, “Ḡoiaḡoma, tarima ta ḡoma ḡitaia. Ḡia na au ḡegu veiḡa aveirito dagarari mabarabarari bekiraḡi-fofori foforiri. Betaḡu ḡia tu Keriso, (Barau na ekiraḡi-toreato vevaḡa-maḡuri tauna), banaḡu?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Benamo tarimarima na vanuḡa ḡeiaḡuiato, ma Iesu ḡenai ḡeiaḡoto.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Mo faka nuḡanai ḡena mero na Iesu ḡekiraiato, ḡekirato, “Vevaḡa-riba tarimamu, noḡaniḡani.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Senaḡi ḡia evaḡa-veseto, ekirato, “Au tu ma ḡagu ḡaniḡani, ḡomi asi ribami ḡaniḡanina.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Moḡesina naima ḡena mero tauḡeri ḡevedanaḡito, ḡekirato, “Tarima ta na ḡana ḡaniḡani beḡwa-iaḡoma ba?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Iesu na ekirarito, ekirato, “Au ḡagu ḡaniḡani tu etuḡuguto Barauna ḡena ura bana veia, ema eviniguto ḡauveina bana vaḡa-koria.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ḡomi ma ḡemi sisiba guruḡana, ḡokirani, ‘Ḡue vasivasi murinai vau kwakwa ḡarona beiaḡomani.’ A au na akiramini, matami ḡokeori, benamo vamoka ḡoḡita-ginikauri, tauri tu varau beḡe gwaḡiḡi, kwakwa ḡarona tu beraḡasi.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Kwakwa tarimana ḡena ḡauvei voina tu beḡabiani, ema vamoka ḡaniḡanina bevaḡa-vegogoani tu, maḡuri vanaḡivanaḡi ḡana. Tauna moḡa, varovarona tarimana e kwakwa tarimana beḡe iaku-vegogoni.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Korana moḡesi bevetoreni nai tu, iniḡesina ḡekiraḡiani guruḡana tu moḡoni, ‘Tarima ta na tu evaroani, ma ta na tu ekwaiani.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Au na ḡomi atuḡumito tu, asi ḡovaro-vekwaraḡito dagarari kwakwari. Varovarori vekwaraḡiri tu tarima tari ḡevekwaraḡito, a ḡomi na tu ḡia ḡeri vekwaraḡi dagarari kwakwari boḡo raka-toḡa.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Benamo Samaria tarimari vovoka mo vanuḡa nuḡanai Iesu ḡevaḡa-moḡoniato, korana tu mo vavine ḡena vevarifiu guruḡana ḡenana naima, ḡia ekirato, “Au ḡegu veiḡa rakavari aveirito dagarari mabarabarari bekiraḡi-fofori foforiri.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Moḡesina naima Samaria tarimari Iesu ḡenai ḡeiaḡomato nai tu, ḡenoḡiato, ḡia ḡesi roḡo beḡene tanu. Moḡa lorinai Iesu mo vanuḡai ḡaro ruarua ma etanuto.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ma tarimarima vovoka na Iesu ḡevaḡa-moḡoniato, korana ḡena vevarifiu guruḡari na.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Benamo ḡia na mo vavine ḡekiraiato, ḡekirato, “Ḡai na maitoma Iesu ḡavaḡa-moḡoniani, dia ḡoi ḡemu guruḡa lorinai, senaḡi ḡai tauḡema na ḡia baḡa seḡaḡia, ma baḡama riba-ginikau, ḡia tu moḡoni Keriso, tanobara Vaḡa-maḡurina Tarimana.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Iesu monai ḡaro ruarua etanuto murinai, Galilea ḡana ma eiaḡoto.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Iesu tauḡena na ekiraḡi-foforiato, ekirato, “Peroveta tarimana tu ḡena vanuḡa korikorina tarimari na asi beḡe gubakauani.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Benamo Galileai ea votuto nai tu, Galilea tarimari na ḡeḡabi-raḡeato. Iesu ḡeḡabi-raḡeato korana Ierusalemai Pasova verekona nuḡanai tu ḡia maki monai, be Iesu na kara eveirito dagarari mabarari tu, matari na ḡeḡitarito.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Benamo Iesu ma eḡenoḡoito Galilea vanuḡana ta arana Kana ḡana. Kana tu Iesu na nanu wain ai evaḡa-iaḡoato vanuḡana. Monai kini ḡena vere ta Kaperanaumai etanuto-ḡoi, ma ḡia natuna merona tu ekeve-rakavato.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mo vere eseḡaḡito, Iesu tu Iudea na eiaḡomato Galilea ḡana, benamo eiaḡoto ḡia ḡenai, benamo enoḡiato, Kaperanauma ḡana nevariḡo, be ḡia natuna merona nea vaḡa-maḡuria, korana ḡia natuna merona tu dori emaseto-ḡoi.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Iesu na ekiraiato, ekirato, “Ḡomi tu vetoḡa boruri e nuḡa-farevaḡi veiḡari asi boḡo ḡitarini tu, asi boḡo vaḡa-moḡoniguni.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Mo vere ekirato, “Vereḡauka, si-iaḡo, natugu bemaseni ḡesi.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Iesu na ekiraiato, ekirato, “Noiaḡo, natumu merona tu bemaḡuri bene.” Mo tarima na Iesu ḡena guruḡa evaḡa-moḡoniato, benamo eiaḡoto.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Dabara na eḡenoḡoi-iaḡoto-ḡoi nuḡanai, ḡena vetuḡunaḡi tarimari ḡesi ḡevedoḡarito, benamo ḡekira-varaiato, ḡekirato, “Ḡoi natumu merona tu bemaḡuri.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Benamo ḡia na edanaḡirito, kamara horai natuna merona enamoto. Ḡia ḡevaḡa-veseto, ḡekirato, “Ḡoraḡani horaḡauna 1 koloko lavilavi rekenai ḡia mo keve na eraga-kwaneato.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Benamo tamana eriba-maoroto, mo aoa korikorinai enamoto, Iesu na ḡia evaḡa-guruḡaiato, ekirato, “Ḡoi natumu tu bemaḡuri.” Benamo ḡia e ḡena numa tarimari mabarari ḡesi Iesu ḡevaḡa-moḡoniato.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Mai tu vetoḡa boruna vaḡa-ruaruana Iesu na eveiato, Iudea na Galilea ḡana eiaḡoto murinai.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.