Romanos 4

Central Sinama 2008 NT (SML) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Manjari ai na pamūngta pasal bay kalabayan si Ibrahim, ya pag'mma'an pangkattam Yahudi?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Saupama si Ibrahim, bang iya bay binista abontol e' Tuhan ma sabab ahāp kahinanganna, aniya' pamantugna ma baranna. Saguwā' halam aniya' pamantuganna ma pang'nda' Tuhan, sabab ngga'i ka min kahinanganna ya angkan iya binista abontol.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Entomunbi bay tasulat ma deyom Kitab, ya yuk-i, “Bay am'nnal si Ibrahim ma Tuhan, ati binista iya abontol sabab min kapam'nnalna.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Saupama bang aniya' a'a maghinang ni a'a dakayu' bo' ginadjihan, mbal yukta in gadji inān hal paglasa ma iya. Tu'ud gadjina, tongod hulas-sangsā'na. Bang halam aniya' hinangna, halam du aniya' tongodna.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Buwattitu isab hatulanna: bang a'a mbal angandol ma hinangna, sagō' angandol ma Tuhan ya amuwan ka'adilan ma manusiya' baldusa, in a'a inān binista abontol e' Tuhan ma sabab pangandolna.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Buwattē' du isab bissala si Da'ud, waktu kapamissalana pasal kalasig a'a bang binista abontol e' Tuhan ma halam aniya' hinang ahāp pasangdolanna. Yukna he',
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Aheya kahāpan ma sasuku niampun kala'atanna,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Aheya kahāpan ma iya bang mbal ni'itung dusana e' Tuhan.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Kalu pangannalbi in kahāpan ya binissala e' si Da'ud itu pamasuku' ma saga Yahudi sadja, pagka bangsa magislam. Ngga'i ka, sabab pamasuku' isab sampay ma bangsa kasehe', ya mbal magislam. Bay na sambatku si Ibrahim dahū inān, in iya bay binista abontol e' Tuhan ma sabab pam'nnalna.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Na, sumiyan bay kapamista Tuhan itu? Dahū min kapagislam ma si Ibrahim, atawa damuli? Kata'uwanta, si Ibrahim bay tabista abontol e' Tuhan dahū lagi' min bay kapagislam ma iya.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Bay iya am'nnal ma janji' Tuhan dahū bo' yampa ni'islam tanda' palsaksi'an in iya bay tabista abontol e' Tuhan ma halam gi' bay ni'islam. Manjari itu si Ibrahim sali' hantang pag'mma'an a'a kamemon ya magpam'nnal ma Tuhan, sasuku tabista abontol e' Tuhan minsan halam bay makalabay pagislam.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Pag'mma'an isab si Ibrahim ma sasuku bay magislam, ngga'i ma saukat na ni'islam, saguwā' ma sabab panunud sigām ma si Ibrahim, ya bay angandol ma Tuhan ma halam gi' bay ni'islam.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Na aniya' bay janji' Tuhan ma si Ibrahim ma masa awal e', in iya maka saga panubu'na subay pinusaka'an kaluha'an dunya itu. Ya po'on si Ibrahim nijanji'an buwattē', ngga'i ka min pamogbogna ma sara' sagō' min pangandolna ma Tuhan, angkan iya binista abontol.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Bang hal a'a amogbogan sara' ya panganjanji'an pusaka', halam du aniya' pūs pangandolta ma Tuhan. Maka janji' Tuhan inān halam aniya' kamaujuranna bang sara' ya subay binogbogan.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Sabab hatina, in sara' itu amuwan palsababan ma mulka' Tuhan. Bang bay halam aniya' sara' halam aniya' bay makalanggal iya.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Angkan yukta in panganjanji' Tuhan subay ajatu labay min pangandol manusiya'. Ati minnē' atayudtud, in janji'na ngga'i ka hal tungbas, saguwā' pamusaka'na ma saga panubu' si Ibrahim kamemon. Ngga'i ka sadja ma bangsa Yahudi, ya amogbogan sara' itu, saguwā' ma a'a kamemon sasuku angandol ma Tuhan buwat bay pangandol si Ibrahim. Jari pag'mma'antam si Ibrahim,
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 buwat tasulat ma Kitab, ya yuk-i, “Hinangta ka pag'mma'an saga kabangsa-bangsahan kamemon.” Jari pag'mma'antam si Ibrahim bang ma bistahan Tuhan, sabab am'nnal iya ma Tuhan, in iya makapakallum a'a magpatayan maka amaniya' ai-ai bay halam aniya', min pangallamna sadja.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Bin'nnal e' si Ibrahim janji' Tuhan, ati angagad iya ma halam aniya' niholat. Angkan iya wajib pag'mma'an e' kamemon bangsa, buwat bay panganjanji' Tuhan ma iya. Buwattitu ya tasulat ma deyom Kitab, yuk-i, “Ya heka tubu'nu buwat du heka bitu'un.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ya umul si Ibrahim waktu bay kapanganjanji' Tuhan ma iya marai' na dahatus tahun, saguwā' halam apinda pangandolna minsan tapikilna baranna inān agon-agon amatay na. Sampay h'ndana si Sara, mbal na maka'anak,
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 sagō' halam iya bay pahondong angandol ma Tuhan. Halam aniya' pagduwa-duwana pasal bay janji' Tuhan e', sagō' pasōng gom pa'in pangandolna maka e'na magmahaldika'an Tuhan.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Tatantuna asal in Tuhan makaga'os du angahinang ai-ai bay panganjanji'na.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Angkan si Ibrahim bay binista abontol e' Tuhan, ma sabab pangandolna.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Maka ngga'i ka hal si Ibrahim bay pinagsulat inān, ya yuk-i, “binista iya abontol e' Tuhan.”
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Sampay kitam, sabab tahinang kitam abontol ma bistahan Tuhan, sasuku kitam am'nnal ma iya, ya bay amakallum Panghū'tam si Isa min kamatay.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Bay tinukbalan si Isa pinapatay ma sabab dusatam, maka pinakallum iya pabīng e' Tuhan supaya kitam binista abontol.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.